Intercultural communication
2.1
In spraakgebruik: Cultuur een of meerdere aspecten van de materiële of
immateriële producten van de mens. manier van controle van een groep over
sociale en natuurlijke omgeving. (religie, kunst, architectuur, taal , literatuur etc.)
maar ook de normen en waarden.
In intergroepsontmoetingen cultuur aanduiding van gedragsuitingen die als
kenmerken worden beschouwd voor een bepaald volk of bevolkingsgroep. Niet
alleen bij bijv. Nederlanders en turken, maar ook Limburgers, Friezen etc.
De cultuur van een groep niet vanaf buitenaf opgelegd, maar onder invloed van
specifieke geografische, sociale economische en politieke omstandighenden.
Belangrijke criteria voor de afbakening en identificatie van culturen zijn taal en
geografische ruimte. Een groep heeft een specifieke cultuur als ze een eigen taal
hebben om gemeenschappelijke cultuurelementen te ontwikkelen en aan
volgende generaties over te dragen. Maar ook als ze in een lange periode een
afgebakend geografisch gebied wonen.
Cultuur van een samenleving wordt via een levenslang leerproces van generatie
op generatie overgedragen.
De wisselwerking tussen mens en de wijze waarop hij zijn natuurlijke en sociale
omgeving inricht,, bestaat uit veel wetenschappelijke disciplines.
2.2
Cultuur in het algemeen een samenhangen geheel van symbolen en
betekenissen dat de mens oriënteert op de werkelijkheid waarin hij leeft.
Cultuur concreet gedrag en om waarden, normen en opvattingen die mensen
zich binnen een gegeven samenleving hebben verworven door leerprocessen en
die hen een oriëntatie op de werkelijkheid verschaffen.
Dus het geheel van kennis dat een mens nodig heeft om in een gegeven situatie
te kunnen functioneren. Niet alleen de kennis van gedragen van belang, maar
ook de kennis van de redenen waarop dat gedrag van pas komend is.
Cultuur informeert de mens niet alleen over de werkelijkheid waarin hij leeft, hij
programmeert ook de wijze waarop die informatie in het menselijk gedrag wordt
verwerkt. Niet alleen informatieverschaffend maar ook om een
informatieverwekkend mechanisme.
Onderscheid maken tussen kennis van de alledaagse werkelijkheid en kennis van
legitimaties van de werkelijkheid.
1e geval: om de kennis van dingen die iemand doet zonder al te veel na te
denken.(een bekende groeten).
2e geval: om het waarom van het gedrag: de verklaringen die mensen om hen
heen aan andere uitleggen(vragen zoals, waarom jongen ouderen wel of niet
respecteren).
In praktijk betekenis alledaags sociaal gedrag voor het individu echter
onbekend of onduidelijk. alle samenlevingen strakke regels voor kennismaking,
felicitatie of condoleance. Het aanleren van normen en waarden vindt van af
kinds af aan al plaats en verloopt onbewust.
De innerlijke en uiterlijke kenmerken van een mensen liggen vaak aan de cultuur
waarin hij opgroeit. vaak onbewust.
Cultuur is dus niet alleen een objectieve werkelijkheid buiten ons, maar ook een
subjectieve in ons. Cultuur dat zij wij zelf. Het onbewuste karakter van deze
subjectieve werkelijkheid geeft aan dat hij niet stil kan staan bij zijn culturele
conditionering.
,Cultuur als mentale programmering wordt vergeleken met computers die worden
geprogrammeerd. Volgens hofstede en hofstede betekent dit niet dat de mens
uitsluitend handelt op basis van cultuur. De mentale programmering geeft alleen
aan welke reacties waarschijnlijk en begrijpelijk zijn van iemands verleden.
afstand nemen van de benadering die cultuur beperkt tot een aantal factoren die
in ieders hoofd bestaan.
Er is niets op tegen om cultuur als een mentale programmering te zien, maar
uitdrukkelijk alleen dan wanneer de betreffende programmering niet slechts
verwijst naar de leerprocessen en ervaringen die de mens opdoet in een
bepaalde fase van het leven.
