1.1 KWANTITATIEF CRIMINOLOGISCH ONDERZOEK ‘23-‘24
HOC 1
2 INLEIDING
Basisboek Methoden en Technieken (7de); H1 tem H7 moeten gekend zijn. Die hoofdstukken
beschrijven het proces dat je moet doorlopen om een kwantitatief onderzoek uit te voeren.
Bij kwantitatief criminologisch onderzoek gaan we een vraag beantwoorden op basis van
cijfermateriaal en conclusie in vorm van cijfermateriaal.
- Wat zijn mijn onderzoeksprobleem, doelstelling en onderzoeksvraag?
- Hoe kies je een Onderzoeksontwerp?
- Gebruik je een populatie of een steekproef?
- Hoe verzamel je gegevens?
- Hoe analyseer je bestaande gegevens?
- Hoe gebruik je interviews en vragenlijsten in je onderzoek?
- Hoe observeer je?
- Data-analyse (zie werkcolleges)
- Hoe rapporteer je onderzoek?
2.1 TRAJECT 6 STP
2.1.1 CONCRETE DOELSTELLINGEN
- De studenten kennen de verschillende fasen van een kwantitatief onderzoek
- De studenten leren kritisch reflecteren over de verschillende stappen van een
kwantitatief onderzoeksproces
- De studenten kunnen de resultaten van kwantitatief onderzoek in de criminologie
kritisch beoordelen
1 module: probleemstelling, Onderzoeksontwerp en rapportage (Kristof Verfaillie)
2.1.2 EVALUATIE
Examen in juni
- Meerkeuzevragen (geen open boek)
- 1 open vraag (open boek)
o (thema vertalen naar een vraag en passend Onderzoeksontwerp)
1
,3 KWANTITATIEF CRIMINOLOGISCH ONDERZOEK: WETENSCHAP
We stellen een vraag en we gaan die proberen te beantwoorden, in die zin is wetenschap
aan de ene kant praktijk, waarbij je veronderstellingen, aannemen en theorieën toepast en
probeert de oplossing te vinden.
Wetenschap = problemen oplossen – vragen stellen – antwoorden formuleren.
In dit opzicht is wetenschap eigenlijk niet anders dan dus het identificeren van problemen,
stellen van vragen en het proberen te formuleren van antwoorden. Anderzijds is de manier
waarop wetenschap dat doet verschillend dan hedendaagse problemen (vb. smartphone
werkt niet). We moeten een bepaald methodiek en proces doorlopen. Als we een vliegtuig
VB in de lucht willen krijgen, is het zinvol om bepaalde wetten uit de fysica te volgen en dat
het lezen van een roman weinig zinvol is. Wetenschap is een manier om problemen op te
lossen van waar we weten dat dat gewenste oplossing is.
Criminologen doen dat ook, zij kunnen geconfronteerd worden met een nieuw fenomeen vb.
terrorisme. Op een gegeven moment werd dat een zeer dwingende realiteit in onze
samenleving. Dat is een probleem: wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat
terreurdaden niet plaatsvinden? Het is een wetenschappelijk probleem: wat maakt dat
mensen overgaan tot plegen van zo’n daden? We gaan proberen te begrijpen en ervoor
zorgen dat we een antwoorde op het probleem vinden om te voorkomen.
3.1 WELKE PROBLEMEN ZIJN BELANGRIJK VOOR CRIMINOLOGEN?
Het soort probleem, wat wetenschappers
onderscheidt, waar wetenschappers zich op
Wie overtreedt
Hoe komen
definities van
normen en toe leggen is een discipline. Je kunt
waarom (en wie
deviantie tot
stand?
is het kruisingen hebben tussen verschillende
slachtoffer)?
wetenschappen.
Al we het hebben over criminologen,
psychologen etc. dan verwijst dat naar het
Hoe reageren we
Wat zijn de
op
effecten van die soort problemen waarmee ze zich
normovertreding
reactie?
en? bezighouden en de manier waarop ze die
oplossen.
Als criminoloog een wetenschapper is, waarmee houdt de criminoloog zich bezig? De vragen
die ze stellen, zijn gesitueerd in vier grote domeinen:
1) Normen en regels die deviantie bepalen: hoe komen normen die afwijkend gedragen
omschrijven tot stand? Waarom is bepaald gedraag op bepaald moment
problematisch?...
