Wat is het Uitscheidingsstelsel?
Het uitscheidingsstelsel, ook wel excretiestelsel genoemd, is verantwoordelijk voor de afgifte van
afvalstoffen uit het lichaam. Cellen nemen voedingsstoffen op en produceren daarbij afvalstoffen die
schadelijk kunnen zijn als ze zich ophopen. Deze afvalstoffen moeten uit het lichaam verwijderd worden.
Het uitscheidingsstelsel werkt nauw samen met het bloedvatenstelsel, dat de afvalstoffen naar de
excretieorganen transporteert.
Excretieorganen en Excretieproducten
Verschillende organen zijn betrokken bij excretie, elk met specifieke producten:
Lever: Scheidt bilirubine uit, een afbraakproduct van oude rode bloedcellen, via de gal.
Longen: Excreëren koolstofdioxide (CO2 ) en waterdamp (H2 O ) via de ademhaling.
Huid: Produceert zweet, dat voornamelijk bestaat uit water en zout (N aCl), en helpt bij de regulatie
van de lichaamstemperatuur.
Nieren: Produceren urine, een complex mengsel van afvalstoffen, overtollig water en zouten.
De Huid als Excretieorgaan
De huid bevat zweetklieren die zweet produceren. Zweet bestaat uit water en zout (N aCl) en speelt een rol
bij de regulatie van de lichaamstemperatuur door verdamping, wat leidt tot afkoeling.
De Longen als Excretieorgaan
De longen scheiden koolstofdioxide (CO2 ) en waterdamp (H2 O ) uit tijdens de ademhaling.
De Lever als Excretieorgaan
De lever breekt oude rode bloedcellen af, waarbij hemoglobine wordt omgezet in bilirubine. Dit bilirubine
wordt door de lever uit het bloed gefilterd, via de galblaas in de dunne darm geleid en verlaat het lichaam
met de ontlasting. Het draagt bij aan de kleur van de ontlasting.
1/5
, De Nieren als Excretieorgaan
De nieren zijn de belangrijkste excretieorganen. Ze filteren het bloed en produceren urine.
Functies van de Nieren
De nieren hebben drie hoofdfuncties:
1. Excretiefunctie: De nieren verwijderen afvalstoffen en onbruikbare stoffen uit het bloed, die
vervolgens via urine het lichaam verlaten.
2. Homeostasefunctie: De nieren zorgen voor de homeostase, de constante toestand van het interne
milieu. Ze handhaven de osmotische waarde van het bloed en de vochtbalans.
3. Endocriene functie: De nieren produceren het hormoon erytropoëtine (EPO), dat de aanmaak van
rode bloedcellen stimuleert.
Anatomie van de Nieren
Ligging van de Nieren
De nieren liggen tegen de achterwand van de buikholte, onder de onderste ribben.
Ze zijn ongeveer 10-12 cm lang en hebben een boonvorm.
De nieren zijn naar binnen gericht; de linkernier ligt meestal iets hoger dan de rechternier.
Ze worden op hun plaats gehouden door bindweefsel en zijn omgeven door een vetlaag ter
bescherming.
Bovenop elke nier bevindt zich een kleine, boonvormige bijnier die hormonen produceert (zoals
adrenaline), maar geen deel uitmaakt van de urineproductie.
Macroscopische Bouw van de Nier
Uitwendig: Elke nier is omgeven door een stevig nierkapsel. De nierader voert bloed af, en de
nierslagader voert ongezuiverd bloed aan. De urineleider transporteert urine naar de blaas.
Inwendig: De buitenkant van de nier wordt de nierschors genoemd, en de binnenkant het niermerg.
Het niermerg bevat nierpiramides, kegelvormige structuren die eindigen in nierpapillen. De urine
wordt opgevangen in niervormige kelken, die samenkomen in het nierbekken, de verzamelplaats van
de urine die verbonden is met de urineleider.
Microscopische Bouw van de Nier
De functionele eenheid van de nier is het nefron (nierlichaampje). Elk nefron bestaat uit:
2/5