Arm
In Nigeria zijn grote verschillen in welvaart tussen het rijkere zuiden en het armere noorden.
Ook door de wereld lijkt een breuklijn te lopen: rijk aan de noordkant, arm aan de zuidkant.
In China en India – samen goed voor een derde van de wereldbevolking – wonen nu veel
minder mensen onder de armoedegrens dan in 1990. De
armoedegrens geeft aan hoeveel geld je elke dag ten minste
nodig hebt voor eten, een dak boven je hoofd en kleren aan je
lijf. Hoe hoog de armoedegrens in een land is, hangt af van de
prijzen in dat land. Wat kost er bijvoorbeeld een Big Mac? In
Zwitserland tel je daar € 6,51 voor neer, in India koop je er daar
vier voor! In arme landen hebben mensen natuurlijk veel minder te besteden, maar het leven
is er ook een stuk goedkoper dan in een rijk land. In India kun je voor één euro veel meer
kopen dan bij ons. De koopkracht – hoeveel je kunt kopen voor één euro – is in India dus
veel hoger dan in Nederland omdat de prijzen veel lager zijn. Daarom ligt de armoedegrens
in India bij een veel lager bedrag dan in Nederland. Toch leeft in India 30 procent van de
gezinnen in diepe armoede, in Nederland nog geen 3 procent.
Werk
In rijke landen hebben de meeste mensen werk. Ben je werkloos, krijg je een uitkering. In
een rijk land als Nederland hoeft niemand te bedelen. Hoe anders is dat in arme landen of
ontwikkelingslanden. In veel landen ten zuiden van de Sahara heeft meer dan de helft van
de mensen geen betaalde baan. Een uitkering, daar hoef je niet op te rekenen. Dus zoeken
veel mensen naar een manier om toch iets te verdienen. Ze worden straathandelaar, passen
in de stad op je auto, spelen gids voor toeristen, gaan poetsen bij rijke mensen of bedelen.
Ze verdienen de kost in wat je noemt de scharreleconomie. In ontwikkelingslanden werken
ook nog veel mensen in de landbouw. Als je arm bent, heb je geen geld om machines aan te
schaffen en oogst je met de hand. Bovendien, de lonen zijn er erg laag. In een rijk land als
Nederland wordt de oogst binnengehaald met grote machines. Logisch dat hier maar weinig
mensen in de landbouw werken.
Onderwijs
Natuurlijk, soms baal je maar meestal ga je met plezier naar school. Je hebt mooie
schoolboeken, er is een digitaal bord, internet doet het en je krijgt les van goed opgeleide
docenten. Als je voor het eerst een klaslokaal op het platteland van Mali in Afrika
binnenstapt, schrik je wel. In elk bankje zitten minstens drie leerlingen. Ze doen samen met
In Nigeria zijn grote verschillen in welvaart tussen het rijkere zuiden en het armere noorden.
Ook door de wereld lijkt een breuklijn te lopen: rijk aan de noordkant, arm aan de zuidkant.
In China en India – samen goed voor een derde van de wereldbevolking – wonen nu veel
minder mensen onder de armoedegrens dan in 1990. De
armoedegrens geeft aan hoeveel geld je elke dag ten minste
nodig hebt voor eten, een dak boven je hoofd en kleren aan je
lijf. Hoe hoog de armoedegrens in een land is, hangt af van de
prijzen in dat land. Wat kost er bijvoorbeeld een Big Mac? In
Zwitserland tel je daar € 6,51 voor neer, in India koop je er daar
vier voor! In arme landen hebben mensen natuurlijk veel minder te besteden, maar het leven
is er ook een stuk goedkoper dan in een rijk land. In India kun je voor één euro veel meer
kopen dan bij ons. De koopkracht – hoeveel je kunt kopen voor één euro – is in India dus
veel hoger dan in Nederland omdat de prijzen veel lager zijn. Daarom ligt de armoedegrens
in India bij een veel lager bedrag dan in Nederland. Toch leeft in India 30 procent van de
gezinnen in diepe armoede, in Nederland nog geen 3 procent.
Werk
In rijke landen hebben de meeste mensen werk. Ben je werkloos, krijg je een uitkering. In
een rijk land als Nederland hoeft niemand te bedelen. Hoe anders is dat in arme landen of
ontwikkelingslanden. In veel landen ten zuiden van de Sahara heeft meer dan de helft van
de mensen geen betaalde baan. Een uitkering, daar hoef je niet op te rekenen. Dus zoeken
veel mensen naar een manier om toch iets te verdienen. Ze worden straathandelaar, passen
in de stad op je auto, spelen gids voor toeristen, gaan poetsen bij rijke mensen of bedelen.
Ze verdienen de kost in wat je noemt de scharreleconomie. In ontwikkelingslanden werken
ook nog veel mensen in de landbouw. Als je arm bent, heb je geen geld om machines aan te
schaffen en oogst je met de hand. Bovendien, de lonen zijn er erg laag. In een rijk land als
Nederland wordt de oogst binnengehaald met grote machines. Logisch dat hier maar weinig
mensen in de landbouw werken.
Onderwijs
Natuurlijk, soms baal je maar meestal ga je met plezier naar school. Je hebt mooie
schoolboeken, er is een digitaal bord, internet doet het en je krijgt les van goed opgeleide
docenten. Als je voor het eerst een klaslokaal op het platteland van Mali in Afrika
binnenstapt, schrik je wel. In elk bankje zitten minstens drie leerlingen. Ze doen samen met
