Samenvatting met kinderen spreken over God
1. Student geeft blijk van eigen kennis van de aangegeven geloofsbegrippen.
De begrippen bevinden zich in de volgende domeinen:
Hoofdstuk 2: God spreekt
Het initiatief voor het schrijven van de Bijbel komt vanuit God. Hij moest mensen overwinnen, zodat
ze zijn woord op wilden schrijven (Mozes, Jona, Jeremia). Petrus schrijft ook dat profetie nooit uit
menselijk initiatief is gekomen, maar dat mensen door de Heilige Geest worden gedreven. Er staat
dus echt alleen wat god wil. Enkele bewijzen:
- God heeft de wereld perfect geschapen. Zouden mensen dat kunnen concluderen?
- Geven mensen zichzelf de schuld van de zondenval?
- Zouden mensen zelf het reddingsplan van Gods Zoon naar de wereld bedenken?
- Zouden mensen concluderen dat ze niet zelf tot geloof komen, maar door de Heilige Geest?
De term levende woord, komt voort uit de uitspraak van Paulus dat de woorden in de Bijbel door
God geademd zijn. Een ander woord hiervoor is inspiratie (spiritus=geest).
Canoniek: Een afgesloten geheel waar je je naar richt. De Bijbel geeft een norm een bepaald richting.
Het oude testament: de schrift, waar Jezus ook naar verwijst. Het nieuwe testament is later gevormd.
Omdat de Bijbel een door God afgesloten geheel vormt, moeten we er dus geen nieuwe boeken aan
toe gaan voegen. Deze waarschuwing staat ook geschreven in Openbaringen 22.
Apocrief (of deuterocanonieke): letterlijke vertaling is verborgen. De apocratieve boeken staan wel in
de Roomse Bijbel, maar niet in ons ‘Joodse’ OT. Deze hoefden ook niet vertaald in 200 v.C. omdat ze
al in het Griek (wereldtaal) waren geschreven.
We kunnen onmogelijk bewijzen dat de Bijbel Gods woord is, maar als je de Bijbel leest kom je in het
krachtveld van de Geest. De geest zorgt ervoor dat wat op papier staat ook in je hart komt.
Niet alles wat is gebeurd is ook beschreven in de Bijbel, maar toch is de Bijbel volmaakt. Maar hier
wordt bedoelt: volmaakt voor het doel. Het doel is: geloven.
Hoofdstuk 3: De Bijbelse hoofdlijn
In het begin en het einde van de Bijbel zijn overeenkomsten te vinden. Genesis begint met schepping
en openbaring sluit af met belofte nieuwe hemel en nieuwe aarde. In beide boeken zegt God ook dat
hij onder de mensen is. Het grote verschil is ze leven niet met 2 mensen in het hof, maar met vele
mensen in een stad. In de loop van de Bijbel maakt God al het kwade goed. Hij laat zien dat hij alles
aankan.
Het leven wordt gekenmerkt door een strijd tussen goed en kwaad. Maar God geloofd zijn
nakomelingen dat het goed zal aflopen. Naam van Eva betekend ook: ‘moeder van de levende’.
In het begin van de Bijbel wordt de toren van Babel gebouwd. Dit doen ze niet op de hemel te
bereiken. Het doel is juist voortleven in herinnering. Ze willen overleven zelfs na hun sterven, om
controle te houden buiten God om. Naam maken en beroemd worden, dat is het doel. Gevolg van
God is dat hij de taal gaat verwarren.
Vele eeuwen later op Pinksteren gebeurd precies het omgekeerde. Er wordt opnieuw naamgemaakt.
Maar nu zijn het niet de mensen, maar God die naam maakt. Jezus werkt niet tegen God in, maar
namens Hem in de dienst van de mensen. Hij gaat het gevecht met het kwaad aan. Er gebeurd nog
iets bijzonder op Pinksteren: de taal wordt niet verward, maar juist hersteld. Ieder hoort in zijn eigen
, taal over Gods daden (handelingen 2: 4,8). De volken worden juist naar elkaar toe gedreven. Er is
geen verdeeldheid meer, maar een eenheid, omdat ieder in eigen taal hoort over God die Naam
heeft gemaakt.
