Boekverslag 2: De Kleine Johannes
Frederik van Eeden (2018/1887). De Kleine Johannes. Kopenhagen: Saga Egmont. (106
blz.).
Genre
Psychologische roman, het wordt ook wel een sprookje genoemd.
Onderwerp
Johannes gaat op een magische reis waarbij hij verschillende figuren tegenkomt die hem
elk op een andere manier naar de wereld laten kijken.
Thematiek
Het thema is: De geestelijke ontwikkeling van kind tot volwassenen.
Motivatie: Johannes wordt door het boek heen steeds beziggehouden met verschillende
onderwerpen die te maken hebben met de overstap van kind naar volwassenen.
Bijvoorbeeld: puberteit en verliefdheid (Robinetta).
Perspectief
De Kleine Johannes is geschreven vanuit een auctoriaal perspectief.
Tijd en Structuur
Het verhaal wordt chronologisch verteld. Af en toe is er een flashback. De vertelde tijd is
ongeveer twee jaar.
Beoordeling
Het onderwerp van het boek is niet heel duidelijk. Je blijft heel de tijd een beetje gokken
over hoe het onderwerp zichzelf zal uitspelen. Achteraf gezien was het onderwerp niet
heel interessant. Het heeft heel erg de vorm van een sprookje waardoor het erg
oppervlakkig bleef. In tegenstelling is het thema wel heel interessant naar mijn mening. Je
krijgt al relatief vroeg in het boek een idee van het thema wat het interessanter maakt,
zeker nu ik dezelfde ontwikkeling maak in mijn levensfase. Ondanks dat, ben ik niet echt
door het thema aan het denken gezet.
Qua intrige zit het boek ook goed in elkaar. Het heeft een strakke heldere verhaallijn,
dankzij het minimale gebruik van flashbacks. Het nadeel van die strakke verhaallijn is dat
het boek soms wel heel erg lang in dezelfde context blijft hangen, hierdoor kan het op
momenten saai zijn. In het algemeen is er ook weinig spanning in het boek dus spelen de
gebeurtenissen zich redelijk relaxt af. Er zijn ook niet echt onaangename gebeurtenissen
in het boek en dan voornamelijk op kleine schaal. Naar mijn mening loopt het einde niet
echt bevredigend af, het voelde ook een beetje abrupt.
De opbouw van het verhaal is niet per se ingewikkeld maar eerder saai omdat het heel
beschrijvend is. Het verhaal komt dus langzaam op gang. Het verhaal bestaat grotendeels
uit langere scènes, waardoor het makkelijker wordt om stukken verhaal in verband te
brengen. Er zitten ook niet echt losstaande stukken in het boek buiten het gedetailleerd
beschrijven, dus ook niet meerdere verhaallijnen die door elkaar lopen. Met de tijd wordt
ook niet echt gespeeld. Er zitten weinig flashbacks in het verhaal wat zoals hierboven
beschreven ervoor zorgt dat je langer in dezelfde context zit, waardoor het steeds saaier
wordt.
Frederik van Eeden (2018/1887). De Kleine Johannes. Kopenhagen: Saga Egmont. (106
blz.).
Genre
Psychologische roman, het wordt ook wel een sprookje genoemd.
Onderwerp
Johannes gaat op een magische reis waarbij hij verschillende figuren tegenkomt die hem
elk op een andere manier naar de wereld laten kijken.
Thematiek
Het thema is: De geestelijke ontwikkeling van kind tot volwassenen.
Motivatie: Johannes wordt door het boek heen steeds beziggehouden met verschillende
onderwerpen die te maken hebben met de overstap van kind naar volwassenen.
Bijvoorbeeld: puberteit en verliefdheid (Robinetta).
Perspectief
De Kleine Johannes is geschreven vanuit een auctoriaal perspectief.
Tijd en Structuur
Het verhaal wordt chronologisch verteld. Af en toe is er een flashback. De vertelde tijd is
ongeveer twee jaar.
Beoordeling
Het onderwerp van het boek is niet heel duidelijk. Je blijft heel de tijd een beetje gokken
over hoe het onderwerp zichzelf zal uitspelen. Achteraf gezien was het onderwerp niet
heel interessant. Het heeft heel erg de vorm van een sprookje waardoor het erg
oppervlakkig bleef. In tegenstelling is het thema wel heel interessant naar mijn mening. Je
krijgt al relatief vroeg in het boek een idee van het thema wat het interessanter maakt,
zeker nu ik dezelfde ontwikkeling maak in mijn levensfase. Ondanks dat, ben ik niet echt
door het thema aan het denken gezet.
Qua intrige zit het boek ook goed in elkaar. Het heeft een strakke heldere verhaallijn,
dankzij het minimale gebruik van flashbacks. Het nadeel van die strakke verhaallijn is dat
het boek soms wel heel erg lang in dezelfde context blijft hangen, hierdoor kan het op
momenten saai zijn. In het algemeen is er ook weinig spanning in het boek dus spelen de
gebeurtenissen zich redelijk relaxt af. Er zijn ook niet echt onaangename gebeurtenissen
in het boek en dan voornamelijk op kleine schaal. Naar mijn mening loopt het einde niet
echt bevredigend af, het voelde ook een beetje abrupt.
De opbouw van het verhaal is niet per se ingewikkeld maar eerder saai omdat het heel
beschrijvend is. Het verhaal komt dus langzaam op gang. Het verhaal bestaat grotendeels
uit langere scènes, waardoor het makkelijker wordt om stukken verhaal in verband te
brengen. Er zitten ook niet echt losstaande stukken in het boek buiten het gedetailleerd
beschrijven, dus ook niet meerdere verhaallijnen die door elkaar lopen. Met de tijd wordt
ook niet echt gespeeld. Er zitten weinig flashbacks in het verhaal wat zoals hierboven
beschreven ervoor zorgt dat je langer in dezelfde context zit, waardoor het steeds saaier
wordt.
