Handboek Rehabilitatie voor zorg en welzijn.
Hoofdstuk 1 rehabilitatie en herstel
1.1 + 1.2 definitie
Rehabilitatie is mensen met ernstige langdurige beperkingen en participatieproblemen
ondersteunen bij het verkennen, kiezen, verkrijgen en behouden van hun activiteiten- en
participatiedoelen.
Het vormt de brug tussen jou en de maatschappij. Je hebt 2 vormen van rehabilitatie:
1. Ontwikkelingsgericht (richt zich op individu en wensen en vaardigheden)
- IRB
- SRH (steunend relationeel behandelen)
2. Omgevingsgericht (milieurehabilitatie), richt zich op de inrichting van de omgeving.
In deze definitie staan de vier fasen van doelverwerkelijking en de eigen doelen van mensen centraal.
Richt zich op mogelijkheden ipv te richten op de problemen. Niet behandeling van stoornis staat
centraal maar het overwinnen van de beperkingen en participatieproblemen van individuen in
dagelijks leven. Richt zich op volgende gebieden:
- wonen en zelfzorg
- werken, dagbesteding en vrije tijd
- opleiding en leren
- sociale en familiecontacten
Herstel is een zeer persoonlijk en uniek proces waarin iemands opvattingen, waarden, gevoelens,
doelen en of rollen veranderen. Het leidt tot een leven met meer voldoening, waarin hoop een plaats
heeft en men kan geven en nemen ondanks de beperkingen en participatieproblemen die met de
aandoening gepaard gaan. Nieuwe betekenis van leven, overgroeien van aandoening.
Je doet het zelf, maakt een groei door.
Rehabilitatie ondersteund het maatschappelijk en functioneel herstel en is dus een
hulpverleningsvorm.
Herstelondersteuning en herstel-ondersteunende zorg. Professionele hulp wordt terughoudend
ingezet. Gericht per persoon zelf, niet op de aandoening.
1.3 doelgroep en maatschappelijke betekenis van rehabilitatie
Rehabilitatie kan intramuraal, semimuraal en ambulant worden ingezet. Emancipatie van mensen
met beperkingen. Grootte van groep van mensen met beperkingen en participatieproblemen is niet
bekend. Het gaat wel om een groot aantal.
Rehabilitatie niet alleen individueel maar ook door het scheppen van best mogelijke voorwaarden
voor integratie en re-integratie van mensen met beperkingen in een samenleving. Reactie
samenleving: acceptatie en onafhankelijkheid. Empowerment is cruciaal. Rehabilitatie maakt mensen
weerbaarder, ze bied hoop.
, Hoofdstuk 5 gerichte ondersteuning van activiteiten en participatie
5.1 In het nieuwe landschap van zorg en welzijn een participatieondersteuning een centrale rol.
5.2 de individuele rehabilitatiebenadering als gesprekstechniek van participatieondersteuning (IRB)
Wmo gaat dus over ondersteuning die gemeenten bieden wanneer mensen die ondersteuning nodig
hebben voor het deelnemen aan maatschappelijke verkeer of handhaven zelfredzaamheid.
Binnen kader Wmo duidelijk onderscheid tussen twee onderdelen
- vraagverheldering: gezamenlijk vaststellen van ondersteuningsbehoefte, los van eventuele
oplossingen van burger zelf.
- oplossingen afspreken: eigen kracht, sociale omgeving, algemene voorzieningen, individuele
voorzieningen.
Taken van sociale wijkteams verschillen per gemeente. Gemeenschappelijke onderneming van
bewoners, vrijwilligers, professionals en beleidsmakers. Zorg, ondersteunings- en
samenlevingscomponent. IRB in wijkteams als coaching instrument ter ondersteuning participatie
burgers. Bied ook een gemeenschappelijke taal. Bruikbaar begrippenkader.
Uitgangspunten IRB sluiten naadloos aan bij de Wmo, zoals niet overnemen van andermans
problemen. Coachende houding van prof past goed bij Wmo. Gevaar van Wmo is individuele
participatieondersteuning.
