Thomas ten Berge 15-10-15
S2882388
Wg 1.1
Arw 1 rechtsvinding week 6
Vragen bij het arrest Kleijnen/Winterthur c.s.
1) Eisers in cassatie zijn de eerste aanleg begonnen, ze vorderen
schadevergoeding op grond van immateriële schade zoals bedoeld
in art 6;106 BW (regel 77-78) (79-91)
2) Verweerster in cassatie is betrokken gezien zij het verzekering
bedrijf is en eisers in cassatie eisen dat alle schade wordt vergoed
en niet alleen de in iv. Bedoelde kosten (regel 126-127) (77-80)
3) A: regel (32 – 38)
- Er moet sprake zijn van een overlijden ten gevolge van een
ernstig ongeval
- Welk ongeval het gevolg is van de overtreding van een
veiligheids- of verkeersnorm
- De benadeelde moet dit ongeval hebben waargenomen dan wel
- Direct met de ernstige gevolgen ervan zijn geconfronteerd
- Geestelijk letset moet in rechte zijn vastgesteld (Eis door HR
toegevoegd)
B: Taxibus arrest (regel 13-15)
4) Ze erkennen en bevestigen dat van onderdeel 1 en 2 wel sprake is,
waarbij het hof de uitspraak van de rechtbank overneemt. En het hof
verenigd zich ook met de uitspraak van de rechtbank dat van een
daadwerkelijke waarnemen van het ongeval noch van een directe
confrontatie door eisers bij het geval in casu sprake is geweest.
(regel 38 – 46) (58-63) Dit is een restrictieve benadering.
5) De hoge raad is het eens met de wijze hoe het Hof deze maatstaven
heeft toegepast, en daarom verwerpt de Hoge Raad het beroep.
Waar de Hoge Raad ook stelt dat met art. 6:106 BW vergoeding van
ander nadeel dan vermogensschade slechts in beperkte mate
mogelijk wordt gemaakt (regel 196-205)
De ruime opvatting kan niet worden geaccepteerd (regel 172-175)
6) A: Door uit te leggen wat er met artikel 6:106 BW wordt bedoeld en
hiermee wordt beoogd, en dat het geval in casu hier niet onder valt
gezien er geen sprake is van een in de psychiatrie erkend
ziektebeeld nog andere redenen die vallen onder art. 6:106 BW of
6:108 BW
Het verlaten van een restrictief stelsel behoort niet de
rechtvormende taak van de rechter (172-198)
Het niet voldoen aan het directe confrontatievereiste kan niet
worden gecompenseerd door een ernstig normschending (196-201)
B: deze sluit geheel aan bij de A-G, gezien hij zegt (regel 233-235)
dat wanneer ook ten opzichte van de nabestaanden onrechtmatig is
gehandeld, onvoldoende is om een vordering tot schadevergoeding
te vorderen in de vorm van smartengeld, zelfs in het geval de dader
opzettelijk heeft gehandeld.
7) Dat de ernst van de normschending (in dit geval doodslag) moet
zorgen tot afzwakking van de confrontatie-eis, zijnde dat de
, Thomas ten Berge 15-10-15
S2882388
Wg 1.1
nabestaanden dit geval moet hebben waargenomen, of direct met
de ernstige gevolgen daarvan zijn geconfronteerd. (390-396)
8) Dat de Hoge Raad een ontwikkeling in de lagere rechtspraak een
halt toeroept (regel 352-355)
Vragen bij vonnissen ‘Lijkbezorging in Marokko’ en ‘shockschade
weduwe’
1) A is door gedaagde op straat vermoord, eiseres is vrouw van A en
moest na deze moord A identificeren. Eiseres heeft hieraan
immateriële schade opgelopen in de vorm van psychische schade
zoals gesteld in de brief van haar huisarts en psychiater.
Eiseres vordert veroordeling van gedaagde tot betaling van
schadevergoeding voor de immateriële schade en gederfde
levensvreugde alswel vergoeding van de begrafeniskosten.
Gedaagde stelt dat eiseres hier geen recht op heeft gezien eiseres
en A van tafel en bed gescheiden waren ten tijde van de moord.
2) De uitspraak van 2010 was een tussenvonnis, waar nog werd
gevraagd om bewijs van eiseres, betreffende dat ze niet van tafel en
bed gescheiden waren. Dit heeft ze gedaan, en daarmee heeft de
rechtbank besloten dat er wel sprake is van shockschade.
