Samenvatting H4 spierstimulatie PA

PA:zelfstudie spierstimulatie:$4 therapie=>RS

 grote verscheidenheid aan therapeutische toepassingen spierstimulerende stromen
- vnl bij stimulatie normaal geïnnerveerde spieren = vele mogelijkheden.
 Wij zien:
- parese / verlamming
- normaal geïnnerveerde geatrofieerde spieren
- centrale parese / verlamming
- normaal geïnnerveerde hypertone spieren.
 Specifieke toepassingen (niet in cursus)
- Weerstandstraining
- bekkenbodemrevalidatie
- stabilisatieoefeningen



 Afhankelijk van aard & LOCALISATIE pathologie (denervatie vs normaal)
- totale/gedeeltelijke denervatie spier (= perifere zenuwlaesie!)
 parese of verlamming
- normaal geïnnerveerde spier (= perifere zenuw onbeschadigd)
 atrofie (kan gevolg zijn van inactiviteit)
- centrale laesie (= perifere zenuw onbeschadigd)
 met parese / verlamming
- gespannen normaal geïnnerveerde spier (= perifere zenuw onbeschadigd)
 hypertoniciteit

 MSC behandeling met:
- parese of verlamming (= perifere zenuw
 monofasische rechthoekige of driehoekige pulsen (MRP of MTP)
- geatrofieerde normaal geïnnerveerde spier (= perifere zenuw onbeschadigd)
 NMES/EMS TENS of IF of RS
- centrale parese of verlamming (= perifere zenuw onbeschadigd)
 NMES/EMS TENS (draagbaar apparaat met hielcontact in de schoen)
- hypertonische normaal geïnnerveerde spier (= perifere zenuw onbeschadigd)
 TENS of IF



 essentieel ≠tussen huidige types voor:
- gedeeltelijke/totale denervatie van de spier (= perifere zenuw)
- geatrofieerde normaal geïnnerveerde spier (= perifere zenuw onbeschadigd)




Nala Melis Pagina 1

, PA:zelfstudie spierstimulatie:$4 therapie=>RS

1. Therapie voor gedenerveerde spieren met parese of verlamming
1.1.EFFECTEN & KLINISCHE RELEVANTIE
 doel
- optredende atrofie voorkomen / vertragen
- fibrose afremmen / voorkomen
- contractiliteit spiervezels zo goed mogelijk houden
 ≠effect op oorzaak letsel
- alleen toegepast in afwachting van natuurlijke herstel innervatie
 ≠op juiste moment gestart
- spier atrofie / zelfs onomkeerbare schade (= fibrose)!

1.2.BASISBEGRIPPEN VAN DENERVATIE
 Enkele opmerkingen over ernst pathologie
- MSC = selectief contractie spier veroorzaken
 stroomverdeling buiten contactoppervlak elektrode
o contracties omliggende spieren die niet betrokken zijn bij pathologie (= normaal
geïnnerveerd)
 nutteloos + vermeden door juiste parameterinstellingen te gebruiken
- stimulatie gedenerveerde spieren = alleen directe stimulatie mogelijk!
 gedenerveerde spier = gemakkelijkst gestimuleerd in midden spier
o punt distaal van motorisch punt
 indien mogelijk liever bipolair dan monopolair stimuleren
- anode (+) = stimulatie-elektrode
- prikkelbaarheid spier = verminderd
 hogere intensiteit & langere pulsbreedte om contractie te verkrijgen
 bij hoge intensiteit = te korte stimuli ≠contractie veroorzaken!
 langere refractaire periode pulspauze ≥ 2 à 3x pulsbreedte
 spier snel uitgeput
o slechte praktijk om intensiteit te ↑als contractie ↓
o contractie = vrij langzaam verlopen
- S/D-curve verschuift naar rechts & omhoog
 invloed op rheobase & chronaxie
 positioneert zich tussen rechthoekige & driehoekige curve van normale S/D
- reobase: stadia van herstel
 neemt geleidelijk af tot 1/2 normale waarde na totaal zenuwletsel = spier
hyperexciteerbaar
 regeneratie = plotselinge ↑tot 3x normale waarde
 ↓naarmate reïnnervatie vordert
o lange tijd boven normale waarde
- chronaxie: stadia van herstel
 ↑ rond 20e dag daalt dan  stijgt weer tot 2e piek
 neemt af tijdens reïnnervatie
o significante ↓ pas bij 1e tekenen klinisch herstel



Nala Melis Pagina 2