Affective Science and Psychopathology
Hoorcollege 1 – Introduction to affective science and psychopathology
Tegenwoordig zijn affectieve processen meer onderzocht (meer manieren voor).
Affectieve processen bevatten een evaluatie van een stimulus als belangrijk, en dat activeert
een evolutionaire reactie.
- Dit kan gebeuren op 3 niveaus:
o Subjectief (negatief of positief gevoel).
o Gedrag (motor expressie of neiging).
o Fysiologisch (brein/lichaam).
Dit is het modal model van James Gross.
Op basis van dit model zijn er verschillende strategieën voor emotieregulatie:
- Voorbeelden hiervan met het
voorbeeld van een presentatie:
o Situatieselectie bv. ziek melden.
o Situatiemodificatie bv. de presentatie kort houden.
o Attentional deployment bv. niet naar gezichten in het publiek kijken.
o Cognitieve verandering (reappraisal) bv. bedenken dat het publiek niet
zou letten op je zenuwen.
o Response modulatie bv. ademhalingsoefeningen.
Affectieve processen is een koepelterm, emoties vallen daaronder. Andere voorbeelden zijn
stemming, stress en affectieve dispositie.
- Emoties zijn het meest gefocust op de gebeurtenis (vaak ook kortdurend).
- Stress heeft de sterkste lichamelijke reactie (maar emotie zit ook hoog in
embodiment).
,Affectieve processen kunnen functioneel zijn.
- Voorbeelden:
o Stress voor een tentamen.
o Boos worden op een student die iets te laat inlevert.
o Blijheid laten zien wanneer iemand van wie je houdt je benadert.
Affectieve processen kunnen ook juist onbehulpzaam zijn:
- Affectieve stoornissen (depressie, bipolaire stoornis, angst).
- Affectieve verstoring is ook aanwezig in bijna elke andere stoornis:
o Emotioneel flattening (schizofrenie, psychopathie).
o Hoge gevoeligheid voor beloning (verslaving).
o Hyposensitief zijn voor sociaal-emotionele cues (autisme).
o Explosief emotioneel reageren (conduct stoornis, borderline).
Categorieën van affectieve verstoring:
- Emotionele reactieve problemen:
o Emotionele intensiteit (over- en onder-reacties).
o Emotionele duur (te kort of te lang).
o Emotionele frequentie (te weinig of te vaak).
o Emotie type (ongepast).
- Emotieregulatie problemen:
o Bewustzijn (over of onder).
o Doelen (excessief dempen of zoeken voor de piek).
o Strategieën (overmatig gebruik of verkeerde toepassing).
Hoe kunnen we affectieve wetenschap gebruiken om begrip en behandeling van
psychopathologie te verbeteren?
- Vaak wordt een groep met een stoornis vergeleken met een gezonde groep.
- Er kan ook een vergelijking gemaakt worden tussen twee behandelingen (dan
hebben alle deelnemers de stoornis).
De werkzaamheid van farmacologische behandelingen voor mentale stoornissen is ongeveer
50%. Dat zou kunnen komen door:
- Klinische heterogeniteit: stoornissen verschillen heel erg (bij depressie kunnen twee
cliënten bijvoorbeeld maar één symptoom delen).
- Tekort aan mechanistisch begrip: er zijn weinig aangepaste behandelingen, omdat de
bron van het probleem vaak niet bekend is.
, Comorbiditeit en de behoefte voor een trans-diagnostisch perspectief:
- Mogelijke verklaringen:
o Slechte discriminant validiteit.
o Een stoornis kan een risicofactor zijn voor een andere stoornis.
Primaire vs. secundaire stoornis?
o Common risico (predisposing, precipitating of perpetuating).
De groepering van stoornissen voor de DSM reflecteert niet een mechanistisch niveau.
- Doel van DSM systeem voor specifieke, betrouwbare diagnoses op basis van
klinische ervaring.
- Probleem reflecteert niet per se het mechanisme.
- Wetenschappelijk mechanistisch onderzoek moet focussen op symptomen i.p.v.
syndromen.
- Resultaat:
o Een gat tussen doelen van huidige klinische diagnoses en wetenschappelijk
onderzoek.
o Onderzoek op één stoornis geïsoleerd van parallel onderzoek naar andere
stoornissen.
Van disorder focus …
- Voordelen:
o Algemene taal voor communicatie.
Tussen clinici, wetenschappers, etc.
- Nadelen:
o Specifieke diagnose kan ten koste gaan van complexe realiteit op het niveau
van de cliënt.
o Impliciet behandelt de DSM elke stoornis als onafhankelijk en gescheiden.
o Impliciet neemt het aan dat de stoornis abrupt anders is dan ‘normaal
gedrag’.
o Willekeurige cut-offs niet zo extreem evidence based als we zouden hopen.
… naar trans-diagnostische focus.
- Focussen op processen die bijdragen aan de etiologie en het behouden van
symptomen over diagnostische grenzen/stoornissen.
- Functionele benadering:
o Ontleden van het syndroom in component delen.
o Focus op individuele patiënt en centrale problematische gedrag, specifiek
aangepaste therapie.
o Focus op algemene processen van etiologie of behouden.