2) Theorieën: wie overtreedt die normen en waarom? Verschillende antwoorden:
Lombrose, Chicago school…
3) Maatschappelijke reactie: hoe reageren we op die overtredingen?
2
, 4) Wat zijn de effecten van die reactie? Straffen tegen criminaliteit, de effectiviteit
Criminoloog houdt zich bezig met dit soort vraagstukken.
3.2 PROBLEM SOLVING= ANTWOORDEN FORMULEREN.
We proberen een antwoord te formuleren en doen aan problem solving.
We kunnen dat antwoord geven omdat we daar onderzoek voor hebben gedaan. Bij
wetenschap gaat het over het doorlopen van een bepaald proces om te begrijpen en
aanleiding geeft tot een antwoord. Dat proces is methodologie: een aantal stappen die we
doorlopen om antwoord te kunnen geven op vraag. Proces om antwoorden te formuleren =
methodologie.
Kwalitatief >< kwantitatief.
- Kwalitatief: beantwoorden van vragen op basis van niet numerieke data (interviews,
niet uitgedrukt in getallen)
- Kwantitatief: vragen beantwoorden op basis van wel numerieke data (cijfers,
statistieken…)
Mixed method benadering: in de praktijk heb je vaak een mix van 2 methoden, zeker als je
onderzoek een tijd loopt en de tijd hebt om onderzoek te doen, is er vaak een combinatie.
Het combineren is niet alleen het doen van een kwantitatief onderzoek om te testen of je
vragenlijst wel goed is: de vragenlijst maakt deel uit van je onderzoeksproces. Als je wil
weten of deze goed is, dan ga je eerst eens testen of de mensen die uw lijst invullen
begrijpen over wat je hebt. Verstaan ze hetzelfde onder de vragen zoals jij?
Het combineren betekent dat men een vraag gaat beantwoorden waarbij de twee
perspectieven gaan combineren. Vb. opinievorming over justitie en bestraffing: kwantitatief
(wat weten we al?) en kwalitatief.
3
, 3.3 THEORIE = EEN ANTWOORD OP EEN VRAAG
Een theorie is niet zomaar een wilde speculatie. Een theorie is een antwoord op een vraag,
dat een bepaald proces heeft doorgemaakt: zo’n methodologisch traject. Een theorie is het
best mogelijk antwoord dat je kan geven op een vraag.
Het traject, in de criminologie met de schijnbaar eenvoudige vraag “waarom plegen mensen
criminaliteit?”. De antwoorden hierop zijn zo vaak bekritiseerd dat ze zich gaandeweg door
het proces zijn gaan verfijnen/aanscherpen/verbeteren. Dat is wat Popper zeer belangrijk
vindt.
Vb. Robert Agnew
- Waarom plegen mensen criminaliteit?
- Antwoord: algemene spanningsbenadering
Het is geen wilde speculatie want Agnew heeft dat verhaal opgebouwd binnen een lange
traditie aan spanningsbenaderingen. Er zijn aantal theorieën die andere antwoorden geven.
3.4 WETENSCHAPPELIJK ONDERZOEK: DOEL
- Verfijnen van antwoorden of het weerleggen ervan
o Verfijnen van antwoorden: vb. het doel van het onderzoek we gaan dat
antwoorden van Agnew verfijnen, beter en concreter maken. Doorheen de
geschiedenis van de criminologie is een deel recurente kritiek op een theorie
precies dat element is. Een belangrijk element, deel van wetenschappelijk
onderzoek is het gaan verfijnen en verduidelijken.
o Weerleggen van antwoorden: dit betekent dat je zo kritisch en hard mogelijk
zult zijn dus gaten proberen zoeken in het antwoord die iemand of een vraag
formuleert. Je gaat naar de essentie van de theorie kijken, dus element van
differentiële associatie met idee dat elk gedrag aangeleerd is. Als je dat ken
weerleggen, weten we dat het antwoord van Sutherland niet goed is.
- Onze kennis onderwerpen aan de strengst mogelijk test, het proberen
weerleggen of falsifiëren van de aantwoorden die we formuleren op onze
vragen (=wetenschappelijke kritiek)
Als we het hebben over wetenschappelijke kritiek (kritische benadering), dan gaat het
over de gaten in een theorie/antwoord: wat zien theorieën niet? wat zijn de
tekortkomingen?
- Als het antwoord die test doorstaat, mogen we dat antwoord voorlopig blijven
geven. Als het die test niet doorstaat moeten we op zoek naar betere
antwoorden.
