Wilkinson samenvatting
Hoofdstuk 1
Verpleegkunde is een combinatie van vakbekwaamheid en wetenschap.
Het doel van verplegen is het bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling,
en het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking. Wanneer mensen ziek of
gehandicapt worden, is daarnaast het doel van verplegen lijden en pijn te minimaliseren
en mensen in staat te stellen hun ziekte, handicap, de behandeling en de gevolgen daarvan
te begrijpen en daarmee om te gaan. Wanneer de dood nabij is, is het doel van verplegen
het handhaven van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
In het Beroepsprofiel verpleegkundige is een aantal kenmerken uitgewerkt dat samen de
kern van verplegen weergeeft. Verplegen:
- Dient een specifiek doel
- Omvat een specifieke manier van interventies
- Vindt plaats in een specifiek domein
- Is gericht op de persoon als geheel
- Is gebaseerd op ethische waarde
- Betekent commitment aan partnerschap
De zeven CanMED’s rollen:
1. De verpleegkundige als zorgverlener
2. De verpleegkundige als communicator
3. De verpleegkundige als samenwerkingspartner
4. De verpleegkundige als reflectieve professional die handelt naar de laatste stand van
de wetenschap
5. De verpleegkundige als gezondheidsbevorderaar
6. De verpleegkundige als organisator
7. De verpleegkundige als professional en kwaliteitsbevorderaar
De 4 centrale elementen van zelfmanagement:
1. Omgaan met de uitdagingen die de ziekte geeft
2. Inpassen in het dagelijks leven
3. Voeren van eigen regie over het zorgproces
4. Streven naar optimale kwaliteit van leven
De problemen waar verpleegkundige zich in belangrijke mate op richten, kunnen ingedeeld
worden in vier gebieden:
1. Het lichamelijke
2. Het psychische
3. Het functionele
4. Het sociale
,Het verpleegkundig proces biedt voordelen aan verpleegkundigen en het verpleegkundige
beroep:
- Het bevordert samenwerking
- Het is kosteneffectief
- Het verhoogt de participatie van de zorgvrager in het zorgproces
- Het is nodig voor de professionele standaard
- Het verhoogt participatie van de zorgvrager in de zorg en bevordert de autonomie
van de zorgvrager
- Het bevordert individuele en persoonsgerichte zorg
- Het bevordert efficiëntie
- Het ondersteunt continuïteit en coördinatie van zorg
- Het vergroot de arbeidssatisfactie
Het doel van het verpleegkundig proces is een kader te verschaffen, een doelgerichte maar
flexibele leidraad waarmee verpleegkundigen de gezondheidstoestand van de individuele
zorgvrager kunnen vaststellen en hem kunnen helpen tegemoet te komen aan zijn
gezondheidsbehoeften.
Het verpleegkundige proces is:
- Dynamisch en cyclisch
- Zorgvrager centraal
- Holistisch
- Planmatig en resultaatgericht
- Evidence-based-practice (EBP)
à Flexibel
à Algemeen toepasbaar
à Gericht op de gezondheidstoestand
à Cognitief (denk)proces
De fasen van het verpleegkundige proces:
1. Anamnese (verzamelen en ordenen van gegevens)
2. Diagnose (vaststellen van de huidige gezondheidstoestand)
3. Resultaten (bepalen van de wenselijke resultaten)
4. Interventies (selecteren van de verpleegkundige interventies)
5. Evaluatie (vaststellen of de beoogde resultaten zijn bereikt)
Kritisch denken is een zorgvuldige, doelgerichte en vastberaden manier van denken die veel
mentale vaardigheden vergt, zoals het bepalen welke gegevens relevant zijn, het beoordelen
van de geloofwaardigheid van bronnen en trekken van conclusies.
Probleemoplossing is het proces waarbij je een probleem vaststelt om daarna maatregelen
te plannen en te nemen om dat probleem op te lossen.
Besluitvorming is het proces waarmee je bepaalt wat de beste actie is – de actie die
waarschijnlijk leidt tot het wenselijke resultaat.
De Beroepscode van Verpleegkundigen en Verzorgenden beschrijft de algemeen geldende
waarden en normen voor de beroepsgroep.
, Hoofdstuk 2
In de anamnesefase verzamelt de verpleegkundige systematisch relevante en belangrijke
gegevens van de zorgvrager.
Het eerste anamnesegesprek, de initiële anamnese, voer je om tot een goede inventarisatie
van de zorgbehoefte en probleemstelling te komen, maar ook om de aard en omvang van de
uit te voeren zorg te bepalen.