2.3
Tussen cultuur en communicatie bestaat een onlosmakelijke wisselwerking.
Communicatie is tegelijkertijd de voorwaarde om tot een gemeenschappelijke
cultuur te komen. Cultuur kan alleen via communicatie van de een naar de
andere generatie worden overgebracht en veranderen. Maar er ontwikkelen zich
ook unieke communicatiestijlen als onderdeel van iedere cultuur.
het is van belang in te gaan op de wijze waarop mensen in onderlinge
communicatie hun cultuur creëren om deze als volgens op basis van hun
collectieve identiteit te hanteren.
De relatie tussen cultuur, perceptie en communicatie door singer in 12 premissen
uitgewerkt.
Singer ieder individu bezit een unieke persoonlijkheid en individuele patronen
van gedrag zijn gebaseerd op percepties van omgeving die grotendeels zijn
aangeleerd. doordat mensen verschillen in fysiologie en levenservaringen,
zullen er geen twee personen te vinden zijn in de groep die op een identieke
manier hun waarnemingen opnemen, ordenen en verwerken.
een groep bestaat uit personen die hun omgeving op een min of meer
vergelijkbare wijze waarnemen. wanneer ze deze gelijksoortige manier van
waarnemen onderkennen, kunnen ze worden gezien als identiteitsgroep of als
personen die bij elkaar horen.
Singer hoe groter de overeenkomsten in waarnemingen tussen mensen des te
frequenter en gemakkelijker hun onderlinge communicatie zal verlopen en des te
groter de waarschijnlijkheid zal zijn dat ze de desbetreffende overeenkomsten in
hun waarnemingen zullen onderkennen en zichzelf als specifieke groep zullen
zien.
Iedere samenleving bestaat uit talrijke (sub)groepen leeftijd, beroep, religie,
sekse etc.
De mate waarin de waarnemingen van mensen op elkaar lijken hangt af van de
mate van overlap in de karakteristieken van de groep.
Communicatie tussen verschillende groepen binnen eenzelfde samenleving kan
ook intercultureel van aard zijn.
2.4
Cultuur wordt volgens Tennekes ten onrechte nog steeds teveel beschouwd als
een min of meer vaststaan bovenpersoonlijk gegeven waar de mensen zelf geen
vat op hebben. in feit, cultuur moet steeds weer opnieuw worden
geproduceerd en gereproduceerd, cultuur is dynamisch.
De dynamiek kan duidelijk worden gemaakt aan de hand van het perspectief van
het symbolisch interactionisme. de sociale werkelijkheid is een betekenisvolle
werkelijkheid die het best in uiting komt in de interactie tussen mensen.
In een interactiesituatie is de mens continu in een proces van interpretatie,
waarbij zowel eigen gedrag als dat van anderen wordt bekeken. betekenis
toegekend. Deze betekenistoekenning wordt via non-verbale en verbale
, symbolen in gedrag omgezet. Dit interpretatieproces is gebaseerd op en wordt
beïnvloedt door:
o Wat men heeft geleerd in de socialisatie
o De eigen ervaring in eerdere gelijksoortige situaties.
Socialisatie : het leerproces waarmee mensen de leefwijze van de groep waarvan
ze deel uitmaken te weten ontkomen en eigen maken.
De mens past niet alleen toe wat hij in samenwerking met anderen geproduceerd
en geleerd heeft, maar interpreteert, hergroepeert en verandert de betekenissen
naar de situatie waarin hij zich bevind. Cultuur is zowel een leidraad.
In symbolisch interactionisme de eigen ervaring speelt de centrale rol, deze
heeft invloed op de mate van bewustheid van het handelen.
Cultuur en sociale werkelijkheid worden gezien als synoniem. Als het cultuur is de
sociale werkelijkheid het historische product van de manier waarop een
gemeenschap van mensen haar materiële, historische en sociale omgeving
bewerkt. Dit wordt gevoed door bepaalde gemeenschappelijke behoeften,
waarden en problemen.
De mens is een in een continu leerproces, een proces van voortdurende
herinterpretatie.
Bij cultuur is sprake van talrijke elementen die samenhangen, maar die
tegelijkertijd afzonderlijk kunnen veranderen en door het individu geheel of
gedeeltelijk geaccepteerd of verworpen kunnen worden.
