Leren en omgeving
Leren = proces waardoor ervaringen een blijvende verandering in het
gedrag of in de cognitieve processen veroorzaken.
Instinct = nature
Leren = nurture
Soorten van leren
1. Eenvoudige vorm van leren ( 1 stimulus betrokken)
- Habituatie/ gewenningseffect = dezelfde prikkel aangeboden krijgen
geen reactie meer later. (Je leert om niet meer te reageren op on
relevante prikkels bv. tikkende klok)
- Mere-exposure-effect/ bloodstellingseffect = mensen gaan iets
leukers/ positiever vinden omdat ze het vaker horen of zien. (Je leert
dat herhaalde blootstelling voorkeur kan vergroten. Bv. Je vindt een
liedje leuker als je het vaker hoort)
2. Complexe vormen van leren (meerdere stimuli
betrokken)
- 2 stimuli met elkaar verbinden
- Handelingen associëren met stimuli
= stimulus-respons-leren (S-R-leren)
Leren op niveau van (waarneembaar) gedrag
o Klassieke conditionering is een leerproces waarbij een neutrale
prikkel een automatische reactie oproept doordat die
herhaaldelijk samen voorkomt met een prikkel die de reactie van
nature veroorzaakt.
o Operante conditionering is een leerproces waarbij het gedrag
wordt beïnvloed door het gevolg ervan. (Straffen en belonen)
3. Interne cognitieve processen
- Leren volgens de cognitieve psychologie = het proces waarbij
interne denkprocessen zoals begrijpen, onthouden en
probleemoplossen centraal staan.
Behavioristen vs. Cognitief psychologen
- Behavioristen: “echte wetenschap: wat je aan de buitenkant van de
mens kan zien”.
- Cognitief psychologen: “bovenstaande is te beperkt. We moeten ook
kijken naar de interne processen”.
, Hoe verklaart klassieke conditionering leren?
Pavlov (1849-1936)
- Experimenten hoeveelheid speekselafscheiding honden
Raadsel in de experimenten
Waarom kwijlen voor eten in de bek?
Waarom kwijlen als ze nog maar alleen voetstappen horen?
hij heeft nooit mensen onderzocht
Verwerking
Kernpunten klassieke conditionering
Klassieke conditionering is een vorm van R-S-leren, waarbij een eerst
neutrale stimulus uiteindelijk het vermogen krijgt om dezelfde aangeboren
reflex op te roepen als een andere stimulus die deze reflex van nature
oproept.
Leren = proces waardoor ervaringen een blijvende verandering in het
gedrag of in de cognitieve processen veroorzaken.
Instinct = nature
Leren = nurture
Soorten van leren
1. Eenvoudige vorm van leren ( 1 stimulus betrokken)
- Habituatie/ gewenningseffect = dezelfde prikkel aangeboden krijgen
geen reactie meer later. (Je leert om niet meer te reageren op on
relevante prikkels bv. tikkende klok)
- Mere-exposure-effect/ bloodstellingseffect = mensen gaan iets
leukers/ positiever vinden omdat ze het vaker horen of zien. (Je leert
dat herhaalde blootstelling voorkeur kan vergroten. Bv. Je vindt een
liedje leuker als je het vaker hoort)
2. Complexe vormen van leren (meerdere stimuli
betrokken)
- 2 stimuli met elkaar verbinden
- Handelingen associëren met stimuli
= stimulus-respons-leren (S-R-leren)
Leren op niveau van (waarneembaar) gedrag
o Klassieke conditionering is een leerproces waarbij een neutrale
prikkel een automatische reactie oproept doordat die
herhaaldelijk samen voorkomt met een prikkel die de reactie van
nature veroorzaakt.
o Operante conditionering is een leerproces waarbij het gedrag
wordt beïnvloed door het gevolg ervan. (Straffen en belonen)
3. Interne cognitieve processen
- Leren volgens de cognitieve psychologie = het proces waarbij
interne denkprocessen zoals begrijpen, onthouden en
probleemoplossen centraal staan.
Behavioristen vs. Cognitief psychologen
- Behavioristen: “echte wetenschap: wat je aan de buitenkant van de
mens kan zien”.
- Cognitief psychologen: “bovenstaande is te beperkt. We moeten ook
kijken naar de interne processen”.
, Hoe verklaart klassieke conditionering leren?
Pavlov (1849-1936)
- Experimenten hoeveelheid speekselafscheiding honden
Raadsel in de experimenten
Waarom kwijlen voor eten in de bek?
Waarom kwijlen als ze nog maar alleen voetstappen horen?
hij heeft nooit mensen onderzocht
Verwerking
Kernpunten klassieke conditionering
Klassieke conditionering is een vorm van R-S-leren, waarbij een eerst
neutrale stimulus uiteindelijk het vermogen krijgt om dezelfde aangeboren
reflex op te roepen als een andere stimulus die deze reflex van nature
oproept.