Abram is een belangrijk persoon in de Bijbel. God beloofd hem namelijk land en nageslacht. Deze
horen bij elkaar en zijn beide kiembeloften. Hij krijgt ook de naam Abraham: vader van vele volken.
Wind en vuur zijn aspecten die een aantal keer terugkomen in de Bijbel. Een voorbeeld aan het begin
van de Bijbel is op de Berg Sinaï. Het stormt en de berg geeft licht van vuur. Bij Pinksteren komen
deze aspecten ook weer terug. Nu is de wind niet stormachtig, maar je hoort alleen het geluid van
een windvlaag en het vuur is juist heel dichtbij. God kan zo dichtbij komen door het werk van Jezus.
Telkens in de geschiedenis zie je dat God dicht bij de mens wilt komen. Dit kan eigenlijk niet. Vandaar
ook bijvoorbeeld het voorhangsel in de tabernakel. Alleen Jezus is een weg tussen God en de
mensen, vandaar ook het bloed dat eerst moest stromen (offer), Jezus is ook ons offer geweest hoe
wij tot God mogen komen.
God noemt zich God van Israël, echter dit betekend niet dat hij alleen God van dit volk is. Via dit volk
wil God alle volken voor Zich terug winnen. Dit is ook zo mooi aan de Pinksterdag, want dat komen
alle volken weer samen. Je zou de Bijbel als een liggende zandloper kunnen zien, waarbij Jezus komst
het smalle stuk is. Op dat moment hoorden weinig mensen bij Gods volk.
Hoofdstuk 6: Evenbeeld van God
De evolutie heeft vaak een negatief mensbeeld (mensen zien als beest met overlevingsdrang). In de
Bijbel wordt al vanaf het begin een positief mensbeeld geschetst. De eerste mensen worden
goed/perfect en prachtmens genoemd. Dieren worden geschapen naar hun aard, maar de mens
wordt geschapen naar Gods evenbeeld. Dit zie je terug in dat wij denken, voelen, willen, spreken,
kiezen, liefhebben etc. Omdat wij een uitzonderlijke positie hebben, hebben we ook een bijzondere
taak: de aarde beheren en bewaren en zorgdragen voor alle schepselen (=rentmeesterschap,
beheren van bezit van de Ander). Dit is in de Bijbel bijvoorbeeld terug te zien, doordat Adam de
dieren allemaal een naam mocht geven en God keurde de namen bij voorbaat goed. Dit laat zien dat
God ons vertrouwen en verantwoordelijkheid geeft.
Je ziet dat God geen poppenspel met ons speelt. Hij wilde een partner schapen van vlees en bloed.
Iemand die eer kon geven voor het werk.
Het scheppen van de mens bracht ook een risico. De mens kon namelijk tegen God kiezen. Omdat te
voorkomen plaatste God de in de hof de levensboom en boom van de kennis van goed en kwaad.
- Levensboom: geeft aan dat leven in verbinding met God pas echt leven is.
- Boom van kennis van goed en kwaad: begin er niet aan zonder mij te leven door zelf te
bepalen wat goed en wat kwaad is. Het is dus geen ‘proefverbod’ het is een waarschuwing
uit liefde.
Het is belangrijk om als mens te zien dat je uniek bent in relatie. Wat je in je hebt komt alleen tot
uiting in relatie met anderen. De mens is uniek in het verband waar God je plaatst. Je ziet dit ook in
een relatie tussen man en vrouw. Man en vrouw vormen in een huwelijk een unieke en zelfstandige
levenseenheid.
Hoofdstuk 7: De val in zonde
Let op met vragen die je stelt over de zonde. Het mag (want gebeurd ook in boek Job), maar je mag
God niet in kwaad daglicht stellen. God is licht, er is in hem geen spoor van duisternis.
