Probleem 2.5.1 Kattenkwaad of Criminaliteit?
LD 1: Wat is criminaliteit?
Bron: Newburn, 2017
Criminologie is de studie van het maken van wetten, het overtreden van
wetten en van de reactie van de samenleving op het overtreden van
wetten. Criminologen zijn geïnteresseerd in verschillende vormen van
gedrag waarbij geen wetten worden overtreden, maar die een bepaalde
vorm van sociale sanctie betekenen. Criminologie bestaat uit 3 grote
vlakken:
o De studie van de misdaad
o De studie van hen die misdaad gedrag vertonen
o De studie van strafrecht en de strafsystemen
Het doel van criminologie is de ontwikkeling van een algemeen systeem
van principes en andere type kennis over het proces van recht,
criminaliteit en behandeling en preventie.
Hillyard & Thombs (2004) komen met de kritiek van ‘kritische
criminologie’. Zij pleitte voor een verschuivende focus van ‘misdaad’ naar
‘sociale schade’. Dit doen zij aan de hand van 4 grote lijnen van kritiek
o Misdaad heeft geen ontologische realiteit de categorie misdaad
heeft geen realiteit buiten de toepassing van de term voor bepaalde
handelingen. De handelingen zelf zijn intrinsiek niet crimineel. Als je
iemand vermoord in een periode van vrede, dan wordt dit
behandeld als moord. Wanneer je dit doet op een oorlogsplek, dan
vaak niet.
o Criminologie houdt de mythe van misdaad in stand Criminologie
praat over ‘misdaad’ alsof het niet problematisch is.
o Misdaad bestaat uit kleine gebeurtenissen een groot deel van de
misdaden creëren weinig fysieke/financiële schade en betrekken
vaak geen slachtoffer
o Sommige serieuze schaden worden niet gerekend tot misdaad
veel dingen die een redelijke schade aanbrengen, worden in
strafrecht niet benoemd (worden dus niet behandeld als misdaad).
Denk aan belastingfraude.
Het begrijpen van misdaad
Misdaad heeft een voor lief genomen betekenis. Wanneer we het erover
hebben denken we dat iedereen snapt wat we ermee bedoelen in dezelfde
manier dat wij het gebruiken. Die gedeelde betekenis is niet gegeven, die
moet bereikt worden. Het feit dat het woord wereldwijd wordt gebruikt
betekent dat er genoeg betekenis aan is gegeven.
De scheiding tussen handelingen die misdaad zijn en handelingen die daar
niet onder vallen is enorm moeilijk te maken. De scheiding tussen (crime)
misdaad & (assault) aanval is hier het probleem.
o VB een voetganger die lastig gevallen wordt voor geld. Zodra hij
weigert, wordt hij agressief. Hij berooft de voetganger en laat hem
gewond achter. Er is nu een kleine kans dat men dit een misdaad
zou noemen.
, o VB een politie-inval voor mannen die videotapes hebben gemaakt
van mishandeling bij mensen. Alle mannen vonden zichzelf niet
crimineel, maar toch zijn zij vervolgd.
Misdaad en strafrecht
De makkelijkste manier van het beschrijven van misdaad is simpelweg;
een schending/inbreuk van het strafrecht. Binnen het strafrecht is misdaad
een gedrag wat consequenties heeft: dit kan leiden tot vervolging en
straffen.
Zoals Zedner (2004) bespreekt, ‘misdaad’ kan zowel strafrechtelijk als
civiel verkeerd zijn. De wettelijke classificatie helpt niet om te bepalen of
een handeling gedefinieerd kan worden als misdaad. Het punt blijft wel;
wat iemand ook pleegt, zodra het niet strafrechtelijk wordt vervolg, dan is
er geen sprake van misdaad.
Misdaad als een sociaal construct
Sommige begonnen misdaad vanuit een positie te beschrijven waarin het
een soort product was van cultureel gebonden sociale interacties.
Schur (1969) maakt hier een opmerking bij als we vinden dat strafrecht
het geen is wat misdaad definieert, dan is het feit dat dit recht verschilt
per land gelijk de reden dat er niks gegeven is als we het hebben over
misdaad.
o Labeling theory geeft de definiërende macht van ‘labels’, in onze
zaak ‘misdaad’ als label.
o Gewoonlijk om te spreken van sociaal constructivisme: het idee dat
misdaad een sociaal fenomeen is dat de uitkomst is van interactie
en onderhandeling tussen mensen die leven in sociale groepen.
o Criminalisatie = wordt het uitoefenen van macht genoemd, het
proces van labels plakken bij mensen en daden als ‘misdaad’.
Misdaad is historisch verandert
De verschillen tussen landen over wat wel of niet wordt opgevat als
misdaad impliceren 1 ding de macht om te bepalen wat wel of niet
misdaad is ligt in handen van de staat. Globalisatie heeft er echter wel
voor gezorgd dat we nu afhankelijker van elkaar zijn.
De vraag: wat is misdaad? Duidt op de volgende problemen:
o Er is geen internationale consensus over wat misdaad ondersteunt
in internationaal gebied. De ICC is door China/India niet erkend
o Het bewaren van samenwerking tussen staten is moeilijk te bewaren
o Oorlogscriminelen/ mensen in hogere posities zijn moeilijk te
berechten
o De machine van rechtvaardigheid (ICC) kan maar een bepaalde
capaciteit aan
o Wanneer er private bedrijven betrokken zijn, is strafrecht moeilijk op
te dringen
Bron: Becker, 1963
In alle sociale groepen bestaan er regels. Die regels zijn gemaakt vanuit
het idee dat vanuit die regels bepaald gedrag als ‘goed’ of ‘fout’ wordt
LD 1: Wat is criminaliteit?
