Samenvatting WIGK Jeugd
Boeken:
Heemskerk, I. (2011). Een delictvrije toekomst. Methode voor het begeleiden van
delinquente jongeren. Bussum: Coutinho.
Helm, van der, P. & Hanrath, J. (2012). Wat werkt in de gesloten jeugdzorg.
Amsterdam: SWP.
Artikelen:
1. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (2013). Basismodel meldcode,
huiselijk geweld en kindermishandeling. Stappenplan voor het handelen bij signalen
van huiselijk geweld en kindermishandeling. Den Haag.
2. Janssen, L. (2014). Jeugdrecht Begrepen. Den Haag: Boom Juridische Uitgevers.
(Hoofdstuk 16 Organisatie van de jeugdhulp, 259-273).
3. Montfoort, A. van & Slot, N.W. (2009). Handboek Deltamethode Gezinsvoogdij.
Methode voor de uitvoering van de ondertoezichtstelling van minderjarigen. Utrecht:
MOgroep Jeugdzorg.
4. Elling, M.W. (2009). Databank effectieve jeugdinterventies: beschrijving EQUIP.
Utrecht: Nederlands Jeugdinstituut.
5. Put, C. van der, Spanjaard, H., Domburgh, L. van, Doreleijers, T., Lodewijks, H.,
Ferweda, H., Bolt, R. & Stams, G.J. (2011). Ontwikkeling van het Landelijke
Instrumentarium Jeugdstrafrechtketen (LIJ). Kind en adolescent praktijk. 2, 76-83.
6. Slot, N.W. & Spanjaard, H.J.M. (2012). Competentievergroting in de residentiële
jeugdzorg. Amersfoort: ThiemeMeulenhoff. (Hoofdstuk 2 De theoretische basis van
competentievergroting, 39-61).
7. Weijers, I. & Eliaerts, C. (2008). Jeugdcriminologie. Achtergronden van
jeugdcriminaliteit. Den Haag: Boom Juridische Uitgevers. (Hoofdstuk 7 Adolescentie
en delinquentie, 91-107).
8. Vogelvang, B. (2005). De jongere aanspreken. Handboek methode
jeugdreclassering. Utrecht: MOgroep Jeugdzorg.
, Artikel 2 Basis meldcodes
Meldcode geldt niet voor politieagenten.
Doel hanteren meldcode: beroepskrachten ondersteunen in de omgang met signalen van
huiselijk geweld en kindermishandeling. Bevat o.a. een stappenplan vanaf signaleren tot het
moment waarop een beslissing moet worden genomen over wel of geen melding maken.
Verplichtingen instellingen en beroepskrachten: wet verplichte meldcode
- Beschikken over meldcode aan wettelijke vereisten voldoen
- Kennis en gebruik meldcode binnen organisatie bevorderen
Bij gezondheidszorg, jeugdzorg, onderwijs en veiligheid en justitie toezicht door landelijke
inspectie. Bij kinderopvang en instellingen wat betreft maatschappelijke ondersteuning
toezicht door gemeenten.
Ook kindermishandeling als kind getuige is van geweld tussen ouders of andere
huisgenoten.
Huiselijk geweld: huwelijksdwang, eergerelateerd geweld, vrouwelijke genitale verminking,
oudersmishandeling of seksueel geweld.
Gaat om relatie (familie enz), niet of het daadwerkelijk in huis plaats vindt (locatie).
Meldcode bevat een stappenplan met minstens vijf stappen. (bij meervoudig contact, ander
plan bij spoedeisende hulp zkh of huisartsenpost want je ziet cliënt eenmalig protocollen).
Beroepskracht kan ook een melding in de verwijsindex risicofactoren doen. Dan zijn zij ook
op de hoogte.
Stap 1: in kaart brengen van signalen (bijvoorbeeld vastleggen in cliëntdossier). Kindcheck
doen bij volwassenen met een slechte lichamelijke of geestelijke conditie of in andere
omstandigheden verkeren die een risico kunnen vormen voor de veiligheid of de ontwikkeling
van de kinderen die van hen afhankelijk zijn.
Stap 2: Collegiale consultatie en zo nodig raadplegen van het AMK, het steunpunt huiselijk
geweld of een deskundige op het terrein van letselduiding. Bij deze stap overleg over de
signalen met deskundige collega.
Stap 3: Gesprek met de cliënt. Signalen worden besproken. Worden de zorgen over de
signalen in gesprek weggenomen, dan zijn de volgende stappen niet nodig. Wel zorgen
naar volgende stap.
- Doel gesprek uitleggen
- Signalen, feiten, waarnemingen bespreken
- Cliënt uitnodigen daarop te reageren
- Interpretatie?
In sommige gevallen geen gesprek, bijvoorbeeld met dader seksueel geweld omdat hij zich
vervolgens op het slachtoffer af kan gaan reageren. Ook als het vertrouwen kwijtraakt, te
jonge kinderen.
Stap 4: Wegen van het geweld of de kindermishandeling. Risico op huiselijk geweld of
kindermishandeling en de aard en de ernst van dit geweld inschatten. Kan met risicotaxatie-
instrument. Bij twijfel opnieuw advies vragen aan AMK of steunpunt huiselijk geweld.
Stap 5: Beslissen: Hulp organiseren of melden. Kan professional zelf voldoende hulp
bieden, of melding doen. Dan worden de signalen nader onderzocht en kunnen acties in
gang worden gezet om cliënt en gezinsleden te beschermen. Eerst contact zoeken met cliënt
voor de melding of met ouders bij cliënt jonger dan 12 jaar. 12 tot 16 met ouders en kind,
apart of samen kan allebei.