2.5
In iedere samenleving hangt de uitwerking van de algemene waarden af van
sociale, economische of religieuze omstandigheden van de groepen.
Vermeulen : alle culturen op de wereld zijn subculturen van een globale cultuur
en ze kunnen alleen begrepen worden in hun relatie tot de mondiale cultuur.
Wanneer er rekening wordt gehouden met de brede variaties aan normen,
waarden en praktijken die in een bepaalde cultuur voorkomen, worden er clusters
van cultuur onderscheiden subcultuur.
Subculturen zijn variaties in werkelijkheidsmodellen binnen een meer
omvattende culturele context.
Subcultuur is een van de vele verschijningsvormen van culturele referentiekaders
zoals levensstijl, tegencultuur, sociale beweging en sekten. Subculturen zijn het
resultaat van de creatieve pogingen van bepaalde groepen om problemen,
spanningen en behoeften die zij in situaties ervaren op te lossen.
2.6
Cultuur bestaat op verschillende niveaus. Mensen zijn onderdelen van kleine
groepen en deze vormen op hun buurt onderdelen van grote en nog grotere
groepen. Iedere groep kan een eigen cultuur hebben, geldt niet alleen voor
etnische groepen maar ook voor diverse afdelingen. Dit wil niet zeggen dat alle
leden een identieke opvatting hebben over de inhoud van de groepscultuur,
verschillende visies.
Is cultuur een publiek-model(collectief) of privé-model(individueel)?.
Ieder individu is lid van vele groepen in de samenleving, die gebaseerd op
bijvoorbeeld beroep, religie en sekse en die tevens over specifieke normen regels
en waarden beschikken.
Bij de benadering van gemeenschappelijkheid gaat men er vanuit dat cultuur het
product is van het samenleven, een product dat bovendien bepaalt wordt door
vroegere en bestaande machtsverhoudingen en belangentegenstellingen. De
cultuur van een samenleving wordt hoofdzakelijk gevormd door de dominante
groepering.
2.1
In spraakgebruik: Cultuur een of meerdere aspecten van de materiële of
immateriële producten van de mens. manier van controle van een groep over
sociale en natuurlijke omgeving. (religie, kunst, architectuur, taal , literatuur etc.)
maar ook de normen en waarden.
In intergroepsontmoetingen cultuur aanduiding van gedragsuitingen die als
kenmerken worden beschouwd voor een bepaald volk of bevolkingsgroep. Niet
alleen bij bijv. Nederlanders en turken, maar ook Limburgers, Friezen etc.
De cultuur van een groep niet vanaf buitenaf opgelegd, maar onder invloed van
specifieke geografische, sociale economische en politieke omstandighenden.
Belangrijke criteria voor de afbakening en identificatie van culturen zijn taal en
geografische ruimte. Een groep heeft een specifieke cultuur als ze een eigen taal
hebben om gemeenschappelijke cultuurelementen te ontwikkelen en aan
volgende generaties over te dragen. Maar ook als ze in een lange periode een
afgebakend geografisch gebied wonen.
Cultuur van een samenleving wordt via een levenslang leerproces van generatie
op generatie overgedragen.
De wisselwerking tussen mens en de wijze waarop hij zijn natuurlijke en sociale
omgeving inricht,, bestaat uit veel wetenschappelijke disciplines.
2.2
Cultuur in het algemeen een samenhangen geheel van symbolen en
betekenissen dat de mens oriënteert op de werkelijkheid waarin hij leeft.
Cultuur concreet gedrag en om waarden, normen en opvattingen die mensen
zich binnen een gegeven samenleving hebben verworven door leerprocessen en
die hen een oriëntatie op de werkelijkheid verschaffen.
Dus het geheel van kennis dat een mens nodig heeft om in een gegeven situatie
te kunnen functioneren. Niet alleen de kennis van gedragen van belang, maar
ook de kennis van de redenen waarop dat gedrag van pas komend is.
