INLEIDENDE PROBLEEMSTELLING EN ONDERZOEKSVRAAG
“The social construction of the migratory threat essentially rests on reinforcing
interactions between political, public and media discourses, with direct causal
relationships within this triangle being generally quite difficult to establish (Brouwer et al.,
2017, p. 102).” In ons tijdperk speelt de media, zowel traditionele media als de moderne
media steeds een grotere rol bij het beïnvloeden van onze perceptie van de criminaliteit
in relatie tot migratie binnen onze samenleving, en hoe deze instanties ons beeld kunnen
vormen. Deze twee onderwerpen worden vaak met elkaar verbonden binnen de media en
politiek, wat de publieke opinie sterk beïnvloedt en kan leiden tot maatschappelijke
reacties zoals het stigmatiseren van bepaalde (etnische) groepen. In de studie van
Verleyen en Beckers (2023) wordt het duidelijk hoe dat de framing van migratie in de
media kan variëren afhankelijk van de context, wat belangrijk is voor de manier waarop
migratie wordt gepresenteerd in de Belgische media. Wanneer termen zoals ' European
migration crisis' wordt gebruikt, kan dit de perceptie van de ernst van de situatie
beïnvloeden en de negatieve associatie tussen migratie en criminaliteit versterken. Dit
onderzoek richt zich voornamelijk op het bestuderen van hoe migranten in de media
afgebeeld worden, en hoe publieke opinies en beleidsvorming invloed hebben op het
stigmatisering en framing van migratie. De media en politici suggereren frequent dat
migranten vaker betrokken zijn bij criminaliteit wat een druk creëert bij deze groepen. Dit
proces leidt in de meeste gevallen tot een stigmatisering van bepaalde groepen, dit label
kan een negatief zelfbeeld veroorzaken. Het is essentieel om de invloeden van de media
en politiek te onderzoeken, aangezien zij dergelijke kwesties beïnvloeden . Deze
dynamiek sluit aan bij het "crimmigratieperspectief" zoals beschreven door (Breuls,
2020), gaat dit concept over de criminalisering van migranten, maar dit is niet een
eenvoudig proces. Hoe dit perspectief zich manifesteert (in de media) is complex, vaak
worden termen zoals “criminele illegalen” of "overlastgevende migranten" gebruikt, deze
dragen bij aan een negatief zelfbeeld. Buiten de media wordt er ook een negatieve link
gelegd tussen deze twee kwesties in politieke discoursen en in migratiecontrole. Deze
mechanismen zorgen vooral voor het creëren van een angstsfeer en migranten af te
beelden als een potentiële bedreiging voor de maatschappij.
, De framing van criminaliteit in relatie tot migratie binnen de Belgische media is steeds
een relevanter onderwerp om te onderzoeken, door de opkomst van radicale rechtse
partijen die de framing versterken. Deze politieke groepen maken gebruik van
propagandatechnieken zoals het selectief interpreteren van criminaliteitscijfers om
migranten als belangrijkste oorzaak van criminaliteit af te beelden, wat wijst op framing
of databias. Daarnaast stijgt niet enkel de opkomst van extreem rechtse politieke partijen
aanzienlijk, maar ook de framing en stereotypering van immigranten binnen de media,
wat vooral zichtbaar is in de Vlaamse context. In België is er een duidelijke scheiding
tussen de Vlaanderen en Wallonië rondt het crimmigratieperspectief. Vlaanderen kent
meer populistische bewegingen sinds de jaren ’90, zoals het Vlaams Belang, en heeft
bovendien ook een rechtse politieke geschiedenis. Daarentegen hebben we Wallonië die
eerder immuun zijn aan rechtse regimes ondanks er toch politieke partijen aanwezig
waren zoals het Front National belge (FNb) en de Parti Populaire (PP) De Jonge (2020).
Gezien deze complexiteit rondom de framing die zich manifesteert in de media door
verschillende maatschappelijke actoren zou het essentieel zijn om een centrale
onderzoeksvraag te formuleren: Hoe worden criminaliteitscijfers in verband met migratie
gepresenteerd in de Belgische media?
