Engels
Klas: Vwo 6
Stof: The Scarlet Letter
, Introduction
The custom house (page 3 – 39)
In The Custom-House introduceert Nathaniel Hawthorne zichzelf als een ambtenaar die
werkt in het douanekantoor (Custom House) van Salem, Massachusetts. Hij beschrijft het
gebouw als oud en vervallen en geeft een ironische en soms melancholische beschrijving van
zijn collega’s, voornamelijk oudere, weinig ambitieuze mannen die hun tijd uitzitten.
Hawthorne bekritiseert de bureaucratische sfeer van het kantoor en reflecteert op hoe saai
en geestdodend zijn werk daar is. Hij voelt zich vervreemd van het ambtelijke bestaan en
merkt dat het zijn creatieve geest verstikt. Dit thema—de tegenstelling tussen een leven van
plicht en een leven van kunst en verbeelding—komt later ook terug in The Scarlet Letter.
Hawthorne bespreekt zijn familiegeschiedenis en zijn voorouders, die prominente figuren
waren in de Puriteinse gemeenschap van Salem. Hij erkent dat zijn voorouders, zoals rechter
John Hathorne (die betrokken was bij de Salem-witch trials), streng en hardvochtig waren,
en hij voelt een zekere last van erfelijke schuld, omdat hij zich schuldig voelt over wat zijn
voorouders hebben gedaan. Dit persoonlijke thema van erfzonde en moreel oordeel is sterk
verbonden met de hoofdthematiek van The Scarlet Letter.
Tijdens zijn tijd in het douanekantoor ontdekt Hawthorne op een dag een oud pakket
documenten in een afgesloten ruimte van het gebouw. Binnenin vindt hij een vergeeld
manuscript, geschreven door een voormalige douanebeambte genaamd Jonathan Pue. Dit
manuscript vertelt het verhaal van Hester Prynne, een vrouw die in de 17e eeuw werd
veroordeeld tot het dragen van een scharlakenrode "A" als straf voor overspel
(vreemdgaan).
Naast het manuscript vindt Hawthorne ook een stuk rode stof in de vorm van een
hoofdletter “A,” dat oud en versleten is, maar nog steeds een mysterieuze kracht lijkt uit te
stralen. Hij voelt een vreemd gevoel van verbinding met het object en raakt geïntrigeerd
door het verhaal van Hester Prynne.
Uiteindelijk wordt Hawthorne ontslagen uit zijn functie in het douanekantoor, grotendeels
vanwege politieke redenen (hij was aanhanger van de democratische partij, en werd
ontslagen toen de Whig Party aan de macht kwam). Hoewel hij aanvankelijk gefrustreerd is,
ziet hij dit als een bevrijding—het geeft hem de kans om terug te keren naar zijn ware passie:
schrijven. Met het manuscript van Jonathan Pue als inspiratiebron besluit hij The Scarlet
Letter te schrijven, en zo wordt het verhaal gepresenteerd als een ‘historische’ vertelling
gebaseerd op een authentiek gevonden document.
Hoewel sommige lezers deze introductie overslaan omdat het losstaat van de hoofdplot,
heeft The Custom-House een belangrijke functie:
1. Authenticiteit en Framing – Het doet alsof The Scarlet Letter een echt historisch
verslag is, wat bijdraagt aan de geloofwaardigheid en het mysterie van het verhaal.
Klas: Vwo 6
Stof: The Scarlet Letter
, Introduction
The custom house (page 3 – 39)
In The Custom-House introduceert Nathaniel Hawthorne zichzelf als een ambtenaar die
werkt in het douanekantoor (Custom House) van Salem, Massachusetts. Hij beschrijft het
gebouw als oud en vervallen en geeft een ironische en soms melancholische beschrijving van
zijn collega’s, voornamelijk oudere, weinig ambitieuze mannen die hun tijd uitzitten.
Hawthorne bekritiseert de bureaucratische sfeer van het kantoor en reflecteert op hoe saai
en geestdodend zijn werk daar is. Hij voelt zich vervreemd van het ambtelijke bestaan en
merkt dat het zijn creatieve geest verstikt. Dit thema—de tegenstelling tussen een leven van
plicht en een leven van kunst en verbeelding—komt later ook terug in The Scarlet Letter.
Hawthorne bespreekt zijn familiegeschiedenis en zijn voorouders, die prominente figuren
waren in de Puriteinse gemeenschap van Salem. Hij erkent dat zijn voorouders, zoals rechter
John Hathorne (die betrokken was bij de Salem-witch trials), streng en hardvochtig waren,
en hij voelt een zekere last van erfelijke schuld, omdat hij zich schuldig voelt over wat zijn
voorouders hebben gedaan. Dit persoonlijke thema van erfzonde en moreel oordeel is sterk
verbonden met de hoofdthematiek van The Scarlet Letter.
Tijdens zijn tijd in het douanekantoor ontdekt Hawthorne op een dag een oud pakket
documenten in een afgesloten ruimte van het gebouw. Binnenin vindt hij een vergeeld
manuscript, geschreven door een voormalige douanebeambte genaamd Jonathan Pue. Dit
manuscript vertelt het verhaal van Hester Prynne, een vrouw die in de 17e eeuw werd
veroordeeld tot het dragen van een scharlakenrode "A" als straf voor overspel
(vreemdgaan).
Naast het manuscript vindt Hawthorne ook een stuk rode stof in de vorm van een
hoofdletter “A,” dat oud en versleten is, maar nog steeds een mysterieuze kracht lijkt uit te
stralen. Hij voelt een vreemd gevoel van verbinding met het object en raakt geïntrigeerd
door het verhaal van Hester Prynne.
Uiteindelijk wordt Hawthorne ontslagen uit zijn functie in het douanekantoor, grotendeels
vanwege politieke redenen (hij was aanhanger van de democratische partij, en werd
ontslagen toen de Whig Party aan de macht kwam). Hoewel hij aanvankelijk gefrustreerd is,
ziet hij dit als een bevrijding—het geeft hem de kans om terug te keren naar zijn ware passie:
schrijven. Met het manuscript van Jonathan Pue als inspiratiebron besluit hij The Scarlet
Letter te schrijven, en zo wordt het verhaal gepresenteerd als een ‘historische’ vertelling
gebaseerd op een authentiek gevonden document.
Hoewel sommige lezers deze introductie overslaan omdat het losstaat van de hoofdplot,
heeft The Custom-House een belangrijke functie:
1. Authenticiteit en Framing – Het doet alsof The Scarlet Letter een echt historisch
verslag is, wat bijdraagt aan de geloofwaardigheid en het mysterie van het verhaal.
