Psychologische Gespreksvoering PB1112 v2021.03.29
EINDVERSLAG PSYCHOLOGISCHE GESPREKSVOERING
S TU DE N T GE GE VE N S
Naam student Sandra Ehrenhard
Studentnummer
Naam medestudent (cliënte)
Naam medestudent (observator)
Data gesprekken 19 en 26 juni 2021
Aantal woorden (6000 max) 9630
PRO B LE E M VE R HE L DE R IN G
DOE LE N V O OR DE P R OB L E E MVE RHE LDE RIN G
1. Het opbouwen van een vertrouwensrelatie met de cliënte, waardoor de cliënte zich veilig voelt om zich
te uiten.
2. De problemen verkennen zonder deze te willen veranderen.
3. Samen met de cliënte overzicht en enige ordening aanbrengen in de problemen van de cliënte.
4. Duidelijkheid geven over wat de cliënte van de hulpverlener kan verwachten in het
hulpverleningsproces.
SA ME N VA T TIN G P RO BLE E MVE RHE LDE RE ND GE S P RE K
Cliënte is een 29-jarige vrouw, die via de huisarts is verwezen en sinds circa zes maanden kampt met
spanningsklachten (o.a. pijn in nek en schouders, hoofdpijn, vermoeidheid, emotioneel, humeurwisselingen).
Cliënte werkt vijf jaar als adviseur bij een onderzoeksbureau: zij bezoekt klanten waarbij zij het traject van A tot
Z voor hen uitvoert. De werkgever van de cliënte is altijd erg tevreden met de manier waarop cliënte haar rol
vervult en dat geeft cliënte vertrouwen in haarzelf en een voldaan en prettig gevoel. Cliënte heeft een goede
band met haar klanten, ervaart een grote betrokkenheid en voelt zich verantwoordelijk voor haar werk: ze vindt
het zelf ook fijn om te ervaren dat haar bijdrage ertoe doet.
Cliënte is gewend om met pieken qua drukte te werken. De laatste periode voelt het voor cliënte drukker dan
voorheen en merkt zij dat het haar niet meer lukt om op te laden na een piek zoals haar dat eerder wel lukte.
Ook in de vakantie lukt het cliënte niet om voldoende bij te komen. Cliënte vindt dit jammer van de vakantie
met als resultaat een verdrietig en uitgeblust gevoel.
Onlangs zijn twee collega’s bij het onderzoeksbureau vertrokken en heeft cliënte hun taken op haar bordje
gekregen. Cliënte ervaart dit als vervelend, omdat zij het gevoel heeft meer werk en minder tijd te hebben.
Tegelijkertijd voelt cliënte zich erg verantwoordelijk voor de taken die zij toegewezen krijgt en wil ze deze naar
volle tevredenheid van de klant en haar werkgever uitvoeren. Cliënte ziet een tevreden klant en een tevreden
werkgever als bevestiging van haar goede werk. Cliënte vindt dat een goede werknemer geen fouten mag
maken. Cliënte is bang om steken te laten vallen: onlangs had zij een niet-kloppend rapport opgeleverd. Dit
voelde voor cliënte vreselijk, ze werd hier onrustig van en het gaf haar het gevoel dat zij beter kon stoppen met
het werk, uit angst om de functie te verliezen. Cliënte merkt op dat collega’s een andere arbeidsethos hebben
dan zijzelf: anderen kunnen gemakkelijker taken terugleggen of niet aannemen wanneer zij het druk hebben.
Dat is iets wat zij zelf niet zou kunnen, omdat zij ziet dat collega’s ook druk zijn en hen niet met (haar) extra werk
wil belasten. Wanneer cliënte het werk van haar collega’s oppakt, noemt ze zichzelf “dom dat ze het weer laat
gebeuren”. Dit levert haar frustratie op en ze raakt in paniek. Al het voorgaande leidt ertoe dat cliënte een gevoel
ervaart dat zij altijd “aan” moet staan.
Wanneer cliënte thuiskomt van werk, steunt haar vriend haar in de situatie. Cliënte vindt het vervelend om hem
hiermee lastig te vallen, ze voelt zich daarover bezwaard en denkt: “Herpak jezelf eens even!”.
