Praktijkleren 3
Reflectie & Ethiek
Verpleegkunde Voltijd
Diakonessenhuis Utrecht
Student: Fenna de Bie
Klas: GVE-3R2-DIA-A-19
Studentnummer: 1675812
,Inhoudsopgave
Voorpagina p. 1
Inhoudsopgave p. 2
1. Reflectie p. 3
1.1. Focus p. 3
1.1.1. Casusbeschrijving p. 3
1.1.2. Verpleegkundige methodiek p. 4
1.1.3. Transfer naar andere situaties p. 4
1.2. Onderzoek p. 5
1.2.1. De onderliggende vraag p. 5
1.2.2. Visie aanwezige verpleegkundigen p. 5
1.2.3. Visie medestudenten en reflectiedocent p. 5
1.2.4. Theoretisch kader p. 5
1.3. Verandering p. 8
1.3.1. Nieuw verworven inzichten over persoonlijke kwaliteiten
of leerpunten p. 8
1.3.2. Nieuw verworven inzichten over verpleegkundige
zorgverlening p. 8
1.3.3. Nieuwe inzichten & functioneren in de beroepspraktijk p. 8
2. Ethiek p. 10
2.1. Oriëntatie p. 10
2.1.1. Beschrijving moreel probleem p. 10
2.1.2. Morele vraag voor probleem op mesoniveau p. 10
2.2. Analyse p. 11
2.2.1. Betrokken partijen en hun verantwoordelijkheden p. 11
2.2.2. Voor- en tegenargumenten ten aanzien van morele vraag p. 13
2.2.3. Verband tussen verschillende professionele
verantwoordelijkheden p. 14
2.3. Conclusie p. 16
2.3.1. Belangrijke waardes uitgaande van ‘goed handelen’ in de
organisatie p. 16
2.3.2. Strategie voor omgang met het morele probleem p. 17
2.3.3. Bedrijfsethiek in relatie tot ontwikkeling tot verpleegkundige p. 18
3. Reflectie op bijeenkomsten p. 19
3.1. Mijn functioneren tijdens de bijeenkomsten p. 19
3.2. Sterke kanten én aspecten voor verdere ontwikkeling p. 19
3.3. Mijn persoonlijke ontwikkeling door de bijeenkomsten p. 19
4. Bronnenlijst p. 20
5. Bijlage p. 22
2
, 1. Reflectie
Voor dit verslag is gebruik gemaakt van de Reflectiewijzer, zie bijlage 1. Aangezien
de inhoud en volgorde van de Reflectiewijzer niet geheel overeenkomst met indeling
van het beoordelingsformulier, is de opmaak van het beoordelingsformulier als
leidend beschouwd.
1.1 Focus
1.1.1 Casusbeschrijving
Mini casus
Patiënt: Vrouw, 21 jaar.
Voorgeschiedenis: Eetstoornis, depressie, post traumatische stressstoornis en
hallucinaties in de vorm van het horen van stemmen.
Diagnose: Paracetamolintoxicatie.
Zorg: Patiënt observeren en meten van vitale functies. Verder moest de crisisdienst
worden geregeld en het ontslag worden verzorgt.
De situatie
Ik had ’s ochtends een aantal documenten bij mij voor in mijn map en was van plan
mijn map op de leerwerk-kamer(LW-kamer) een beetje te ordenen. Echter, toen ik de
afdeling binnen liep werd mij verteld dat ik niet in de LW-kamer mocht omdat daar
een patiënt lag die in de war was. Ik hoorde dat de patiënt 21 jaar oud was en met
een paracetamolintoxicatie was opgenomen. Volgens de planning was deze patiënt
één van mijn patiënten, dus mijn werkbegeleider Josephine en ik gingen deze dag
haar zorg leveren. Tijdens het inlezen werd aan mij en mede-stagiaire Gul gevraagd
of wij ondertussen een oog op de deur van de LW-kamer wilde houden. De patiënt
liep klaarblijkelijk steeds weg omdat stemmen in haar hoofd aan haar vertelde dat ze
naar het spoor moest gaan. Ze wilde daar naartoe om alsnog een einde aan haar
leven te maken.
