Samenvatting Alle Vakken Periode 1.4

Samenvatting P4. Acute
aandoeningen
Fysiotherapeutisch Handelen (FH)
FH1. Diagnostiek liesklachten
Liesklachten  een verzamelnaam voor aandoeningen van verschillende anatomische structuren
met als gemeenschappelijk kenmerk pijn in de regio inguinalis.

Het is lastig correct te diagnosticeren en behandelen aangezien het om een complex anatomische
regio gaat. Wat leidt tot diffuse, bedrieglijke symptomen en onkarakteristieke presentaties.

Pathomechanica door de tijd heen:
 1971, Cochrane  Surmenage adductoren
 1974, Harris  microtrauma/instabiliteit
 1977, Bowerman  trek en schuifkrachten op symfyse
 1978, Hanson  spondylarthropathie
 1978, Williams  endorotatie heup
 1985, Lloyd-Smith  excessieve symfyse beweging
 1993, Snijders  self bracing model/functionele eenheid

Overzicht pathomechanica (Snijders, 1993)
 Primaire functie pelvis  stabiliteit
 Krachtsluiting
 Vormsluiting




Epidemiologie (percentage liesblessure per sport)
 IJshockey  4-35.7%
 American football  1.4-17.9%
 Dansen  7.5-20.5%
 Voetbal  3.6-17.9% (liesblessure staat in top 10 bij blessures bij voetbal)

,  Hardlopen  0.4-11%

Symptomen
 Pijn liesregio
 Stijfheid lies/heupregio (als ontstekingschemicaliën aanwezig zijn of spierspasmen)
 Bewegingsbeperking (vooral endorotatie en exorotatie)
 Gevoelsstoornissen (bv. uitstralende klachten)

Gluteus medius  abductie heup
Adductoren heup  adductie heup
 Deze twee moeten goed met elkaar samenwerken. Als daar een dysbalans is, bv. wanneer de
abductor zijn werk niet goed doet moet de adductor harder werken voor goede stabiliteit.

Klinische symptomen
 Dysfunctie  bv. pelvis/SI-gewricht, inbalans spieren, coördinatie
 Hypermobiliteit  bv. van SI-gewricht
 Zwelling (let op voor fracturen van pubic tubercle, uitstulpingen en hernia)
 Spierinsufficiëntie  adductor/abductor sterke inbalans
 Sensibiliteitsstoornissen

Differentiaal diagnose
 How To Approach Groin Pain (groin=lies)
 Hip/pelvis
 Thigh (bovenbeen/dij regio)
 Abdomen
 Genitalia
 Pain (lokalisatie)

Aanvullend onderzoek (beeldvormend)
 Röntgen
 Echo
 MRI  zwellingen/ontstekingen
 CT-scan

Stabilisatie van het bekken en de romp is noodzakelijk voor alle bewegingen in de extremiteiten.

Lies onderzoek volgens per Hölmich
 Adductie heup tegen weerstand
o Je evalueert op pijn en kracht (links/rechts)
 Palperen  moet vrij diep de liesregio ingaan (hele pees volgen naar de aanhechting op os
pubis). Je moet je patiënt hierbij duidelijk uitleggen wat en waarom je het gaat doen,
aangezien het een best vervelende plek is.
 Passieve lengte test van de adductoren
o Je evalueert op pijn en links/rechts verschillen qua mobiliteit
 Palpatie symfyse  pijn provocatie
 Functie test abdominale musculatuur
o Kruis je armen en dan kom je met je neus beetje omhoog en dan duw je als
therapeut als het ware de schouders naar beneden toe.

,  Functie test iliopsoas
o Isometrisch laten aanspannen (flexie heup)
 Lengte test iliopsoas

FH2. Behandeling liesklachten
Bij een gezonde populatie is, significant, m. tranversus abdominis “feed forward” (voordat je land bv.
dat je m. transversus abdominis al gaat zorgen voor stabiliteit) activiteit gemeten voordat er activiteit
van de onderste extremiteiten plaatsvindt.
Bij Australian football spelers met een chronische liesblessure is een significant vertraagde
spierlatentie-tijd gemeten van de m. transversus abdominis ten op zichte van spelers zonder
liesklachten.
Sporters die herstellende zijn van een osteitis pubis hebben significant minder lies- en bekkenpijn als
zij gedurende de oefeningen een compressiebroek dragen.

Conclusie tussen bekkendysfunctie en liesklachten
 Waarschijnlijk wordt adductie gerelateerde liespijn niet veroorzaakt door een tendinopathie
van de adductoren, maar eerder door ‘straining’ van de ligamenten in het bekken.
 Waarschijnlijk is bekken stabiliserende oefentherapie de meest adequate behandeling voor
adductie gerelateerde liespijn.

,