1. Een definitie geven van de begrippen ‘milieu intérieur’ en ‘homeostase’.
- Milieu interieur
De inwendige omgeving is het vocht dat de lichaamscellen omspoelt. Men noemt dit de
interstitiële vloeistof of weefselvloeistof. De vloeistof absorbeert zuurstof en
voedingstoffen ui de omgevende interstitiële vloeistof, die deze opnieuw uit de
bloedsomloop heeft geabsorbeerd. Daarentegen passeren afvalstoffen via de interstitiële
vloeistof naar de bloedsomloop op weg waar de nodige uitscheidingsorganen.
- Homeostase
Homeostase is het in evenwicht houden van het interne milieu. De wisselwerking tussen
de cel en het milieu interiuer zorgen voor intern evenwicht. Het lichaam streeft
voortdurend naar homeostase.
Voorbeeld: als je koorts krijgt, begint het lichaam te zweten om warmte kwijt te kunnen
Kijken naar die kader!! Blz 35
2. Negatieve en positieve feedbackmechanismen met elkaar vergelijken.
Negatieve feedbackmechanisme
Hierbij wordt elke verandering die afwijkt van de normale waarde tenietgedaan. Bij een lage
tempratuur zorgt dit proces ervoor dat de tempratuur omhooggaat en vice versa.
De meeste homeostatische processen in het lichaam worden door negatieve feedback
gereguleerd om plotselinge en aanzienlijke veranderingen in het milieu interieur te
voorkomen.
Voorbeeld: Je krijgt koorts, hoe gaat dan je lichaamstempratuur omhoog.(skelet spiertjes
gaan trillen, bloedvaatjes vernauwen of verwijden, gedragsverandering (trui aan trekken)).
Positieve feedbackmechanisme
Van deze versterkende mechanismen bestaan er maar een paar in het lichaam. Bij positieve
feedbackmechanisme doet de stimulus, de respons sterk toenemen zodat, zolang de
stimulus aanhoudt, de respons wordt versterkt.
Voorbeeld: bij een bevalling worden de contracties van de baarmoeder gestimuleerd door
het hormoon oxytocine. Hierdoor wordt het hoofdje van de baby in de baarmoederhals
geperst waar receptoren worden gestimuleerd die reageren op uitrekking. Als reactie wordt
er meer oxytocine afgeven waardoor de contracties sterker worden en de bevalling wordt
voortgezet. Als het uitrekken ophoudt wordt afscheiding van oxytocine gestopt.
Negatieve feedback zorgen er dus voor dat je waarde constant op normaal niveau blijven.
Positieve feedbackmechanismen zorgen juist voor een (tijdelijke) verhoging van bepaalde
waarden
3. het proces van osmose vergelijken met dat van diffusie en met behulp van deze begrippen
uitleggen hoe moleculen zich verplaatsen binnen en tussen compartimenten van het
lichaam.
Het begint bij een cel met daarbinnen intracellulaire vloeistof en daarbuiten extracellulair
vloeistof. De cel tegelt voor het grootste deel zelf de samenstelling van intercellulaire
vloeistof door passief en actief transport. Passief transport kost geen energie en actief
transport wel en verbruikt hier ATP bij (benzine van het lichaam).
, Diffusie
Diffusie is het verplaatsen van moleculen van een plaats met een hoge concentratie naar een
plaats met een lage concentratie, meestal vindt diffusie plaats in een gas, vloeistof of
oplossing. Het kan ook plaatsvinden door een semipermeabele membraan, zoals de
celmembraan of de capillairwand. Alleen moleculen die klein en oplosbaar genoeg zijn om de
membraan te passeren kunnen erdoor diffunderen.
Osmose waterverplaatsing om de concentratie gelijk te krijgen.
Terwijl de diffusie van moleculen door een semipermeabele membraan resulteert in gelijke
concentraties aan beide zijnde van de membraan, verwijst osmose speciaal naar de
verplaatsing van water met de concentratiegradient mee. Meestal is de oorzaak dat de
andere moleculen te groot zijn om het membraan te passeren. Door osmotische druk wordt
er water van de ene kant naar de ander kant getrokken waardoor de moleculen weer in
evenwicht staan. De moleculen hebben aan beide zijdes dezelfde concentratie, maar niet
hetzelfde volume.
