Samenvatting Praktische Economie Max VWO 4/5/6 - module 2: vraag en aanbod

Economie samenvatting module 2
Hoofdstuk 1
De vraag naar producten
De prijs van goederen en diensten speelt een belangrijke rol bij de vraag. De wet van de
vraag  hoe hoger de prijs, hoe kleiner de gevraagde hoeveelheid.
Individuele vraag  aantal eenheden dat een consument ergens van wil kopen bij een
bepaalde prijs. Individuele betalingsbereidheid  de maximale prijs die een consument wil
betalen voor een product bij een gegeven aantal.
Discrete vraag  vraag waarbij de gevraagde hoeveelheid een geheel getal is. Gevraagde
aantallen mogen alle reële getallen zijn  wordt weergegeven in vraaglijn  geeft het
verband tussen prijs en gevraagde hoeveelheid aan. Continue vraag  vraag waarbij de
gevraagde hoeveelheid een reëel getal is. De vraag van één consument  individuele
vraaglijn.

Links is de discrete
individuele vraag en
rechts is de continue
individuele vraag. De
formule voor de
continue vraaglijn is
q=5-p

Als één appel €0,40 kost en de consument bereid is €0,60 te betalen, dan is het
consumentensurplus €0,20. Bij twee appels is de consument bereidt €0,50 per appel te
betalen, dan is het consumentensurplus €0,10  totale consumentensurplus €0,30.
Individuele consumentensurplus  consumentensurplus van één consument.

 consumentensurplus bij een prijs van €0,40.


consumentensurplus
= 0,5 x 3 (5-2) x 3 =
€4,50 




Er zijn vijf factoren die de betalingsbereidheid beïnvloeden: de individuele voorkeuren, het
beschikbare budget, de aanwezigheid van substitueerbare producten, het bestaan van
complementaire producten en exogene factoren. Als iemand een voorkeur voor een product
heeft is diegene bereidt om meer te betalen dan iemand zonder voorkeur. Toename
betalingsbereidheid  hogere prijs  vraaglijn verschuift naar rechts.
Vrager heeft een groter budget  de individuele vraag neemt toe.
Substitueerbare producten  product dat kan voorzien in de bevrediging van dezelfde
behoefte. Consumenten hebben een lagere betalingsbereidheid voor producten waarvoor
substitueerbare producten bestaan.

, Complementaire producten  product dat alleen samen met een ander product voorziet in
de bevrediging van een behoefte. De betalingsbereidheid voor één van deze producten
neemt toe als het complementaire product al in bezit is.
Exogene factoren  omstandigheden waar een consument geen invloed op heeft, zoals het
weer of de verkeersdrukte. Een prijsverandering zorgt voor een verandering langs de
vraaglijn terwijl de besproken factoren zorgen voor een verandering van de vraaglijn.

De collectieve vraag
Collectieve vraag  aantal eenheden dat een groep consumenten wil kopen bij een
bepaalde prijs. Om te bepalen voor welke prijs producenten hun producten verkopen
moeten ze weten hoeveel stuks ze bij welke prijs kunnen verkopen. Welke groep
consumenten van toepassing is volgt uit het afzetgebied  het gebied waar de producent
zijn producten verkoopt.


De optelsom
van alle
individuele
vraaglijnen
geeft de
collectieve
vraaglijn.




Consument A= 5-p
Consument B= 4 – 2/3p
De collectieve vraaglijn = Qa + Qb = 9 – 1 1/3p
Door de wet van de vraag hebben alle individuele vraaglijnen een dalend verloop. De
collectieve vraaglijn heet ook wel prijs-afzetlijn. Want de collectieve vraaglijn geeft het
verband weer tussen de prijs van een product en het aantal eenheden dat er bij die prijs
wordt afgezet.
Collectieve consumentensurplus  de optelsom van het individuele consumentensurplus
van alle individuen in de groep die het product kopen. De vijf factoren die de
betalingsbereidheid beïnvloeden hebben ook invloed op het consumentensurplus.

Prijselasticiteit
Een producent wil weten wat het effect is van een prijsverandering op zijn omzet  prijs x
gevraagde hoeveelheid. Door de wet van de vraag zal hij meer verkopen als hij de prijs