IS DE DONUTECONOMIE
HETZELFDE ALS DE
CIRCULAIRE ECONOMIE?
Essay over de donuteconomie
CU30002
20 december 2021
Versie 2
, Zijn de donuteconomie en de circulaire economie
eigenlijk hetzelfde?
In dit essay wil ik verkennen of bovengenoemde stelling juist of onjuist is en ga ik zoeken naar
argumenten die de stelling wel of niet kunnen onderbouwen.
De afgelopen jaren is er veel te lezen over klimaat, de problemen met het klimaat, CO2 uitstoot, het
verdwijnen van planten en dieren en allerlei andere zaken die te maken hebben met het milieu.
Volgens sommigen is circulariteit hiervoor de oplossing. Een paar weken geleden kwam daar nog
nieuws bij over het PFAS-probleem in de Westerschelde. We hebben nu stoffen in het milieu die er
nooit meer uitgaan. Dit zijn niet zomaar stoffen; het zijn door de mens gemaakte schadelijke stoffen,
die een ernstig effect op de gezondheid van mens en dier kunnen hebben. Ik word wel eens somber
van dit soort berichten. Gelukkig zijn er soms mensen die je hoop kunnen geven. Een van die
mensen is Kath Raworth die ik zag in de Tegenlicht documentaire De Donuteconomie. Ze heeft een
mooi economisch model ontwikkeld, de Donut Economie. Een helemaal nieuw begrip voor mij. Na
het zien van de documentaire dacht ik bij mezelf, maar dit is toch hetzelfde als de circulaire
economie? In dit essay wil ik deze stelling onderzoeken: de donuteconomie en circulaire economie
zijn hetzelfde.
Kate Raworth zegt dat het hart van de economie een donut is. Met Doughnut Economics schuift ze
een omkering van het economische denken naar voren met een omkering waarbij de natuur niet
langer de blinde vlek van het systeem is, maar er samen met de mens het hart van vormt.
(duurzaammbo, 2020)
In het managementboek Donuteconomie laat econoom Kate Raworth zien hoe het mainstream
economische denken ons op een dwaalweg heeft gezet. Achterhaalde economische theorieën (uit
1850!) hebben een wereld mogelijk gemaakt waarin nog steeds extreme armoede heerst, terwijl de
allerrijksten elk jaar rijker worden. Economisch handelen tast de natuur zo sterk aan dat onze
toekomst gevaar loopt. Raworth tekent de routekaart die ons kan leiden naar het punt waarop in de
behoefte van iedereen kan worden voorzien, zonder dat dit ten koste gaat van onze planeet.
Gewoon binnen de donut blijven! (1001managementboeken, 2021)
De binnenring van de donut zijn de 12 basisbehoeften van de mensheid: De basisbehoeften zijn
voldoende eten, schoon water en sanitair, energie en kookvoorzieningen. Onderwijs,
gezondheidszorg, huisvesting, minimuminkomen en behoorlijk werk. Sociale steun en informatie
(netwerk), politiek stemrecht, sekse gelijkheid, rechtvaardigheid en vrede.
De buitenring van de donut is het ecologisch plafond, dat wat de aarde aankan. Dit ecologisch
plafond is verdeeld in 9 planetaire processen:
Klimaatverandering, verzuring van de oceanen,
chemisch afval, stikstof en fosforopname, zoet
waterverbruik, ontbossing, verlies van
biodiversiteit, luchtvervuiling en aantasting van de
ozonlaag.
Raworth’s routekaart resulteert in een alternatief
en innovatief economisch model voor de 21e
eeuw (1001managementboeken, 2021)
HETZELFDE ALS DE
CIRCULAIRE ECONOMIE?
Essay over de donuteconomie
CU30002
20 december 2021
Versie 2
, Zijn de donuteconomie en de circulaire economie
eigenlijk hetzelfde?
In dit essay wil ik verkennen of bovengenoemde stelling juist of onjuist is en ga ik zoeken naar
argumenten die de stelling wel of niet kunnen onderbouwen.
De afgelopen jaren is er veel te lezen over klimaat, de problemen met het klimaat, CO2 uitstoot, het
verdwijnen van planten en dieren en allerlei andere zaken die te maken hebben met het milieu.
Volgens sommigen is circulariteit hiervoor de oplossing. Een paar weken geleden kwam daar nog
nieuws bij over het PFAS-probleem in de Westerschelde. We hebben nu stoffen in het milieu die er
nooit meer uitgaan. Dit zijn niet zomaar stoffen; het zijn door de mens gemaakte schadelijke stoffen,
die een ernstig effect op de gezondheid van mens en dier kunnen hebben. Ik word wel eens somber
van dit soort berichten. Gelukkig zijn er soms mensen die je hoop kunnen geven. Een van die
mensen is Kath Raworth die ik zag in de Tegenlicht documentaire De Donuteconomie. Ze heeft een
mooi economisch model ontwikkeld, de Donut Economie. Een helemaal nieuw begrip voor mij. Na
het zien van de documentaire dacht ik bij mezelf, maar dit is toch hetzelfde als de circulaire
economie? In dit essay wil ik deze stelling onderzoeken: de donuteconomie en circulaire economie
zijn hetzelfde.
Kate Raworth zegt dat het hart van de economie een donut is. Met Doughnut Economics schuift ze
een omkering van het economische denken naar voren met een omkering waarbij de natuur niet
langer de blinde vlek van het systeem is, maar er samen met de mens het hart van vormt.
(duurzaammbo, 2020)
In het managementboek Donuteconomie laat econoom Kate Raworth zien hoe het mainstream
economische denken ons op een dwaalweg heeft gezet. Achterhaalde economische theorieën (uit
1850!) hebben een wereld mogelijk gemaakt waarin nog steeds extreme armoede heerst, terwijl de
allerrijksten elk jaar rijker worden. Economisch handelen tast de natuur zo sterk aan dat onze
toekomst gevaar loopt. Raworth tekent de routekaart die ons kan leiden naar het punt waarop in de
behoefte van iedereen kan worden voorzien, zonder dat dit ten koste gaat van onze planeet.
Gewoon binnen de donut blijven! (1001managementboeken, 2021)
De binnenring van de donut zijn de 12 basisbehoeften van de mensheid: De basisbehoeften zijn
voldoende eten, schoon water en sanitair, energie en kookvoorzieningen. Onderwijs,
gezondheidszorg, huisvesting, minimuminkomen en behoorlijk werk. Sociale steun en informatie
(netwerk), politiek stemrecht, sekse gelijkheid, rechtvaardigheid en vrede.
De buitenring van de donut is het ecologisch plafond, dat wat de aarde aankan. Dit ecologisch
plafond is verdeeld in 9 planetaire processen:
Klimaatverandering, verzuring van de oceanen,
chemisch afval, stikstof en fosforopname, zoet
waterverbruik, ontbossing, verlies van
biodiversiteit, luchtvervuiling en aantasting van de
ozonlaag.
Raworth’s routekaart resulteert in een alternatief
en innovatief economisch model voor de 21e
eeuw (1001managementboeken, 2021)
