Verslag 2: De tussenevaluatie
In verslag 1 schreef ik dat ik dacht dat Het jongensuur vooral zou gaan over hoe het
onderduiken voor Simone was. Nu ik verder heb gelezen, merk ik dat het verhaal veel meer
laat zien. Het gaat niet alleen over de gevaren van het onderduiken, maar ook over hoe
Simone zich vanbinnen voelt en. In mijn verslag ga ik dieper in op twee belangrijke
grondelementen: het plot, waarin de onderduikperiode en Simone’s gevoelens vooral
belangrijk zijn, en het perspectief, dat ervoor zorgt dat je haar gedachten, gevoelens en haar
twijfels kunt zien. De andere grondelementen, zoals personages en tijd/ruimte, behandel ik
minder uitgebreid, omdat deze vooral achtergrond geven voor wat Simone vanbinnen
doormaakt en omdat mijn verwachtingen van deze grondelementen best wel overeen komen
met hoe ze in het boek zijn.
Plot
In mijn eerste verslag heb ik mijn verwachtingen van het boek gedeeld. Ik dacht vooral dat
het verhaal vooral zou gaan over hoe het onderduiken voor Simone was en wat ze daar
allemaal meemaakte. Nu ik verder heb gelezen, merk ik dat het boek niet alleen over het
onderduiken gaat, maar ook veel meer over hoe Simone zichzelf ziet en hoe ze vanbinnen
voelt. Het gaat niet alleen over de angst en spanning van de oorlog, maar ook over haar
eigen gevoelens en hoe lastig dat soms voor haar is. Ik vind dat het boek heel duidelijk laat
zien dat Simone wel een meisje is, maar zich eigenlijk meer een jongen voelt. Dit speelt op
elk onderduikadres weer anders. Ze probeert telkens een manier te vinden om zichzelf te
kunnen zijn, ook al mag dat eigenlijk niet of begrijpt niemand het echt. Zo gaat ze
bijvoorbeeld in ‘Lichtstad 1945’ naar het zwembad in het jongensuur, terwijl dat eigenlijk
verboden is. Daarnaast deelt Simone vaak haar eigen gedachten, daardoor voel je als lezer
heel goed wat er in haar hoofd omgaat. Zo wordt het verhaal veel persoonlijker en voel je
beter hoe zij zich in deze periode voelt.
Personages
De hoofdpersoon van het boek is Simone, ik had verwacht dat ze meer van jongens dingen
hield en zich ook meer als jongen zou kleden. Dit is ook zo alleen is het wel meer dan dat ik
had verwacht, ze gaat ook vooral met jongens om en komt ze erachter dat ze op meisjes
valt. Simone is een stoere meid want ze doet heel veel dingen die andere jongeren niet in de
oorlog deden.
Tijd/ruimte
Mijn verwachtingen van tijd en ruimte zijn wel uitgekomen, want het speelt zich af in de
Tweede Wereldoorlog en in 1940 tot 1945. De jaren zijn niet chronologisch verteld maar juist
andersom, wat het wel anders maakt om te lezen.
In verslag 1 schreef ik dat ik dacht dat Het jongensuur vooral zou gaan over hoe het
onderduiken voor Simone was. Nu ik verder heb gelezen, merk ik dat het verhaal veel meer
laat zien. Het gaat niet alleen over de gevaren van het onderduiken, maar ook over hoe
Simone zich vanbinnen voelt en. In mijn verslag ga ik dieper in op twee belangrijke
grondelementen: het plot, waarin de onderduikperiode en Simone’s gevoelens vooral
belangrijk zijn, en het perspectief, dat ervoor zorgt dat je haar gedachten, gevoelens en haar
twijfels kunt zien. De andere grondelementen, zoals personages en tijd/ruimte, behandel ik
minder uitgebreid, omdat deze vooral achtergrond geven voor wat Simone vanbinnen
doormaakt en omdat mijn verwachtingen van deze grondelementen best wel overeen komen
met hoe ze in het boek zijn.
Plot
In mijn eerste verslag heb ik mijn verwachtingen van het boek gedeeld. Ik dacht vooral dat
het verhaal vooral zou gaan over hoe het onderduiken voor Simone was en wat ze daar
allemaal meemaakte. Nu ik verder heb gelezen, merk ik dat het boek niet alleen over het
onderduiken gaat, maar ook veel meer over hoe Simone zichzelf ziet en hoe ze vanbinnen
voelt. Het gaat niet alleen over de angst en spanning van de oorlog, maar ook over haar
eigen gevoelens en hoe lastig dat soms voor haar is. Ik vind dat het boek heel duidelijk laat
zien dat Simone wel een meisje is, maar zich eigenlijk meer een jongen voelt. Dit speelt op
elk onderduikadres weer anders. Ze probeert telkens een manier te vinden om zichzelf te
kunnen zijn, ook al mag dat eigenlijk niet of begrijpt niemand het echt. Zo gaat ze
bijvoorbeeld in ‘Lichtstad 1945’ naar het zwembad in het jongensuur, terwijl dat eigenlijk
verboden is. Daarnaast deelt Simone vaak haar eigen gedachten, daardoor voel je als lezer
heel goed wat er in haar hoofd omgaat. Zo wordt het verhaal veel persoonlijker en voel je
beter hoe zij zich in deze periode voelt.
Personages
De hoofdpersoon van het boek is Simone, ik had verwacht dat ze meer van jongens dingen
hield en zich ook meer als jongen zou kleden. Dit is ook zo alleen is het wel meer dan dat ik
had verwacht, ze gaat ook vooral met jongens om en komt ze erachter dat ze op meisjes
valt. Simone is een stoere meid want ze doet heel veel dingen die andere jongeren niet in de
oorlog deden.
Tijd/ruimte
Mijn verwachtingen van tijd en ruimte zijn wel uitgekomen, want het speelt zich af in de
Tweede Wereldoorlog en in 1940 tot 1945. De jaren zijn niet chronologisch verteld maar juist
andersom, wat het wel anders maakt om te lezen.
