Hechtingen
Een hechting bestaat uit een of meerdere steken. Ze worden gebruikt om twee
weefselgebieden samen te brengen. Hechtingen worden doorgaans gebruikt om een
wond of een chirurgische incisie te sluiten en om genezing te bevorderen. Verschillende
hechttechnieken kunnen worden gebruikt, afhankelijk van de aard en vorm van de
incisie of wond. Sommige hechtingen zijn absorbeerbaar, wat betekent dat de
hechtingen op den duur, wanneer de wond heelt, worden geabsorbeerd door het
gezonde omringende weefsel. Catgut, dat verkregen wordt van schapendarmen, is een
populair absorbeerbaar materiaal. Niet-absorbeerbare hechtingen moeten worden
verwijderd nadat de wond genezen is. Deze worden over het algemeen gemaakt van
draden van zijde, katoen of linnen, plastic, en amalgaam staaldraad. Deze materialen
variëren nogal wat betreft behoud van sterkte, de reactie die ze veroorzaken in de
weefsels, en de kans dat ze een infectie zullen laten ontstaan.
Het type chirurgische naald dat gebruikt wordt voor hechtingen is meestal een gebogen
naald met een punt en een snijdende zijde. De naald wordt vastgehouden met een
pincetachtig instrument en wordt geplaatst op de huidranden om er vervolgens
doorheen te worden getrokken.
Absorbeerbaar
Absorbeerbare hechtingen worden gemaakt van
steriele weefseldraden die verkregen worden uit
gezonde dieren. Deze draden worden na verloop
van tijd geabsorbeerd door het omringende levende
weefsel en zijn dientengevolge niet permanent. De
draden zijn in verschillende diameters en sterkten
verkrijgbaar, kunnen behandeld worden met kleurstof zodat
ze minder zichtbaar zijn en kunnen ook behandeld worden zodat de snelheid waarmee
ze geabsorbeerd worden variabel is. Een catgut-hechting is een van de meest
voorkomende soorten absorbeerbare hechtingen. Het hechtmateriaal wordt verkregen
uit de dunne darm van schapen.
Buidelhechting
Een buidelhechting is een chirurgische hechting die
toegepast wordt als een doorlopende steek (ononderbroken
en omkerend) langs de rand van een ronde wond, net als bij
een buidelkoord, vandaar de naam. Als de uiteinden bij
elkaar komen, in een ronde vorm, worden ze strak
aangetrokken en wordt de wond gesloten als een buidel.
Deze hechtmethode wordt gebruikt om het einde van de
blindedarmstomp of een hernia te sluiten.
Een hechting bestaat uit een of meerdere steken. Ze worden gebruikt om twee
weefselgebieden samen te brengen. Hechtingen worden doorgaans gebruikt om een
wond of een chirurgische incisie te sluiten en om genezing te bevorderen. Verschillende
hechttechnieken kunnen worden gebruikt, afhankelijk van de aard en vorm van de
incisie of wond. Sommige hechtingen zijn absorbeerbaar, wat betekent dat de
hechtingen op den duur, wanneer de wond heelt, worden geabsorbeerd door het
gezonde omringende weefsel. Catgut, dat verkregen wordt van schapendarmen, is een
populair absorbeerbaar materiaal. Niet-absorbeerbare hechtingen moeten worden
verwijderd nadat de wond genezen is. Deze worden over het algemeen gemaakt van
draden van zijde, katoen of linnen, plastic, en amalgaam staaldraad. Deze materialen
variëren nogal wat betreft behoud van sterkte, de reactie die ze veroorzaken in de
weefsels, en de kans dat ze een infectie zullen laten ontstaan.
Het type chirurgische naald dat gebruikt wordt voor hechtingen is meestal een gebogen
naald met een punt en een snijdende zijde. De naald wordt vastgehouden met een
pincetachtig instrument en wordt geplaatst op de huidranden om er vervolgens
doorheen te worden getrokken.
Absorbeerbaar
Absorbeerbare hechtingen worden gemaakt van
steriele weefseldraden die verkregen worden uit
gezonde dieren. Deze draden worden na verloop
van tijd geabsorbeerd door het omringende levende
weefsel en zijn dientengevolge niet permanent. De
draden zijn in verschillende diameters en sterkten
verkrijgbaar, kunnen behandeld worden met kleurstof zodat
ze minder zichtbaar zijn en kunnen ook behandeld worden zodat de snelheid waarmee
ze geabsorbeerd worden variabel is. Een catgut-hechting is een van de meest
voorkomende soorten absorbeerbare hechtingen. Het hechtmateriaal wordt verkregen
uit de dunne darm van schapen.
Buidelhechting
Een buidelhechting is een chirurgische hechting die
toegepast wordt als een doorlopende steek (ononderbroken
en omkerend) langs de rand van een ronde wond, net als bij
een buidelkoord, vandaar de naam. Als de uiteinden bij
elkaar komen, in een ronde vorm, worden ze strak
aangetrokken en wordt de wond gesloten als een buidel.
Deze hechtmethode wordt gebruikt om het einde van de
blindedarmstomp of een hernia te sluiten.
