Rode loper pneumothorax
Inleiding
Het ademhalingsstelsel zorgt voor de uitwisseling van gassen
tussen bloedvaten, de longen en de buitenlucht. Hierdoor krijgen
wij zuurstof binnen en wordt de schadelijke stoffen weer aan de
buitenlucht afgegeven. In het ademhalingsstelsel kunnen allerlei
problemen optreden met ziekte als gevolg.
Inleiding pneumothorax (pneumothorax, sd)
Een pneumothorax of klaplong is de toestand waarbij er in de
borstholte naast de long vrije lucht aanwezig is. deze lucht drukt
op de inwendige organen. Hierdoor neemt het volume van de long
af, in extreme gevallen tot een klomp ter grootte van een vuist die in het midden van de borstholte
aan de luchtwegen vastzit.
Oorzaak
Normaal is de pleuraholte een gesloten, luchtledig geheel. Er is dus altijd en overal contact tussen
het longvlies (pleura visceralis) en het borstvlies (pleura parietalis). Er kan alleen lucht in de
pleuraholte komen als er ergens een opening is. deze opening kan ontstaan van buiten uit of van
binnen. Wanneer de opening van buitenaf ontstaat, (bij doorboring van de wand van de borstkas),
kom er een opening in de pleura parietalis. Het gevolg is dat er lucht van buiten de borstkas naar
binnen stroomt. De opening kan ook ontstaan van binnenuit, waarbij er een opening komt in de
pleura visceralis. Het gevolg is dat er lucht vanuit de luchtwegen naar de pleuraholte kan stromen.
Het resultaat is in beide gevallen hetzelfde: het systeem waarbij longweefsel door negatieve druk
onderdruk in de pleuraholte tegen de borstwand ‘geplakt’ zit, wordt onderbroken. De pleuraholte
wordt gevuld met lucht en daardoor zal de long samenvallen. Dit wordt een pneumothorax
genoemd.
, Anatomie (het ademhalingsstelsel 5.1 overzicht , juni 2019)
Anatomie van de luchtwegen
Het ademhalingsstelsel is nodig om gassen uit te wisselen tussen de longen en de buitenlucht.
Mensen hebben twee longen:
- De rechterlong: deze long bestaat uit drie kwabben
- De linkerlong: deze long bestaat uit twee kwabben en is iets kleiner, omdat het hart een deel
van de ruimte inneemt
Het ademhalingsstel wordt ook wel ‘tractus respiratorius’
genoemd.
Het ademhalingsstel kan onderverdeeld worden in de bovenste
luchtwegen en de onderste luchtwegen. Het maken van deze
onderverdeling is belangrijk, omdat de onderdelen verschillende
functies hebben. De stembanden zijn de grens tussen de
bovenste luchtwegen en de onderste luchtwegen.
De volgende onderdelen behoren tot de bovenste luchtwegen:
- De neusholte
- De mondholte
- De keelholte (farynx)
- Het strottenhoofd (larynx)
Tot de onderste luchtwegen behoren de volgende onderdelen:
- De luchtpijp (trachea)
- De luchtwegvertakkingen
- De longblaasjes (alveoli)
De longvliezen
Zowel de linker- als de rechterlong wordt omgeven door een eigen longvlies (pleura). Deze
longvliezen bestaan uit een binnenblad en een buitenblad:
- Longvlies (pleura visceralis): dit vlies zit vast aan de buitenzijde van de longen
- Borstvlies (pleura parietalis): dit vlies zit vast aan de binnenzijde van de borstwand, het
middenrif (diafragma) en andere structuren in de borstholte, zoals het hartzakje (pericard)
De ruimte tussen de twee longvliezen wordt, de pleuraholte genoemd. Deze is gevuld met een klein
beetje vocht. Tussen de longvliezen zit dus geen lucht, er heerst een vacuüm. Hierdoor kunnen de
pleurabladen wel langs elkaar glijden, maar kunnen niet van elkaar afgetrokken worden. De longen
bewegen hierdoor mee met de structuren waar het borstvlies aan vastzit. Wanneer lucht in de
pleuraholte terechtkomt, worden de longvliezen van elkaar gescheiden. Dit is bijvoorbeeld het geval
als de longbladen beschadigd raken. De zal op dat moment door zijn elasticiteit inklappen.
