ZSO’S GEZONDHEIDSZORG 1
ZSO 1
B)
Evidence-based te werk gaan; doen aan EIDM
Gebruik van klinische praktijkrichtlijnen en daarvan afgeleide protocollen en indicatoren
De tandheelkundige volksgezondheid bevorderen
Bereid zijn om te verantwoorden en je toetsbaar op te stellen
Geen opdrachten geven aan niet-zelfstandig bevoegden voor het verrichten van voorbehouden handelingen
Tandheelkundige kennis en vaardigheden o.a. d.m.v. bij- en nascholing op peil houden en waar mogelijk aan de ontwikkeling
van de tandheelkunde een bijdrage leveren
Patiëntrechten in acht nemen, zoals deze voortvloeien uit de wetgeving en jurisprudentie
Samenwerkingsrelatie met de patiënt aangaan
Beroepsgeheim toepassen
Mogelijkheden voor wat betreft behandelingen met de patiënt bespreken en kenbaar maken welke overwegingen voor hem
aanleiding zijn een bepaalde oplossing te adviseren.
Relatie met zowel collegae als patiënten die berust op welwillendheid en vertrouwen
Zorgdragen voor de continuïteit van de tandheelkundige hulpverlening
Infectiepreventie toepassen en goede arbeidsomstandigheden creëren en behouden
Goede balans tussen spanning en inspanning, zowel tijdens het werk (in de vorm van (micro)pauzes) als buiten werktijd
De belangrijkste, noodzakelijke en realistische (rand)voorwaarden om ‘goed’ als tandarts te kunnen
functioneren op dit moment hebben betrekking op meerdere gebieden. Als startende tandarts zou werken in
een groepspraktijk mijn voorkeur genieten omdat ik het belangrijk acht de eerste jaren vooral klinische ervaring
op te doen en wil voorkomen dat de zakelijke ondernemerskant van de tandheelkunde op de voorgrond komt
te staan, iets wat een grotere kans heeft te gebeuren wanneer meteen na het afstuderen een eigen praktijk
wordt opgezet. Werken in een groepspraktijk die onderdeel uitmaakt van een keten is wellicht een optie, mits
de tandheelkundige zorg niet te commercieel wordt. Ik vind het essentieel dat tandheelkunde gezien wordt als
een middel om de mondgezondheid van een individu te handhaven/verbeteren, en niet als een winstgevende
sector waarbij de patiënt niet op de voorgrond staat. Voor wat betreft de samenstelling van het team prefereer
ik een samenwerking met meerdere tandartsen zodat adequaat intercollegiaal overleg gemakkelijk kan
plaatsvinden. Ook dit weer met als doel de patiënt van dienst te kunnen zijn (en de eigen kennis te kunnen
verbreden door van anderen te leren). Branchevereniging-lidmaatschap levert mijns inziens een bijdrage aan
een optimaler functioneren vanwege o.a. de belangenbehartiging voor zowel de beroepsgroep als voor de
individuele beroepsbeoefenaar en hulp bij het implementeren van nieuwe wetten, regels en richtlijnen in de
praktijk. Voor wat betreft de omgang met patiënten streef ik een wederzijds vertrouwen na. De patiënt mag
erop vertrouwen dat ik hem/haar altijd uitgebreid zal informeren over de mogelijke behandelopties en daarbij,
op basis van objectieve gegevens (dus evidence-based) een afweging zal maken en van daaruit vervolgens een
advies zal uitbrengen over die optie waarvan ik het meest positieve effect verwacht voor wat betreft de
mondgezondheid van de patiënt. Daarnaast wil ik de patiënt meegeven dat de informatie die met mij wordt
uitgewisseld niet, zonder uitdrukkelijke toestemming van de patiënt, aan derden wordt verstrekt en mag de
patiënt ervan uitgaan dat hij/zij met een kundige tandarts te maken heeft die regelmatige bij- en nascholing als
een zeer belangrijk onderdeel ziet in de persoonlijke beroepsontwikkeling. Een aantal van de zojuist genoemde
basiscompetenties kunnen tijdens de studie worden verworven. Het betreft dan bijvoorbeeld het vergaren van
voldoende kennis en kunde op tandheelkundig gebied, waarbij niet alleen de theoretische en motorische
aspecten van belang zijn, maar ook communicatie en omgang met alle teamspelers (waar de patiënt er ook één
van is) cruciaal is. Hoe dit kan worden bereikt? Door tijdens de opleiding gefocust, leergierig en gedisciplineerd
te zijn en de prioriteiten op de juiste zaken te leggen, door fouten te maken en daar lessen uit te trekken, door
veel ervaring op te doen en zo mogelijk ook in vrije perioden als weekenden en vakanties een tandheelkundige
praktijk te versterken.
