BEWARING VAN EN TOEGANG TOT
PRIMAIRE BRONNEN
GESCHIEDENIS ALS MACHTSINSTRUMENT?
Stelling: “De bronnen die bewaard bleven, werden ons overgeleverd door de historische
overwinnaars”
Vroeger wel, want nu is er meer mogelijkheid om informatie te verzamelen
Materiële vernietiging die met een conflict gepaard gaat bij de verliezende partij
De schriftcultuur die wel/niet aanwezig is bij de overwinnaars
Verleden: veel mensen kunnen niet lezen of schrijven, dus degenen die geschreven
bronnen nalaten zijn gegoede mensen
Overwinnaars kunnen een bepaalde interpretatie doorgeven
Nu is er meer mogelijkheid om de dominante informatiedoorgang tegengang te
bieden
Professor:
Niet iedereen laat bronnen na (gebruiken, alfabetisering…)
Het creëren van bronnen is al een selectief proces, maar de bewaring van bronnen is
nog selectiever. Want de groep die de bronnen heeft nagelaten moest genoeg
waarde hechten aan de bewaring van de bronnen.
GESCHIEDENIS ALS EMANCIPATIE?
Citaat: Het citaat gaat over het belang
van de geschiedenis van hoe we
geworden zijn en wie we zijn. De
situatie staat niet gewoon vast, maar
heeft zijn eigen geschiedenis.
Er is een nieuwe stroming binnen de
geschiedenis die denkt dat
geschiedenis ook emanciperend kan
zijn. Dat het vooral gemarginaliseerde
groepen zijn die een stem proberen te
vinden om binnen de samenleving.
Maar we kunnen dat eigenlijk uitbreiden naar elke persoon binnen de samenleving refereert
natuurlijk naar een visie van de voorgeschiedenis van die samenleving die verklaart waarom
die zich op een bepaalde positie bevindt en of die wel of niet geloofd dat dat anders kan zijn.
In die zin is de houding met het verleden van belang in hoe we onze positie in de
samenleving zien.
, In hoeverre kunnen we de weg vinden tussen de selectieve bronnen die we
overgeleverd krijgen selectief zijn en het feit dat die een product zijn van dominante
machtsgroepen en anderzijds het streven naar de stem van gemarginaliseerde
groepen tevoorschijn te halen?
We moeten dus heel goed stilstaan bij de vraag: “Hoe komen we aan die bronnen en
hoe kunnen we rekening houden met de selectiviteit?”
HOE GESCHIEDENIS “HERSCHRIJVEN”?
Analoog aan Malcolm X (zwartengeschiedenis) gaat het hier om vrouwengeschiedenis.
Citaat: Een gedeeld bewustzijn van het verleden draagt bij aan een collectief bewustzijn. En
als dat gedeeld bewustzijn er niet is, dan kan de groep aan een collectief geheugenverlies
lijden en komen er bijvoorbeeld stereotypen, discriminatie….
Je kan dit ook toepassen op het koloniale verleden. Geschiedenis kan dus een
strijdinstrument zijn voor dat collectieve geheugen en de emancipatie van
minderheidsgroepen.
BEWARING VAN PRIMAIRE GESCHREVEN BRONNEN
WAAROM BEWAARD?
Er is een grote selectiviteit in wat er tot ons is gekomen. Van wat er allemaal ooit gecreëerd
is, hebben wij maar een fractie tot ons gekregen. En wat we hebben, is niet zomaar tot stand
gekomen. Daar zijn verschillende zaken uit het verleden mee gepaard gegaan.
Een belangrijke overweging daarbij is dat niet alle feiten een weerslag vinden in geschreven
bronnen en dat niet alle bronnen bewaard zijn. Zowel voor het opschriftstelling en bewaring
van een bron gelden drie zaken: een motief, een gelegenheid en een infrastructuur. Dat is
niet vanzelfsprekend, want dat vergt veel moeite en tijd om dat van generatie op generatie bij
te houden.
Weet je nog dat er twee types archivalische bronnen zijn: de diplomatieke bronnen en de
bronnen uit administratieve praktijk?
