The formation of a persecuting society
Onderwerp
Hoofdvragen
Moore formuleert twee doelen;
Het aangeven van de ontwikkelingen die aan de ‘persecuting society’ ten
grondslag hebben gelegen.
Het reageren op eerdere observaties en kritieken. Dit in het deel dat Moore
aan de tweede editie van zijn boek heeft toegevoegd.
Een echt duidelijke vraagstelling formuleert Moore naar mijn mening niet. In de
introductie zegt Moore zich vooral te willen verzetten tegen twee dominante
aannames binnen de historiografie:
Vervolging is een teken van barbaarse en niet geciviliseerde
samenlevingen.
Vervolging is een normaal onderdeel van de mens.
These In de 11de en 12de eeuw heeft zich in Europa een belangrijke verandering
voorgedaan, namelijk dat vervolging ‘habitual’ werd (een vast
gebruik/gewoonte/natuurlijke handeling). Wat is aan deze verandering vooraf
gegaan?/Hoe en waarom is deze verandering ontstaan?
Deelvragen
Beoogde bijdrage aan historiografie
Stand van wetenschappelijk onderzoek naar onderwerp
Centrale these(n) van het boek
Bijdrage aan historiografisch debat volgens auteur
In de afgelopen decennia is geprobeerd de ‘persecuting mentality’ te verklaren
door het te associëren met religieuze veroordelingen. Dit heeft echter de
nieuwsgierigheid onderdrukt en voorkomen dat we de verschillende
veranderingen die zich in de westerse maatschappij hebben voorgedaan in
oogschouw te nemen. Historici die gevormd zijn door de verlichting zijn vaak van
mening dat vervolging karakteriserend was voor middeleeuwse samenlevingen
en het meest duidelijke symptoom van hun barbaarsheid en wantrouwen.
Recente historici nemen meer afstand van deze visie, mede door het streven om
vroege acties en denken niet belachelijk te maken/de spot te drijven met. De
auteur is er tegen om te denken dat de vervolging in de Middeleeuwen kunnen
worden geassocieerd met door religie gedreven veroordelingen. Dit zorgt er voor
dat we geen rekening zouden houden met veranderingen in de geschiedenis van
de Westerse samenleving. De uitspraak laat daarnaast zien dat we de
grondslagen van de westerse samenleving verkeerd zien en hierdoor ook de basis
van de vervolging zelf. In de 11de en 12de eeuw voltrok zich een belangrijke
verandering. Vervolgingen waren niet gebaseerd op religie, maar werden een
gewoonte (habitual). Moore stelt dat er aandacht is besteed aan specifieke
vervolgingen, maar nooit aan vervolgingen in z’n algemeen, vervolgingen als
fenomeen en de oorsprong van dit fenomeen.
, Methodologie
Welke primaire bronnen? Waarom deze? Wat levert het op? Wat
zijn de beperkingen?
Moore maakt voornamelijk gebruik van geschriften uit de perioden die hij
onderzoekt. Dit zijn boeken van kerkelijke en wereldlijke figuren. De
werken geven een inkijkje in de praktijk en door analyse van deze verhalen
probeert Moore een beeld te krijgen van de werkelijkheid. Dit doet hij
echter wel met de nodige voorzorgsmaatregelen. Omdat de bronnen
afkomstig zijn van de elite vertellen ze een gekleurd verhaal. Soms
gebruikt Moore twee verschillende bronnen die over dezelfde gebeurtenis
schrijven. Wat mij opvalt is dat Moore heel duidelijk is over de slechte
beschikbaarheid van bronnen. Hij merkt vaak op dat slechts enkel delen
van de door hem gebruikte bronnen zijn overgebleven. Of hij stelt dat de
bronnen niet ver genoeg terug gaan. Als laatste analyseert hij datgene wat
in de bronnen staat kritisch. Moore maakt duidelijk welke elementen van
de bron niet aannemelijk zijn en verteld dit ook.
Specifieke methode voor analyseren bronnen? Waarom deze? Wat
levert het op? Wat zijn de beperkingen?
Ik denk dat Moore een brongerichte aanpak heeft gebruikt in zijn
onderzoek. Een beperking van deze manier van onderzoek is dat je een
incoherente hoeveelheid informatie vind, iets waar Moore ook open over is.
Theoretische concepten voor destilleren deelvragen, leggen
verbanden, formuleren overkoepelende inzichten? Waarom deze?
Wat levert het op? Wat zijn de beperkingen?
Verklaren primaire bronnen, methode en theoretische concepten
vanuit;
o De achtergrond van de auteur.
Voorafgaand aan dit werk heeft Moore een boek geschreven over
het ontstaan van populair heidendom. Ook schreef hij over de
oorsprong van Eurpese dissidenten, dus mensen die buiten de grote
groep vallen. Moore kan dus beschouwd worden als expert op
gebied van stereotypering/marginaliteit en uitsluiting.
o Brede ontwikkelingen in
geschiedwetenschap/geesteswetenschappen.
In het laatste hoofdstuk van het boek zegt Moore dat Michel
Foucault een grote invloed op het boek heeft gehad. In de jaren 70
en 80 hielden historici zich voornamelijk bezig met politieke, sociale
en culturele structuren. Zoals Moore zelf betoogd is zijn boek
ontstaan in een periode dat er veel aandacht was voor
minderheden, marginale en ondergeschikte groepen. Mede hierdoor
is zijn boek zo goed ontvangen.
o Brede ontwikkelingen in de maatschappij (denk
feminisme/moslimhaat/vallen van de muur).