Diffusie is het verplaatsen van deeltjes en osmose in het verplaatsen van water.
4. Een beschrijving geven van de termen intra- en extracellulaire vloeistof.
Intracellulaire vloeistof
Twee derde van het vocht in je lichaam is intracellulair en zit binnenin in je lichaamscellen.
De rest van de vloeistof zit als extracellulair vocht buiten de cellen en rondom de cellen.
Intracellulaire vloeistof bevat grote hoeveelheden kalium, magnesium en fosfaationen
Extracellulaire vloeistof
Extracellulaire vocht bevat grote hoeveelheden natrium-, chloride-, en
waterstofcarbonaationen en voedingstoffen voor de cel zoals zuurstof, glucose, vettige zuren
en aminozuren. De extracellulaire vloeistof bevat ook koolstofdioxide. Dit is een afvalproduct
dat door de cel is uitgescheiden. Via de longen adem je koolstofdioxide uit. Andere
afvalstoffen worden naar de nieren getransporteerd, in de urine “gestopt” en dan
uitgescheiden
5. de structuur en functie beschrijven van de plasmamembraan.
Het plasmamenbraan
-dun semipermeabel membraan. Dat het cytoplasma van een cel omgeeft.
- Functie: de integriteit van het inwendige van de cel te beschermen door bepaalde stoffen
de cel binnen te laten en andere stoffen buiten te houden. Het celmembraan dient ook om
de cel te ondersteunen en zijn vorm te helpen behouden. Het celmembraan is voornamelijk
samengesteld uit een mix van eiwitten en fosfolipiden (zorgt voor waterafstotend
membraan). Terwijl lipiden membranen hun flexibiliteit geven, bewaken en behouden
eiwitten van chemische klimaat van de cel en helpen ze bij de overdracht van moleculen door
het membraan.
,
,
- Milieu interieur
De inwendige omgeving is het vocht dat de lichaamscellen omspoelt. Men noemt dit de
interstitiële vloeistof of weefselvloeistof. De vloeistof absorbeert zuurstof en
voedingstoffen ui de omgevende interstitiële vloeistof, die deze opnieuw uit de
bloedsomloop heeft geabsorbeerd. Daarentegen passeren afvalstoffen via de interstitiële
vloeistof naar de bloedsomloop op weg waar de nodige uitscheidingsorganen.
- Homeostase
Homeostase is het in evenwicht houden van het interne milieu. De wisselwerking tussen
de cel en het milieu interiuer zorgen voor intern evenwicht. Het lichaam streeft
voortdurend naar homeostase.
Voorbeeld: als je koorts krijgt, begint het lichaam te zweten om warmte kwijt te kunnen
Kijken naar die kader!! Blz 35
2. Negatieve en positieve feedbackmechanismen met elkaar vergelijken.
Negatieve feedbackmechanisme
Hierbij wordt elke verandering die afwijkt van de normale waarde tenietgedaan. Bij een lage
tempratuur zorgt dit proces ervoor dat de tempratuur omhooggaat en vice versa.
De meeste homeostatische processen in het lichaam worden door negatieve feedback
gereguleerd om plotselinge en aanzienlijke veranderingen in het milieu interieur te
voorkomen.
Voorbeeld: Je krijgt koorts, hoe gaat dan je lichaamstempratuur omhoog.(skelet spiertjes
gaan trillen, bloedvaatjes vernauwen of verwijden, gedragsverandering (trui aan trekken)).
Positieve feedbackmechanisme
Van deze versterkende mechanismen bestaan er maar een paar in het lichaam. Bij positieve
feedbackmechanisme doet de stimulus, de respons sterk toenemen zodat, zolang de
stimulus aanhoudt, de respons wordt versterkt.