1
,ZSO 2-3
B)
3. Leren aandacht meer te verdelen over relevante zaken in plaats van de focus op slechts een
beperkt aantal gebieden te hebben
4. Wanneer deze verandering wordt doorgevoerd, zal er bewuster naar rechts worden gekeken op
een kruispunt waardoor voorrang adequaat zal worden verleend en de veiligheid wordt
bevorderd
Zeven factoren die behulpzaam zijn bij het categoriseren van
D) gebeurtenissen die patiëntveiligheid in gevaar kunnen brengen:
1. Institutionele context
i. Economische en wettelijke context
ii. Nationale gezondheidsdienst
iii. Klinisch nalatigheidsplan voor vertrouwen
2. Organisatorische en management factoren
i. Financiële hulpbronnen en beperkingen
ii. Organisatorische structuur
iii. Beleidsstandaarden en doelen
iv. Veiligheidscultuur en prioriteiten
3. Werkomgeving
i. Personeelsbezetting en variatie qua vaardigheden
ii. Werkdruk en dienstpatronen
iii. Vormgeving, beschikbaarheid en onderhoud van
apparatuur
iv. Administratieve en management ondersteuning
4. Teamfactoren
i. Verbale communicatie
ii. Geschreven communicatie
iii. Begeleiding en hulp zoeken
iv. Teamstructuur
5. Individuele (werknemers)factoren
i. Kennis en vaardigheden
2
, ii. Motivatie
iii. Fysieke en mentale gezondheid
6. Taakfactoren
i. Takenplan en helderheid over de structuur
ii. Beschikbaarheid en gebruik van protocollen
iii. Beschikbaarheid en accuraatheid van testresultaten
7. Patiënteigenschappen
i. Conditie (complexiteit en ernst)
ii. Taal en communicatie
iii. Persoonlijkheid en sociale factoren
E) Een incidentenmeldingssysteem zou de patiëntveiligheid moeten verhogen en moet de ‘front-end’ clinici
de mogelijkheid bieden om op gemakkelijke wijze een incident te melden, waarbij zij er vanuit mogen gaan
dat het incident op een niet-straffende manier zal worden behandeld en dat het leidt tot meer inzicht in de
oorzaak van het incident en systematische veranderingen die een herhaling in de toekomst voorkomen. Op
dit moment zijn er echter significante problemen m.b.t. lokale en nationale meldingssystemen die eerst
zullen moeten worden opgelost om een effectief en efficiënt meldingssysteem te generen dat een
positieve bijdrage levert aan de patiëntveiligheid:
- Angst voor straffende maatregelen
- Onveilig klimaat in een organisatie
- Gebrek aan kennis onder clinici over wat moet worden gemeld
- Gebrek aan kennis over hoe de gemelde incidenten worden geanalyseerd en hoe de meldingen
uiteindelijk leiden tot veranderingen die een positieve invloed hebben op de patiëntveiligheid
- Gebrek en aan systematische analyse van de meldingen en directe feedback aan de clinici worden
gezien als de belangrijkste barrières voor klinische ‘engagement’ (participeren in het
meldingsproces)
Er kan een methodologie worden gebruikt die gebaseerd is op het human factors model en de
paradigmaverschuiving die zorgt voor meer aandacht over hoe latente fouten actieve fouten tot gevolg
kunnen hebben.
Lokale en nationale systemen moeten nauw samenwerken zodat binnen en tussen organisaties kan
worden geleerd van de gemaakte fouten en de acties die daarop vervolgens zijn gevolgd.
ZSO 4
B) Items die voor een team belangrijk zijn om goed te kunnen functioneren:
1. Het team is niet te groot (bestaande uit ca. 5-8 personen).
2. Het is team is heeft een mate van diversiteit, waardoor mensen elkaar aanvullen en tegenwicht
bieden. Meer diversiteit dwingt tot meer reflectie en een heldere doelstelling.
3. Het team bevat een duidelijke rolverdeling.
4. Het team heeft een helder doel voor ogen. Ieder teamlid moet weten waar hij verantwoordelijk
voor is en de focus dient te liggen op het resultaat.
5. Conflicten tussen de teamleden dienen zakelijk te worden gehouden.
6. De teamleden hebben respect voor elkaar en er dienen onderling gezonde vertrouwensrelaties te
bestaan.
7. Blijf gedurende een proces duidelijk met elkaar communiceren om de efficiëntie van het proces te
bevorderen.
