6775 – eindopdracht
psychologische gespreksvoering
Cursistnummer: Naam:
Cursusnaam:HBO Toegepaste Adres:
Psychologie
Cursusnummer:8512 Postcode:
Leervaknummer:6775 Woonplaats:
eindopdracht psychologische e-mailadres:
gespreksvoering
Titel studieboek: Professionele gesprekken
ISBN: 9789041509017
Druk:1e
Titel studieboek: Professioneel schrijven
ISBN: 9789041508973
Druk:1e
Reader gespreksvoering voor hulpverleners
, Opdracht 1: Leerdoelen
De praktijkdag gaf mij veel gelegenheid om te oefenen. De klassikale oefeningen hielden mij
in mijn comfortzone. Tijdens het oefenen van het begeleidingsgesprek als therapeut voelde ik
mij verschrikkelijk. Ik kon moeilijk afstemmen op cliënt. Af en toe liep het, vaker was ik
zoekend. Als het liep bedacht ik dat ik het volgens de aangeleerde methode moest doen en
werd ik onzeker en weer zoekend. Ik kom in de rol van leerling naar de praktijkdag. Als
leerling neem ik tot mij. Om in de rol van therapeut te stappen, stap ik uit de leerlingenrol. De
volgende keer als ik de therapeutenrol aanneem zet ik mijzelf als leerling in een
observantenplek langs de zijlijn. Waar ik dan mijn eigen zaken bij kan houden. Ik had gedacht
hier al mee klaar te zijn, opvallend hoe het terug komt. Ik neem een metapositie in en
observeer mijzelf, ik vind het dan lastig om mijzelf de ruimte te geven om zoekend te zijn.
Tijdens de dag werd een vergelijking met mediteren gegeven. Wat doe ik als ik word afgeleid
tijdens het mediteren, dan ga ik terug en begin weer met mediteren. Als ik merk dat mijn
aandacht tijdens een sessie (oefen of echt) zich verlegt weg van de cliënt, merk ik het op en
pak ik de verbinding met de cliënt weer op. Ik kan ook zoekend zijn en wel bij de cliënt zijn.
Daar leg ik een oordeel op naar mijzelf. Het verschil zit hem in de vraagstelling. Is de vraag
“waar ben ik mee bezig?”, dan ben ik niet bij de cliënt. Is de vraag “wat wil ik weten van/voor
de cliënt?”, dan ben ik nog steeds gericht op de cliënt. Speelt de eerste vraag, dan is het een
aandachtspunt om achteraf onder de loep te nemen, is het de tweede vraag, dan loopt het
proces, zoals het hoort te lopen. Het is mijn gevoel dat hier meespeelde. De feedback was
vriendelijker. Ik kon wat meer stiltes laten vallen. Verder kwam ik rustig over, keek ik de
cliënt aan en maakte ik rustige armbewegingen. De onrust in mij was niet zichtbaar. Met het
terugluisteren van de audio was de spanning ook niet te horen. Ik kon mijn leerdoelen in het
stuk kwijt. Ik hield de grote lijn vast, was concreet en legde uit wat we gingen doen. Tijdens
het intakegesprek wisselde ik het volgen en leiden op natuurlijke wijze af. Het adviesgesprek
gaf mij de mogelijkheid om mijn tweede leerdoel te oefenen, kort en krachtig overdragen van
de keuze voor plan van aanpak. Ik was hier meer in een leidende rol. Hierbij had ik niet meer
het onzekere gevoel.
Een ander leerpunt van de dag is de wet van Maier. E=KxA. Ik heb er veel mee gewerkt in
mijn loopbaan als informatie analist, projectleider. Als informatie analist ging ik voor hoge
kwaliteit. Als projectleider voor hoge acceptatie. Dit gecombineerd leverde een effectief
project op. Als ik als therapeut mij perfectionistisch op kwaliteit stort en daarmee geen
acceptatie bereik, bereikt mijn cliënt niets. Als ik alleen op acceptatie richt, blijf ik wellicht
uit de weerstand, weg van de pijnpunten en bereikt mijn cliënt ook niets. Het is het effect dat
telt. Hiermee leg ik mijn lat op een haalbare hoogte.
