Culturele reflectie
NEDERLAND VS INDONESIË/BALI
Journey de Wit
192291 | TD-02
, DEEL 1: Etic perspectief Nederland VS Indonesië / Bali
In dit deel is er gebruik gemaakt van 3 theorieën: Hofstede, Hall en Lewis. Door middel van deze modellen
wordt de Nederlandse cultuur vergeleken met de cultuur van Indonesië. In dit deel wordt er gekeken vanuit
etic perspectief, wat wil zeggen vanuit de ogen van onderzoekers dus van buitenaf. De Theorie van
Hofstede is leidend en de overige 2 theorieën zullen tussendoor worden toegepast. Het doel hiervan is om
een goed beeld te krijgen van beide culturen en de verschillen. Bij de theorie van Hofstede worden er naar
6 verschillende dimensies van cultuur gekeken. (Hofstede Insights, 2020) (Eurib, 2019) (places.nl, 2020)
(O. Rompelman, z.d.) bronnen toegepast bij alle stukken die gaan over Hostede.
Allereerst wordt er gekeken naar machtsafstand. Nederland scoort op dit onderdeel maar 38 van de 100
punten en heeft dus een kleine machtsafstand. Dat is aan verschillende aspecten af te leiden. Zo hoort in
Nederland iedereen gelijke rechten te hebben, zijn er kleine inkomensverschillen en is er sprake van
onafhankelijkheid. Daarentegen scoren Aziatische landen in het algemeen hoog op het gebied van
machtsafstand. Indonesië scoort namelijk 78 van de 100 punten en hiermee heeft Indonesië een grote
machtsafstand. Dit wil zeggen dat er ongelijke rechten zijn, grote inkomensverschillen en dat alleen de
machtige mensen privileges hebben.
Ten tweede wordt er gekeken naar individualisme & collectivisme. Nederland scoort 80 van de 100 punten
op deze dimensie en heeft dus een individualistische cultuur. Dit wil zeggen dat men zich in Nederland
vooral richt op zichzelf en zijn/haar directe omgeving. Daarentegen scoort Indonesië 14 van de 100 punten
op deze dimensie en heeft daarmee een collectivistische cultuur. Dit wil zeggen dat individuen vanaf hun
geboorte gehecht zijn aan bepaalde mensen (groepen) in ruil voor levenslange bescherming.
Daarnaast wordt er naar masculiniteit & femininiteit (mannelijkheid & vrouwelijkheid) gekeken. Op de
masculiniteitsdimensie scoort Nederland 14 van de 100 punten en Indonesië 46 van de 100 punten. Beide
landen scoren onder heb gemiddelde dus dat wil zeggen dat beide landen een feminiene samenleving
hebben. Dit wil zeggen dat de belangrijkste waarde de aandacht voor de kwaliteit van het leven is. De
emotionele sekserollen overlappen elkaar, dus zowel mannen als vrouwen zijn gelijk. Terwijl het in de
Nederlandse cultuur overduidelijk is dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen,
hangt Indonesië redelijk in de midden.
Ten vierde wordt er gekeken naar de onzekerheidsvermijding. Dit is de mate waarin de deelnemers van
een cultuur zich bedreigd voelen door onzekere of onbekende situaties. In Nederland is er met een score
van 53/100 sprake van een sterke onzekerheidsvermijding. Daarentegen is er in Indonesië een zwakke
onzekerheidsvermijding met een score van 48/100. Op deze dimensie zitten beide landen ongeveer in het
midden dus kan je ook wel zeggen dat er een matige onzekerheidsvermijding is. In beide culturen hebben
de mensen behoefte aan zekerheid maar staat dit niet heel erg hoog, ze ervaren een gemiddelde
hoeveelheid stress, accepteren bekende risico’s en zijn neutraal met onbekende risico’s geen angst,
maar ook niet op zijn/haar gemak. Tot slot zijn er wetten en regels die op gemiddeld niveau gesteld zijn
(niet streng, maar ook niet ruim).
Ten vijfde wordt er gekeken naar termijngerichtheid. Nederland behaald op dit aspect een score van
67/100. Dit wil zeggen dat het meer een land is dat naar de lange termijn oriëntatie kijkt. Een voorbeeld
hiervan is bijvoorbeeld de duurzaamheidsmaatregelen. Indonesië scoort op deze dimensie 62/100 punten
dat wil zeggen dat er in Indonesië ook sprake is van een lange termijngerichtheid. Zij zijn erg gericht op de
toekomst en laten daarom soms het korte termijn succes liggen.
Als laatste wordt er binnen het model van Hofstede gekeken naar verwennerij. Dit wordt omschreven als
de mate waarin mensen proberen hun verlangens en impulsen te beheersen. Culturen kunnen hierdoor
omschreven worden als toegeeflijk (hoge mate van verwennerij) of ingetogen (lage mate van verwennerij).