4
HOC 1
2 INLEIDING
Basisboek Methoden en Technieken (7de); H1 tem H7 moeten gekend zijn. Die hoofdstukken
beschrijven het proces dat je moet doorlopen om een kwantitatief onderzoek uit te voeren.
Bij kwantitatief criminologisch onderzoek gaan we een vraag beantwoorden op basis van
cijfermateriaal en conclusie in vorm van cijfermateriaal.
- Wat zijn mijn onderzoeksprobleem, doelstelling en onderzoeksvraag?
- Hoe kies je een Onderzoeksontwerp?
- Gebruik je een populatie of een steekproef?
- Hoe verzamel je gegevens?
- Hoe analyseer je bestaande gegevens?
- Hoe gebruik je interviews en vragenlijsten in je onderzoek?
- Hoe observeer je?
- Data-analyse (zie werkcolleges)
- Hoe rapporteer je onderzoek?
2.1 TRAJECT 6 STP
2.1.1 CONCRETE DOELSTELLINGEN
- De studenten kennen de verschillende fasen van een kwantitatief onderzoek
- De studenten leren kritisch reflecteren over de verschillende stappen van een
kwantitatief onderzoeksproces
- De studenten kunnen de resultaten van kwantitatief onderzoek in de criminologie
kritisch beoordelen
1 module: probleemstelling, Onderzoeksontwerp en rapportage (Kristof Verfaillie)
2.1.2 EVALUATIE
Examen in juni
- Meerkeuzevragen (geen open boek)
- 1 open vraag (open boek)
o (thema vertalen naar een vraag en passend Onderzoeksontwerp)
1
,3 KWANTITATIEF CRIMINOLOGISCH ONDERZOEK: WETENSCHAP
We stellen een vraag en we gaan die proberen te beantwoorden, in die zin is wetenschap
aan de ene kant praktijk, waarbij je veronderstellingen, aannemen en theorieën toepast en
probeert de oplossing te vinden.
Wetenschap = problemen oplossen – vragen stellen – antwoorden formuleren.
In dit opzicht is wetenschap eigenlijk niet anders dan dus het identificeren van problemen,
stellen van vragen en het proberen te formuleren van antwoorden. Anderzijds is de manier
waarop wetenschap dat doet verschillend dan hedendaagse problemen (vb. smartphone
werkt niet). We moeten een bepaald methodiek en proces doorlopen. Als we een vliegtuig
VB in de lucht willen krijgen, is het zinvol om bepaalde wetten uit de fysica te volgen en dat
het lezen van een roman weinig zinvol is. Wetenschap is een manier om problemen op te
lossen van waar we weten dat dat gewenste oplossing is.
Criminologen doen dat ook, zij kunnen geconfronteerd worden met een nieuw fenomeen vb.
terrorisme. Op een gegeven moment werd dat een zeer dwingende realiteit in onze
samenleving. Dat is een probleem: wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat
terreurdaden niet plaatsvinden? Het is een wetenschappelijk probleem: wat maakt dat
mensen overgaan tot plegen van zo’n daden? We gaan proberen te begrijpen en ervoor
zorgen dat we een antwoorde op het probleem vinden om te voorkomen.
3.1 WELKE PROBLEMEN ZIJN BELANGRIJK VOOR CRIMINOLOGEN?
Het soort probleem, wat wetenschappers
onderscheidt, waar wetenschappers zich op
Wie overtreedt
Hoe komen
definities van
normen en toe leggen is een discipline. Je kunt
waarom (en wie
deviantie tot
stand?
is het kruisingen hebben tussen verschillende
slachtoffer)?
wetenschappen.
Al we het hebben over criminologen,
psychologen etc. dan verwijst dat naar het
Hoe reageren we
Wat zijn de
op
effecten van die soort problemen waarmee ze zich
normovertreding
reactie?
en? bezighouden en de manier waarop ze die
oplossen.
Als criminoloog een wetenschapper is, waarmee houdt de criminoloog zich bezig? De vragen
die ze stellen, zijn gesitueerd in vier grote domeinen:
1) Normen en regels die deviantie bepalen: hoe komen normen die afwijkend gedragen
omschrijven tot stand? Waarom is bepaald gedraag op bepaald moment
problematisch?...
2) Theorieën: wie overtreedt die normen en waarom? Verschillende antwoorden:
Lombrose, Chicago school…
3) Maatschappelijke reactie: hoe reageren we op die overtredingen?