3) Ja, (1) er was sprake van overleiden door een ernstig ongeval
namelijk moord, (2) dat op zichzelf al een overtreding is van een
wet, (3) ook is de eiseres direct geconfronteerd met de ernstige
gevolgen, (4) en heeft ze een hevige emotionele schok begaan, (5)
die heeft geleid tot een in rechte vastgesteld geestelijk letsel.
4) Op getuigenverklaringen, met name die van de oppas gezien deze
geen familie is, die de verklaring van eiseres ondersteunden, en
gezien gedaagde dit niet, dan wel niet genoeg, heeft weerlegd. Bij
het eerste vonnis van de rechtbank werd gevraagd om meer bewijs
dat er een hechte en affectieve relatie was tussen eiseres en A.
Vragen bij de casus ‘tranen met duiten’
1) Freek Zandborg, op grond van art. 6:106 BW, of art. 6:107 BW gezien
Antsje geestelijke schade oploopt en gederfde levensvreugde.
2) Of antsje wel recht heeft op schadevergoeding gezien ze niet de
wettelijke echtgenoot was of een bloedverwant, maar haar
verloofde, dit is geen wettelijk verband, wel woonde ze al samen. De
rechtsvraag zal dus luiden: heeft een verloofde het zelfde of
vergelijkbaar recht op schadevergoeding zoals bedoeld in art. 6:106
BW als een wettelijke echtgenoot of bloedverband.
3) Ik zou zeggen dat Antjse niet het zelfde recht heeft als een
echtgenote of een bloedverwant, gezien ze Gerben nog maar een
jaar kent, en hoewel er dan wel sprake kan zijn van een hechte en
affectieve relatie een relatie van een jaar, ook al zijn ze verloofd,
niet hetzelfde met zich mee brengt. Wel denk ik dat aan alle eisen
zijn voldaan voor art. 6:106 BW en zal er wellicht op grond van art.
6:107 BW een mogelijkheid zijn tot schadevergoeding gezien er wel
geestelijke schade is aangericht bij Antjse door de daad van Freek op
Gerben.
S2882388
Wg 1.1
Arw 1 rechtsvinding week 6
Vragen bij het arrest Kleijnen/Winterthur c.s.
1) Eisers in cassatie zijn de eerste aanleg begonnen, ze vorderen
schadevergoeding op grond van immateriële schade zoals bedoeld
in art 6;106 BW (regel 77-78) (79-91)
2) Verweerster in cassatie is betrokken gezien zij het verzekering
bedrijf is en eisers in cassatie eisen dat alle schade wordt vergoed
en niet alleen de in iv. Bedoelde kosten (regel 126-127) (77-80)
3) A: regel (32 – 38)
- Er moet sprake zijn van een overlijden ten gevolge van een
ernstig ongeval
- Welk ongeval het gevolg is van de overtreding van een
veiligheids- of verkeersnorm
- De benadeelde moet dit ongeval hebben waargenomen dan wel
- Direct met de ernstige gevolgen ervan zijn geconfronteerd
- Geestelijk letset moet in rechte zijn vastgesteld (Eis door HR
toegevoegd)
B: Taxibus arrest (regel 13-15)
4) Ze erkennen en bevestigen dat van onderdeel 1 en 2 wel sprake is,
waarbij het hof de uitspraak van de rechtbank overneemt. En het hof
verenigd zich ook met de uitspraak van de rechtbank dat van een
daadwerkelijke waarnemen van het ongeval noch van een directe
confrontatie door eisers bij het geval in casu sprake is geweest.
(regel 38 – 46) (58-63) Dit is een restrictieve benadering.
5) De hoge raad is het eens met de wijze hoe het Hof deze maatstaven
heeft toegepast, en daarom verwerpt de Hoge Raad het beroep.
