Graded exposure in vivo
Oefentherapie met gedragsexperimenten gericht op reductie van bewegingsangst &
irrationele pijnpercepties.
We gaan zelf de p een experiment laten ervaren van bepaalde bewegingen die irrationele
angst opwekt. Exposure in vivo therapie is gericht op vrij extreme bewegingsangsten en
pijnpercepties die echt irrationeel zijn.
Shared decision making
1) De arts biedt opties, rekening houdend met de verwachtingen van de patiënt ten
aanzien van de zorg.
2) De arts informeert de patiënt over het beste bewijs.
3) Patiënt beslist
De belissing of je al dan niet meer wenst te begrijpen over je pijn ligt helemaal bij jezelf,
weet alleen dat wij er zijn om je daarbij te helpen.
De beslissing om je manier van omgaan met rugpijn te veranderen ligt geheel bij jezelf, maar
weet dat wij er zijn om je daarbij te helpen.
Voor een persisterende gedrag gaan we niet opbouwen. We gaan stress management
gebruiken tijdens de activiteiten. We gaan niet stress verminderen maar ervoor zorgen dat
de patiënt beter leert omgaan. We gaan de p zijn activiteiten leren opdelen over dag en
weken. We gaan niet gericht oefentherapie geven om activiteit extra te gaan trainen. Als
men graded activity doet kunnen er meer beperkingen zijn. We gaan dus geen graded
activity of exposure doen.
To grade or not to grade dagelijkse
activiteiten
We gaan ons niet focussen op de activiteiten met weinig
of een beetje angst (daar doen we graded activity mee).
Als het gaat over hoge mate van angst, gaan we proberen
om het onderwerp van angst te vermijden.
Men kan een schaal gebruiken om te bepalen of de
patiënt veel of weinig angst is of een vermijdingspatroon.
0 is het niet vermijden en geen aanwezige angst. Tussen 7
, en 10 praten we over een hoge angst of een fobie. Met graded exposure kunnen we dat
gemakkelijk verbeteren.
Het blijkt dat ons p dingen die ze leuk vond sneller stopt. Ze blijft wel niet leuke dingen doen.
Ze blijft strijken (niet leuk) maar stopt met tennis (wel leuk).
Afhankelijk van de angst die ze heeft om te tennissen ga je ofwel graded exposure of graded
activity doen. We moeten voldoende doorvragen.
Veel patiënten doen een respons shift. Dat wil zeggen dat ze zich niet meer als een normaal
persoon zien maar wel als een rug patiënt.
ACT betekent acceptance and commitment therapy
Neutrale beelden kunnen pijnmatrix activeren
Neutrale beelden + (soms) pijnlijke warmteprikkels brein fMRI.
Studie waarbij mensen geen pijnklachten hebben. Er werd continu een registratie gedaan
van het brein. Er passeerde een reeks van beelden voor de patiënten. Bij sommige van die
beelden kregen ze een pijnprikkel. Na de pauze kregen ze weer dezelfde afbeeldingente zien.
Daar werden geen pijnprikkels ervaren. Er was geen pijn ervaring maar wel een activatie van
een deel van het pijncircuit in het brein. Brein geheugen gaat heel snel. Het is een
beschermende reflex van het brein.
Herbekijken van dezelfde beelden zonder pijnprikkels activatie van de pijnmatrix.
Imaginal exposure even effectief om angst uit te doven
(vs in vivo exposure)
Verbaal traumatische herinneringen activeren om ↓angst + ∆percepties
1) Angst herinnering activeren
2) Informatie incongruent aan angstgeheugen
3) Huiswerk
Eerste stap van exposure therapie is het imaginal exposure. De p denkt dat het echte
activiteiten zijn die angst brengen. P moet zijn ogen sluiten en zich de angst herinneren en
voorstellen. Dat is niet bedreigend omdat de p weet dat het rationeel is en dat het fysiek
niet gaat pijn doen. Om de angst te reduceren is de exposure even effectief als in vivo.
Je activeert de herinnering van de angst. Je gaat inzoomen in de bedreigende activiteiten. Je
laat de p het uitvoeren. We zien dat er incongruente informatie is op basis van de activiteit.