3
ZSO 1
B)
Evidence-based te werk gaan; doen aan EIDM
Gebruik van klinische praktijkrichtlijnen en daarvan afgeleide protocollen en indicatoren
De tandheelkundige volksgezondheid bevorderen
Bereid zijn om te verantwoorden en je toetsbaar op te stellen
Geen opdrachten geven aan niet-zelfstandig bevoegden voor het verrichten van voorbehouden handelingen
Tandheelkundige kennis en vaardigheden o.a. d.m.v. bij- en nascholing op peil houden en waar mogelijk aan de ontwikkeling
van de tandheelkunde een bijdrage leveren
Patiëntrechten in acht nemen, zoals deze voortvloeien uit de wetgeving en jurisprudentie
Samenwerkingsrelatie met de patiënt aangaan
Beroepsgeheim toepassen
Mogelijkheden voor wat betreft behandelingen met de patiënt bespreken en kenbaar maken welke overwegingen voor hem
aanleiding zijn een bepaalde oplossing te adviseren.
Relatie met zowel collegae als patiënten die berust op welwillendheid en vertrouwen
Zorgdragen voor de continuïteit van de tandheelkundige hulpverlening
Infectiepreventie toepassen en goede arbeidsomstandigheden creëren en behouden
Goede balans tussen spanning en inspanning, zowel tijdens het werk (in de vorm van (micro)pauzes) als buiten werktijd
De belangrijkste, noodzakelijke en realistische (rand)voorwaarden om ‘goed’ als tandarts te kunnen
functioneren op dit moment hebben betrekking op meerdere gebieden. Als startende tandarts zou werken in
een groepspraktijk mijn voorkeur genieten omdat ik het belangrijk acht de eerste jaren vooral klinische ervaring
op te doen en wil voorkomen dat de zakelijke ondernemerskant van de tandheelkunde op de voorgrond komt
te staan, iets wat een grotere kans heeft te gebeuren wanneer meteen na het afstuderen een eigen praktijk
wordt opgezet. Werken in een groepspraktijk die onderdeel uitmaakt van een keten is wellicht een optie, mits
de tandheelkundige zorg niet te commercieel wordt. Ik vind het essentieel dat tandheelkunde gezien wordt als
een middel om de mondgezondheid van een individu te handhaven/verbeteren, en niet als een winstgevende
sector waarbij de patiënt niet op de voorgrond staat. Voor wat betreft de samenstelling van het team prefereer
ik een samenwerking met meerdere tandartsen zodat adequaat intercollegiaal overleg gemakkelijk kan
plaatsvinden. Ook dit weer met als doel de patiënt van dienst te kunnen zijn (en de eigen kennis te kunnen
verbreden door van anderen te leren). Branchevereniging-lidmaatschap levert mijns inziens een bijdrage aan
een optimaler functioneren vanwege o.a. de belangenbehartiging voor zowel de beroepsgroep als voor de
individuele beroepsbeoefenaar en hulp bij het implementeren van nieuwe wetten, regels en richtlijnen in de
praktijk. Voor wat betreft de omgang met patiënten streef ik een wederzijds vertrouwen na. De patiënt mag
erop vertrouwen dat ik hem/haar altijd uitgebreid zal informeren over de mogelijke behandelopties en daarbij,
op basis van objectieve gegevens (dus evidence-based) een afweging zal maken en van daaruit vervolgens een
advies zal uitbrengen over die optie waarvan ik het meest positieve effect verwacht voor wat betreft de
mondgezondheid van de patiënt. Daarnaast wil ik de patiënt meegeven dat de informatie die met mij wordt
uitgewisseld niet, zonder uitdrukkelijke toestemming van de patiënt, aan derden wordt verstrekt en mag de
patiënt ervan uitgaan dat hij/zij met een kundige tandarts te maken heeft die regelmatige bij- en nascholing als
een zeer belangrijk onderdeel ziet in de persoonlijke beroepsontwikkeling. Een aantal van de zojuist genoemde
basiscompetenties kunnen tijdens de studie worden verworven. Het betreft dan bijvoorbeeld het vergaren van
voldoende kennis en kunde op tandheelkundig gebied, waarbij niet alleen de theoretische en motorische
aspecten van belang zijn, maar ook communicatie en omgang met alle teamspelers (waar de patiënt er ook één
van is) cruciaal is. Hoe dit kan worden bereikt? Door tijdens de opleiding gefocust, leergierig en gedisciplineerd
te zijn en de prioriteiten op de juiste zaken te leggen, door fouten te maken en daar lessen uit te trekken, door
veel ervaring op te doen en zo mogelijk ook in vrije perioden als weekenden en vakanties een tandheelkundige
praktijk te versterken.