Boeken:
Heemskerk, I. (2011). Een delictvrije toekomst. Methode voor het begeleiden van
delinquente jongeren. Bussum: Coutinho.
Helm, van der, P. & Hanrath, J. (2012). Wat werkt in de gesloten jeugdzorg.
Amsterdam: SWP.
Artikelen:
1. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (2013). Basismodel meldcode,
huiselijk geweld en kindermishandeling. Stappenplan voor het handelen bij signalen
van huiselijk geweld en kindermishandeling. Den Haag.
2. Janssen, L. (2014). Jeugdrecht Begrepen. Den Haag: Boom Juridische Uitgevers.
(Hoofdstuk 16 Organisatie van de jeugdhulp, 259-273).
3. Montfoort, A. van & Slot, N.W. (2009). Handboek Deltamethode Gezinsvoogdij.
Methode voor de uitvoering van de ondertoezichtstelling van minderjarigen. Utrecht:
MOgroep Jeugdzorg.
4. Elling, M.W. (2009). Databank effectieve jeugdinterventies: beschrijving EQUIP.
Utrecht: Nederlands Jeugdinstituut.
5. Put, C. van der, Spanjaard, H., Domburgh, L. van, Doreleijers, T., Lodewijks, H.,
Ferweda, H., Bolt, R. & Stams, G.J. (2011). Ontwikkeling van het Landelijke
Instrumentarium Jeugdstrafrechtketen (LIJ). Kind en adolescent praktijk. 2, 76-83.
6. Slot, N.W. & Spanjaard, H.J.M. (2012). Competentievergroting in de residentiële
jeugdzorg. Amersfoort: ThiemeMeulenhoff. (Hoofdstuk 2 De theoretische basis van
competentievergroting, 39-61).
7. Weijers, I. & Eliaerts, C. (2008). Jeugdcriminologie. Achtergronden van
jeugdcriminaliteit. Den Haag: Boom Juridische Uitgevers. (Hoofdstuk 7 Adolescentie
en delinquentie, 91-107).
8. Vogelvang, B. (2005). De jongere aanspreken. Handboek methode
jeugdreclassering. Utrecht: MOgroep Jeugdzorg.
, Artikel 2 Basis meldcodes
Meldcode geldt niet voor politieagenten.
Doel hanteren meldcode: beroepskrachten ondersteunen in de omgang met signalen van
huiselijk geweld en kindermishandeling. Bevat o.a. een stappenplan vanaf signaleren tot het
moment waarop een beslissing moet worden genomen over wel of geen melding maken.
Verplichtingen instellingen en beroepskrachten: wet verplichte meldcode
- Beschikken over meldcode aan wettelijke vereisten voldoen
- Kennis en gebruik meldcode binnen organisatie bevorderen
Bij gezondheidszorg, jeugdzorg, onderwijs en veiligheid en justitie toezicht door landelijke
inspectie. Bij kinderopvang en instellingen wat betreft maatschappelijke ondersteuning
toezicht door gemeenten.
Ook kindermishandeling als kind getuige is van geweld tussen ouders of andere
huisgenoten.
Huiselijk geweld: huwelijksdwang, eergerelateerd geweld, vrouwelijke genitale verminking,
oudersmishandeling of seksueel geweld.
Gaat om relatie (familie enz), niet of het daadwerkelijk in huis plaats vindt (locatie).
Meldcode bevat een stappenplan met minstens vijf stappen. (bij meervoudig contact, ander
plan bij spoedeisende hulp zkh of huisartsenpost want je ziet cliënt eenmalig protocollen).
Beroepskracht kan ook een melding in de verwijsindex risicofactoren doen. Dan zijn zij ook
op de hoogte.
Stap 1: in kaart brengen van signalen (bijvoorbeeld vastleggen in cliëntdossier). Kindcheck
doen bij volwassenen met een slechte lichamelijke of geestelijke conditie of in andere
omstandigheden verkeren die een risico kunnen vormen voor de veiligheid of de ontwikkeling
van de kinderen die van hen afhankelijk zijn.
Stap 2: Collegiale consultatie en zo nodig raadplegen van het AMK, het steunpunt huiselijk
geweld of een deskundige op het terrein van letselduiding. Bij deze stap overleg over de
signalen met deskundige collega.
Stap 3: Gesprek met de cliënt. Signalen worden besproken. Worden de zorgen over de
signalen in gesprek weggenomen, dan zijn de volgende stappen niet nodig. Wel zorgen
naar volgende stap.
- Doel gesprek uitleggen
- Signalen, feiten, waarnemingen bespreken
- Cliënt uitnodigen daarop te reageren
- Interpretatie?
In sommige gevallen geen gesprek, bijvoorbeeld met dader seksueel geweld omdat hij zich
vervolgens op het slachtoffer af kan gaan reageren. Ook als het vertrouwen kwijtraakt, te
jonge kinderen.
Stap 4: Wegen van het geweld of de kindermishandeling. Risico op huiselijk geweld of
kindermishandeling en de aard en de ernst van dit geweld inschatten. Kan met risicotaxatie-
instrument. Bij twijfel opnieuw advies vragen aan AMK of steunpunt huiselijk geweld.
Stap 5: Beslissen: Hulp organiseren of melden. Kan professional zelf voldoende hulp
bieden, of melding doen. Dan worden de signalen nader onderzocht en kunnen acties in
gang worden gezet om cliënt en gezinsleden te beschermen. Eerst contact zoeken met cliënt
voor de melding of met ouders bij cliënt jonger dan 12 jaar. 12 tot 16 met ouders en kind,
apart of samen kan allebei.
