Groepsdynamica Opdracht 3
3a
Volgens Forsyth (2019) is groepsdenken een manier van denken die optreedt binnen
groepen waarin de groepsleden erg betrokken zijn met de groep. Deze manier van denken
zorgt ervoor dat de leden van de groep unanimiteit willen bereiken. Ze proberen conflicten
binnen de groep te voorkomen, hierdoor zijn ze minder bezig met het logisch nadenken over
eventuele beslissingen. Groepsdenken zorgt er dus voor dat de leden van de groep de situatie
minder realistisch benaderen om conflicten te voorkomen.
Groepsdenken heeft volgens Janis (1989) drie symptomen: overschatting van de
groep, een gesloten manier van denken en een druk naar eenheid. Overschatting van de groep
houdt in dat de leden de illusie hebben van onkwetsbaarheid en moraliteit. De leden denken
dat de groep niks kan overkomen en dat het moraal van de groep altijd de juiste is. Een
gesloten manier van denken houdt in dat de leden aan collectieve rationalisatie en
stereotypering doen. Collectieve rationalisatie betekent het goedpraten van alle beslissingen
van de groep. Alle beslissingen die door de groep genomen worden door de leden als goed
beoordeeld, ondanks dat wanneer er objectief naar gekeken wordt dit misschien niet zo zou
zijn. Stereotypering houdt in dat de leden vaak een vooroordeel of negatief beeld hebben van
anderen, dit zorgt ervoor dat beslissingen, die negatief zijn voor anderen, vaker als juist
worden gezien. Een druk naar eenheid houdt in dat de leden het zoveel mogelijk met elkaar
eens willen zijn. Er treden hier verschillende dingen op zoals zelfcensuur en de illusie van
anonimiteit. Zelfcensuur houdt in dat de leden binnen de groep geen kritiek durven te geven.
Daardoor worden er weinig dingen tegengesproken, de leden zijn bang dat ze als enige een
andere mening hebben en delen deze dan ook niet. Hierdoor komt er een illusie van
3a
Volgens Forsyth (2019) is groepsdenken een manier van denken die optreedt binnen
groepen waarin de groepsleden erg betrokken zijn met de groep. Deze manier van denken
zorgt ervoor dat de leden van de groep unanimiteit willen bereiken. Ze proberen conflicten
binnen de groep te voorkomen, hierdoor zijn ze minder bezig met het logisch nadenken over
eventuele beslissingen. Groepsdenken zorgt er dus voor dat de leden van de groep de situatie
minder realistisch benaderen om conflicten te voorkomen.
Groepsdenken heeft volgens Janis (1989) drie symptomen: overschatting van de
groep, een gesloten manier van denken en een druk naar eenheid. Overschatting van de groep
houdt in dat de leden de illusie hebben van onkwetsbaarheid en moraliteit. De leden denken
dat de groep niks kan overkomen en dat het moraal van de groep altijd de juiste is. Een
gesloten manier van denken houdt in dat de leden aan collectieve rationalisatie en
stereotypering doen. Collectieve rationalisatie betekent het goedpraten van alle beslissingen
van de groep. Alle beslissingen die door de groep genomen worden door de leden als goed
beoordeeld, ondanks dat wanneer er objectief naar gekeken wordt dit misschien niet zo zou
zijn. Stereotypering houdt in dat de leden vaak een vooroordeel of negatief beeld hebben van
anderen, dit zorgt ervoor dat beslissingen, die negatief zijn voor anderen, vaker als juist
worden gezien. Een druk naar eenheid houdt in dat de leden het zoveel mogelijk met elkaar
eens willen zijn. Er treden hier verschillende dingen op zoals zelfcensuur en de illusie van
anonimiteit. Zelfcensuur houdt in dat de leden binnen de groep geen kritiek durven te geven.
Daardoor worden er weinig dingen tegengesproken, de leden zijn bang dat ze als enige een
andere mening hebben en delen deze dan ook niet. Hierdoor komt er een illusie van