Tijdens het eerste zorgmoment heb ik de vitale waardes bij de patiënt gemeten. Mij
werd verteld dat ik geen anamnese bij haar hoefde af te nemen, omdat verwacht
werd dat ze toch binnen 24 uur weer ontslagen zou worden. Na de ochtendronde
hebben we de patiënt weer terug op zaal gelegd, aangezien de LW-kamer nodig was
voor de artsenvisites. Zolang er geen beveiliger aanwezig was moesten Josephine of
ik non-stop bij de patiënt blijven staan, omdat de dwang om naar een treinstation te
gaan zo groot was. Pas toen er bewaking op de kamer aanwezig was, konden wij
verder met het leveren van de zorg. Uiteindelijk is de zus van de patiënt en de
psychiater langsgekomen. De psychiater heeft besloten dat een IBS van pas moest
komen.
Mijn beleving
Toen ik ’s ochtends niet de LW-kamer in kon lopen omdat er een patiënt in deze
ruimte was neergelegd, was ik redelijk verbaast dat een patiënte in een
kantoorruimte was geplaatst. Toen ik hoorde dat het om zo’n jonge patiënt ging die
was opgenomen met een paracetamolintoxicatie schrok ik wel een beetje. Ik heb niet
eerder zorg hoeven leveren aan zo’n jong iemand en vond de reden van opname
schokkend.
Tijdens het meten van de SIT wist ik niet goed wat ik moest zeggen. De patiënte
staarde maar een beetje leeg voor haar uit. Om de stilte te doorbreken vertelde ik
haar dat waardes van haar vitale functies keurig waren, maar ik begreep zelf ook dat
dit waarschijnlijk totaal niet hetgene was dat de patiënt op dit moment wilde horen. Ik
wilde haar eigenlijk heel graag op haar gemak stellen, maar wist niet goed hoe.
3
Reflectie & Ethiek
Verpleegkunde Voltijd
Diakonessenhuis Utrecht
Student: Fenna de Bie
Klas: GVE-3R2-DIA-A-19
Studentnummer: 1675812
,Inhoudsopgave
Voorpagina p. 1
Inhoudsopgave p. 2
1. Reflectie p. 3
1.1. Focus p. 3
1.1.1. Casusbeschrijving p. 3
1.1.2. Verpleegkundige methodiek p. 4
1.1.3. Transfer naar andere situaties p. 4
1.2. Onderzoek p. 5
1.2.1. De onderliggende vraag p. 5
1.2.2. Visie aanwezige verpleegkundigen p. 5
1.2.3. Visie medestudenten en reflectiedocent p. 5
1.2.4. Theoretisch kader p. 5
1.3. Verandering p. 8
1.3.1. Nieuw verworven inzichten over persoonlijke kwaliteiten
of leerpunten p. 8
1.3.2. Nieuw verworven inzichten over verpleegkundige
zorgverlening p. 8
1.3.3. Nieuwe inzichten & functioneren in de beroepspraktijk p. 8
2. Ethiek p. 10
2.1. Oriëntatie p. 10
2.1.1. Beschrijving moreel probleem p. 10
2.1.2. Morele vraag voor probleem op mesoniveau p. 10
2.2. Analyse p. 11
2.2.1. Betrokken partijen en hun verantwoordelijkheden p. 11
2.2.2. Voor- en tegenargumenten ten aanzien van morele vraag p. 13
2.2.3. Verband tussen verschillende professionele
verantwoordelijkheden p. 14
2.3. Conclusie p. 16
2.3.1. Belangrijke waardes uitgaande van ‘goed handelen’ in de
organisatie p. 16
2.3.2. Strategie voor omgang met het morele probleem p. 17
2.3.3. Bedrijfsethiek in relatie tot ontwikkeling tot verpleegkundige p. 18
3. Reflectie op bijeenkomsten p. 19
3.1. Mijn functioneren tijdens de bijeenkomsten p. 19
3.2. Sterke kanten én aspecten voor verdere ontwikkeling p. 19
3.3. Mijn persoonlijke ontwikkeling door de bijeenkomsten p. 19
4. Bronnenlijst p. 20
5. Bijlage p. 22
2
, 1. Reflectie
Voor dit verslag is gebruik gemaakt van de Reflectiewijzer, zie bijlage 1. Aangezien
de inhoud en volgorde van de Reflectiewijzer niet geheel overeenkomst met indeling
van het beoordelingsformulier, is de opmaak van het beoordelingsformulier als
leidend beschouwd.