1. Student geeft blijk van eigen kennis van de aangegeven geloofsbegrippen.
De begrippen bevinden zich in de volgende domeinen:
Hoofdstuk 2: God spreekt
Het initiatief voor het schrijven van de Bijbel komt vanuit God. Hij moest mensen overwinnen, zodat
ze zijn woord op wilden schrijven (Mozes, Jona, Jeremia). Petrus schrijft ook dat profetie nooit uit
menselijk initiatief is gekomen, maar dat mensen door de Heilige Geest worden gedreven. Er staat
dus echt alleen wat god wil. Enkele bewijzen:
- God heeft de wereld perfect geschapen. Zouden mensen dat kunnen concluderen?
- Geven mensen zichzelf de schuld van de zondenval?
- Zouden mensen zelf het reddingsplan van Gods Zoon naar de wereld bedenken?
- Zouden mensen concluderen dat ze niet zelf tot geloof komen, maar door de Heilige Geest?
De term levende woord, komt voort uit de uitspraak van Paulus dat de woorden in de Bijbel door
God geademd zijn. Een ander woord hiervoor is inspiratie (spiritus=geest).
Canoniek: Een afgesloten geheel waar je je naar richt. De Bijbel geeft een norm een bepaald richting.
Het oude testament: de schrift, waar Jezus ook naar verwijst. Het nieuwe testament is later gevormd.
Omdat de Bijbel een door God afgesloten geheel vormt, moeten we er dus geen nieuwe boeken aan
toe gaan voegen. Deze waarschuwing staat ook geschreven in Openbaringen 22.
Apocrief (of deuterocanonieke): letterlijke vertaling is verborgen. De apocratieve boeken staan wel in
de Roomse Bijbel, maar niet in ons ‘Joodse’ OT. Deze hoefden ook niet vertaald in 200 v.C. omdat ze
al in het Griek (wereldtaal) waren geschreven.
We kunnen onmogelijk bewijzen dat de Bijbel Gods woord is, maar als je de Bijbel leest kom je in het
krachtveld van de Geest. De geest zorgt ervoor dat wat op papier staat ook in je hart komt.
Niet alles wat is gebeurd is ook beschreven in de Bijbel, maar toch is de Bijbel volmaakt. Maar hier
wordt bedoelt: volmaakt voor het doel. Het doel is: geloven.
Hoofdstuk 3: De Bijbelse hoofdlijn
In het begin en het einde van de Bijbel zijn overeenkomsten te vinden. Genesis begint met schepping
en openbaring sluit af met belofte nieuwe hemel en nieuwe aarde. In beide boeken zegt God ook dat
hij onder de mensen is. Het grote verschil is ze leven niet met 2 mensen in het hof, maar met vele
mensen in een stad. In de loop van de Bijbel maakt God al het kwade goed. Hij laat zien dat hij alles
aankan.
Het leven wordt gekenmerkt door een strijd tussen goed en kwaad. Maar God geloofd zijn
nakomelingen dat het goed zal aflopen. Naam van Eva betekend ook: ‘moeder van de levende’.
In het begin van de Bijbel wordt de toren van Babel gebouwd. Dit doen ze niet op de hemel te
bereiken. Het doel is juist voortleven in herinnering. Ze willen overleven zelfs na hun sterven, om
controle te houden buiten God om. Naam maken en beroemd worden, dat is het doel. Gevolg van
God is dat hij de taal gaat verwarren.
Vele eeuwen later op Pinksteren gebeurd precies het omgekeerde. Er wordt opnieuw naamgemaakt.
Maar nu zijn het niet de mensen, maar God die naam maakt. Jezus werkt niet tegen God in, maar
namens Hem in de dienst van de mensen. Hij gaat het gevecht met het kwaad aan. Er gebeurd nog
iets bijzonder op Pinksteren: de taal wordt niet verward, maar juist hersteld. Ieder hoort in zijn eigen
, taal over Gods daden (handelingen 2: 4,8). De volken worden juist naar elkaar toe gedreven. Er is
geen verdeeldheid meer, maar een eenheid, omdat ieder in eigen taal hoort over God die Naam
heeft gemaakt.
