Samenvatting Gleitman H8 geheugen
Toe-eigening, opslaan, herroeping
Het herinneren van perioden, algemene feiten en vaardigheden ontlenen zich aan verschillende
geheugensystemen, maar er is ook gebleken dat verschillende typen van geheugen iets gemeen
hebben. Drie aspecten voor succes in herinneren:
1. Verwerven (acquisition): als eerste moet je iets leren (informatie in je geheugen stoppen). Het gaat
vaak fout bij de toe-eigening. Bijvoorbeeld: iemands naam vergeten op een feestje.
2. Opslaan (storage): het opslaan van de informatie. Een ervaring moet iets vastleggen in het
zenuwstelsel. Dit geheugenspoor wordt weggestopt en gehouden in een blijvende gedaante voor
later gebruik.
3. Herroeping (retrieval): het proces waarmee je informatie uit je ‘opslag’ trekt en gebruikt. Dit kan in
2 vormen plaatsvinden:
- Recall (herinneren): een proces waarbij je informatie uit je geheugen terughaalt, als reactie op een
aanwijzing of vraag. Bijvoorbeeld bij een toets.
- Recognition (herkenning): een proces waarbij een naam, feit of situatie wordt voorgelegd en
gevraagd of je het al eerder bent tegengekomen. Bijvoorbeeld bij een meerkeuze toets.
Toe-eigening (acquisition)
Onder deze term wordt zowel opzettelijk leren als ‘per ongeluk’ leren gebruikt. Het is geen manier
van ‘kopiëren’, maar er is een soort intellectueel betrokkenheid met het materiaal voor nodig en het
is het product van deze betrokkenheid dat is opgeslagen in het geheugen.
- Bewust/ opzettelijk leren (intentional learning): nieuwe informatie in het geheugen plaatsen in
afwachting dat het later op hem wordt getest.
- Toevallig/ incidenteel leren (incidental learning): leren zonder te proberen te leren, en vaak zonder
dat er sprake is van leren.
Werkgeheugen, langetermijngeheugen
Hoe verloopt het toe-eigenen van informatie in het geheugen? We hebben verschillende typen van
geheugen, met verschillende eigenschappen en elk met zijn eigen rol binnen het toe-eigenen:
- Stage theory of memory (toe-eigenen zou moeten worden verstaan als afhankelijk van drie types
van geheugen):
1. Zintuiglijk geheugen (sensory memory): wanneer de informatie voor het eerst arriveert.
Iconisch geheugen (iconic memory): visuele inbreng.
Klanknabootsend geheugen (ehoic memory): auditieve inbreng.
2. Kortetermijngeheugen: proces van selectie en interpretatie van de informatie, de plek waar je het
bewaart terwijl je er aan werkt. Liever werkend geheugen genoemd, aangezien er aan de ideeën en
gedachten gewerkt wordt.
3. Langetermijngeheugen: veel langer en permanente opslagplek. Deze term is gegeven als een
status. Het is de grote geheugenopslagplaats die alle kennis en overtuigingen van een persoon bevat
- inclusief al degenen die op een bepaald moment niet in gebruik zijn.
Verschillen oude en nieuwe kijk op de stage theory of memory:
- Oude kijk: het werkgeheugen werd vooral begrepen als een opslagplaats. Het werd vaak
beschreven als een laad-dock net buiten het lange termijn geheugen. De oude kijk legt dus meer
nadruk op het tijdsbestek (korte termijn, lange termijn).
- Nieuwe kijk: het werkgeheugen is geen ‘plaats’ het is alleen de naam die we geven aan een status.
Wanneer we zeggen dat ideeën in het werkgeheugen zijn, bedoelen we hiermee dat ze op dat
moment gearriveerd zijn. De nieuwe kijk legt dus meer de nadruk op het feit of het geheugen
momenteel actief is (werkgeheugen) of niet (lange termijngeheugen).
Toe-eigening, opslaan, herroeping
Het herinneren van perioden, algemene feiten en vaardigheden ontlenen zich aan verschillende
geheugensystemen, maar er is ook gebleken dat verschillende typen van geheugen iets gemeen
hebben. Drie aspecten voor succes in herinneren:
1. Verwerven (acquisition): als eerste moet je iets leren (informatie in je geheugen stoppen). Het gaat
vaak fout bij de toe-eigening. Bijvoorbeeld: iemands naam vergeten op een feestje.
2. Opslaan (storage): het opslaan van de informatie. Een ervaring moet iets vastleggen in het
zenuwstelsel. Dit geheugenspoor wordt weggestopt en gehouden in een blijvende gedaante voor
later gebruik.
3. Herroeping (retrieval): het proces waarmee je informatie uit je ‘opslag’ trekt en gebruikt. Dit kan in
2 vormen plaatsvinden:
- Recall (herinneren): een proces waarbij je informatie uit je geheugen terughaalt, als reactie op een
aanwijzing of vraag. Bijvoorbeeld bij een toets.
- Recognition (herkenning): een proces waarbij een naam, feit of situatie wordt voorgelegd en
gevraagd of je het al eerder bent tegengekomen. Bijvoorbeeld bij een meerkeuze toets.
Toe-eigening (acquisition)
Onder deze term wordt zowel opzettelijk leren als ‘per ongeluk’ leren gebruikt. Het is geen manier
van ‘kopiëren’, maar er is een soort intellectueel betrokkenheid met het materiaal voor nodig en het
is het product van deze betrokkenheid dat is opgeslagen in het geheugen.
- Bewust/ opzettelijk leren (intentional learning): nieuwe informatie in het geheugen plaatsen in
afwachting dat het later op hem wordt getest.
- Toevallig/ incidenteel leren (incidental learning): leren zonder te proberen te leren, en vaak zonder
dat er sprake is van leren.
Werkgeheugen, langetermijngeheugen
Hoe verloopt het toe-eigenen van informatie in het geheugen? We hebben verschillende typen van
geheugen, met verschillende eigenschappen en elk met zijn eigen rol binnen het toe-eigenen:
- Stage theory of memory (toe-eigenen zou moeten worden verstaan als afhankelijk van drie types
van geheugen):
1. Zintuiglijk geheugen (sensory memory): wanneer de informatie voor het eerst arriveert.
Iconisch geheugen (iconic memory): visuele inbreng.
Klanknabootsend geheugen (ehoic memory): auditieve inbreng.
2. Kortetermijngeheugen: proces van selectie en interpretatie van de informatie, de plek waar je het
bewaart terwijl je er aan werkt. Liever werkend geheugen genoemd, aangezien er aan de ideeën en
gedachten gewerkt wordt.
3. Langetermijngeheugen: veel langer en permanente opslagplek. Deze term is gegeven als een
status. Het is de grote geheugenopslagplaats die alle kennis en overtuigingen van een persoon bevat
- inclusief al degenen die op een bepaald moment niet in gebruik zijn.
Verschillen oude en nieuwe kijk op de stage theory of memory:
- Oude kijk: het werkgeheugen werd vooral begrepen als een opslagplaats. Het werd vaak
beschreven als een laad-dock net buiten het lange termijn geheugen. De oude kijk legt dus meer
nadruk op het tijdsbestek (korte termijn, lange termijn).
- Nieuwe kijk: het werkgeheugen is geen ‘plaats’ het is alleen de naam die we geven aan een status.
Wanneer we zeggen dat ideeën in het werkgeheugen zijn, bedoelen we hiermee dat ze op dat
moment gearriveerd zijn. De nieuwe kijk legt dus meer de nadruk op het feit of het geheugen
momenteel actief is (werkgeheugen) of niet (lange termijngeheugen).
