Multi- en interdisciplinair
samenwerken, regie,
coördinatie en afstemming
Ketenzorg organiseren en bewaken, duurzame
samenwerkingsverbanden aangaan
Naam: Ghariba Azzouz
Studentnummer: S1164055
Groep: VRM6VPK01a
Vak Code: VPK62D17
Datum: 28.01.2022
Leerteam begeleider: F.E. Raadgers
Organisatie: Buurtzorg
, Zelfstandig thuis wonen na een CVA?
Tijdens mijn wijkroute ben ik in gesprek gekomen met onze cliënte Marja. Marja heeft drie weken
geleden een herseninfarct opgelopen tijdens de bevalling van haar dochter. Wijkverpleging helpt
Marja met douchen en aankleden. Na de zorg brengen wij haar dochter naar beneden zodat moeder en
dochter samen verblijven tot haar man thuiskomt. Marja heeft een halfzijdige verlamming opgelopen
en dat valt haar erg zwaar. Zij kan niet zelfstandig de trap op en de verzorging van haar baby met
slechts een hand, valt haar erg tegen. Marja wilde na de bevalling niet starten met revalideren omdat
zij dacht het thuis wel aan te kunnen ervan uitgaande dat zij hulp zou krijgen. Marja voelt zich in de
steek gelaten door de instanties vertelde zij, zoals het WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning).
Zij had meer hulp verwacht dan alleen wijkverpleging. Omdat Marja een partner heeft, heeft zij geen
recht op huishoudelijke hulp. Er wordt immers verwacht dat haar man in de avonduren de
huishoudelijke taken kan oppakken. De situatie van Marja is een droevige.
De situatie van Marja staat natuurlijk niet op zichzelf. Het afgelopen jaar is het aantal CVA patiënten
toegenomen. Jaarlijks lopen er ongeveer 40.000 mensen een CVA op. Wanneer er sprake is van een
CVA, betekent dit dat je een herseninfarct of een hersenbloeding hebt opgelopen. Een CVA wordt ook
vaak een beroerte genoemd (Zorg voor beter, 2021). De getroffen patiënten kampen vaak met
blijvende schade, waardoor CVA onder een chronische aandoening valt. De gevolgen kunnen
zichtbaar (fysiek en communicatief) zijn, maar ook onzichtbaar (cognitief). De gevolgen die een
patiënt ervaart kunnen per persoon verschillen. De ene heeft moeite met de spraak en slikken en de
andere heeft te kampen met een halfzijdige verlamming (Hersenstichting, 2021). Dit probleem heeft
een grote impact op iemands leven, omdat het leven na een CVA nooit meer hetzelfde zal zijn dan
ervoor.
Hoe verder na een ziekenhuisopname? Velen zullen een revalidatietraject moeten volgen. De ene helft
komt in aanmerking om te revalideren in een revalidatiehuis en de rest van de patiënten gaat na de
ziekenhuisopname naar huis. Maar wat gebeurt er dan?
CVA Ketenzorg in de praktijk
Door de toenemende vergrijzing in Nederland zal het aantal chronische zieken de komende jaren fors
gaan toenemen. Hierdoor zal de zorgvraag gaan stijgen. In de troontrede van 2013 bekendgemaakt dat
wij in Nederland van een verzorgingsstaat overgaan naar een participatiesamenleving, dit om de
zorgkosten gezamenlijk te dragen ( Het Koninklijke Huis, 2013). Het doel is om mensen zolang
mogelijk thuis te laten wonen met de juiste hulp. De gemeenten bieden ook ondersteuning thuis via de
Wmo aan CVA patiënten tijdens en na het revalideren thuis. De ondersteuning bestaat uit
huishoudelijke hulp, aanpassingen thuis zoals bijv. een traplift, dagbesteding en taxivervoer. Binnen
de CVA Ketenzorg is het doel dat zorgprofessionals elkaar aanvullen en hun kennis met elkaar
bundelen om kwalitatieve zorg te leveren. Dat patiënten dienen zo snel mogelijk door de juiste zorg
professioneels en passende ondersteuning te ontvangen die aansluit aan de behoefte en wensen van de
patiënt. Na het ontslag uit het ziekenhuis gaat de een deel van de patiënten revalideren in een
revalidatiecentrum, maar het andere deel revalideert thuis. Tijdens het revalideren thuis spelen
huisartsen, logopedisten, ergotherapeuten, fysiotherapeuten, maatschappelijke werk en wijkverpleging
ieder naar behoefte een rol om de ketenzorg thuis goed te laten verlopen. Om de ketenzorg te laten
slagen is onderlinge samenwerking tussen de zorgprofessionals het uitgangspunt. Ook tussen de
verschillende organisaties en zorgprofessionals is onderlinge samenwerking en overdracht een must
om de zorg te kunnen waarborgen. Zodoende wordt de focus gelegd op de kwaliteit van leven in de
eigen omgeving van de patiënten en dat het herstel voorspoedig verloopt. Het uitgangspunt wordt
gevormd door de wensen en behoeften van de patiënt (Kennisnetwerk CVA Nederland, 2018). Dit
klinkt natuurlijk erg goed op paier. Er is echter in 2012 al vastgesteld, dat CVA-patiënten de nodige
samenwerken, regie,
coördinatie en afstemming
Ketenzorg organiseren en bewaken, duurzame
samenwerkingsverbanden aangaan
Naam: Ghariba Azzouz
Studentnummer: S1164055
Groep: VRM6VPK01a
Vak Code: VPK62D17
Datum: 28.01.2022
Leerteam begeleider: F.E. Raadgers
Organisatie: Buurtzorg
, Zelfstandig thuis wonen na een CVA?
