Groepsdynamica Opdracht 2
2a
Volgens het Ringelmann-effect worden mensen minder productief wanneer ze in groepen
werken (Forsyth, 2019), dit effect heeft twee oorzaken. De eerste oorzaak van productieverlies is een
gebrek aan coördinatie. Een gebrek aan coördinatie houdt in dat de werkzaamheden van de groep niet
goed op elkaar zijn afgestemd (Forsyth, 2019). De werkzaamheden kunnen hierdoor vertraagd worden
omdat ze niet achter elkaar kunnen worden uitgevoerd. Een voorbeeld hiervan is wanneer de wafels
met jam worden besmeerd. Deze moeten namelijk besmeerd worden door iemand uit de groep die zijn
wafelijzer ‘even niet gebruikt’. Op het moment dat alle groepsleden bezig zijn met het wafelijzer
blijven er dus wafels liggen en is er dus productieverlies. Vervolgens moeten de wafels ‘door weer
andere leden’ worden verpakt, daarna worden door ‘nog weer andere leden’ de wafels op een lopende
band gelegd en in dozen verpakt. Bij deze stappen gelden weer hetzelfde probleem, het kan even duren
voordat iemand uit de groep tijd heeft om deze taken uit te voeren. Er mist duidelijk structuur of een
taakverdeling, iedereen kan elke taak uitvoeren, hierdoor kan flink wat verwarring en vertraging
ontstaan.
De tweede oorzaak van productieverlies is een gebrek aan motivatie, social loafing. Social
loafing houdt in dat de individuele inspanning afneemt als er in groepen wordt gewerkt in vergelijking
met wanneer er alleen wordt gewerkt (Forsyth, 2019). Social loafing ontstaat doordat individuele
bijdragen niet goed zichtbaar zijn. Het is niet duidelijk wie wat heeft gedaan, alleen het eindresultaat
van de groep is duidelijk. Per team is er maar één verzamelbak, dit betekent dat het niet duidelijk is
hoeveel wafels ieder groepslid in de bak heeft gedaan, de individuele bijdrage is niet duidelijk. De
individuele bijdrage is nog onduidelijker omdat iedereen elke taak kan doen, het kan dus gebeuren dat
een groepslid veel minder taken uitvoert dan de andere groepsleden.
2a
Volgens het Ringelmann-effect worden mensen minder productief wanneer ze in groepen
werken (Forsyth, 2019), dit effect heeft twee oorzaken. De eerste oorzaak van productieverlies is een
gebrek aan coördinatie. Een gebrek aan coördinatie houdt in dat de werkzaamheden van de groep niet
goed op elkaar zijn afgestemd (Forsyth, 2019). De werkzaamheden kunnen hierdoor vertraagd worden
omdat ze niet achter elkaar kunnen worden uitgevoerd. Een voorbeeld hiervan is wanneer de wafels
met jam worden besmeerd. Deze moeten namelijk besmeerd worden door iemand uit de groep die zijn
wafelijzer ‘even niet gebruikt’. Op het moment dat alle groepsleden bezig zijn met het wafelijzer
blijven er dus wafels liggen en is er dus productieverlies. Vervolgens moeten de wafels ‘door weer
andere leden’ worden verpakt, daarna worden door ‘nog weer andere leden’ de wafels op een lopende
band gelegd en in dozen verpakt. Bij deze stappen gelden weer hetzelfde probleem, het kan even duren
voordat iemand uit de groep tijd heeft om deze taken uit te voeren. Er mist duidelijk structuur of een
taakverdeling, iedereen kan elke taak uitvoeren, hierdoor kan flink wat verwarring en vertraging
ontstaan.
De tweede oorzaak van productieverlies is een gebrek aan motivatie, social loafing. Social
loafing houdt in dat de individuele inspanning afneemt als er in groepen wordt gewerkt in vergelijking
met wanneer er alleen wordt gewerkt (Forsyth, 2019). Social loafing ontstaat doordat individuele
bijdragen niet goed zichtbaar zijn. Het is niet duidelijk wie wat heeft gedaan, alleen het eindresultaat
van de groep is duidelijk. Per team is er maar één verzamelbak, dit betekent dat het niet duidelijk is
hoeveel wafels ieder groepslid in de bak heeft gedaan, de individuele bijdrage is niet duidelijk. De
individuele bijdrage is nog onduidelijker omdat iedereen elke taak kan doen, het kan dus gebeuren dat
een groepslid veel minder taken uitvoert dan de andere groepsleden.