1.1 Focus
1.1.1 Casusbeschrijving
Mini casus
Patiënt: Vrouw, 21 jaar.
Voorgeschiedenis: Eetstoornis, depressie, post traumatische stressstoornis en
hallucinaties in de vorm van het horen van stemmen.
Diagnose: Paracetamolintoxicatie.
Zorg: Patiënt observeren en meten van vitale functies. Verder moest de crisisdienst
worden geregeld en het ontslag worden verzorgt.
De situatie
Ik had ’s ochtends een aantal documenten bij mij voor in mijn map en was van plan
mijn map op de leerwerk-kamer(LW-kamer) een beetje te ordenen. Echter, toen ik de
afdeling binnen liep werd mij verteld dat ik niet in de LW-kamer mocht omdat daar
een patiënt lag die in de war was. Ik hoorde dat de patiënt 21 jaar oud was en met
een paracetamolintoxicatie was opgenomen. Volgens de planning was deze patiënt
één van mijn patiënten, dus mijn werkbegeleider Josephine en ik gingen deze dag
haar zorg leveren. Tijdens het inlezen werd aan mij en mede-stagiaire Gul gevraagd
of wij ondertussen een oog op de deur van de LW-kamer wilde houden. De patiënt
liep klaarblijkelijk steeds weg omdat stemmen in haar hoofd aan haar vertelde dat ze
naar het spoor moest gaan. Ze wilde daar naartoe om alsnog een einde aan haar
leven te maken.
Tijdens het eerste zorgmoment heb ik de vitale waardes bij de patiënt gemeten. Mij
werd verteld dat ik geen anamnese bij haar hoefde af te nemen, omdat verwacht
werd dat ze toch binnen 24 uur weer ontslagen zou worden. Na de ochtendronde
hebben we de patiënt weer terug op zaal gelegd, aangezien de LW-kamer nodig was
voor de artsenvisites. Zolang er geen beveiliger aanwezig was moesten Josephine of
ik non-stop bij de patiënt blijven staan, omdat de dwang om naar een treinstation te
gaan zo groot was. Pas toen er bewaking op de kamer aanwezig was, konden wij
verder met het leveren van de zorg. Uiteindelijk is de zus van de patiënt en de
psychiater langsgekomen. De psychiater heeft besloten dat een IBS van pas moest
komen.
Mijn beleving
Toen ik ’s ochtends niet de LW-kamer in kon lopen omdat er een patiënt in deze
ruimte was neergelegd, was ik redelijk verbaast dat een patiënte in een
kantoorruimte was geplaatst. Toen ik hoorde dat het om zo’n jonge patiënt ging die
was opgenomen met een paracetamolintoxicatie schrok ik wel een beetje. Ik heb niet
eerder zorg hoeven leveren aan zo’n jong iemand en vond de reden van opname
schokkend.
Tijdens het meten van de SIT wist ik niet goed wat ik moest zeggen. De patiënte
staarde maar een beetje leeg voor haar uit. Om de stilte te doorbreken vertelde ik
haar dat waardes van haar vitale functies keurig waren, maar ik begreep zelf ook dat
dit waarschijnlijk totaal niet hetgene was dat de patiënt op dit moment wilde horen. Ik
wilde haar eigenlijk heel graag op haar gemak stellen, maar wist niet goed hoe.
3