5.3 rehabilitatie als onderdeel van behandeling en zorg
ICF geeft ordening van de functioneringsproblemen die al dan niet met een stoornis kunnen
samengaan. Kennis over stoornis alleen is onvoldoende info. Ook gegevens over
participatieproblemen en beperkingen zijn nodig. ICF is toe te passen op elke wereldburger.
Functioneren en beperkingen hebben betrekking op volgende componenten:;
- functies en anatomische eigenschappen: met stoornissen doelt men op afwijkingen in of
verlies van functie of anatomische eigenschappen.
- activiteiten: gaan over iemands handelen in combinatie met beperkingen
- participatie: deelnemen aan samenleving.
Terugdringen van stoornissen vereisen andere deskundigheid als die van beperkingen en
participatieproblemen. Interventies voor stoornissen: behandeling, interventies op het vergroten van
activiteiten en participatie heten rehabilitatie. Interventies alleen voor beperkingen: revalidatie.
Interventies terugdringen participatieproblemen is (re)integratie of participatieondersteuning.
Gereedschapskist van de hulpverlener: rehabilitatie, behandeling en bemoeizorg. Uitgangspunt is dat
cliënten problemen of wensen kunnen hebben op elk van de zeven levensterreinen blz. 109.
Bemoeizorg omvat alle onvrijwillige verleende zorg. Rehabilitatie is per definitie vrijwillig van aard.
5.4 rehabilitatie als verbindend principe
De verbindende rol van rehabilitatie kan op twee manieren:
- Individueel: gedachtewisseling tussen cliënt en professional is de kern van
rehabiliteitsbenadering. In hele traject bevraagd worden op doelen, vaardigheden en
ondersteuning. Gebruiken van eigen kracht.
- Teamniveau: rehabilitatie verbindt medewerkers uit verschillende teams aan elkaar, in eerste
lijn en tweede lijn. Voor iedereen namelijk maatschappelijke participatie nodig. Zelfde taal
spreken vanuit organisaties.
5.5 actoren en competenties bij participatieondersteuning
Hoofdstuk 1 rehabilitatie en herstel
1.1 + 1.2 definitie
Rehabilitatie is mensen met ernstige langdurige beperkingen en participatieproblemen
ondersteunen bij het verkennen, kiezen, verkrijgen en behouden van hun activiteiten- en
participatiedoelen.
Het vormt de brug tussen jou en de maatschappij. Je hebt 2 vormen van rehabilitatie:
1. Ontwikkelingsgericht (richt zich op individu en wensen en vaardigheden)
- IRB
- SRH (steunend relationeel behandelen)
2. Omgevingsgericht (milieurehabilitatie), richt zich op de inrichting van de omgeving.
In deze definitie staan de vier fasen van doelverwerkelijking en de eigen doelen van mensen centraal.
Richt zich op mogelijkheden ipv te richten op de problemen. Niet behandeling van stoornis staat
centraal maar het overwinnen van de beperkingen en participatieproblemen van individuen in
dagelijks leven. Richt zich op volgende gebieden:
- wonen en zelfzorg
- werken, dagbesteding en vrije tijd
- opleiding en leren
- sociale en familiecontacten
Herstel is een zeer persoonlijk en uniek proces waarin iemands opvattingen, waarden, gevoelens,
doelen en of rollen veranderen. Het leidt tot een leven met meer voldoening, waarin hoop een plaats
heeft en men kan geven en nemen ondanks de beperkingen en participatieproblemen die met de
aandoening gepaard gaan. Nieuwe betekenis van leven, overgroeien van aandoening.
Je doet het zelf, maakt een groei door.
Rehabilitatie ondersteund het maatschappelijk en functioneel herstel en is dus een
hulpverleningsvorm.
Herstelondersteuning en herstel-ondersteunende zorg. Professionele hulp wordt terughoudend
ingezet. Gericht per persoon zelf, niet op de aandoening.
