RR113 probleem 3, incl samenvatting

RR113 INLEIDING STRAFRECHT
PROBLEEM 3:
LEERDOELEN:
WAT IS OPSPORING, EN WIE KUNNEN OPTREDEN ALS OPSPORINGSAMBTENAREN?

In geval van controle wordt, zonder dat er aanwijzingen zijn dat een bepaald persoon betrokken is geweest bij
een strafbaar feit, onderzoek gedaan. De gecontroleerde is dus ook geen verdachte in de zin van artikel 27 Sv,
tijdens de controle kan echter wel verdenking ontstaan. Deze manier van bevoegdheden toepassen op de
verdachte, is een opsporingsbevoegdheid.

Opsporing en controle kunnen prima op elkaar aansluiten, echter mogen de controlebevoegdheden niet
misbruikt worden om de opsporing te vereenvoudigen. Zodra er sprake is van een verdachte moeten er in
principe opsporingsbevoegdheden worden gebruikt

Een opsporingsonderzoek kan pas starten wanneer een opsporingsambtenaar op de hoogte is geraakt van
bepaalde verdachte feiten/omstandigheden.

Als er sprake is van een slachtoffer zal er aangifte worden gedaan, dit is een verklaring van het slachtoffer of
een andere persoon waarin deze meldt dat een strafbaar feit heeft plaats gevonden. Door deze aangifte zal in
veel gevallen genoeg informatie bekend worden om tot een onderzoek over te gaan.

Mogelijke startpunten van een opsporingsonderzoek:
- Aangifte (artikel 163 Sv) of Klacht (artikel 164 Sv)
- Melding of Tip
- Klachten van omwonenden
- Betrapping op heterdaad

Bij het verrichten van de opsporingstaak wordt veelvuldig inbreuk gemaakt op rechten. Hierdoor mogen veel
opsporingsbevoegdheden uitsluitend gebruikt worden door opsporingsambtenaren, ambtenaren die door de
wet belast worden met de taak om strafbare feiten op te sporen.

Er kunnen twee categorieën opsporingsambtenaren worden onderscheiden:

- Algemene opsporingsambtenaren
o Artikel 141 Sv
o Hebben tot taak opsporing van alle strafbare feiten
- Buitengewone opsporingsambtenaren
o Artikel 142 Sv
o Beperkt tot opsporing van bepaalde strafbare feiten


WANNEER MAG JE EEN AUTO DOORZOEKEN?

Doorzoeking van plaatsen zal altijd als een steunbevoegdheid worden toegepast. Bij een doorzoeking mag
verder worden gegaan dan het enkel rondkijken.

- Doorzoeking ter aanhouding
o Opsporingsambtenaren zijn bevoegd alle soorten plaatsen te doorzoeken om een verdachte
aan te houden
o Ontdekking op heterdaad of verdenking van een misdrijf
o OvJ moet de opsporingsambtenaar machtigen

,  Alleen niet nodig bij ‘dringende noodzakelijkheid’
- Doorzoeking ter inbeslagneming
o Gewone opsporingsambtenaren zijn niet bevoegd
 Wel bij een vervoersmiddel
o Slechts de OvJ mag zulke doorzoekingen doen
 Bij ‘dringende noodzakelijkheid’ de Hulp OvJ
 Gemachtigd tot doorzoeking
o Rechtercommissaris is als enige bevoegd voor doorzoeking van een woning
 Bij ‘dringende noodzakelijkheid’ de OvJ
 Bij te lang wachten voor OvJ kan de (hulp) OvJ de doorzoeking doen
- Spoeddoorzoeking

GEWEERARREST:
ESSENTIE:
Een agent betreedt een kroeg om te controleren of de kroegeigenaar zich aan de Drankwet houdt. Als de agent
een kast opent treft hij daar een vuurwapen aan. De agent wil het vuurwapen in beslag nemen, maar dit wordt
bemoeilijkt door de kroegeigenaar die het geweer probeert af te pakken. In cassatie stelt de kroegeigenaar dat
de agent zijn controlebevoegdheid op grond van de Drankwet te buiten ging door het geweer in beslag te
nemen.
RECHTSREGEL:
Indien een agent tijdens de rechtmatige uitoefening van een bepaalde aan hem toegekende bevoegdheid
wegens bepaalde feiten en omstandigheden het redelijke vermoeden krijgt dat een ander strafbaar feit wordt
begaan, mag hij de aan hem toegekende opsporingsbevoegdheden uitvoeren.
De Hoge Raad stelde dat de agent tijdens de rechtmatige uitoefening van zijn controlebevoegdheid het geweer
ontdekte. Het is niet zo dat een agent bij de rechtmatige uitoefening van een bepaalde bevoegdheid zijn
andere bevoegdheden verliest. Indien een agent tijdens de rechtmatige uitoefening van een bepaalde aan hem
toegekende bevoegdheid wegens bepaalde feiten en omstandigheden het redelijke vermoeden krijgt dat een
ander strafbaar feit wordt begaan, mag hij de aan hem toegekende opsporingsbevoegdheden uitvoeren. De
Hoge Raad noemt dit de voortgezette toepassing van bevoegdheden. In casu had de agent het geweer dus in
beslag mogen nemen, ook al was hij eigenlijk bezig met controleren of de Drankwet werd nageleefd.


WANNEER MAG JE IEMAND AANHOUDEN?
Aanhouding is een vorm van vrijheidsberoving die tot doel heeft de verdachte over te brengen naar een plaats
waar hij zal worden voorgeleid aan een OvJ, die hem zal verhoren. De aanhouding kan plaats vinden door de
verdachte eenvoudig mede te delen dat hij aangehouden is.
De wet onderscheidt twee situaties waarin aanhouding mogelijk is:
- Betrapping op heterdaad
o Het strafbare feit wordt ontdekt op het moment dat het wordt begaan, of terstond nadat het
is begaan.
o Het gaat hierbij om ontdekking van het feit, en niet het betrappen van de dader.
o Een ieder is bevoegd de verdachte aan te houden.
- Ontdekking buiten heterdaad.
o Slechts opsporingsambtenaren hebben een aanhoudingsbevoegdheid.
o Er moet voldaan worden aan drie voorwaarden:
 Sprake van een verdachte in de zin van artikel 27 Sv.
 Verdachte moet worden verdacht van een feit waarvoor voorlopige hechtenis is
toegestaan.
 Strafbare feiten met een strafbedreiging van 4 jaar of meer.
 De aanhouding moet worden verricht door een bevoegd persoon.
o (hulp) OvJ moet een bevel tot aanhouding hebben gegeven.