Hoorcollege 1 – Introduction to affective science and psychopathology
Tegenwoordig zijn affectieve processen meer onderzocht (meer manieren voor).
Affectieve processen bevatten een evaluatie van een stimulus als belangrijk, en dat activeert
een evolutionaire reactie.
- Dit kan gebeuren op 3 niveaus:
o Subjectief (negatief of positief gevoel).
o Gedrag (motor expressie of neiging).
o Fysiologisch (brein/lichaam).
Dit is het modal model van James Gross.
Op basis van dit model zijn er verschillende strategieën voor emotieregulatie:
- Voorbeelden hiervan met het
voorbeeld van een presentatie:
o Situatieselectie bv. ziek melden.
o Situatiemodificatie bv. de presentatie kort houden.
o Attentional deployment bv. niet naar gezichten in het publiek kijken.
o Cognitieve verandering (reappraisal) bv. bedenken dat het publiek niet
zou letten op je zenuwen.
o Response modulatie bv. ademhalingsoefeningen.
Affectieve processen is een koepelterm, emoties vallen daaronder. Andere voorbeelden zijn
stemming, stress en affectieve dispositie.
- Emoties zijn het meest gefocust op de gebeurtenis (vaak ook kortdurend).
- Stress heeft de sterkste lichamelijke reactie (maar emotie zit ook hoog in
embodiment).
,Affectieve processen kunnen functioneel zijn.
- Voorbeelden:
o Stress voor een tentamen.
o Boos worden op een student die iets te laat inlevert.
o Blijheid laten zien wanneer iemand van wie je houdt je benadert.
Affectieve processen kunnen ook juist onbehulpzaam zijn:
- Affectieve stoornissen (depressie, bipolaire stoornis, angst).
- Affectieve verstoring is ook aanwezig in bijna elke andere stoornis:
o Emotioneel flattening (schizofrenie, psychopathie).
o Hoge gevoeligheid voor beloning (verslaving).
o Hyposensitief zijn voor sociaal-emotionele cues (autisme).
o Explosief emotioneel reageren (conduct stoornis, borderline).
Categorieën van affectieve verstoring:
- Emotionele reactieve problemen:
o Emotionele intensiteit (over- en onder-reacties).
o Emotionele duur (te kort of te lang).
o Emotionele frequentie (te weinig of te vaak).
o Emotie type (ongepast).
- Emotieregulatie problemen:
o Bewustzijn (over of onder).
o Doelen (excessief dempen of zoeken voor de piek).
o Strategieën (overmatig gebruik of verkeerde toepassing).
Hoe kunnen we affectieve wetenschap gebruiken om begrip en behandeling van
psychopathologie te verbeteren?
- Vaak wordt een groep met een stoornis vergeleken met een gezonde groep.
- Er kan ook een vergelijking gemaakt worden tussen twee behandelingen (dan
hebben alle deelnemers de stoornis).
De werkzaamheid van farmacologische behandelingen voor mentale stoornissen is ongeveer
50%. Dat zou kunnen komen door:
- Klinische heterogeniteit: stoornissen verschillen heel erg (bij depressie kunnen twee
cliënten bijvoorbeeld maar één symptoom delen).
- Tekort aan mechanistisch begrip: er zijn weinig aangepaste behandelingen, omdat de
bron van het probleem vaak niet bekend is.
, Comorbiditeit en de behoefte voor een trans-diagnostisch perspectief:
- Mogelijke verklaringen:
o Slechte discriminant validiteit.
o Een stoornis kan een risicofactor zijn voor een andere stoornis.
Primaire vs. secundaire stoornis?
o Common risico (predisposing, precipitating of perpetuating).
De groepering van stoornissen voor de DSM reflecteert niet een mechanistisch niveau.
- Doel van DSM systeem voor specifieke, betrouwbare diagnoses op basis van
klinische ervaring.
- Probleem reflecteert niet per se het mechanisme.
- Wetenschappelijk mechanistisch onderzoek moet focussen op symptomen i.p.v.
syndromen.
- Resultaat:
o Een gat tussen doelen van huidige klinische diagnoses en wetenschappelijk
onderzoek.
o Onderzoek op één stoornis geïsoleerd van parallel onderzoek naar andere
stoornissen.
Van disorder focus …
- Voordelen:
o Algemene taal voor communicatie.
Tussen clinici, wetenschappers, etc.
- Nadelen:
o Specifieke diagnose kan ten koste gaan van complexe realiteit op het niveau
van de cliënt.
o Impliciet behandelt de DSM elke stoornis als onafhankelijk en gescheiden.
o Impliciet neemt het aan dat de stoornis abrupt anders is dan ‘normaal
gedrag’.
o Willekeurige cut-offs niet zo extreem evidence based als we zouden hopen.
… naar trans-diagnostische focus.
- Focussen op processen die bijdragen aan de etiologie en het behouden van
symptomen over diagnostische grenzen/stoornissen.
- Functionele benadering:
o Ontleden van het syndroom in component delen.
o Focus op individuele patiënt en centrale problematische gedrag, specifiek
aangepaste therapie.
o Focus op algemene processen van etiologie of behouden.
