VAN HULPVERLENENDE NAAR THERAPEUTISCHE RELATIE
Wat is een psychotherapeutische relatie?
Hechting -> VPK blijft 24/24, 7/7 aanwezig, bereikbaar, nabij
- Gehechtheidsfiguur
Als het gaat over een therapeutische attitude bij verpleegkundige is een
vergevorderd, gefragmenteerde aanpak van GGZ-problemen een moeilijkheid.
Vraag aan 10 psychiatrisch verpleegkundig naar het hoe en wat van
therapeutisch werken als verpleegkundige, men krijgt 10 verschillende
antwoorden.
Erg postmodern ons vak. Om hier enige duidelijkheid in te formuleren probeer ik
bij studenten ons vakgebied te beschrijven adhv de rizoommetafoor.
Wat een rizoom als metafoor voor ons interessant maakt, is in de eerste plaats
dat het gekenmerkt wordt door meerdere ingangen. Er bestaat geen hoofdingang
of beginpunt dat leidt naar één centraal punt.
Het bestaan van meerdere ingangen impliceert een tweede belangrijk kenmerk
namelijk, veelheid.
De verschillende existentiële
vragen die patiënten aan de verpleegkundige stellen kunnen een waardevolle en
noodzakelijke ingang zijn.
Dagelijks zoeken verpleegkundigen in de GGz een antwoorden op of verbindingen
met: ‘Ik voel me zo leeg?’, ‘Waarom moet het allemaal nog?’, ‘Ben ik een goede
mama of papa?’
, Het principe van verschillende ingangen impliceert dat we het beroep kunnen
vergelijken met een open en veranderlijke kaart van vertellingen.
Zo zijn de vertellingen van onze patiënten over zichzelf nooit af. Ze vormen een
blijvend proces van co-constructie en co-reconstructie.
“de father” -> de eindscene uit the father (holding en containing)
Niet kiezend voor een CGT of een andere gedragsmatige ingang, voelt mijn
insteek misschien wat ouderwets en bestoft aan
De verpleegkundige als belangrijke drager van holding en containing.
Holding
Holding houdt het creëren van een veilige, voorspelbare relatie in waarin de
verpleegkundige zorg draagt voor het veilige en goede karakter van de setting.
Door het inperken van overspoeling en impulsiviteit biedt de
verpleegkundige als therapeut een tegenwicht voor de chaos van de cliënt en
een verankering in de realiteit.
Containment
Vanuit de basis die gelegd wordt met “holding” kan men overgaan op
“containment” d.w.z. dat de verpleegkundige een draagbare vorm aan de
innerlijke chaos of onlust van de patiënt geeft door als het ware zelf een
container te worden van deze ervaringen.
Hij maakt daarmee de chaotische belevingswereld handelbaar en zorgt voor een
continuüm in de begeleiding en therapie door enerzijds stil te staan bij
ervaringen en gevoelens die een cliënt heeft in zijn proces en anderzijds deze te
verbinden met verleden, heden en toekomst.
De werking van zelfreflectie of de ik-mij als basis voor
persoonsontwikkeling
- De mens is in staat zich simultaan als subject en object te ervaren. Hij kan
als reflecterend subject zichzelf in zijn wereld als object overschouwen en
is zich van deze mogelijkheid bewust.
- De persoon is in die zin een dynamisch evoluerende relatie tussen het IK
en het MIJ.
Wat is het resultaat van reflectieproces van het ik op het mij?
Wat is een psychotherapeutische relatie?
Hechting -> VPK blijft 24/24, 7/7 aanwezig, bereikbaar, nabij
- Gehechtheidsfiguur
Als het gaat over een therapeutische attitude bij verpleegkundige is een
vergevorderd, gefragmenteerde aanpak van GGZ-problemen een moeilijkheid.
Vraag aan 10 psychiatrisch verpleegkundig naar het hoe en wat van
therapeutisch werken als verpleegkundige, men krijgt 10 verschillende
antwoorden.
Erg postmodern ons vak. Om hier enige duidelijkheid in te formuleren probeer ik
bij studenten ons vakgebied te beschrijven adhv de rizoommetafoor.
Wat een rizoom als metafoor voor ons interessant maakt, is in de eerste plaats
dat het gekenmerkt wordt door meerdere ingangen. Er bestaat geen hoofdingang
of beginpunt dat leidt naar één centraal punt.
Het bestaan van meerdere ingangen impliceert een tweede belangrijk kenmerk
namelijk, veelheid.
De verschillende existentiële
vragen die patiënten aan de verpleegkundige stellen kunnen een waardevolle en
noodzakelijke ingang zijn.
Dagelijks zoeken verpleegkundigen in de GGz een antwoorden op of verbindingen
met: ‘Ik voel me zo leeg?’, ‘Waarom moet het allemaal nog?’, ‘Ben ik een goede
mama of papa?’
, Het principe van verschillende ingangen impliceert dat we het beroep kunnen
vergelijken met een open en veranderlijke kaart van vertellingen.
Zo zijn de vertellingen van onze patiënten over zichzelf nooit af. Ze vormen een
blijvend proces van co-constructie en co-reconstructie.
“de father” -> de eindscene uit the father (holding en containing)
Niet kiezend voor een CGT of een andere gedragsmatige ingang, voelt mijn
insteek misschien wat ouderwets en bestoft aan
De verpleegkundige als belangrijke drager van holding en containing.
Holding
Holding houdt het creëren van een veilige, voorspelbare relatie in waarin de
verpleegkundige zorg draagt voor het veilige en goede karakter van de setting.
Door het inperken van overspoeling en impulsiviteit biedt de
verpleegkundige als therapeut een tegenwicht voor de chaos van de cliënt en
een verankering in de realiteit.
Containment
Vanuit de basis die gelegd wordt met “holding” kan men overgaan op
“containment” d.w.z. dat de verpleegkundige een draagbare vorm aan de
innerlijke chaos of onlust van de patiënt geeft door als het ware zelf een
container te worden van deze ervaringen.
Hij maakt daarmee de chaotische belevingswereld handelbaar en zorgt voor een
continuüm in de begeleiding en therapie door enerzijds stil te staan bij
ervaringen en gevoelens die een cliënt heeft in zijn proces en anderzijds deze te
verbinden met verleden, heden en toekomst.
De werking van zelfreflectie of de ik-mij als basis voor
persoonsontwikkeling
- De mens is in staat zich simultaan als subject en object te ervaren. Hij kan
als reflecterend subject zichzelf in zijn wereld als object overschouwen en
is zich van deze mogelijkheid bewust.
- De persoon is in die zin een dynamisch evoluerende relatie tussen het IK
en het MIJ.
Wat is het resultaat van reflectieproces van het ik op het mij?