Cultuur informeert de mens niet alleen over de werkelijkheid waarin hij leeft, hij
programmeert ook de wijze waarop die informatie in het menselijk gedrag wordt
verwerkt. Niet alleen informatieverschaffend maar ook om een
informatieverwekkend mechanisme.
Onderscheid maken tussen kennis van de alledaagse werkelijkheid en kennis van
legitimaties van de werkelijkheid.
1e geval: om de kennis van dingen die iemand doet zonder al te veel na te
denken.(een bekende groeten).
2e geval: om het waarom van het gedrag: de verklaringen die mensen om hen
heen aan andere uitleggen(vragen zoals, waarom jongen ouderen wel of niet
respecteren).
In praktijk betekenis alledaags sociaal gedrag voor het individu echter
onbekend of onduidelijk. alle samenlevingen strakke regels voor kennismaking,
felicitatie of condoleance. Het aanleren van normen en waarden vindt van af
kinds af aan al plaats en verloopt onbewust.
De innerlijke en uiterlijke kenmerken van een mensen liggen vaak aan de cultuur
waarin hij opgroeit. vaak onbewust.
Cultuur is dus niet alleen een objectieve werkelijkheid buiten ons, maar ook een
subjectieve in ons. Cultuur dat zij wij zelf. Het onbewuste karakter van deze
subjectieve werkelijkheid geeft aan dat hij niet stil kan staan bij zijn culturele
conditionering.
,Cultuur als mentale programmering wordt vergeleken met computers die worden
geprogrammeerd. Volgens hofstede en hofstede betekent dit niet dat de mens
uitsluitend handelt op basis van cultuur. De mentale programmering geeft alleen
aan welke reacties waarschijnlijk en begrijpelijk zijn van iemands verleden.
afstand nemen van de benadering die cultuur beperkt tot een aantal factoren die
in ieders hoofd bestaan.
Er is niets op tegen om cultuur als een mentale programmering te zien, maar
uitdrukkelijk alleen dan wanneer de betreffende programmering niet slechts
verwijst naar de leerprocessen en ervaringen die de mens opdoet in een
bepaalde fase van het leven.
2.3
Tussen cultuur en communicatie bestaat een onlosmakelijke wisselwerking.
Communicatie is tegelijkertijd de voorwaarde om tot een gemeenschappelijke
cultuur te komen. Cultuur kan alleen via communicatie van de een naar de
andere generatie worden overgebracht en veranderen. Maar er ontwikkelen zich
ook unieke communicatiestijlen als onderdeel van iedere cultuur.
het is van belang in te gaan op de wijze waarop mensen in onderlinge
communicatie hun cultuur creëren om deze als volgens op basis van hun
collectieve identiteit te hanteren.
De relatie tussen cultuur, perceptie en communicatie door singer in 12 premissen
uitgewerkt.
Singer ieder individu bezit een unieke persoonlijkheid en individuele patronen
van gedrag zijn gebaseerd op percepties van omgeving die grotendeels zijn
aangeleerd. doordat mensen verschillen in fysiologie en levenservaringen,
zullen er geen twee personen te vinden zijn in de groep die op een identieke
manier hun waarnemingen opnemen, ordenen en verwerken.
een groep bestaat uit personen die hun omgeving op een min of meer
vergelijkbare wijze waarnemen. wanneer ze deze gelijksoortige manier van
waarnemen onderkennen, kunnen ze worden gezien als identiteitsgroep of als
personen die bij elkaar horen.
Singer hoe groter de overeenkomsten in waarnemingen tussen mensen des te
frequenter en gemakkelijker hun onderlinge communicatie zal verlopen en des te
groter de waarschijnlijkheid zal zijn dat ze de desbetreffende overeenkomsten in
hun waarnemingen zullen onderkennen en zichzelf als specifieke groep zullen
zien.
Iedere samenleving bestaat uit talrijke (sub)groepen leeftijd, beroep, religie,
sekse etc.
De mate waarin de waarnemingen van mensen op elkaar lijken hangt af van de
mate van overlap in de karakteristieken van de groep.
Communicatie tussen verschillende groepen binnen eenzelfde samenleving kan
ook intercultureel van aard zijn.
