Equality, Citizenship and Segregation:
A defense of separation M. Merry
Samenvatting
Hoofdstuk 1: Introductie
Merry kaart in zijn boek aan dat vele vormen van segregatie botsen met
de liberale ideeën van burgerschap en gelijkheid. En zijn doel is om een
filosofische rechtvaardiging te vinden voor ‘vrijwillige segregatie’.
Met stigmatized bedoelt hij: Sterke afkeuring voor een ongespecificeerde
persoon of de groepen waartoe zij behoren door de meerderheid-groep. Dit
kan gebaseerd zijn op ras, etniciteit/cultuur, religie, mentale ziektes,
spraakpatronen, sociale klasse, gewicht, handicap of seksuele oriëntatie.
Segregation:
Segregatie refereert naar separatie of plaatsgebonden concentratie
gebaseerd op karakteristieken als: ras, etniciteit, socio-economische
status, politieke voorkeur, sekse, religie, status van werk of taal.
Separatie:
Hij beschrijft dat vrijwilligheid en onvrijwilligheid vrij dicht bij elkaar liggen
in veel situaties. Dat geldt ook voor segregatie. Het is enerzijds
onvrijwillige omdat de huizenprijzen maken dat je in bepaalde buurten kan
gaan wonen. Daarnaast wil je ook graag in de buurt wonen van anderen
die je kunnen ondersteunen/helpen.
Hij beschrijft dat voor de meeste mensen ‘gelijkheid en segregatie’ niet
samen gaan. Onder andere door de geschiedenis (geeft voorbeeld van
verzuiling en situatie in VS).
Hij beschrijft dat vrijheid, gelijkheid en burgerschap altijd met elkaar
verbonden zijn. Op deze manier: Liberaal democratisch burgerschap bevat
gelijkheid
Integratie:
Integrationism: het geloof dat gelijkheid en burgerschap worden
veroorzaakt door meer integratie. Hij zegt niet dat het slecht is, maar is
het hier niet mee eens. Integratie garandeert dat niet.
Hij geeft als voorbeeld dat mensen het beter vinden wanneer leerlingen
van verschillende afkomsten bij elkaar op school zitten, maar dit is lastig,
omdat de scholen weerspiegelen wat er in de maatschappij gebeurt ->
voluntary en involuntary segregation. Hij zegt ook dat er meer ongelijkheid
kan ontstaan, wanneer de integrated schools hun prestaties op hetzelfde
,niveau willen houden. Verder is het belangrijker voor the integrationists
dat de leerlingen op integrated schools zitten dan dat het kind zich
welkom en prettig voelt, want dat is meestal in hun eigen communities.
Verder is integratie voor de minderheidsgroepen(turken) een veel lastigere
omschakeling dan voor de meerderheid (Nederlanders).
Volgens Merry zijn het meer de functies van segregatie en niet segregatie
zelf dat voor ongelijkheid zorgt.
Gelijkheid en burgerschap kunnen ook bestaan binnen segregatie. Het
gaat meer om de relevante randvoorwaarden.
We willen ook vaak leerlingen met een sociale of emotionele stoornis als
autisme in de klas hebben, met als gevolg dat deze leerlingen op een
andere manier les moeten krijgen. Merry weet niet of dit wel zo’n groot
voordeel is. Hij denkt dat inclusion ook goed kan zijn.
Spatial integration: Mixen van verschillende culturen/afkomsten binnen
plaatsen.
Sociocultural integration: De gast culturen, moeten zo snel mogelijk
aanpassen, gebruiken leren etc.
Socioeconomic integration: Toegang tot de beroepsmarkt en specifieke
beroepsvaardige bezigheden.
Civil segregation: Wettig verblijf en neiging met omgang tot
medeburgers met wederzijds belang.
Psychological integration: Gevoel van erbij horen.
Integratie volgens Merry: Ruimtelijke, zowel formele als informele
sociale menging van de leden die behoren tot verschillende groepen,
zonder specificaties als de graad of de kwaliteit van de interactie tussen
hen.
Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen het ideaal integratie en
politieke idee van integratie. Het ideaal refereert naar gelijkheid en
burgerschap terwijl het politieke idee eerder gemengde school, woon- en
werkomgeving inhoud.
Parsing seperation (taalkundige ontleding van separatie)
Het is demografisch naïef om te denken dat je een samenleving compleet
kunt integreren. Segregatie en separatie zijn er altijd geweest en dat gaat
niet veranderen. En moreel is het ook raar om de groepen uit elkaar te
halen. Ten tweede wil Merry aangeven wat de rede is dat de minority
groups bij elkaar gaan wonen. Ten derde is het niet zo dat er geen
integratie en separatie tegelijk kan zijn. Ten vierde wil hij laten zien dat
separatie niet gelijk staat aan haat en geweld.