Voorbeeld: bij een bevalling worden de contracties van de baarmoeder gestimuleerd door
het hormoon oxytocine. Hierdoor wordt het hoofdje van de baby in de baarmoederhals
geperst waar receptoren worden gestimuleerd die reageren op uitrekking. Als reactie wordt
er meer oxytocine afgeven waardoor de contracties sterker worden en de bevalling wordt
voortgezet. Als het uitrekken ophoudt wordt afscheiding van oxytocine gestopt.
Negatieve feedback zorgen er dus voor dat je waarde constant op normaal niveau blijven.
Positieve feedbackmechanismen zorgen juist voor een (tijdelijke) verhoging van bepaalde
waarden
3. het proces van osmose vergelijken met dat van diffusie en met behulp van deze begrippen
uitleggen hoe moleculen zich verplaatsen binnen en tussen compartimenten van het
lichaam.
Het begint bij een cel met daarbinnen intracellulaire vloeistof en daarbuiten extracellulair
vloeistof. De cel tegelt voor het grootste deel zelf de samenstelling van intercellulaire
vloeistof door passief en actief transport. Passief transport kost geen energie en actief
transport wel en verbruikt hier ATP bij (benzine van het lichaam).
, Diffusie
Diffusie is het verplaatsen van moleculen van een plaats met een hoge concentratie naar een
plaats met een lage concentratie, meestal vindt diffusie plaats in een gas, vloeistof of
oplossing. Het kan ook plaatsvinden door een semipermeabele membraan, zoals de
celmembraan of de capillairwand. Alleen moleculen die klein en oplosbaar genoeg zijn om de
membraan te passeren kunnen erdoor diffunderen.
Osmose waterverplaatsing om de concentratie gelijk te krijgen.
Terwijl de diffusie van moleculen door een semipermeabele membraan resulteert in gelijke
concentraties aan beide zijnde van de membraan, verwijst osmose speciaal naar de
verplaatsing van water met de concentratiegradient mee. Meestal is de oorzaak dat de
andere moleculen te groot zijn om het membraan te passeren. Door osmotische druk wordt
er water van de ene kant naar de ander kant getrokken waardoor de moleculen weer in
evenwicht staan. De moleculen hebben aan beide zijdes dezelfde concentratie, maar niet
hetzelfde volume.
Diffusie is het verplaatsen van deeltjes en osmose in het verplaatsen van water.
4. Een beschrijving geven van de termen intra- en extracellulaire vloeistof.
Intracellulaire vloeistof
Twee derde van het vocht in je lichaam is intracellulair en zit binnenin in je lichaamscellen.
De rest van de vloeistof zit als extracellulair vocht buiten de cellen en rondom de cellen.
Intracellulaire vloeistof bevat grote hoeveelheden kalium, magnesium en fosfaationen
Extracellulaire vloeistof
Extracellulaire vocht bevat grote hoeveelheden natrium-, chloride-, en
waterstofcarbonaationen en voedingstoffen voor de cel zoals zuurstof, glucose, vettige zuren
en aminozuren. De extracellulaire vloeistof bevat ook koolstofdioxide. Dit is een afvalproduct
dat door de cel is uitgescheiden. Via de longen adem je koolstofdioxide uit. Andere
afvalstoffen worden naar de nieren getransporteerd, in de urine “gestopt” en dan
uitgescheiden
5. de structuur en functie beschrijven van de plasmamembraan.
Het plasmamenbraan
-dun semipermeabel membraan. Dat het cytoplasma van een cel omgeeft.
- Functie: de integriteit van het inwendige van de cel te beschermen door bepaalde stoffen
de cel binnen te laten en andere stoffen buiten te houden. Het celmembraan dient ook om
de cel te ondersteunen en zijn vorm te helpen behouden. Het celmembraan is voornamelijk
samengesteld uit een mix van eiwitten en fosfolipiden (zorgt voor waterafstotend
membraan). Terwijl lipiden membranen hun flexibiliteit geven, bewaken en behouden
eiwitten van chemische klimaat van de cel en helpen ze bij de overdracht van moleculen door
het membraan.
,
,