Nederland scoort op deze laatste dimensie 68/100. Dit betekend dat men binnen de Nederlandse cultuur
NEDERLAND VS INDONESIË/BALI
Journey de Wit
192291 | TD-02
, DEEL 1: Etic perspectief Nederland VS Indonesië / Bali
In dit deel is er gebruik gemaakt van 3 theorieën: Hofstede, Hall en Lewis. Door middel van deze modellen
wordt de Nederlandse cultuur vergeleken met de cultuur van Indonesië. In dit deel wordt er gekeken vanuit
etic perspectief, wat wil zeggen vanuit de ogen van onderzoekers dus van buitenaf. De Theorie van
Hofstede is leidend en de overige 2 theorieën zullen tussendoor worden toegepast. Het doel hiervan is om
een goed beeld te krijgen van beide culturen en de verschillen. Bij de theorie van Hofstede worden er naar
6 verschillende dimensies van cultuur gekeken. (Hofstede Insights, 2020) (Eurib, 2019) (places.nl, 2020)
(O. Rompelman, z.d.) bronnen toegepast bij alle stukken die gaan over Hostede.
Allereerst wordt er gekeken naar machtsafstand. Nederland scoort op dit onderdeel maar 38 van de 100
punten en heeft dus een kleine machtsafstand. Dat is aan verschillende aspecten af te leiden. Zo hoort in
Nederland iedereen gelijke rechten te hebben, zijn er kleine inkomensverschillen en is er sprake van
onafhankelijkheid. Daarentegen scoren Aziatische landen in het algemeen hoog op het gebied van
machtsafstand. Indonesië scoort namelijk 78 van de 100 punten en hiermee heeft Indonesië een grote
machtsafstand. Dit wil zeggen dat er ongelijke rechten zijn, grote inkomensverschillen en dat alleen de
machtige mensen privileges hebben.
Ten tweede wordt er gekeken naar individualisme & collectivisme. Nederland scoort 80 van de 100 punten
op deze dimensie en heeft dus een individualistische cultuur. Dit wil zeggen dat men zich in Nederland
vooral richt op zichzelf en zijn/haar directe omgeving. Daarentegen scoort Indonesië 14 van de 100 punten
op deze dimensie en heeft daarmee een collectivistische cultuur. Dit wil zeggen dat individuen vanaf hun
geboorte gehecht zijn aan bepaalde mensen (groepen) in ruil voor levenslange bescherming.
Daarnaast wordt er naar masculiniteit & femininiteit (mannelijkheid & vrouwelijkheid) gekeken. Op de
masculiniteitsdimensie scoort Nederland 14 van de 100 punten en Indonesië 46 van de 100 punten. Beide
landen scoren onder heb gemiddelde dus dat wil zeggen dat beide landen een feminiene samenleving
hebben. Dit wil zeggen dat de belangrijkste waarde de aandacht voor de kwaliteit van het leven is. De
emotionele sekserollen overlappen elkaar, dus zowel mannen als vrouwen zijn gelijk. Terwijl het in de
Nederlandse cultuur overduidelijk is dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen,
hangt Indonesië redelijk in de midden.
Ten vierde wordt er gekeken naar de onzekerheidsvermijding. Dit is de mate waarin de deelnemers van
een cultuur zich bedreigd voelen door onzekere of onbekende situaties. In Nederland is er met een score
van 53/100 sprake van een sterke onzekerheidsvermijding. Daarentegen is er in Indonesië een zwakke
onzekerheidsvermijding met een score van 48/100. Op deze dimensie zitten beide landen ongeveer in het
midden dus kan je ook wel zeggen dat er een matige onzekerheidsvermijding is. In beide culturen hebben
de mensen behoefte aan zekerheid maar staat dit niet heel erg hoog, ze ervaren een gemiddelde
hoeveelheid stress, accepteren bekende risico’s en zijn neutraal met onbekende risico’s geen angst,
maar ook niet op zijn/haar gemak. Tot slot zijn er wetten en regels die op gemiddeld niveau gesteld zijn
(niet streng, maar ook niet ruim).
Ten vijfde wordt er gekeken naar termijngerichtheid. Nederland behaald op dit aspect een score van
67/100. Dit wil zeggen dat het meer een land is dat naar de lange termijn oriëntatie kijkt. Een voorbeeld
hiervan is bijvoorbeeld de duurzaamheidsmaatregelen. Indonesië scoort op deze dimensie 62/100 punten
dat wil zeggen dat er in Indonesië ook sprake is van een lange termijngerichtheid. Zij zijn erg gericht op de
toekomst en laten daarom soms het korte termijn succes liggen.
Als laatste wordt er binnen het model van Hofstede gekeken naar verwennerij. Dit wordt omschreven als
de mate waarin mensen proberen hun verlangens en impulsen te beheersen. Culturen kunnen hierdoor
omschreven worden als toegeeflijk (hoge mate van verwennerij) of ingetogen (lage mate van verwennerij).
Nederland scoort op deze laatste dimensie 68/100. Dit betekend dat men binnen de Nederlandse cultuur