Ook informatie vanuit de omgeving, heteroanamnese, is vaak waardevol, zeker in situaties
waarin de zorgvrager zelf geheugenproblemen heeft, of om andere redenen problemen
heeft om zelf deze informatie te kunnen geven.
Als de zorgvrager al eerder zorg heeft ontvangen, dan kun je informatie van andere
zorgverleners opvragen. Deze informatie kun je verkrijgen via mondelinge overdracht,
schriftelijke overdrachten en zorgdossiers.
Het doel van de verpleegkundige anamnese is een totaalbeeld van de zorgvrager te krijgen.
Hiervoor heb je gegevens nodig:
- De menselijke reacties van de zorgvrager op gezondheids- en ziektepatronen
- Het gezin en de gemeenschap waarin iemand leeft
- Mogelijkheden van de zorgvrager om met deze reacties op gezondheidsproblemen
om te gaan
- Risicofactoren ten gevolge van reacties op gezondheidsproblemen
In de verpleegkundige anamnese staat de zorgbehoefte van de zorgvrager centraal, terwijl
de medische anamnese vooral gericht is op ziekteprocessen en ziekteleer.
Doordat er nieuwe informatie beschikbaar komt tijdens een proces, kunnen er ook nieuwe
vragen worden gesteld. Dit noem je een vervolganamnese.
Mocht het nodig zijn, dan kan in acute situaties bij aanvang van de zorg of tijdens het zorg
verlenen een specifieke anamnese worden afgenomen, een speciële anamnese.
Observatie is het bewust en weloverwogen gebruikmaken van je zintuigelijke vermogens om
gegevens te verzamelen over de zorgvrager en zijn omgeving.
De verpleegkundige verricht lichamelijk onderzoek, waarbij ze systematisch het lichaam
bekijkt.
Lichamelijk onderzoek vindt plaats via inspectie door visuele waarnemingen, met het blote
oog, of met behulp van instrumenten als een otoscoop, die gebruikt wordt om in oren te
kijken.
Bij lichamelijk onderzoek hoort ook palpatie. Dit gebeurt via aanraking, meestal met de
vingertoppen, omdat die het gevoeligste zijn voor prikkeling van de tastzin.
Het verpleegkundig anamnesegesprek is een doelgerichte, gestructureerde manier van
communiceren waarbij de verpleegkundige vragen stelt aan de zorgvrager om subjectieve
gegevens te verkrijgen.
Hoofdstuk 1
Verpleegkunde is een combinatie van vakbekwaamheid en wetenschap.
Het doel van verplegen is het bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling,
en het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking. Wanneer mensen ziek of
gehandicapt worden, is daarnaast het doel van verplegen lijden en pijn te minimaliseren
en mensen in staat te stellen hun ziekte, handicap, de behandeling en de gevolgen daarvan
te begrijpen en daarmee om te gaan. Wanneer de dood nabij is, is het doel van verplegen
het handhaven van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
In het Beroepsprofiel verpleegkundige is een aantal kenmerken uitgewerkt dat samen de
kern van verplegen weergeeft. Verplegen:
- Dient een specifiek doel
- Omvat een specifieke manier van interventies
- Vindt plaats in een specifiek domein
- Is gericht op de persoon als geheel
- Is gebaseerd op ethische waarde
- Betekent commitment aan partnerschap
De zeven CanMED’s rollen:
1. De verpleegkundige als zorgverlener
2. De verpleegkundige als communicator
3. De verpleegkundige als samenwerkingspartner
4. De verpleegkundige als reflectieve professional die handelt naar de laatste stand van
de wetenschap
5. De verpleegkundige als gezondheidsbevorderaar
6. De verpleegkundige als organisator
7. De verpleegkundige als professional en kwaliteitsbevorderaar
De 4 centrale elementen van zelfmanagement:
1. Omgaan met de uitdagingen die de ziekte geeft
2. Inpassen in het dagelijks leven
3. Voeren van eigen regie over het zorgproces
4. Streven naar optimale kwaliteit van leven
De problemen waar verpleegkundige zich in belangrijke mate op richten, kunnen ingedeeld
worden in vier gebieden:
1. Het lichamelijke
2. Het psychische
3. Het functionele
4. Het sociale
,Het verpleegkundig proces biedt voordelen aan verpleegkundigen en het verpleegkundige
beroep:
- Het bevordert samenwerking
- Het is kosteneffectief
- Het verhoogt de participatie van de zorgvrager in het zorgproces
- Het is nodig voor de professionele standaard
- Het verhoogt participatie van de zorgvrager in de zorg en bevordert de autonomie
van de zorgvrager
- Het bevordert individuele en persoonsgerichte zorg
- Het bevordert efficiëntie
- Het ondersteunt continuïteit en coördinatie van zorg
- Het vergroot de arbeidssatisfactie
Het doel van het verpleegkundig proces is een kader te verschaffen, een doelgerichte maar
flexibele leidraad waarmee verpleegkundigen de gezondheidstoestand van de individuele
zorgvrager kunnen vaststellen en hem kunnen helpen tegemoet te komen aan zijn
gezondheidsbehoeften.
