Training en
gedragsbegelei
ding
Artikel zelfstudie
,Applying animal learning theory: training captive animals
to comply with veterinary and husbandry procedures.
Abstract
Letterlijk overgenomen:
Animals within zoo environments are learning continuously: they learn signals that predict when food is
going to arrive or that the presence of a certain person means that something unpleasant may happen.
They may learn to control their environment and caregivers: for example, they may learn that if they
perform a particular behaviour (eg receptive behaviour) they will receive a reward (ie food or attention
from a caregiver). Using standard operant conditioning and classical conditioning techniques we can
easily modify the behaviour of animals in zoos. Animals can be trained to comply with almost all minor
veterinary procedures and examinations, such as injection, the measurement of heart rate, the cleaning
of teeth and the treatment of superficial injuries. Compliance can be achieved using standard animal
learning abilities without the need for punishment type I (ie physical punishment) or immobilization
(chemical or physical). In this paper we discuss how we apply learning theory to such procedures, the
dangers associated with such programs (eg injury to the trainer) and the benefits (eg the treatment of
large endangered animal species without the use of anesthetic drugs). Additionally, we briefly discuss
the selection and management of animal trainers. The methods we describe here are equally applicable
to laboratory, farm and pet animals. Finally as with all management processes applied to animals, a
written policy on animal training needs to be produced by any institution training animals.
, Het aspect “veiligheid’ wat betreft de training van dierentuindieren
Veiligheid van zowel dier als trainer
o Tijdens trainen vaak fysiek contact tussen dier en trainer
o Ervaring met een diersoort of een individueel dier verlaagt het risico niet
Een dier kan ten allen tijden aanvallen
Een dier kan de mens als deel van de groep zien wegstoten onderling kan dus
ook naar de mens (vb. olifant kan duwen = zwaar gewonde verzorger)
Veiligheidsprotocols
o “protected contact”
Een dier mag vanuit zijn trainingsomgeving niet aan de mens kunnen
Het moet wel mogelijk zijn voor een dier om een beloning te kunnen krijgen
(vaak voedsel)
Tubes waardoor voedsel in etensbak geloosd kan worden
Voedsel niet direct aan dier geven, anders voedsel direct in de mond van
het dier uiteinde stok
De “danger zone”
Verzorger mag enkel in deze zone komen wanneer onderzoek niet van
op afstand kan uitgevoerd worden (bv. poten onderzoeken bij olifant)
Danger zone moet duidelijk aangegeven zijn
o 2 mensen aanwezig tijdens trainen: trainer en observer
o Dieren kunnen mensen proberen trainen om in danger zone te komen
o Dieren die een mens kunnen vastnemen leren als eerste commando “secure hands”
Vasthouden van zichtbare metalen baren
Dier moet zich vasthouden tenzij het niet anders kan
Mensen kunnen ook ziekten overzetten op dieren dragen van mondmasker, handschoenen,
niet trainen wanneer trainer ziek is, …
Het gebruik van stimuli (signaling) bij de training van dierentuindieren
Signalen en stimuli moeten door dieren kunnen waargenomen worden
o Dolfijnen stimuli onder water merkbaar
o Korte woorden, 1-2 lettergrepen
Signaal moet nieuw zijn voor een dier
o Communicatie met fluittonen onderling fluittonen als stimuli zal niet werken
o Hoe nieuwer het signaal, hoe makkelijker de respons geleerd wordt
Signaal mag niet na kunnen gedaan worden door het publiek
Vijf redenen waarom diertuindieren beter niet in het zicht van het
publiek getraind worden
1. Wanneer publiek de trainer ziet omgaan met het dier, kan men het idee krijgen dat het dier
ongevaarlijk is.
2. Wanneer publiek de trainer ziet omgaan met het dier, kan men zich aangemoedigd voelen om
zelf het dier te benaderen door bv. over omheiningen te klimmen.
3. Uit onderzoek is gebleken dat wanneer mensen omgaan met dieren of omgang met het dier
zien, ze het dier niet langer met respect bekijken, maar de dieren als kind zien.
gedragsbegelei
ding
Artikel zelfstudie
,Applying animal learning theory: training captive animals
to comply with veterinary and husbandry procedures.
