Musculoskeletale kinesitherapie 4
Theorie deel 1 – Onderste lidmaat
1
, Mobilisaties en cockpitmodel
Osteokinematische mobilisaties:
- Mobilisaties waarbij 2 aangrenzende botstukken tov elkaar in de ruimte worden (à
mobilisatie voor de flexie van de elleboog)
Artrokinematische mobilisaties:
- Mobilisaties waarbij 2 botstullen worden bewogen, rekening houdend met de vorm van het
gewricht en de rol en glij regels ( à tractie en translaties)
1. Reactiviteit
Het inschatten van de reactiviteit van de P is van groot belang voor het instellen van de
behandelparameters (zie cockpitmodel). Dit inschatten is ook een indicatie van de toestand van het
immuunsysteem (bv aanhoudende inflammatie)
Tekens van hoge reactiviteit:
- Roodheid
- Zwelling
- Warmte
- Pijn in rust, nachtelijke pijn
- Gerefereerde pijn (hoe groter het gebied, hoe hoger de reactiviteit)
- Drukgevoeligheid (bv niet op aangedane zijde kunnen liggen)
- Slecht begrensde pijn
- Alle tekens van sympatische overactiviteit
2. Cockpitmodel
Een correcte dosering van onze behandeltechnieken is belangrijk om het gewenste effect te bekomen.
Een goede kennis over de fasen van weefselherstel, belastbaarheid en reactiviteit van onze P is hierbij
heel belangrijk.
Het cockpitmodel is een hulpmiddel dat kan worden gebruikt on de dosering te bepalen en wordt
gebruikt voor de behandelparameters te bepalen
- Het werkt met verschillende variabelen (in de vorm van wijzerplaten)
- De variabelen kunnen bijgestuurd worden aan de evolutie van het letsel en feedback van de P
- We kunnen de variabelen kwantificeren
2
, 2.1. De verschillende parameters
Uitgangshouding
Aspecifieke uitgangshouding = ruststand van het gewricht
Specifieke uitgangshouding = specifieke stand/ beperkte stand van het gewricht
Richting
Directe richting = wanneer we in de natuurlijke glijrichting gaan transleren om, door het
herstellen van de natuurlijke glji in het gewricht, de
bewegingsmogelijkheid te vergroten
Indirect richting = op rek brengen van het kapsel, om op die manier meer ruimte te
creëren in het gewricht, zodat de natuurlijke rol en glij kunnen
plaatsvinden
Bewegingstraject/ bewegingsgraad
Traject I = ver weg buiten de pijngrens
Traject II = net onder de pijngrens
Traject III = wordt enkel toegepast als de P geen pijn meer heeft, deze mobilisatie
gaat tot de huidige eindstand en probeert deze op te schuiven richting
de fysiologische eindstand
Traject IV = manipulatie waarbij verder wordt bewogen dan de huidige eindstand,
wordt ook enkel toegepast als de P geen pijn meer heeft
Toepassingsduur
Oscillerend = zeer snelle korte tracties of translaties
Aanhouden = 30 sec tot 1 minuut aanhouden
Ritme
à Hangt nauw samen met de toepassingsduur
à Mobilisatie kan snel, over ademhalingsitme tot traag uitgevoerd worden
à Snel = veel herhalingen
à Traag = weinig herhalingen
3
, Amplitude
à Hangt sterk samen met het bewegingstraject en varieert van klein naar groot
Aantal componenten
Hoog reactieve patient = 1 component (tractie of translatie)
Laag reactieve patient = meerdere componenten (tractie of translatie combineren met een
angulaire beweging (2 componenten))
Type componenten
à Tractie, translatie, angulatie of spin
Kracht in eindpositie
Hoog reactieve patient = weinig kracht
Laag reactieve patient = veel kracht in de eindpositie
4
Theorie deel 1 – Onderste lidmaat
1
, Mobilisaties en cockpitmodel
Osteokinematische mobilisaties:
- Mobilisaties waarbij 2 aangrenzende botstukken tov elkaar in de ruimte worden (à
mobilisatie voor de flexie van de elleboog)
Artrokinematische mobilisaties:
- Mobilisaties waarbij 2 botstullen worden bewogen, rekening houdend met de vorm van het
gewricht en de rol en glij regels ( à tractie en translaties)
1. Reactiviteit
Het inschatten van de reactiviteit van de P is van groot belang voor het instellen van de
behandelparameters (zie cockpitmodel). Dit inschatten is ook een indicatie van de toestand van het
immuunsysteem (bv aanhoudende inflammatie)
Tekens van hoge reactiviteit:
- Roodheid
- Zwelling
- Warmte
- Pijn in rust, nachtelijke pijn
- Gerefereerde pijn (hoe groter het gebied, hoe hoger de reactiviteit)
- Drukgevoeligheid (bv niet op aangedane zijde kunnen liggen)
- Slecht begrensde pijn
- Alle tekens van sympatische overactiviteit
2. Cockpitmodel
Een correcte dosering van onze behandeltechnieken is belangrijk om het gewenste effect te bekomen.
Een goede kennis over de fasen van weefselherstel, belastbaarheid en reactiviteit van onze P is hierbij
heel belangrijk.
Het cockpitmodel is een hulpmiddel dat kan worden gebruikt on de dosering te bepalen en wordt
gebruikt voor de behandelparameters te bepalen
- Het werkt met verschillende variabelen (in de vorm van wijzerplaten)
- De variabelen kunnen bijgestuurd worden aan de evolutie van het letsel en feedback van de P
- We kunnen de variabelen kwantificeren
2
, 2.1. De verschillende parameters
Uitgangshouding
Aspecifieke uitgangshouding = ruststand van het gewricht
Specifieke uitgangshouding = specifieke stand/ beperkte stand van het gewricht
Richting
Directe richting = wanneer we in de natuurlijke glijrichting gaan transleren om, door het
herstellen van de natuurlijke glji in het gewricht, de
bewegingsmogelijkheid te vergroten
Indirect richting = op rek brengen van het kapsel, om op die manier meer ruimte te
creëren in het gewricht, zodat de natuurlijke rol en glij kunnen
plaatsvinden
Bewegingstraject/ bewegingsgraad
Traject I = ver weg buiten de pijngrens
Traject II = net onder de pijngrens
Traject III = wordt enkel toegepast als de P geen pijn meer heeft, deze mobilisatie
gaat tot de huidige eindstand en probeert deze op te schuiven richting
de fysiologische eindstand
Traject IV = manipulatie waarbij verder wordt bewogen dan de huidige eindstand,
wordt ook enkel toegepast als de P geen pijn meer heeft
Toepassingsduur
Oscillerend = zeer snelle korte tracties of translaties
Aanhouden = 30 sec tot 1 minuut aanhouden
Ritme
à Hangt nauw samen met de toepassingsduur
à Mobilisatie kan snel, over ademhalingsitme tot traag uitgevoerd worden
à Snel = veel herhalingen
à Traag = weinig herhalingen
3
, Amplitude
à Hangt sterk samen met het bewegingstraject en varieert van klein naar groot
Aantal componenten
Hoog reactieve patient = 1 component (tractie of translatie)
Laag reactieve patient = meerdere componenten (tractie of translatie combineren met een
angulaire beweging (2 componenten))
Type componenten
à Tractie, translatie, angulatie of spin
Kracht in eindpositie
Hoog reactieve patient = weinig kracht
Laag reactieve patient = veel kracht in de eindpositie
4