Het verpleegkundige proces is:
- Dynamisch en cyclisch
- Zorgvrager centraal
- Holistisch
- Planmatig en resultaatgericht
- Evidence-based-practice (EBP)
à Flexibel
à Algemeen toepasbaar
à Gericht op de gezondheidstoestand
à Cognitief (denk)proces
De fasen van het verpleegkundige proces:
1. Anamnese (verzamelen en ordenen van gegevens)
2. Diagnose (vaststellen van de huidige gezondheidstoestand)
3. Resultaten (bepalen van de wenselijke resultaten)
4. Interventies (selecteren van de verpleegkundige interventies)
5. Evaluatie (vaststellen of de beoogde resultaten zijn bereikt)
Kritisch denken is een zorgvuldige, doelgerichte en vastberaden manier van denken die veel
mentale vaardigheden vergt, zoals het bepalen welke gegevens relevant zijn, het beoordelen
van de geloofwaardigheid van bronnen en trekken van conclusies.
Probleemoplossing is het proces waarbij je een probleem vaststelt om daarna maatregelen
te plannen en te nemen om dat probleem op te lossen.
Besluitvorming is het proces waarmee je bepaalt wat de beste actie is – de actie die
waarschijnlijk leidt tot het wenselijke resultaat.
De Beroepscode van Verpleegkundigen en Verzorgenden beschrijft de algemeen geldende
waarden en normen voor de beroepsgroep.
, Hoofdstuk 2
In de anamnesefase verzamelt de verpleegkundige systematisch relevante en belangrijke
gegevens van de zorgvrager.
Het eerste anamnesegesprek, de initiële anamnese, voer je om tot een goede inventarisatie
van de zorgbehoefte en probleemstelling te komen, maar ook om de aard en omvang van de
uit te voeren zorg te bepalen.
Ook informatie vanuit de omgeving, heteroanamnese, is vaak waardevol, zeker in situaties
waarin de zorgvrager zelf geheugenproblemen heeft, of om andere redenen problemen
heeft om zelf deze informatie te kunnen geven.
Als de zorgvrager al eerder zorg heeft ontvangen, dan kun je informatie van andere
zorgverleners opvragen. Deze informatie kun je verkrijgen via mondelinge overdracht,
schriftelijke overdrachten en zorgdossiers.
Het doel van de verpleegkundige anamnese is een totaalbeeld van de zorgvrager te krijgen.
Hiervoor heb je gegevens nodig:
- De menselijke reacties van de zorgvrager op gezondheids- en ziektepatronen
- Het gezin en de gemeenschap waarin iemand leeft
- Mogelijkheden van de zorgvrager om met deze reacties op gezondheidsproblemen
om te gaan
- Risicofactoren ten gevolge van reacties op gezondheidsproblemen
In de verpleegkundige anamnese staat de zorgbehoefte van de zorgvrager centraal, terwijl
de medische anamnese vooral gericht is op ziekteprocessen en ziekteleer.
Doordat er nieuwe informatie beschikbaar komt tijdens een proces, kunnen er ook nieuwe
vragen worden gesteld. Dit noem je een vervolganamnese.
Mocht het nodig zijn, dan kan in acute situaties bij aanvang van de zorg of tijdens het zorg
verlenen een specifieke anamnese worden afgenomen, een speciële anamnese.
Observatie is het bewust en weloverwogen gebruikmaken van je zintuigelijke vermogens om
gegevens te verzamelen over de zorgvrager en zijn omgeving.
De verpleegkundige verricht lichamelijk onderzoek, waarbij ze systematisch het lichaam
bekijkt.
Lichamelijk onderzoek vindt plaats via inspectie door visuele waarnemingen, met het blote
oog, of met behulp van instrumenten als een otoscoop, die gebruikt wordt om in oren te
kijken.
Bij lichamelijk onderzoek hoort ook palpatie. Dit gebeurt via aanraking, meestal met de
vingertoppen, omdat die het gevoeligste zijn voor prikkeling van de tastzin.
Het verpleegkundig anamnesegesprek is een doelgerichte, gestructureerde manier van
communiceren waarbij de verpleegkundige vragen stelt aan de zorgvrager om subjectieve
gegevens te verkrijgen.