Speration as Inclination (separatie als helling?)
, Mensen trekken nu eenmaal op met mensen van dezelfde soort groep
(taal, etniciteit, sociale klasse, cultuur, religie etc.) dit doen we, omdat we
daar de meeste aanspraak mee hebben.
Institutionele separatie:
Alle vormen van separatie zijn op de één of andere manier wel
institutionalized. Denk aan: buurtcentra, gebedshuizen, woonomgeving
associaties, etnische bedrijven, media en scholen.
Separatie als strategie:
De ergste vorm van separatie is waarschijnlijk wanneer een groep zich
terugtrekt van de maatschappij om politieke autonomie t e hebben. (vb.
South Sudan, the Azawad in Mali) Ze scheiden zich af: secession.
Denk aan de Roma (soort zigeunervolk die zich aan geen maatschappij).
Merry neemt deze vorm van separatie niet mee in zijn boek, omdat dit
geldt voor een zeer klein aantal personen en omdat het niet vaak
voorkomt.
Separatie: Wanneer en Waar?
In het boek bespreekt hij Continentaal-Europa, United Kingdom en Noord-
Amerika (zonder Mexico), omdat hij deze gebieden het best kent.
Hij focust zich vooral op de educatieve sfeer voor 5 redenen:
1. Scholen zijn compulsieve sociale instituties en daar brengen
kinderen grotendeels hun tijd door. Scholen zijn beter te vergelijken.
2. Scholen zijn vaak ter sprake in politieke debatten.
3. Iedereen heeft op school gezeten of gaat naar school, er is geen
andere institutie waar je dat over kan zeggen.
4. Scholen dienen als grote ‘eqúalizer’. Scholen bieden iedereen gelijke
kansen.
5. Hier leren kinderen wat burgerschap inhoud. De regering wil door
middel van scholen goed opgeleide mensen creëren.
Separatie van wie?
Hij spreekt vooral over de ‘stigmatized minority groups’. Het is alleen
lastig om met elke stigmatized person rekening te houden, omdat
sommige factoren het stigma verminderen of juist verergeren. Verder is
niet iedereen van dezelfde groep altijd stigmatized.
Hoofdstuk 2: Integratie
A defense of separation M. Merry
Samenvatting
Hoofdstuk 1: Introductie
Merry kaart in zijn boek aan dat vele vormen van segregatie botsen met
de liberale ideeën van burgerschap en gelijkheid. En zijn doel is om een
filosofische rechtvaardiging te vinden voor ‘vrijwillige segregatie’.
Met stigmatized bedoelt hij: Sterke afkeuring voor een ongespecificeerde
persoon of de groepen waartoe zij behoren door de meerderheid-groep. Dit
kan gebaseerd zijn op ras, etniciteit/cultuur, religie, mentale ziektes,
spraakpatronen, sociale klasse, gewicht, handicap of seksuele oriëntatie.
Segregation:
Segregatie refereert naar separatie of plaatsgebonden concentratie
gebaseerd op karakteristieken als: ras, etniciteit, socio-economische
status, politieke voorkeur, sekse, religie, status van werk of taal.
Separatie:
Hij beschrijft dat vrijwilligheid en onvrijwilligheid vrij dicht bij elkaar liggen
in veel situaties. Dat geldt ook voor segregatie. Het is enerzijds
onvrijwillige omdat de huizenprijzen maken dat je in bepaalde buurten kan
gaan wonen. Daarnaast wil je ook graag in de buurt wonen van anderen
die je kunnen ondersteunen/helpen.
Hij beschrijft dat voor de meeste mensen ‘gelijkheid en segregatie’ niet
samen gaan. Onder andere door de geschiedenis (geeft voorbeeld van
verzuiling en situatie in VS).
Hij beschrijft dat vrijheid, gelijkheid en burgerschap altijd met elkaar
verbonden zijn. Op deze manier: Liberaal democratisch burgerschap bevat
gelijkheid
Integratie:
Integrationism: het geloof dat gelijkheid en burgerschap worden
veroorzaakt door meer integratie. Hij zegt niet dat het slecht is, maar is
het hier niet mee eens. Integratie garandeert dat niet.
Hij geeft als voorbeeld dat mensen het beter vinden wanneer leerlingen
van verschillende afkomsten bij elkaar op school zitten, maar dit is lastig,
omdat de scholen weerspiegelen wat er in de maatschappij gebeurt ->
voluntary en involuntary segregation. Hij zegt ook dat er meer ongelijkheid
kan ontstaan, wanneer de integrated schools hun prestaties op hetzelfde
,niveau willen houden. Verder is het belangrijker voor the integrationists
dat de leerlingen op integrated schools zitten dan dat het kind zich
welkom en prettig voelt, want dat is meestal in hun eigen communities.