“The social construction of the migratory threat essentially rests on reinforcing
interactions between political, public and media discourses, with direct causal
relationships within this triangle being generally quite difficult to establish (Brouwer et al.,
2017, p. 102).” In ons tijdperk speelt de media, zowel traditionele media als de moderne
media steeds een grotere rol bij het beïnvloeden van onze perceptie van de criminaliteit
in relatie tot migratie binnen onze samenleving, en hoe deze instanties ons beeld kunnen
vormen. Deze twee onderwerpen worden vaak met elkaar verbonden binnen de media en
politiek, wat de publieke opinie sterk beïnvloedt en kan leiden tot maatschappelijke
reacties zoals het stigmatiseren van bepaalde (etnische) groepen. In de studie van
Verleyen en Beckers (2023) wordt het duidelijk hoe dat de framing van migratie in de
media kan variëren afhankelijk van de context, wat belangrijk is voor de manier waarop
migratie wordt gepresenteerd in de Belgische media. Wanneer termen zoals ' European
migration crisis' wordt gebruikt, kan dit de perceptie van de ernst van de situatie
beïnvloeden en de negatieve associatie tussen migratie en criminaliteit versterken. Dit
onderzoek richt zich voornamelijk op het bestuderen van hoe migranten in de media
afgebeeld worden, en hoe publieke opinies en beleidsvorming invloed hebben op het
stigmatisering en framing van migratie. De media en politici suggereren frequent dat
migranten vaker betrokken zijn bij criminaliteit wat een druk creëert bij deze groepen. Dit
proces leidt in de meeste gevallen tot een stigmatisering van bepaalde groepen, dit label
kan een negatief zelfbeeld veroorzaken. Het is essentieel om de invloeden van de media
en politiek te onderzoeken, aangezien zij dergelijke kwesties beïnvloeden . Deze
dynamiek sluit aan bij het "crimmigratieperspectief" zoals beschreven door (Breuls,
2020), gaat dit concept over de criminalisering van migranten, maar dit is niet een
eenvoudig proces. Hoe dit perspectief zich manifesteert (in de media) is complex, vaak
worden termen zoals “criminele illegalen” of "overlastgevende migranten" gebruikt, deze
dragen bij aan een negatief zelfbeeld. Buiten de media wordt er ook een negatieve link
gelegd tussen deze twee kwesties in politieke discoursen en in migratiecontrole. Deze
mechanismen zorgen vooral voor het creëren van een angstsfeer en migranten af te
beelden als een potentiële bedreiging voor de maatschappij.
, De framing van criminaliteit in relatie tot migratie binnen de Belgische media is steeds
een relevanter onderwerp om te onderzoeken, door de opkomst van radicale rechtse
partijen die de framing versterken. Deze politieke groepen maken gebruik van
propagandatechnieken zoals het selectief interpreteren van criminaliteitscijfers om
migranten als belangrijkste oorzaak van criminaliteit af te beelden, wat wijst op framing
of databias. Daarnaast stijgt niet enkel de opkomst van extreem rechtse politieke partijen
aanzienlijk, maar ook de framing en stereotypering van immigranten binnen de media,
wat vooral zichtbaar is in de Vlaamse context. In België is er een duidelijke scheiding
tussen de Vlaanderen en Wallonië rondt het crimmigratieperspectief. Vlaanderen kent
meer populistische bewegingen sinds de jaren ’90, zoals het Vlaams Belang, en heeft
bovendien ook een rechtse politieke geschiedenis. Daarentegen hebben we Wallonië die
eerder immuun zijn aan rechtse regimes ondanks er toch politieke partijen aanwezig
waren zoals het Front National belge (FNb) en de Parti Populaire (PP) De Jonge (2020).
Gezien deze complexiteit rondom de framing die zich manifesteert in de media door
verschillende maatschappelijke actoren zou het essentieel zijn om een centrale
onderzoeksvraag te formuleren: Hoe worden criminaliteitscijfers in verband met migratie
gepresenteerd in de Belgische media?