1
,ZSO 2-3
B)
3. Leren aandacht meer te verdelen over relevante zaken in plaats van de focus op slechts een
beperkt aantal gebieden te hebben
4. Wanneer deze verandering wordt doorgevoerd, zal er bewuster naar rechts worden gekeken op
een kruispunt waardoor voorrang adequaat zal worden verleend en de veiligheid wordt
bevorderd
Zeven factoren die behulpzaam zijn bij het categoriseren van
D) gebeurtenissen die patiëntveiligheid in gevaar kunnen brengen:
1. Institutionele context
i. Economische en wettelijke context
ii. Nationale gezondheidsdienst
iii. Klinisch nalatigheidsplan voor vertrouwen
2. Organisatorische en management factoren
i. Financiële hulpbronnen en beperkingen
ii. Organisatorische structuur
iii. Beleidsstandaarden en doelen
iv. Veiligheidscultuur en prioriteiten
3. Werkomgeving
i. Personeelsbezetting en variatie qua vaardigheden
ii. Werkdruk en dienstpatronen
iii. Vormgeving, beschikbaarheid en onderhoud van
apparatuur
iv. Administratieve en management ondersteuning
4. Teamfactoren
i. Verbale communicatie
ii. Geschreven communicatie
iii. Begeleiding en hulp zoeken
iv. Teamstructuur
5. Individuele (werknemers)factoren
i. Kennis en vaardigheden
2
, ii. Motivatie
iii. Fysieke en mentale gezondheid
6. Taakfactoren
i. Takenplan en helderheid over de structuur
ii. Beschikbaarheid en gebruik van protocollen
iii. Beschikbaarheid en accuraatheid van testresultaten
7. Patiënteigenschappen
i. Conditie (complexiteit en ernst)
ii. Taal en communicatie
iii. Persoonlijkheid en sociale factoren
E) Een incidentenmeldingssysteem zou de patiëntveiligheid moeten verhogen en moet de ‘front-end’ clinici
de mogelijkheid bieden om op gemakkelijke wijze een incident te melden, waarbij zij er vanuit mogen gaan
dat het incident op een niet-straffende manier zal worden behandeld en dat het leidt tot meer inzicht in de
oorzaak van het incident en systematische veranderingen die een herhaling in de toekomst voorkomen. Op
dit moment zijn er echter significante problemen m.b.t. lokale en nationale meldingssystemen die eerst
zullen moeten worden opgelost om een effectief en efficiënt meldingssysteem te generen dat een
positieve bijdrage levert aan de patiëntveiligheid:
- Angst voor straffende maatregelen
- Onveilig klimaat in een organisatie
- Gebrek aan kennis onder clinici over wat moet worden gemeld
- Gebrek aan kennis over hoe de gemelde incidenten worden geanalyseerd en hoe de meldingen
uiteindelijk leiden tot veranderingen die een positieve invloed hebben op de patiëntveiligheid
- Gebrek en aan systematische analyse van de meldingen en directe feedback aan de clinici worden
gezien als de belangrijkste barrières voor klinische ‘engagement’ (participeren in het
meldingsproces)
Er kan een methodologie worden gebruikt die gebaseerd is op het human factors model en de
paradigmaverschuiving die zorgt voor meer aandacht over hoe latente fouten actieve fouten tot gevolg
kunnen hebben.
Lokale en nationale systemen moeten nauw samenwerken zodat binnen en tussen organisaties kan
worden geleerd van de gemaakte fouten en de acties die daarop vervolgens zijn gevolgd.
ZSO 4
B) Items die voor een team belangrijk zijn om goed te kunnen functioneren:
1. Het team is niet te groot (bestaande uit ca. 5-8 personen).
2. Het is team is heeft een mate van diversiteit, waardoor mensen elkaar aanvullen en tegenwicht
bieden. Meer diversiteit dwingt tot meer reflectie en een heldere doelstelling.
3. Het team bevat een duidelijke rolverdeling.
4. Het team heeft een helder doel voor ogen. Ieder teamlid moet weten waar hij verantwoordelijk
voor is en de focus dient te liggen op het resultaat.
5. Conflicten tussen de teamleden dienen zakelijk te worden gehouden.
6. De teamleden hebben respect voor elkaar en er dienen onderling gezonde vertrouwensrelaties te
bestaan.
7. Blijf gedurende een proces duidelijk met elkaar communiceren om de efficiëntie van het proces te
bevorderen.
3