Waar de Hoge Raad ook stelt dat met art. 6:106 BW vergoeding van
ander nadeel dan vermogensschade slechts in beperkte mate
mogelijk wordt gemaakt (regel 196-205)
De ruime opvatting kan niet worden geaccepteerd (regel 172-175)
6) A: Door uit te leggen wat er met artikel 6:106 BW wordt bedoeld en
hiermee wordt beoogd, en dat het geval in casu hier niet onder valt
gezien er geen sprake is van een in de psychiatrie erkend
ziektebeeld nog andere redenen die vallen onder art. 6:106 BW of
6:108 BW
Het verlaten van een restrictief stelsel behoort niet de
rechtvormende taak van de rechter (172-198)
Het niet voldoen aan het directe confrontatievereiste kan niet
worden gecompenseerd door een ernstig normschending (196-201)
B: deze sluit geheel aan bij de A-G, gezien hij zegt (regel 233-235)
dat wanneer ook ten opzichte van de nabestaanden onrechtmatig is
gehandeld, onvoldoende is om een vordering tot schadevergoeding
te vorderen in de vorm van smartengeld, zelfs in het geval de dader
opzettelijk heeft gehandeld.
7) Dat de ernst van de normschending (in dit geval doodslag) moet
zorgen tot afzwakking van de confrontatie-eis, zijnde dat de
, Thomas ten Berge 15-10-15
S2882388
Wg 1.1
nabestaanden dit geval moet hebben waargenomen, of direct met
de ernstige gevolgen daarvan zijn geconfronteerd. (390-396)
8) Dat de Hoge Raad een ontwikkeling in de lagere rechtspraak een
halt toeroept (regel 352-355)
Vragen bij vonnissen ‘Lijkbezorging in Marokko’ en ‘shockschade
weduwe’
1) A is door gedaagde op straat vermoord, eiseres is vrouw van A en
moest na deze moord A identificeren. Eiseres heeft hieraan
immateriële schade opgelopen in de vorm van psychische schade
zoals gesteld in de brief van haar huisarts en psychiater.
Eiseres vordert veroordeling van gedaagde tot betaling van
schadevergoeding voor de immateriële schade en gederfde
levensvreugde alswel vergoeding van de begrafeniskosten.
Gedaagde stelt dat eiseres hier geen recht op heeft gezien eiseres
en A van tafel en bed gescheiden waren ten tijde van de moord.
2) De uitspraak van 2010 was een tussenvonnis, waar nog werd
gevraagd om bewijs van eiseres, betreffende dat ze niet van tafel en
bed gescheiden waren. Dit heeft ze gedaan, en daarmee heeft de
rechtbank besloten dat er wel sprake is van shockschade.
3) Ja, (1) er was sprake van overleiden door een ernstig ongeval
namelijk moord, (2) dat op zichzelf al een overtreding is van een
wet, (3) ook is de eiseres direct geconfronteerd met de ernstige
gevolgen, (4) en heeft ze een hevige emotionele schok begaan, (5)
die heeft geleid tot een in rechte vastgesteld geestelijk letsel.
4) Op getuigenverklaringen, met name die van de oppas gezien deze
geen familie is, die de verklaring van eiseres ondersteunden, en
gezien gedaagde dit niet, dan wel niet genoeg, heeft weerlegd. Bij
het eerste vonnis van de rechtbank werd gevraagd om meer bewijs
dat er een hechte en affectieve relatie was tussen eiseres en A.
Vragen bij de casus ‘tranen met duiten’
1) Freek Zandborg, op grond van art. 6:106 BW, of art. 6:107 BW gezien
Antsje geestelijke schade oploopt en gederfde levensvreugde.
2) Of antsje wel recht heeft op schadevergoeding gezien ze niet de
wettelijke echtgenoot was of een bloedverwant, maar haar
verloofde, dit is geen wettelijk verband, wel woonde ze al samen. De
rechtsvraag zal dus luiden: heeft een verloofde het zelfde of
vergelijkbaar recht op schadevergoeding zoals bedoeld in art. 6:106
BW als een wettelijke echtgenoot of bloedverband.
3) Ik zou zeggen dat Antjse niet het zelfde recht heeft als een
echtgenote of een bloedverwant, gezien ze Gerben nog maar een
jaar kent, en hoewel er dan wel sprake kan zijn van een hechte en
affectieve relatie een relatie van een jaar, ook al zijn ze verloofd,
niet hetzelfde met zich mee brengt. Wel denk ik dat aan alle eisen
zijn voldaan voor art. 6:106 BW en zal er wellicht op grond van art.
6:107 BW een mogelijkheid zijn tot schadevergoeding gezien er wel
geestelijke schade is aangericht bij Antjse door de daad van Freek op
Gerben.