Het stuk over de Roos van Leary kwam voor mij voldoende aan bod. De uitleg dat het model
op meerdere situaties toegespitst moet worden en dat in de huidige literatuur algemeen
gehouden wordt, verklaarde mijn gevoel van ontbrekende kennis. De toepassing die ik eens
heb gezien, was voorzien van een extra laag, een Roos van Leary met aanvulling.
psychologische gespreksvoering
Cursistnummer: Naam:
Cursusnaam:HBO Toegepaste Adres:
Psychologie
Cursusnummer:8512 Postcode:
Leervaknummer:6775 Woonplaats:
eindopdracht psychologische e-mailadres:
gespreksvoering
Titel studieboek: Professionele gesprekken
ISBN: 9789041509017
Druk:1e
Titel studieboek: Professioneel schrijven
ISBN: 9789041508973
Druk:1e
Reader gespreksvoering voor hulpverleners
, Opdracht 1: Leerdoelen
De praktijkdag gaf mij veel gelegenheid om te oefenen. De klassikale oefeningen hielden mij
in mijn comfortzone. Tijdens het oefenen van het begeleidingsgesprek als therapeut voelde ik
mij verschrikkelijk. Ik kon moeilijk afstemmen op cliënt. Af en toe liep het, vaker was ik
zoekend. Als het liep bedacht ik dat ik het volgens de aangeleerde methode moest doen en
werd ik onzeker en weer zoekend. Ik kom in de rol van leerling naar de praktijkdag. Als
leerling neem ik tot mij. Om in de rol van therapeut te stappen, stap ik uit de leerlingenrol. De
volgende keer als ik de therapeutenrol aanneem zet ik mijzelf als leerling in een
observantenplek langs de zijlijn. Waar ik dan mijn eigen zaken bij kan houden. Ik had gedacht
hier al mee klaar te zijn, opvallend hoe het terug komt. Ik neem een metapositie in en
observeer mijzelf, ik vind het dan lastig om mijzelf de ruimte te geven om zoekend te zijn.
Tijdens de dag werd een vergelijking met mediteren gegeven. Wat doe ik als ik word afgeleid
tijdens het mediteren, dan ga ik terug en begin weer met mediteren. Als ik merk dat mijn
aandacht tijdens een sessie (oefen of echt) zich verlegt weg van de cliënt, merk ik het op en
pak ik de verbinding met de cliënt weer op. Ik kan ook zoekend zijn en wel bij de cliënt zijn.
Daar leg ik een oordeel op naar mijzelf. Het verschil zit hem in de vraagstelling. Is de vraag
“waar ben ik mee bezig?”, dan ben ik niet bij de cliënt. Is de vraag “wat wil ik weten van/voor
de cliënt?”, dan ben ik nog steeds gericht op de cliënt. Speelt de eerste vraag, dan is het een
aandachtspunt om achteraf onder de loep te nemen, is het de tweede vraag, dan loopt het
proces, zoals het hoort te lopen. Het is mijn gevoel dat hier meespeelde. De feedback was
vriendelijker. Ik kon wat meer stiltes laten vallen. Verder kwam ik rustig over, keek ik de
cliënt aan en maakte ik rustige armbewegingen. De onrust in mij was niet zichtbaar. Met het
terugluisteren van de audio was de spanning ook niet te horen. Ik kon mijn leerdoelen in het
stuk kwijt. Ik hield de grote lijn vast, was concreet en legde uit wat we gingen doen. Tijdens
het intakegesprek wisselde ik het volgen en leiden op natuurlijke wijze af. Het adviesgesprek
gaf mij de mogelijkheid om mijn tweede leerdoel te oefenen, kort en krachtig overdragen van
de keuze voor plan van aanpak. Ik was hier meer in een leidende rol. Hierbij had ik niet meer
het onzekere gevoel.
Een ander leerpunt van de dag is de wet van Maier. E=KxA. Ik heb er veel mee gewerkt in
mijn loopbaan als informatie analist, projectleider. Als informatie analist ging ik voor hoge
kwaliteit. Als projectleider voor hoge acceptatie. Dit gecombineerd leverde een effectief
project op. Als ik als therapeut mij perfectionistisch op kwaliteit stort en daarmee geen
acceptatie bereik, bereikt mijn cliënt niets. Als ik alleen op acceptatie richt, blijf ik wellicht
uit de weerstand, weg van de pijnpunten en bereikt mijn cliënt ook niets. Het is het effect dat
telt. Hiermee leg ik mijn lat op een haalbare hoogte.
Het stuk over de Roos van Leary kwam voor mij voldoende aan bod. De uitleg dat het model
op meerdere situaties toegespitst moet worden en dat in de huidige literatuur algemeen
gehouden wordt, verklaarde mijn gevoel van ontbrekende kennis. De toepassing die ik eens
heb gezien, was voorzien van een extra laag, een Roos van Leary met aanvulling.