Oefentherapie met gedragsexperimenten gericht op reductie van bewegingsangst &
irrationele pijnpercepties.
We gaan zelf de p een experiment laten ervaren van bepaalde bewegingen die irrationele
angst opwekt. Exposure in vivo therapie is gericht op vrij extreme bewegingsangsten en
pijnpercepties die echt irrationeel zijn.
Shared decision making
1) De arts biedt opties, rekening houdend met de verwachtingen van de patiënt ten
aanzien van de zorg.
2) De arts informeert de patiënt over het beste bewijs.
3) Patiënt beslist
De belissing of je al dan niet meer wenst te begrijpen over je pijn ligt helemaal bij jezelf,
weet alleen dat wij er zijn om je daarbij te helpen.
De beslissing om je manier van omgaan met rugpijn te veranderen ligt geheel bij jezelf, maar
weet dat wij er zijn om je daarbij te helpen.
Voor een persisterende gedrag gaan we niet opbouwen. We gaan stress management
gebruiken tijdens de activiteiten. We gaan niet stress verminderen maar ervoor zorgen dat
de patiënt beter leert omgaan. We gaan de p zijn activiteiten leren opdelen over dag en
weken. We gaan niet gericht oefentherapie geven om activiteit extra te gaan trainen. Als
men graded activity doet kunnen er meer beperkingen zijn. We gaan dus geen graded
activity of exposure doen.
To grade or not to grade dagelijkse
activiteiten
We gaan ons niet focussen op de activiteiten met weinig
of een beetje angst (daar doen we graded activity mee).
Als het gaat over hoge mate van angst, gaan we proberen
om het onderwerp van angst te vermijden.
Men kan een schaal gebruiken om te bepalen of de
patiënt veel of weinig angst is of een vermijdingspatroon.
0 is het niet vermijden en geen aanwezige angst. Tussen 7
, en 10 praten we over een hoge angst of een fobie. Met graded exposure kunnen we dat
gemakkelijk verbeteren.
Het blijkt dat ons p dingen die ze leuk vond sneller stopt. Ze blijft wel niet leuke dingen doen.
Ze blijft strijken (niet leuk) maar stopt met tennis (wel leuk).
Afhankelijk van de angst die ze heeft om te tennissen ga je ofwel graded exposure of graded
activity doen. We moeten voldoende doorvragen.
Veel patiënten doen een respons shift. Dat wil zeggen dat ze zich niet meer als een normaal
persoon zien maar wel als een rug patiënt.
ACT betekent acceptance and commitment therapy
Neutrale beelden kunnen pijnmatrix activeren
Neutrale beelden + (soms) pijnlijke warmteprikkels brein fMRI.
Studie waarbij mensen geen pijnklachten hebben. Er werd continu een registratie gedaan
van het brein. Er passeerde een reeks van beelden voor de patiënten. Bij sommige van die
beelden kregen ze een pijnprikkel. Na de pauze kregen ze weer dezelfde afbeeldingente zien.
Daar werden geen pijnprikkels ervaren. Er was geen pijn ervaring maar wel een activatie van
een deel van het pijncircuit in het brein. Brein geheugen gaat heel snel. Het is een
beschermende reflex van het brein.
Herbekijken van dezelfde beelden zonder pijnprikkels activatie van de pijnmatrix.
Imaginal exposure even effectief om angst uit te doven
(vs in vivo exposure)
Verbaal traumatische herinneringen activeren om ↓angst + ∆percepties
1) Angst herinnering activeren
2) Informatie incongruent aan angstgeheugen
3) Huiswerk
Eerste stap van exposure therapie is het imaginal exposure. De p denkt dat het echte
activiteiten zijn die angst brengen. P moet zijn ogen sluiten en zich de angst herinneren en
voorstellen. Dat is niet bedreigend omdat de p weet dat het rationeel is en dat het fysiek
niet gaat pijn doen. Om de angst te reduceren is de exposure even effectief als in vivo.
Je activeert de herinnering van de angst. Je gaat inzoomen in de bedreigende activiteiten. Je
laat de p het uitvoeren. We zien dat er incongruente informatie is op basis van de activiteit.