2.4
Cultuur wordt volgens Tennekes ten onrechte nog steeds teveel beschouwd als
een min of meer vaststaan bovenpersoonlijk gegeven waar de mensen zelf geen
vat op hebben. in feit, cultuur moet steeds weer opnieuw worden
geproduceerd en gereproduceerd, cultuur is dynamisch.
De dynamiek kan duidelijk worden gemaakt aan de hand van het perspectief van
het symbolisch interactionisme. de sociale werkelijkheid is een betekenisvolle
werkelijkheid die het best in uiting komt in de interactie tussen mensen.
In een interactiesituatie is de mens continu in een proces van interpretatie,
waarbij zowel eigen gedrag als dat van anderen wordt bekeken. betekenis
toegekend. Deze betekenistoekenning wordt via non-verbale en verbale
, symbolen in gedrag omgezet. Dit interpretatieproces is gebaseerd op en wordt
beïnvloedt door:
o Wat men heeft geleerd in de socialisatie
o De eigen ervaring in eerdere gelijksoortige situaties.
Socialisatie : het leerproces waarmee mensen de leefwijze van de groep waarvan
ze deel uitmaken te weten ontkomen en eigen maken.
De mens past niet alleen toe wat hij in samenwerking met anderen geproduceerd
en geleerd heeft, maar interpreteert, hergroepeert en verandert de betekenissen
naar de situatie waarin hij zich bevind. Cultuur is zowel een leidraad.
In symbolisch interactionisme de eigen ervaring speelt de centrale rol, deze
heeft invloed op de mate van bewustheid van het handelen.
Cultuur en sociale werkelijkheid worden gezien als synoniem. Als het cultuur is de
sociale werkelijkheid het historische product van de manier waarop een
gemeenschap van mensen haar materiële, historische en sociale omgeving
bewerkt. Dit wordt gevoed door bepaalde gemeenschappelijke behoeften,
waarden en problemen.
De mens is een in een continu leerproces, een proces van voortdurende
herinterpretatie.
Bij cultuur is sprake van talrijke elementen die samenhangen, maar die
tegelijkertijd afzonderlijk kunnen veranderen en door het individu geheel of
gedeeltelijk geaccepteerd of verworpen kunnen worden.
2.5
In iedere samenleving hangt de uitwerking van de algemene waarden af van
sociale, economische of religieuze omstandigheden van de groepen.
Vermeulen : alle culturen op de wereld zijn subculturen van een globale cultuur
en ze kunnen alleen begrepen worden in hun relatie tot de mondiale cultuur.
Wanneer er rekening wordt gehouden met de brede variaties aan normen,
waarden en praktijken die in een bepaalde cultuur voorkomen, worden er clusters
van cultuur onderscheiden subcultuur.
Subculturen zijn variaties in werkelijkheidsmodellen binnen een meer
omvattende culturele context.
Subcultuur is een van de vele verschijningsvormen van culturele referentiekaders
zoals levensstijl, tegencultuur, sociale beweging en sekten. Subculturen zijn het
resultaat van de creatieve pogingen van bepaalde groepen om problemen,
spanningen en behoeften die zij in situaties ervaren op te lossen.
2.6
Cultuur bestaat op verschillende niveaus. Mensen zijn onderdelen van kleine
groepen en deze vormen op hun buurt onderdelen van grote en nog grotere
groepen. Iedere groep kan een eigen cultuur hebben, geldt niet alleen voor
etnische groepen maar ook voor diverse afdelingen. Dit wil niet zeggen dat alle
leden een identieke opvatting hebben over de inhoud van de groepscultuur,
verschillende visies.
Is cultuur een publiek-model(collectief) of privé-model(individueel)?.
Ieder individu is lid van vele groepen in de samenleving, die gebaseerd op
bijvoorbeeld beroep, religie en sekse en die tevens over specifieke normen regels
en waarden beschikken.
Bij de benadering van gemeenschappelijkheid gaat men er vanuit dat cultuur het
product is van het samenleven, een product dat bovendien bepaalt wordt door
vroegere en bestaande machtsverhoudingen en belangentegenstellingen. De
cultuur van een samenleving wordt hoofdzakelijk gevormd door de dominante
groepering.
