Hoofdstuk
11
–
afbraak
van
erytrocyten
veroudering
van
erytrocyten
De
levensduur
van
een
erytrocyt
is
ongeveer
120
dagen.
Gedurende
deze
tijd
vinden
er
allerlei
veranderingen
in
de
erytrocyt
en
zijn
membraan
plaats,
die
uiteindelijk
bijdragen
tot
de
afbraak
van
de
erytrocyt.
Omdat
een
erytrocyt
geen
kern
en
RNA
meer
heeft,
kunnen
er
geen
nieuwe
eiwitten
worden
gemaakt.
Hierdoor
vermindert
de
activiteit
van
de
enzymen
in
de
erytrocyt.
Tijdens
het
verouderen
gaan
allerlei
metabole
processen
minder
goed
verlopen.
Een
gevolg
hiervan
is
bijvoorbeeld,
dat
een
oudere
erytrocyt
minder
goed
in
staat
is
om
metHb
te
reduceren
tot
Hb,
een
oudere
erytrocyt
kan
dan
minder
zuurstof
bieden.
Tijden
het
leven
van
een
erytrocyt
worden
er
continu
kleine
stukjes
van
de
cel
afgesplitst,
hierdoor
wordt
het
steeds
moeilijker
de
biconcave
vorm
en
de
vervormbaarheid
in
stand
te
houden.
Een
ander
fenomeen
van
veroudering
van
erytrocyt
is
verandering
van
antigene
structuren
op
de
membraan.
Men
neemt
wel
aan,
dat
erytrocyten
tijden
hun
veroudering
antigenen
ontwikkelen,
die
herkend
worden
door
in
het
plasma
aanwezige
antistoffen.
Deze
antistoffen
binden
vervolgens
aan
de
erytrocyt,
hierna
worden
de
erytrocyten
herkend
door
de
reticulo-‐endotheliale
cellen
in
de
milt
en
lever
en
uit
de
circulatie
gehaald.
hemolyse
Per
seconde
bereiken
ongeveer
2
miljoen
erytrocyten
het
einde
van
hun
leven.
Het
proces
van
hemolyse
(bloedafbraak)
vind
grotendeels
in
de
milt
plaats,
dus
buiten
de
bloedvaten,
en
wordt
extravasale
hemolyse
genoemd.
In
de
macrofagen
wordt
de
heme
weer
losgemaakt
van
globine
en
de
globines
worden
door
eiwitsplitsende
enzymen
afgebroken
tot
aminozuren.
Deze
worden
opnieuw
gebruikt
bij
de
synthese
van
eiwitten.
Het
heme
wordt
via
enkele
enzymatische
stappen
omgezet
in
bilirubine,
dat
via
het
bloed
door
de
darmen
en
gedeeltelijk
de
nieren
wordt
uitgescheiden.
Het
ijzer
dat
vrijkomt
uit
het
afgebroken
Hb
wordt
aan
transferrine
geboden.
Het
wordt
opgeslagen
in
depots
en
later
opnieuw
gebruikt
in
de
erytropoïese.
hemoglobine
+
haptoglobine
hemoglobine-‐
haptoglobinecomplex
ijzer
heme
globine
fe-‐transferrine
biliverdine
aminozuren
bilirubine
Een
klein
deel
van
de
verouderde
erytrocyten
lyseert
al
in
de
circulatie,
waarbij
hun
inhoud
in
het
plasma
terechtkomt.
Dit
proces
wordt
intravasale
hemolyse
genoemd.
In
plasma
cirucleren
enkele
eiwitten
die
een
affiniteit
hebben
voor
hemoglobine.
Het
belangrijkst
is
11
–
afbraak
van
erytrocyten
veroudering
van
erytrocyten
De
levensduur
van
een
erytrocyt
is
ongeveer
120
dagen.
Gedurende
deze
tijd
vinden
er
allerlei
veranderingen
in
de
erytrocyt
en
zijn
membraan
plaats,
die
uiteindelijk
bijdragen
tot
de
afbraak
van
de
erytrocyt.
Omdat
een
erytrocyt
geen
kern
en
RNA
meer
heeft,
kunnen
er
geen
nieuwe
eiwitten
worden
gemaakt.
Hierdoor
vermindert
de
activiteit
van
de
enzymen
in
de
erytrocyt.
Tijdens
het
verouderen
gaan
allerlei
metabole
processen
minder
goed
verlopen.
Een
gevolg
hiervan
is
bijvoorbeeld,
dat
een
oudere
erytrocyt
minder
goed
in
staat
is
om
metHb
te
reduceren
tot
Hb,
een
oudere
erytrocyt
kan
dan
minder
zuurstof
bieden.
Tijden
het
leven
van
een
erytrocyt
worden
er
continu
kleine
stukjes
van
de
cel
afgesplitst,
hierdoor
wordt
het
steeds
moeilijker
de
biconcave
vorm
en
de
vervormbaarheid
in
stand
te
houden.
Een
ander
fenomeen
van
veroudering
van
erytrocyt
is
verandering
van
antigene
structuren
op
de
membraan.
Men
neemt
wel
aan,
dat
erytrocyten
tijden
hun
veroudering
antigenen
ontwikkelen,
die
herkend
worden
door
in
het
plasma
aanwezige
antistoffen.
Deze
antistoffen
binden
vervolgens
aan
de
erytrocyt,
hierna
worden
de
erytrocyten
herkend
door
de
reticulo-‐endotheliale
cellen
in
de
milt
en
lever
en
uit
de
circulatie
gehaald.
hemolyse
Per
seconde
bereiken
ongeveer
2
miljoen
erytrocyten
het
einde
van
hun
leven.
Het
proces
van
hemolyse
(bloedafbraak)
vind
grotendeels
in
de
milt
plaats,
dus
buiten
de
bloedvaten,
en
wordt
extravasale
hemolyse
genoemd.
In
de
macrofagen
wordt
de
heme
weer
losgemaakt
van
globine
en
de
globines
worden
door
eiwitsplitsende
enzymen
afgebroken
tot
aminozuren.
Deze
worden
opnieuw
gebruikt
bij
de
synthese
van
eiwitten.
Het
heme
wordt
via
enkele
enzymatische
stappen
omgezet
in
bilirubine,
dat
via
het
bloed
door
de
darmen
en
gedeeltelijk
de
nieren
wordt
uitgescheiden.
Het
ijzer
dat
vrijkomt
uit
het
afgebroken
Hb
wordt
aan
transferrine
geboden.
Het
wordt
opgeslagen
in
depots
en
later
opnieuw
gebruikt
in
de
erytropoïese.
hemoglobine
+
haptoglobine
hemoglobine-‐
haptoglobinecomplex
ijzer
heme
globine
fe-‐transferrine
biliverdine
aminozuren
bilirubine
Een
klein
deel
van
de
verouderde
erytrocyten
lyseert
al
in
de
circulatie,
waarbij
hun
inhoud
in
het
plasma
terechtkomt.
Dit
proces
wordt
intravasale
hemolyse
genoemd.
In
plasma
cirucleren
enkele
eiwitten
die
een
affiniteit
hebben
voor
hemoglobine.
Het
belangrijkst
is