Verder is integratie voor de minderheidsgroepen(turken) een veel lastigere
omschakeling dan voor de meerderheid (Nederlanders).
Volgens Merry zijn het meer de functies van segregatie en niet segregatie
zelf dat voor ongelijkheid zorgt.
Gelijkheid en burgerschap kunnen ook bestaan binnen segregatie. Het
gaat meer om de relevante randvoorwaarden.
We willen ook vaak leerlingen met een sociale of emotionele stoornis als
autisme in de klas hebben, met als gevolg dat deze leerlingen op een
andere manier les moeten krijgen. Merry weet niet of dit wel zo’n groot
voordeel is. Hij denkt dat inclusion ook goed kan zijn.
Spatial integration: Mixen van verschillende culturen/afkomsten binnen
plaatsen.
Sociocultural integration: De gast culturen, moeten zo snel mogelijk
aanpassen, gebruiken leren etc.
Socioeconomic integration: Toegang tot de beroepsmarkt en specifieke
beroepsvaardige bezigheden.
Civil segregation: Wettig verblijf en neiging met omgang tot
medeburgers met wederzijds belang.
Psychological integration: Gevoel van erbij horen.
Integratie volgens Merry: Ruimtelijke, zowel formele als informele
sociale menging van de leden die behoren tot verschillende groepen,
zonder specificaties als de graad of de kwaliteit van de interactie tussen
hen.
Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen het ideaal integratie en
politieke idee van integratie. Het ideaal refereert naar gelijkheid en
burgerschap terwijl het politieke idee eerder gemengde school, woon- en
werkomgeving inhoud.
Parsing seperation (taalkundige ontleding van separatie)
Het is demografisch naïef om te denken dat je een samenleving compleet
kunt integreren. Segregatie en separatie zijn er altijd geweest en dat gaat
niet veranderen. En moreel is het ook raar om de groepen uit elkaar te
halen. Ten tweede wil Merry aangeven wat de rede is dat de minority
groups bij elkaar gaan wonen. Ten derde is het niet zo dat er geen
integratie en separatie tegelijk kan zijn. Ten vierde wil hij laten zien dat
separatie niet gelijk staat aan haat en geweld.
Speration as Inclination (separatie als helling?)
, Mensen trekken nu eenmaal op met mensen van dezelfde soort groep
(taal, etniciteit, sociale klasse, cultuur, religie etc.) dit doen we, omdat we
daar de meeste aanspraak mee hebben.
Institutionele separatie:
Alle vormen van separatie zijn op de één of andere manier wel
institutionalized. Denk aan: buurtcentra, gebedshuizen, woonomgeving
associaties, etnische bedrijven, media en scholen.
Separatie als strategie:
De ergste vorm van separatie is waarschijnlijk wanneer een groep zich
terugtrekt van de maatschappij om politieke autonomie t e hebben. (vb.
South Sudan, the Azawad in Mali) Ze scheiden zich af: secession.
Denk aan de Roma (soort zigeunervolk die zich aan geen maatschappij).
Merry neemt deze vorm van separatie niet mee in zijn boek, omdat dit
geldt voor een zeer klein aantal personen en omdat het niet vaak
voorkomt.
Separatie: Wanneer en Waar?
In het boek bespreekt hij Continentaal-Europa, United Kingdom en Noord-
Amerika (zonder Mexico), omdat hij deze gebieden het best kent.
Hij focust zich vooral op de educatieve sfeer voor 5 redenen:
1. Scholen zijn compulsieve sociale instituties en daar brengen
kinderen grotendeels hun tijd door. Scholen zijn beter te vergelijken.
2. Scholen zijn vaak ter sprake in politieke debatten.
3. Iedereen heeft op school gezeten of gaat naar school, er is geen
andere institutie waar je dat over kan zeggen.
4. Scholen dienen als grote ‘eqúalizer’. Scholen bieden iedereen gelijke
kansen.
5. Hier leren kinderen wat burgerschap inhoud. De regering wil door
middel van scholen goed opgeleide mensen creëren.
Separatie van wie?
Hij spreekt vooral over de ‘stigmatized minority groups’. Het is alleen
lastig om met elke stigmatized person rekening te houden, omdat
sommige factoren het stigma verminderen of juist verergeren. Verder is
niet iedereen van dezelfde groep altijd stigmatized.
Hoofdstuk 2: Integratie