Abstract
Letterlijk overgenomen:
Animals within zoo environments are learning continuously: they learn signals that predict when food is
going to arrive or that the presence of a certain person means that something unpleasant may happen.
They may learn to control their environment and caregivers: for example, they may learn that if they
perform a particular behaviour (eg receptive behaviour) they will receive a reward (ie food or attention
from a caregiver). Using standard operant conditioning and classical conditioning techniques we can
easily modify the behaviour of animals in zoos. Animals can be trained to comply with almost all minor
veterinary procedures and examinations, such as injection, the measurement of heart rate, the cleaning
of teeth and the treatment of superficial injuries. Compliance can be achieved using standard animal
learning abilities without the need for punishment type I (ie physical punishment) or immobilization
(chemical or physical). In this paper we discuss how we apply learning theory to such procedures, the
dangers associated with such programs (eg injury to the trainer) and the benefits (eg the treatment of
large endangered animal species without the use of anesthetic drugs). Additionally, we briefly discuss
the selection and management of animal trainers. The methods we describe here are equally applicable
to laboratory, farm and pet animals. Finally as with all management processes applied to animals, a
written policy on animal training needs to be produced by any institution training animals.
, Het aspect “veiligheid’ wat betreft de training van dierentuindieren
Veiligheid van zowel dier als trainer
o Tijdens trainen vaak fysiek contact tussen dier en trainer
o Ervaring met een diersoort of een individueel dier verlaagt het risico niet
Een dier kan ten allen tijden aanvallen
Een dier kan de mens als deel van de groep zien wegstoten onderling kan dus
ook naar de mens (vb. olifant kan duwen = zwaar gewonde verzorger)
Veiligheidsprotocols
o “protected contact”
Een dier mag vanuit zijn trainingsomgeving niet aan de mens kunnen
Het moet wel mogelijk zijn voor een dier om een beloning te kunnen krijgen
(vaak voedsel)
Tubes waardoor voedsel in etensbak geloosd kan worden
Voedsel niet direct aan dier geven, anders voedsel direct in de mond van
het dier uiteinde stok
De “danger zone”
Verzorger mag enkel in deze zone komen wanneer onderzoek niet van
op afstand kan uitgevoerd worden (bv. poten onderzoeken bij olifant)
Danger zone moet duidelijk aangegeven zijn
o 2 mensen aanwezig tijdens trainen: trainer en observer
o Dieren kunnen mensen proberen trainen om in danger zone te komen
o Dieren die een mens kunnen vastnemen leren als eerste commando “secure hands”
Vasthouden van zichtbare metalen baren
Dier moet zich vasthouden tenzij het niet anders kan
Mensen kunnen ook ziekten overzetten op dieren dragen van mondmasker, handschoenen,
niet trainen wanneer trainer ziek is, …
Het gebruik van stimuli (signaling) bij de training van dierentuindieren
Signalen en stimuli moeten door dieren kunnen waargenomen worden
o Dolfijnen stimuli onder water merkbaar
o Korte woorden, 1-2 lettergrepen
Signaal moet nieuw zijn voor een dier
o Communicatie met fluittonen onderling fluittonen als stimuli zal niet werken
o Hoe nieuwer het signaal, hoe makkelijker de respons geleerd wordt
Signaal mag niet na kunnen gedaan worden door het publiek
Vijf redenen waarom diertuindieren beter niet in het zicht van het
publiek getraind worden
1. Wanneer publiek de trainer ziet omgaan met het dier, kan men het idee krijgen dat het dier
ongevaarlijk is.
2. Wanneer publiek de trainer ziet omgaan met het dier, kan men zich aangemoedigd voelen om
zelf het dier te benaderen door bv. over omheiningen te klimmen.
3. Uit onderzoek is gebleken dat wanneer mensen omgaan met dieren of omgang met het dier
zien, ze het dier niet langer met respect bekijken, maar de dieren als kind zien.