Inleiding
Het ademhalingsstelsel zorgt voor de uitwisseling van gassen
tussen bloedvaten, de longen en de buitenlucht. Hierdoor krijgen
wij zuurstof binnen en wordt de schadelijke stoffen weer aan de
buitenlucht afgegeven. In het ademhalingsstelsel kunnen allerlei
problemen optreden met ziekte als gevolg.
Inleiding pneumothorax (pneumothorax, sd)
Een pneumothorax of klaplong is de toestand waarbij er in de
borstholte naast de long vrije lucht aanwezig is. deze lucht drukt
op de inwendige organen. Hierdoor neemt het volume van de long
af, in extreme gevallen tot een klomp ter grootte van een vuist die in het midden van de borstholte
aan de luchtwegen vastzit.
Oorzaak
Normaal is de pleuraholte een gesloten, luchtledig geheel. Er is dus altijd en overal contact tussen
het longvlies (pleura visceralis) en het borstvlies (pleura parietalis). Er kan alleen lucht in de
pleuraholte komen als er ergens een opening is. deze opening kan ontstaan van buiten uit of van
binnen. Wanneer de opening van buitenaf ontstaat, (bij doorboring van de wand van de borstkas),
kom er een opening in de pleura parietalis. Het gevolg is dat er lucht van buiten de borstkas naar
binnen stroomt. De opening kan ook ontstaan van binnenuit, waarbij er een opening komt in de
pleura visceralis. Het gevolg is dat er lucht vanuit de luchtwegen naar de pleuraholte kan stromen.
Het resultaat is in beide gevallen hetzelfde: het systeem waarbij longweefsel door negatieve druk
onderdruk in de pleuraholte tegen de borstwand ‘geplakt’ zit, wordt onderbroken. De pleuraholte
wordt gevuld met lucht en daardoor zal de long samenvallen. Dit wordt een pneumothorax
genoemd.
, Anatomie (het ademhalingsstelsel 5.1 overzicht , juni 2019)
Anatomie van de luchtwegen
Het ademhalingsstelsel is nodig om gassen uit te wisselen tussen de longen en de buitenlucht.
Mensen hebben twee longen:
- De rechterlong: deze long bestaat uit drie kwabben
- De linkerlong: deze long bestaat uit twee kwabben en is iets kleiner, omdat het hart een deel
van de ruimte inneemt
Het ademhalingsstel wordt ook wel ‘tractus respiratorius’
genoemd.
Het ademhalingsstel kan onderverdeeld worden in de bovenste
luchtwegen en de onderste luchtwegen. Het maken van deze
onderverdeling is belangrijk, omdat de onderdelen verschillende
functies hebben. De stembanden zijn de grens tussen de
bovenste luchtwegen en de onderste luchtwegen.
De volgende onderdelen behoren tot de bovenste luchtwegen:
- De neusholte
- De mondholte
- De keelholte (farynx)
- Het strottenhoofd (larynx)
Tot de onderste luchtwegen behoren de volgende onderdelen:
- De luchtpijp (trachea)
- De luchtwegvertakkingen
- De longblaasjes (alveoli)
De longvliezen
Zowel de linker- als de rechterlong wordt omgeven door een eigen longvlies (pleura). Deze
longvliezen bestaan uit een binnenblad en een buitenblad:
- Longvlies (pleura visceralis): dit vlies zit vast aan de buitenzijde van de longen
- Borstvlies (pleura parietalis): dit vlies zit vast aan de binnenzijde van de borstwand, het
middenrif (diafragma) en andere structuren in de borstholte, zoals het hartzakje (pericard)
De ruimte tussen de twee longvliezen wordt, de pleuraholte genoemd. Deze is gevuld met een klein
beetje vocht. Tussen de longvliezen zit dus geen lucht, er heerst een vacuüm. Hierdoor kunnen de
pleurabladen wel langs elkaar glijden, maar kunnen niet van elkaar afgetrokken worden. De longen
bewegen hierdoor mee met de structuren waar het borstvlies aan vastzit. Wanneer lucht in de
pleuraholte terechtkomt, worden de longvliezen van elkaar gescheiden. Dit is bijvoorbeeld het geval
als de longbladen beschadigd raken. De zal op dat moment door zijn elasticiteit inklappen.