PRIMAIRE BRONNEN
GESCHIEDENIS ALS MACHTSINSTRUMENT?
Stelling: “De bronnen die bewaard bleven, werden ons overgeleverd door de historische
overwinnaars”
Vroeger wel, want nu is er meer mogelijkheid om informatie te verzamelen
Materiële vernietiging die met een conflict gepaard gaat bij de verliezende partij
De schriftcultuur die wel/niet aanwezig is bij de overwinnaars
Verleden: veel mensen kunnen niet lezen of schrijven, dus degenen die geschreven
bronnen nalaten zijn gegoede mensen
Overwinnaars kunnen een bepaalde interpretatie doorgeven
Nu is er meer mogelijkheid om de dominante informatiedoorgang tegengang te
bieden
Professor:
Niet iedereen laat bronnen na (gebruiken, alfabetisering…)
Het creëren van bronnen is al een selectief proces, maar de bewaring van bronnen is
nog selectiever. Want de groep die de bronnen heeft nagelaten moest genoeg
waarde hechten aan de bewaring van de bronnen.
GESCHIEDENIS ALS EMANCIPATIE?
Citaat: Het citaat gaat over het belang
van de geschiedenis van hoe we
geworden zijn en wie we zijn. De
situatie staat niet gewoon vast, maar
heeft zijn eigen geschiedenis.
Er is een nieuwe stroming binnen de
geschiedenis die denkt dat
geschiedenis ook emanciperend kan
zijn. Dat het vooral gemarginaliseerde
groepen zijn die een stem proberen te
vinden om binnen de samenleving.
Maar we kunnen dat eigenlijk uitbreiden naar elke persoon binnen de samenleving refereert
natuurlijk naar een visie van de voorgeschiedenis van die samenleving die verklaart waarom
die zich op een bepaalde positie bevindt en of die wel of niet geloofd dat dat anders kan zijn.
In die zin is de houding met het verleden van belang in hoe we onze positie in de
samenleving zien.
, In hoeverre kunnen we de weg vinden tussen de selectieve bronnen die we
overgeleverd krijgen selectief zijn en het feit dat die een product zijn van dominante
machtsgroepen en anderzijds het streven naar de stem van gemarginaliseerde
groepen tevoorschijn te halen?
We moeten dus heel goed stilstaan bij de vraag: “Hoe komen we aan die bronnen en
hoe kunnen we rekening houden met de selectiviteit?”
HOE GESCHIEDENIS “HERSCHRIJVEN”?
Analoog aan Malcolm X (zwartengeschiedenis) gaat het hier om vrouwengeschiedenis.
Citaat: Een gedeeld bewustzijn van het verleden draagt bij aan een collectief bewustzijn. En
als dat gedeeld bewustzijn er niet is, dan kan de groep aan een collectief geheugenverlies
lijden en komen er bijvoorbeeld stereotypen, discriminatie….
Je kan dit ook toepassen op het koloniale verleden. Geschiedenis kan dus een
strijdinstrument zijn voor dat collectieve geheugen en de emancipatie van
minderheidsgroepen.
BEWARING VAN PRIMAIRE GESCHREVEN BRONNEN
WAAROM BEWAARD?
Er is een grote selectiviteit in wat er tot ons is gekomen. Van wat er allemaal ooit gecreëerd
is, hebben wij maar een fractie tot ons gekregen. En wat we hebben, is niet zomaar tot stand
gekomen. Daar zijn verschillende zaken uit het verleden mee gepaard gegaan.
Een belangrijke overweging daarbij is dat niet alle feiten een weerslag vinden in geschreven
bronnen en dat niet alle bronnen bewaard zijn. Zowel voor het opschriftstelling en bewaring
van een bron gelden drie zaken: een motief, een gelegenheid en een infrastructuur. Dat is
niet vanzelfsprekend, want dat vergt veel moeite en tijd om dat van generatie op generatie bij
te houden.
Weet je nog dat er twee types archivalische bronnen zijn: de diplomatieke bronnen en de
bronnen uit administratieve praktijk?