Tijdens mijn wijkroute ben ik in gesprek gekomen met onze cliënte Marja. Marja heeft drie weken
geleden een herseninfarct opgelopen tijdens de bevalling van haar dochter. Wijkverpleging helpt
Marja met douchen en aankleden. Na de zorg brengen wij haar dochter naar beneden zodat moeder en
dochter samen verblijven tot haar man thuiskomt. Marja heeft een halfzijdige verlamming opgelopen
en dat valt haar erg zwaar. Zij kan niet zelfstandig de trap op en de verzorging van haar baby met
slechts een hand, valt haar erg tegen. Marja wilde na de bevalling niet starten met revalideren omdat
zij dacht het thuis wel aan te kunnen ervan uitgaande dat zij hulp zou krijgen. Marja voelt zich in de
steek gelaten door de instanties vertelde zij, zoals het WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning).
Zij had meer hulp verwacht dan alleen wijkverpleging. Omdat Marja een partner heeft, heeft zij geen
recht op huishoudelijke hulp. Er wordt immers verwacht dat haar man in de avonduren de
huishoudelijke taken kan oppakken. De situatie van Marja is een droevige.
De situatie van Marja staat natuurlijk niet op zichzelf. Het afgelopen jaar is het aantal CVA patiënten
toegenomen. Jaarlijks lopen er ongeveer 40.000 mensen een CVA op. Wanneer er sprake is van een
CVA, betekent dit dat je een herseninfarct of een hersenbloeding hebt opgelopen. Een CVA wordt ook
vaak een beroerte genoemd (Zorg voor beter, 2021). De getroffen patiënten kampen vaak met
blijvende schade, waardoor CVA onder een chronische aandoening valt. De gevolgen kunnen
zichtbaar (fysiek en communicatief) zijn, maar ook onzichtbaar (cognitief). De gevolgen die een
patiënt ervaart kunnen per persoon verschillen. De ene heeft moeite met de spraak en slikken en de
andere heeft te kampen met een halfzijdige verlamming (Hersenstichting, 2021). Dit probleem heeft
een grote impact op iemands leven, omdat het leven na een CVA nooit meer hetzelfde zal zijn dan
ervoor.
Hoe verder na een ziekenhuisopname? Velen zullen een revalidatietraject moeten volgen. De ene helft
komt in aanmerking om te revalideren in een revalidatiehuis en de rest van de patiënten gaat na de
ziekenhuisopname naar huis. Maar wat gebeurt er dan?
CVA Ketenzorg in de praktijk
Door de toenemende vergrijzing in Nederland zal het aantal chronische zieken de komende jaren fors
gaan toenemen. Hierdoor zal de zorgvraag gaan stijgen. In de troontrede van 2013 bekendgemaakt dat
wij in Nederland van een verzorgingsstaat overgaan naar een participatiesamenleving, dit om de
zorgkosten gezamenlijk te dragen ( Het Koninklijke Huis, 2013). Het doel is om mensen zolang
mogelijk thuis te laten wonen met de juiste hulp. De gemeenten bieden ook ondersteuning thuis via de
Wmo aan CVA patiënten tijdens en na het revalideren thuis. De ondersteuning bestaat uit
huishoudelijke hulp, aanpassingen thuis zoals bijv. een traplift, dagbesteding en taxivervoer. Binnen
de CVA Ketenzorg is het doel dat zorgprofessionals elkaar aanvullen en hun kennis met elkaar
bundelen om kwalitatieve zorg te leveren. Dat patiënten dienen zo snel mogelijk door de juiste zorg
professioneels en passende ondersteuning te ontvangen die aansluit aan de behoefte en wensen van de
patiënt. Na het ontslag uit het ziekenhuis gaat de een deel van de patiënten revalideren in een
revalidatiecentrum, maar het andere deel revalideert thuis. Tijdens het revalideren thuis spelen
huisartsen, logopedisten, ergotherapeuten, fysiotherapeuten, maatschappelijke werk en wijkverpleging
ieder naar behoefte een rol om de ketenzorg thuis goed te laten verlopen. Om de ketenzorg te laten
slagen is onderlinge samenwerking tussen de zorgprofessionals het uitgangspunt. Ook tussen de
verschillende organisaties en zorgprofessionals is onderlinge samenwerking en overdracht een must
om de zorg te kunnen waarborgen. Zodoende wordt de focus gelegd op de kwaliteit van leven in de
eigen omgeving van de patiënten en dat het herstel voorspoedig verloopt. Het uitgangspunt wordt
gevormd door de wensen en behoeften van de patiënt (Kennisnetwerk CVA Nederland, 2018). Dit
klinkt natuurlijk erg goed op paier. Er is echter in 2012 al vastgesteld, dat CVA-patiënten de nodige