2
, 4) Wat zijn de effecten van die reactie? Straffen tegen criminaliteit, de effectiviteit
Criminoloog houdt zich bezig met dit soort vraagstukken.
3.2 PROBLEM SOLVING= ANTWOORDEN FORMULEREN.
We proberen een antwoord te formuleren en doen aan problem solving.
We kunnen dat antwoord geven omdat we daar onderzoek voor hebben gedaan. Bij
wetenschap gaat het over het doorlopen van een bepaald proces om te begrijpen en
aanleiding geeft tot een antwoord. Dat proces is methodologie: een aantal stappen die we
doorlopen om antwoord te kunnen geven op vraag. Proces om antwoorden te formuleren =
methodologie.
Kwalitatief >< kwantitatief.
- Kwalitatief: beantwoorden van vragen op basis van niet numerieke data (interviews,
niet uitgedrukt in getallen)
- Kwantitatief: vragen beantwoorden op basis van wel numerieke data (cijfers,
statistieken…)
Mixed method benadering: in de praktijk heb je vaak een mix van 2 methoden, zeker als je
onderzoek een tijd loopt en de tijd hebt om onderzoek te doen, is er vaak een combinatie.
Het combineren is niet alleen het doen van een kwantitatief onderzoek om te testen of je
vragenlijst wel goed is: de vragenlijst maakt deel uit van je onderzoeksproces. Als je wil
weten of deze goed is, dan ga je eerst eens testen of de mensen die uw lijst invullen
begrijpen over wat je hebt. Verstaan ze hetzelfde onder de vragen zoals jij?
Het combineren betekent dat men een vraag gaat beantwoorden waarbij de twee
perspectieven gaan combineren. Vb. opinievorming over justitie en bestraffing: kwantitatief
(wat weten we al?) en kwalitatief.
3
, 3.3 THEORIE = EEN ANTWOORD OP EEN VRAAG
Een theorie is niet zomaar een wilde speculatie. Een theorie is een antwoord op een vraag,
dat een bepaald proces heeft doorgemaakt: zo’n methodologisch traject. Een theorie is het
best mogelijk antwoord dat je kan geven op een vraag.
Het traject, in de criminologie met de schijnbaar eenvoudige vraag “waarom plegen mensen
criminaliteit?”. De antwoorden hierop zijn zo vaak bekritiseerd dat ze zich gaandeweg door
het proces zijn gaan verfijnen/aanscherpen/verbeteren. Dat is wat Popper zeer belangrijk
vindt.
Vb. Robert Agnew
- Waarom plegen mensen criminaliteit?
- Antwoord: algemene spanningsbenadering
Het is geen wilde speculatie want Agnew heeft dat verhaal opgebouwd binnen een lange
traditie aan spanningsbenaderingen. Er zijn aantal theorieën die andere antwoorden geven.
3.4 WETENSCHAPPELIJK ONDERZOEK: DOEL
- Verfijnen van antwoorden of het weerleggen ervan
o Verfijnen van antwoorden: vb. het doel van het onderzoek we gaan dat
antwoorden van Agnew verfijnen, beter en concreter maken. Doorheen de
geschiedenis van de criminologie is een deel recurente kritiek op een theorie
precies dat element is. Een belangrijk element, deel van wetenschappelijk
onderzoek is het gaan verfijnen en verduidelijken.
o Weerleggen van antwoorden: dit betekent dat je zo kritisch en hard mogelijk
zult zijn dus gaten proberen zoeken in het antwoord die iemand of een vraag
formuleert. Je gaat naar de essentie van de theorie kijken, dus element van
differentiële associatie met idee dat elk gedrag aangeleerd is. Als je dat ken
weerleggen, weten we dat het antwoord van Sutherland niet goed is.
- Onze kennis onderwerpen aan de strengst mogelijk test, het proberen
weerleggen of falsifiëren van de aantwoorden die we formuleren op onze
vragen (=wetenschappelijke kritiek)
Als we het hebben over wetenschappelijke kritiek (kritische benadering), dan gaat het
over de gaten in een theorie/antwoord: wat zien theorieën niet? wat zijn de
tekortkomingen?
- Als het antwoord die test doorstaat, mogen we dat antwoord voorlopig blijven
geven. Als het die test niet doorstaat moeten we op zoek naar betere
antwoorden.
4
