Van misstanden tot duurzame oplossingen: een diepgaande blik op de
kledingindustrie
In 2013 stortte de Rana Plaza-fabriek in Bangladesh in, waarbij meer dan 1100 arbeiders
omkwamen. Dit was een van de grootste industriële rampen in de geschiedenis en bracht de
arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie onder de aandacht van de wereld. Toch zijn
we acht jaar later nog steeds getuige van talloze misstanden in deze sector. Zo vertelde een
vrouw die werkzaam was in een kledingfabriek in Bangladesh over haar ervaringen. Ze
werkte 12 uur per dag, zeven dagen per week, zonder pauze en kreeg hiervoor een loon dat
niet eens genoeg was om fatsoenlijk van te leven. Helaas is zij niet de enige die onder deze
omstandigheden moet werken. In deze beschouwing zal ik ingaan op de problemen en
uitdagingen in de kledingindustrie, waarbij ik onder andere zal ingaan op de misstanden in
de fabrieken, de opkomst van fast fashion en de zoektocht naar duurzame oplossingen.
De kledingindustrie is een van de grootste en snelst groeiende sectoren ter wereld. Toch zijn
er in deze sector al jaren talloze misstanden, zoals slechte arbeidsomstandigheden,
uitbuiting van arbeiders en milieuschade. Volgens directeur Alan Roberts van Accord on Fire
and Building Safety zijn er maar liefst 80.000 gebreken gevonden in de fabrieken van de
kledingindustrie (Visser, 2014). Van de 1106 gecontroleerde fabrieken was er geen enkele
fabriek helemaal in orde. Bij de controle werden zelfs vier van de zeventien fabrieken
gesloten en zijn na de controle en ontruiming nog steeds gesloten. Dit zijn schrikbarende
bevindingen die laten zien hoe groot het probleem is. Werknemers in de kledingfabrieken
worden vaak uitgebuit en gedwongen om lange uren te werken voor een laag loon. Het is
dan ook niet verrassend dat de salarissen in de Marokkaanse textielindustrie tot de hoogste
van de wereld behoren, zoals blijkt uit onderzoek van de internationale vakbond IndustriAll
(De Koning, 2017).
Een belangrijke oorzaak van deze misstanden is de opkomst van fast fashion. Veel
kledingbedrijven willen hun klanten steeds sneller nieuwe kleding aanbieden en produceren
hierdoor in grote aantallen en tegen lage kosten. Dit zorgt voor een stijging van de
kledingindustrie in landen als Marokko, die aan deze vraag kunnen voldoen. Aziatische
fabrieken werken voor een andere markt dan Marokkaanse fabrieken, waardoor er
nauwelijks concurrentie is. Modeketens laten hun kleding in verschillende landen en diverse
continenten produceren voor de beste prijs en snelste productie, hierdoor verspreiden ze
het risico dat de productie stil komt te liggen (De Koning, 2017).
Gelukkig zijn er ook duurzame alternatieven voor de kledingindustrie. Tweedehands kleding
is de beste optie als het over duurzame kleding gaat, omdat deze al geproduceerd is. Het
aanbod van tweedehands kleding is minder groot, maar alle kleine beetjes helpen met het
verbeteren van de kledingindustrie. Er zijn ook meerdere kledingmerken die zich richten op
duurzame kleding en goede arbeidsomstandigheden. (www.growthinkers.nl). Zij gebruiken
kledingindustrie
In 2013 stortte de Rana Plaza-fabriek in Bangladesh in, waarbij meer dan 1100 arbeiders
omkwamen. Dit was een van de grootste industriële rampen in de geschiedenis en bracht de
arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie onder de aandacht van de wereld. Toch zijn
we acht jaar later nog steeds getuige van talloze misstanden in deze sector. Zo vertelde een
vrouw die werkzaam was in een kledingfabriek in Bangladesh over haar ervaringen. Ze
werkte 12 uur per dag, zeven dagen per week, zonder pauze en kreeg hiervoor een loon dat
niet eens genoeg was om fatsoenlijk van te leven. Helaas is zij niet de enige die onder deze
omstandigheden moet werken. In deze beschouwing zal ik ingaan op de problemen en
uitdagingen in de kledingindustrie, waarbij ik onder andere zal ingaan op de misstanden in
de fabrieken, de opkomst van fast fashion en de zoektocht naar duurzame oplossingen.
De kledingindustrie is een van de grootste en snelst groeiende sectoren ter wereld. Toch zijn
er in deze sector al jaren talloze misstanden, zoals slechte arbeidsomstandigheden,
uitbuiting van arbeiders en milieuschade. Volgens directeur Alan Roberts van Accord on Fire
and Building Safety zijn er maar liefst 80.000 gebreken gevonden in de fabrieken van de
kledingindustrie (Visser, 2014). Van de 1106 gecontroleerde fabrieken was er geen enkele
fabriek helemaal in orde. Bij de controle werden zelfs vier van de zeventien fabrieken
gesloten en zijn na de controle en ontruiming nog steeds gesloten. Dit zijn schrikbarende
bevindingen die laten zien hoe groot het probleem is. Werknemers in de kledingfabrieken
worden vaak uitgebuit en gedwongen om lange uren te werken voor een laag loon. Het is
dan ook niet verrassend dat de salarissen in de Marokkaanse textielindustrie tot de hoogste
van de wereld behoren, zoals blijkt uit onderzoek van de internationale vakbond IndustriAll
(De Koning, 2017).
Een belangrijke oorzaak van deze misstanden is de opkomst van fast fashion. Veel
kledingbedrijven willen hun klanten steeds sneller nieuwe kleding aanbieden en produceren
hierdoor in grote aantallen en tegen lage kosten. Dit zorgt voor een stijging van de
kledingindustrie in landen als Marokko, die aan deze vraag kunnen voldoen. Aziatische
fabrieken werken voor een andere markt dan Marokkaanse fabrieken, waardoor er
nauwelijks concurrentie is. Modeketens laten hun kleding in verschillende landen en diverse
continenten produceren voor de beste prijs en snelste productie, hierdoor verspreiden ze
het risico dat de productie stil komt te liggen (De Koning, 2017).
Gelukkig zijn er ook duurzame alternatieven voor de kledingindustrie. Tweedehands kleding
is de beste optie als het over duurzame kleding gaat, omdat deze al geproduceerd is. Het
aanbod van tweedehands kleding is minder groot, maar alle kleine beetjes helpen met het
verbeteren van de kledingindustrie. Er zijn ook meerdere kledingmerken die zich richten op
duurzame kleding en goede arbeidsomstandigheden. (www.growthinkers.nl). Zij gebruiken