Abram is een belangrijk persoon in de Bijbel. God beloofd hem namelijk land en nageslacht. Deze
horen bij elkaar en zijn beide kiembeloften. Hij krijgt ook de naam Abraham: vader van vele volken.
Wind en vuur zijn aspecten die een aantal keer terugkomen in de Bijbel. Een voorbeeld aan het begin
van de Bijbel is op de Berg Sinaï. Het stormt en de berg geeft licht van vuur. Bij Pinksteren komen
deze aspecten ook weer terug. Nu is de wind niet stormachtig, maar je hoort alleen het geluid van
een windvlaag en het vuur is juist heel dichtbij. God kan zo dichtbij komen door het werk van Jezus.
Telkens in de geschiedenis zie je dat God dicht bij de mens wilt komen. Dit kan eigenlijk niet. Vandaar
ook bijvoorbeeld het voorhangsel in de tabernakel. Alleen Jezus is een weg tussen God en de
mensen, vandaar ook het bloed dat eerst moest stromen (offer), Jezus is ook ons offer geweest hoe
wij tot God mogen komen.
God noemt zich God van Israël, echter dit betekend niet dat hij alleen God van dit volk is. Via dit volk
wil God alle volken voor Zich terug winnen. Dit is ook zo mooi aan de Pinksterdag, want dat komen
alle volken weer samen. Je zou de Bijbel als een liggende zandloper kunnen zien, waarbij Jezus komst
het smalle stuk is. Op dat moment hoorden weinig mensen bij Gods volk.
Hoofdstuk 6: Evenbeeld van God
De evolutie heeft vaak een negatief mensbeeld (mensen zien als beest met overlevingsdrang). In de
Bijbel wordt al vanaf het begin een positief mensbeeld geschetst. De eerste mensen worden
goed/perfect en prachtmens genoemd. Dieren worden geschapen naar hun aard, maar de mens
wordt geschapen naar Gods evenbeeld. Dit zie je terug in dat wij denken, voelen, willen, spreken,
kiezen, liefhebben etc. Omdat wij een uitzonderlijke positie hebben, hebben we ook een bijzondere
taak: de aarde beheren en bewaren en zorgdragen voor alle schepselen (=rentmeesterschap,
beheren van bezit van de Ander). Dit is in de Bijbel bijvoorbeeld terug te zien, doordat Adam de
dieren allemaal een naam mocht geven en God keurde de namen bij voorbaat goed. Dit laat zien dat
God ons vertrouwen en verantwoordelijkheid geeft.
Je ziet dat God geen poppenspel met ons speelt. Hij wilde een partner schapen van vlees en bloed.
Iemand die eer kon geven voor het werk.
Het scheppen van de mens bracht ook een risico. De mens kon namelijk tegen God kiezen. Omdat te
voorkomen plaatste God de in de hof de levensboom en boom van de kennis van goed en kwaad.
- Levensboom: geeft aan dat leven in verbinding met God pas echt leven is.
- Boom van kennis van goed en kwaad: begin er niet aan zonder mij te leven door zelf te
bepalen wat goed en wat kwaad is. Het is dus geen ‘proefverbod’ het is een waarschuwing
uit liefde.
Het is belangrijk om als mens te zien dat je uniek bent in relatie. Wat je in je hebt komt alleen tot
uiting in relatie met anderen. De mens is uniek in het verband waar God je plaatst. Je ziet dit ook in
een relatie tussen man en vrouw. Man en vrouw vormen in een huwelijk een unieke en zelfstandige
levenseenheid.
Hoofdstuk 7: De val in zonde
Let op met vragen die je stelt over de zonde. Het mag (want gebeurd ook in boek Job), maar je mag
God niet in kwaad daglicht stellen. God is licht, er is in hem geen spoor van duisternis.