Structuur van het boek
Onderwerp
Hoofdvragen
Moore formuleert twee doelen;
Het aangeven van de ontwikkelingen die aan de ‘persecuting society’ ten
grondslag hebben gelegen.
Het reageren op eerdere observaties en kritieken. Dit in het deel dat Moore
aan de tweede editie van zijn boek heeft toegevoegd.
Een echt duidelijke vraagstelling formuleert Moore naar mijn mening niet. In de
introductie zegt Moore zich vooral te willen verzetten tegen twee dominante
aannames binnen de historiografie:
Vervolging is een teken van barbaarse en niet geciviliseerde
samenlevingen.
Vervolging is een normaal onderdeel van de mens.
These In de 11de en 12de eeuw heeft zich in Europa een belangrijke verandering
voorgedaan, namelijk dat vervolging ‘habitual’ werd (een vast
gebruik/gewoonte/natuurlijke handeling). Wat is aan deze verandering vooraf
gegaan?/Hoe en waarom is deze verandering ontstaan?
Deelvragen
Beoogde bijdrage aan historiografie
Stand van wetenschappelijk onderzoek naar onderwerp
Centrale these(n) van het boek
Bijdrage aan historiografisch debat volgens auteur
In de afgelopen decennia is geprobeerd de ‘persecuting mentality’ te verklaren
door het te associëren met religieuze veroordelingen. Dit heeft echter de
nieuwsgierigheid onderdrukt en voorkomen dat we de verschillende
veranderingen die zich in de westerse maatschappij hebben voorgedaan in
oogschouw te nemen. Historici die gevormd zijn door de verlichting zijn vaak van
mening dat vervolging karakteriserend was voor middeleeuwse samenlevingen
en het meest duidelijke symptoom van hun barbaarsheid en wantrouwen.
Recente historici nemen meer afstand van deze visie, mede door het streven om
vroege acties en denken niet belachelijk te maken/de spot te drijven met. De
auteur is er tegen om te denken dat de vervolging in de Middeleeuwen kunnen
worden geassocieerd met door religie gedreven veroordelingen. Dit zorgt er voor
dat we geen rekening zouden houden met veranderingen in de geschiedenis van
de Westerse samenleving. De uitspraak laat daarnaast zien dat we de
grondslagen van de westerse samenleving verkeerd zien en hierdoor ook de basis
van de vervolging zelf. In de 11de en 12de eeuw voltrok zich een belangrijke
verandering. Vervolgingen waren niet gebaseerd op religie, maar werden een
gewoonte (habitual). Moore stelt dat er aandacht is besteed aan specifieke
vervolgingen, maar nooit aan vervolgingen in z’n algemeen, vervolgingen als
fenomeen en de oorsprong van dit fenomeen.
, Methodologie
Welke primaire bronnen? Waarom deze? Wat levert het op? Wat
zijn de beperkingen?
Moore maakt voornamelijk gebruik van geschriften uit de perioden die hij
onderzoekt. Dit zijn boeken van kerkelijke en wereldlijke figuren. De
werken geven een inkijkje in de praktijk en door analyse van deze verhalen
probeert Moore een beeld te krijgen van de werkelijkheid. Dit doet hij
echter wel met de nodige voorzorgsmaatregelen. Omdat de bronnen
afkomstig zijn van de elite vertellen ze een gekleurd verhaal. Soms
gebruikt Moore twee verschillende bronnen die over dezelfde gebeurtenis
schrijven. Wat mij opvalt is dat Moore heel duidelijk is over de slechte
beschikbaarheid van bronnen. Hij merkt vaak op dat slechts enkel delen
van de door hem gebruikte bronnen zijn overgebleven. Of hij stelt dat de
bronnen niet ver genoeg terug gaan. Als laatste analyseert hij datgene wat
in de bronnen staat kritisch. Moore maakt duidelijk welke elementen van
de bron niet aannemelijk zijn en verteld dit ook.
Specifieke methode voor analyseren bronnen? Waarom deze? Wat
levert het op? Wat zijn de beperkingen?
Ik denk dat Moore een brongerichte aanpak heeft gebruikt in zijn
onderzoek. Een beperking van deze manier van onderzoek is dat je een
incoherente hoeveelheid informatie vind, iets waar Moore ook open over is.
Theoretische concepten voor destilleren deelvragen, leggen
verbanden, formuleren overkoepelende inzichten? Waarom deze?
Wat levert het op? Wat zijn de beperkingen?
Verklaren primaire bronnen, methode en theoretische concepten
vanuit;
o De achtergrond van de auteur.
Voorafgaand aan dit werk heeft Moore een boek geschreven over
het ontstaan van populair heidendom. Ook schreef hij over de
oorsprong van Eurpese dissidenten, dus mensen die buiten de grote
groep vallen. Moore kan dus beschouwd worden als expert op
gebied van stereotypering/marginaliteit en uitsluiting.
o Brede ontwikkelingen in
geschiedwetenschap/geesteswetenschappen.
In het laatste hoofdstuk van het boek zegt Moore dat Michel
Foucault een grote invloed op het boek heeft gehad. In de jaren 70
en 80 hielden historici zich voornamelijk bezig met politieke, sociale
en culturele structuren. Zoals Moore zelf betoogd is zijn boek
ontstaan in een periode dat er veel aandacht was voor
minderheden, marginale en ondergeschikte groepen. Mede hierdoor
is zijn boek zo goed ontvangen.
o Brede ontwikkelingen in de maatschappij (denk
feminisme/moslimhaat/vallen van de muur).
Structuur van het boek