Bron: Newburn, 2017
Criminologie is de studie van het maken van wetten, het overtreden van
wetten en van de reactie van de samenleving op het overtreden van
wetten. Criminologen zijn geïnteresseerd in verschillende vormen van
gedrag waarbij geen wetten worden overtreden, maar die een bepaalde
vorm van sociale sanctie betekenen. Criminologie bestaat uit 3 grote
vlakken:
o De studie van de misdaad
o De studie van hen die misdaad gedrag vertonen
o De studie van strafrecht en de strafsystemen
Het doel van criminologie is de ontwikkeling van een algemeen systeem
van principes en andere type kennis over het proces van recht,
criminaliteit en behandeling en preventie.
Hillyard & Thombs (2004) komen met de kritiek van ‘kritische
criminologie’. Zij pleitte voor een verschuivende focus van ‘misdaad’ naar
‘sociale schade’. Dit doen zij aan de hand van 4 grote lijnen van kritiek
o Misdaad heeft geen ontologische realiteit de categorie misdaad
heeft geen realiteit buiten de toepassing van de term voor bepaalde
handelingen. De handelingen zelf zijn intrinsiek niet crimineel. Als je
iemand vermoord in een periode van vrede, dan wordt dit
behandeld als moord. Wanneer je dit doet op een oorlogsplek, dan
vaak niet.
o Criminologie houdt de mythe van misdaad in stand Criminologie
praat over ‘misdaad’ alsof het niet problematisch is.
o Misdaad bestaat uit kleine gebeurtenissen een groot deel van de
misdaden creëren weinig fysieke/financiële schade en betrekken
vaak geen slachtoffer
o Sommige serieuze schaden worden niet gerekend tot misdaad
veel dingen die een redelijke schade aanbrengen, worden in
strafrecht niet benoemd (worden dus niet behandeld als misdaad).
Denk aan belastingfraude.
Het begrijpen van misdaad
Misdaad heeft een voor lief genomen betekenis. Wanneer we het erover
hebben denken we dat iedereen snapt wat we ermee bedoelen in dezelfde
manier dat wij het gebruiken. Die gedeelde betekenis is niet gegeven, die
moet bereikt worden. Het feit dat het woord wereldwijd wordt gebruikt
betekent dat er genoeg betekenis aan is gegeven.
De scheiding tussen handelingen die misdaad zijn en handelingen die daar
niet onder vallen is enorm moeilijk te maken. De scheiding tussen (crime)
misdaad & (assault) aanval is hier het probleem.
o VB een voetganger die lastig gevallen wordt voor geld. Zodra hij
weigert, wordt hij agressief. Hij berooft de voetganger en laat hem
gewond achter. Er is nu een kleine kans dat men dit een misdaad
zou noemen.
, o VB een politie-inval voor mannen die videotapes hebben gemaakt
van mishandeling bij mensen. Alle mannen vonden zichzelf niet
crimineel, maar toch zijn zij vervolgd.
Misdaad en strafrecht
De makkelijkste manier van het beschrijven van misdaad is simpelweg;
een schending/inbreuk van het strafrecht. Binnen het strafrecht is misdaad
een gedrag wat consequenties heeft: dit kan leiden tot vervolging en
straffen.
Zoals Zedner (2004) bespreekt, ‘misdaad’ kan zowel strafrechtelijk als
civiel verkeerd zijn. De wettelijke classificatie helpt niet om te bepalen of
een handeling gedefinieerd kan worden als misdaad. Het punt blijft wel;
wat iemand ook pleegt, zodra het niet strafrechtelijk wordt vervolg, dan is
er geen sprake van misdaad.
Misdaad als een sociaal construct
Sommige begonnen misdaad vanuit een positie te beschrijven waarin het
een soort product was van cultureel gebonden sociale interacties.
Schur (1969) maakt hier een opmerking bij als we vinden dat strafrecht
het geen is wat misdaad definieert, dan is het feit dat dit recht verschilt
per land gelijk de reden dat er niks gegeven is als we het hebben over
misdaad.
o Labeling theory geeft de definiërende macht van ‘labels’, in onze
zaak ‘misdaad’ als label.
o Gewoonlijk om te spreken van sociaal constructivisme: het idee dat
misdaad een sociaal fenomeen is dat de uitkomst is van interactie
en onderhandeling tussen mensen die leven in sociale groepen.
o Criminalisatie = wordt het uitoefenen van macht genoemd, het
proces van labels plakken bij mensen en daden als ‘misdaad’.
Misdaad is historisch verandert
De verschillen tussen landen over wat wel of niet wordt opgevat als
misdaad impliceren 1 ding de macht om te bepalen wat wel of niet
misdaad is ligt in handen van de staat. Globalisatie heeft er echter wel
voor gezorgd dat we nu afhankelijker van elkaar zijn.
De vraag: wat is misdaad? Duidt op de volgende problemen:
o Er is geen internationale consensus over wat misdaad ondersteunt
in internationaal gebied. De ICC is door China/India niet erkend
o Het bewaren van samenwerking tussen staten is moeilijk te bewaren
o Oorlogscriminelen/ mensen in hogere posities zijn moeilijk te
berechten
o De machine van rechtvaardigheid (ICC) kan maar een bepaalde
capaciteit aan
o Wanneer er private bedrijven betrokken zijn, is strafrecht moeilijk op
te dringen
Bron: Becker, 1963
In alle sociale groepen bestaan er regels. Die regels zijn gemaakt vanuit
het idee dat vanuit die regels bepaald gedrag als ‘goed’ of ‘fout’ wordt