EINDVERSLAG PSYCHOLOGISCHE GESPREKSVOERING
S TU DE N T GE GE VE N S
Naam student Sandra Ehrenhard
Studentnummer
Naam medestudent (cliënte)
Naam medestudent (observator)
Data gesprekken 19 en 26 juni 2021
Aantal woorden (6000 max) 9630
PRO B LE E M VE R HE L DE R IN G
DOE LE N V O OR DE P R OB L E E MVE RHE LDE RIN G
1. Het opbouwen van een vertrouwensrelatie met de cliënte, waardoor de cliënte zich veilig voelt om zich
te uiten.
2. De problemen verkennen zonder deze te willen veranderen.
3. Samen met de cliënte overzicht en enige ordening aanbrengen in de problemen van de cliënte.
4. Duidelijkheid geven over wat de cliënte van de hulpverlener kan verwachten in het
hulpverleningsproces.
SA ME N VA T TIN G P RO BLE E MVE RHE LDE RE ND GE S P RE K
Cliënte is een 29-jarige vrouw, die via de huisarts is verwezen en sinds circa zes maanden kampt met
spanningsklachten (o.a. pijn in nek en schouders, hoofdpijn, vermoeidheid, emotioneel, humeurwisselingen).
Cliënte werkt vijf jaar als adviseur bij een onderzoeksbureau: zij bezoekt klanten waarbij zij het traject van A tot
Z voor hen uitvoert. De werkgever van de cliënte is altijd erg tevreden met de manier waarop cliënte haar rol
vervult en dat geeft cliënte vertrouwen in haarzelf en een voldaan en prettig gevoel. Cliënte heeft een goede
band met haar klanten, ervaart een grote betrokkenheid en voelt zich verantwoordelijk voor haar werk: ze vindt
het zelf ook fijn om te ervaren dat haar bijdrage ertoe doet.
Cliënte is gewend om met pieken qua drukte te werken. De laatste periode voelt het voor cliënte drukker dan
voorheen en merkt zij dat het haar niet meer lukt om op te laden na een piek zoals haar dat eerder wel lukte.
Ook in de vakantie lukt het cliënte niet om voldoende bij te komen. Cliënte vindt dit jammer van de vakantie
met als resultaat een verdrietig en uitgeblust gevoel.
Onlangs zijn twee collega’s bij het onderzoeksbureau vertrokken en heeft cliënte hun taken op haar bordje
gekregen. Cliënte ervaart dit als vervelend, omdat zij het gevoel heeft meer werk en minder tijd te hebben.
Tegelijkertijd voelt cliënte zich erg verantwoordelijk voor de taken die zij toegewezen krijgt en wil ze deze naar
volle tevredenheid van de klant en haar werkgever uitvoeren. Cliënte ziet een tevreden klant en een tevreden
werkgever als bevestiging van haar goede werk. Cliënte vindt dat een goede werknemer geen fouten mag
maken. Cliënte is bang om steken te laten vallen: onlangs had zij een niet-kloppend rapport opgeleverd. Dit
voelde voor cliënte vreselijk, ze werd hier onrustig van en het gaf haar het gevoel dat zij beter kon stoppen met
het werk, uit angst om de functie te verliezen. Cliënte merkt op dat collega’s een andere arbeidsethos hebben
dan zijzelf: anderen kunnen gemakkelijker taken terugleggen of niet aannemen wanneer zij het druk hebben.
Dat is iets wat zij zelf niet zou kunnen, omdat zij ziet dat collega’s ook druk zijn en hen niet met (haar) extra werk
wil belasten. Wanneer cliënte het werk van haar collega’s oppakt, noemt ze zichzelf “dom dat ze het weer laat
gebeuren”. Dit levert haar frustratie op en ze raakt in paniek. Al het voorgaande leidt ertoe dat cliënte een gevoel
ervaart dat zij altijd “aan” moet staan.
Wanneer cliënte thuiskomt van werk, steunt haar vriend haar in de situatie. Cliënte vindt het vervelend om hem
hiermee lastig te vallen, ze voelt zich daarover bezwaard en denkt: “Herpak jezelf eens even!”.