1.3 doelgroep en maatschappelijke betekenis van rehabilitatie
Rehabilitatie kan intramuraal, semimuraal en ambulant worden ingezet. Emancipatie van mensen
met beperkingen. Grootte van groep van mensen met beperkingen en participatieproblemen is niet
bekend. Het gaat wel om een groot aantal.
Rehabilitatie niet alleen individueel maar ook door het scheppen van best mogelijke voorwaarden
voor integratie en re-integratie van mensen met beperkingen in een samenleving. Reactie
samenleving: acceptatie en onafhankelijkheid. Empowerment is cruciaal. Rehabilitatie maakt mensen
weerbaarder, ze bied hoop.
, Hoofdstuk 5 gerichte ondersteuning van activiteiten en participatie
5.1 In het nieuwe landschap van zorg en welzijn een participatieondersteuning een centrale rol.
5.2 de individuele rehabilitatiebenadering als gesprekstechniek van participatieondersteuning (IRB)
Wmo gaat dus over ondersteuning die gemeenten bieden wanneer mensen die ondersteuning nodig
hebben voor het deelnemen aan maatschappelijke verkeer of handhaven zelfredzaamheid.
Binnen kader Wmo duidelijk onderscheid tussen twee onderdelen
- vraagverheldering: gezamenlijk vaststellen van ondersteuningsbehoefte, los van eventuele
oplossingen van burger zelf.
- oplossingen afspreken: eigen kracht, sociale omgeving, algemene voorzieningen, individuele
voorzieningen.
Taken van sociale wijkteams verschillen per gemeente. Gemeenschappelijke onderneming van
bewoners, vrijwilligers, professionals en beleidsmakers. Zorg, ondersteunings- en
samenlevingscomponent. IRB in wijkteams als coaching instrument ter ondersteuning participatie
burgers. Bied ook een gemeenschappelijke taal. Bruikbaar begrippenkader.
Uitgangspunten IRB sluiten naadloos aan bij de Wmo, zoals niet overnemen van andermans
problemen. Coachende houding van prof past goed bij Wmo. Gevaar van Wmo is individuele
participatieondersteuning.
5.3 rehabilitatie als onderdeel van behandeling en zorg
ICF geeft ordening van de functioneringsproblemen die al dan niet met een stoornis kunnen
samengaan. Kennis over stoornis alleen is onvoldoende info. Ook gegevens over
participatieproblemen en beperkingen zijn nodig. ICF is toe te passen op elke wereldburger.
Functioneren en beperkingen hebben betrekking op volgende componenten:;
- functies en anatomische eigenschappen: met stoornissen doelt men op afwijkingen in of
verlies van functie of anatomische eigenschappen.
- activiteiten: gaan over iemands handelen in combinatie met beperkingen
- participatie: deelnemen aan samenleving.
Terugdringen van stoornissen vereisen andere deskundigheid als die van beperkingen en
participatieproblemen. Interventies voor stoornissen: behandeling, interventies op het vergroten van
activiteiten en participatie heten rehabilitatie. Interventies alleen voor beperkingen: revalidatie.
Interventies terugdringen participatieproblemen is (re)integratie of participatieondersteuning.
Gereedschapskist van de hulpverlener: rehabilitatie, behandeling en bemoeizorg. Uitgangspunt is dat
cliënten problemen of wensen kunnen hebben op elk van de zeven levensterreinen blz. 109.
Bemoeizorg omvat alle onvrijwillige verleende zorg. Rehabilitatie is per definitie vrijwillig van aard.
5.4 rehabilitatie als verbindend principe
De verbindende rol van rehabilitatie kan op twee manieren:
- Individueel: gedachtewisseling tussen cliënt en professional is de kern van
rehabiliteitsbenadering. In hele traject bevraagd worden op doelen, vaardigheden en
ondersteuning. Gebruiken van eigen kracht.
- Teamniveau: rehabilitatie verbindt medewerkers uit verschillende teams aan elkaar, in eerste
lijn en tweede lijn. Voor iedereen namelijk maatschappelijke participatie nodig. Zelfde taal
spreken vanuit organisaties.
5.5 actoren en competenties bij participatieondersteuning
