Samenvatting VSV 1
CASUS 7: ASTHENOPE KLACHTEN
(GOO-2C.VSV1-21)
, Werkcollege 1
Dyslexie
Dyslexie is een op taal gebaseerde leerstoornis die het leesvermogen aantast. Het is de meest
voorkomende leerstoornis, maar kan sterk variëren van lichte leesachterstand tot ernstig
onvermogen om geschreven woorden te interpreteren. Mensen met dyslexie hebben tekorten in de
hersenwoordanalysepaden die het moeilijk maken om geschreven tekst om te zetten in gesproken
teksteenheden die fonemen worden genoemd.
Een foneem is de kleinste fonetische eenheid in een taal die een onderscheid in betekenis kan
overbrengen, zoals de "m" van mat en de "b" van vleermuis. De Engelse taal is fonemisch complex,
aangezien 26 letters samen 44 klanken of fonemen produceren. Mensen met dyslexie hebben moeite
met nauwkeurige en/of vloeiende woordherkenning, hebben moeite met het decoderen van
geschreven tekst in de juiste fonemen en zijn vaak slechte spellers.
Etiologie
De etiologie van dyslexie is multifactorieel. De meeste mensen met dyslexie hebben verschillende
taalproblemen die voortkomen uit een veranderde hersenfunctie.
Dyslexie heeft een sterke genetische component.
Ongeveer 40% van de broers en zussen, kinderen of ouders van een getroffen persoon zullen
dyslexie hebben.
Het treft meer jongens dan meisjes.
In de Verenigde Staten heeft 40% van de vroege basisschoolleerlingen enige moeite met leren
lezen. Ongeveer 5% van de vroege basisschoolleerlingen wordt doorverwezen voor
leesremediatie. Kinderen met dyslexie hebben vaak naast elkaar bestaande leerstoornissen.
Risicofactoren:
Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is een risicofactor voor naast elkaar
bestaande dyslexie. Een familiegeschiedenis van ADHD plaatst kinderen met een verhoogd
risico op de ontwikkeling van dyslexie
Pathofysiologie
Functionele MRI heeft gebieden in het linker occipitale-temporale gebied van de hersenen
aangetoond die nodig zijn voor bekwaam lezen. Personen met dyslexie zijn minder goed in staat om
deze gebieden te activeren dan personen met een normale leesvaardigheid en ontwikkelen
vervolgens compensatiemechanismen in de rechter en voorste delen van de hersenen.
Onderzoek
Sommige van deze kinderen kunnen ook een behandelbaar visueel probleem hebben dat gepaard
gaat met of bijdraagt aan hun primaire lees- of leerstoornis. Behandelbare oogaandoeningen kunnen
strabisme, amblyopie, convergentie- en/of accommoderende tekortkomingen en refractieafwijkingen
omvatten.
Kleine of subtiele stoornissen in de visuele functie dragen niet bij aan het ontstaan van dyslexie.
Behandeling
ADHD geassocieerd met dyslexie moet worden behandeld met geschikte stimulerende
therapie. Medische behandeling is echter niet geïndiceerd bij het verhelpen van geïsoleerde
leerstoornissen. De getroffen persoon moet worden doorverwezen naar de juiste
CASUS 7: ASTHENOPE KLACHTEN
(GOO-2C.VSV1-21)
, Werkcollege 1
Dyslexie
Dyslexie is een op taal gebaseerde leerstoornis die het leesvermogen aantast. Het is de meest
voorkomende leerstoornis, maar kan sterk variëren van lichte leesachterstand tot ernstig
onvermogen om geschreven woorden te interpreteren. Mensen met dyslexie hebben tekorten in de
hersenwoordanalysepaden die het moeilijk maken om geschreven tekst om te zetten in gesproken
teksteenheden die fonemen worden genoemd.
Een foneem is de kleinste fonetische eenheid in een taal die een onderscheid in betekenis kan
overbrengen, zoals de "m" van mat en de "b" van vleermuis. De Engelse taal is fonemisch complex,
aangezien 26 letters samen 44 klanken of fonemen produceren. Mensen met dyslexie hebben moeite
met nauwkeurige en/of vloeiende woordherkenning, hebben moeite met het decoderen van
geschreven tekst in de juiste fonemen en zijn vaak slechte spellers.
Etiologie
De etiologie van dyslexie is multifactorieel. De meeste mensen met dyslexie hebben verschillende
taalproblemen die voortkomen uit een veranderde hersenfunctie.
Dyslexie heeft een sterke genetische component.
Ongeveer 40% van de broers en zussen, kinderen of ouders van een getroffen persoon zullen
dyslexie hebben.
Het treft meer jongens dan meisjes.
In de Verenigde Staten heeft 40% van de vroege basisschoolleerlingen enige moeite met leren
lezen. Ongeveer 5% van de vroege basisschoolleerlingen wordt doorverwezen voor
leesremediatie. Kinderen met dyslexie hebben vaak naast elkaar bestaande leerstoornissen.
Risicofactoren:
Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is een risicofactor voor naast elkaar
bestaande dyslexie. Een familiegeschiedenis van ADHD plaatst kinderen met een verhoogd
risico op de ontwikkeling van dyslexie
Pathofysiologie
Functionele MRI heeft gebieden in het linker occipitale-temporale gebied van de hersenen
aangetoond die nodig zijn voor bekwaam lezen. Personen met dyslexie zijn minder goed in staat om
deze gebieden te activeren dan personen met een normale leesvaardigheid en ontwikkelen
vervolgens compensatiemechanismen in de rechter en voorste delen van de hersenen.
Onderzoek
Sommige van deze kinderen kunnen ook een behandelbaar visueel probleem hebben dat gepaard
gaat met of bijdraagt aan hun primaire lees- of leerstoornis. Behandelbare oogaandoeningen kunnen
strabisme, amblyopie, convergentie- en/of accommoderende tekortkomingen en refractieafwijkingen
omvatten.
Kleine of subtiele stoornissen in de visuele functie dragen niet bij aan het ontstaan van dyslexie.
Behandeling
ADHD geassocieerd met dyslexie moet worden behandeld met geschikte stimulerende
therapie. Medische behandeling is echter niet geïndiceerd bij het verhelpen van geïsoleerde
leerstoornissen. De getroffen persoon moet worden doorverwezen naar de juiste
