GZW1021 Tutorial groep 1
Inhoudsopgave
Taak 1: Wanneer ben je gezond?...........................................................1
Taak 2: Zorgen voor een goed begin.....................................................5
Taak 3: Ouder en kind: een levenslange band.....................................12
Taak 4: Consultatiebureaus of consternatiebureaus?..........................18
Taak 5: Stress en de HPA-as................................................................24
Taak 6: Wie ben ik?..............................................................................30
Taak 7: Gezondheidsbeleid, eigenlijk helemaal niet zo vaag?............39
Taak 8: Gezond werk............................................................................46
Taak 9: Gezond leven: goed sociaal netwerk en goede slaap..............56
Taak 10: Meer kennis, dus gezonder?..................................................62
Taak 11: Lang zullen ze leven..............................................................68
Taak 12: Oost west, thuis best.............................................................74
Taak 1: Wanneer ben je gezond?
1) Hoe keek men vroeger tegen gezondheid aan en hoe is dit
veranderd?
Vroeger werden vooral acute ziektes behandeld. Hippocrates stelde dat
gezondheid de natuurlijke situatie was: een balans tussen verschillende
elementen. In de 16e eeuw veranderde deze kijk omdat er toen meer
informatie over de anatomie vrijkwam door het opensnijden van lijken.
Hierdoor werd gezondheid gedefinieerd als afwezigheid van ziekte. De
Westerse geneeskunde werd eind 19e eeuw ontwikkeld ,en deze was nog
steeds gebaseerd op de afwezigheid van ziekten of gebreken. Dankzij de
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft er een Copernicaanse
revolutie plaatsgevonden en werd gezondheid gedefinieerd als een
“toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn, en niet
slechts de afwezigheid van ziekte of gebreken.” Deze definitie heeft een
grote rol gespeeld in de inrichting van de gezondheidszorg. Na veel
discussies over of de definitie van de WHO wel juist is, zijn er enkele
andere ideeën ontstaan. Zoals vanuit het Epistemologische perspectief:
gezondheid kan gezien worden als het resultaat van acties, keuzes,
intenties, enzovoort, ingebed in een netwerk van sociale ideeën,
verwachtingen, sociale praktijken en instellingen. Dit zorgt ervoor dat
gezondheid op zichzelf niet echt een definitie heeft.
,De definitie van gezondheid beïnvloed de eisen en verwachtingen van
gezondheid, de gezondheidszorgsystemen, de beleidsmakers en veel
andere belangrijke aspecten van gezondheid ook stuurt het het handelen
van de arts. De opvattingen over gezondheid hebben een sterke invloed
op gezondheidsgedrag van mensen. Hierdoor is het vrijwel onmogelijk om
een definitie te ontwikkelen die allesomvattend is. Een unieke definitie van
gezondheid kan niet in elke situatie werken en daarom moeten we de
meest bruikbare definitie kiezen om de kennis en operationele doelen die
in elke specifieke context worden nagestreefd, het best te bereiken.
2) Wat is het verschil tussen de definitie van de WHO en van
Huber?
WHO: een “toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn,
en niet slechts de afwezigheid van ziekte of gebreken.”
Huber: ‘het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren in
het licht van de lichamelijke, emotionele en sociale uitdagingen van het
leven’. Dit is een reactie op de definitie van de WHO. De definitie van
Huber richt zich op iemands toestand, maar ook op de manier hoe ze
daarmee omgaan. Zij bedacht ook het begrip positieve gezondheid, dit
richt zich vooral op factoren die je gezondheid stimuleren.
Verschil: WHO ziet gezondheid als een toestand, en wil daarmee
gezondheid stimuleren. Huber ziet gezondheid als een dynamisch proces
of vermogen. Ook is Hubers definitie meer gericht op wat wel goed gaat
ipv op wat niet goed gaat.
3) Hoe zijn deze definities ontstaan?
,De definitie van de WHO is ontstaan nadat gezondheid jarenlang alleen
gericht was op de afwezigheid van ziekte. Na de tweede wereldoorlog
veranderde het denkbeeld over gezondheid na jaren van ellende.
De definitie van Huber is weer een reactie op de definitie van de WHO. Zij
vond de definitie te ambitieus en statisch en te weinig recht doen aan
chronisch zieken en gehandicapten. Zelfs zegt zij over haar begrip: ‘Strikt
genomen is het geen definitie, want die zou het begrip nauwkeurig
begrenzen. Wij kwamen tot een general concept’ In haar vervolgonderzoek
wil ze dit verder gaan definiëren.
4) Wat betekent sense of coherence en salutogenisis?
Salutogenisis= Salutogenisis is een benadering die zich richt op factoren
die gezondheid en welbevinden stimuleren in plaats van de factoren die
ziekte veroorzaken.
Sense of coherence= Sense of coherence is een verzameling van 3
eigenschappen die bij kunnen dragen aan gezondheid. Deze
eigenschappen zijn: begrijpen, beheersen en zingeving. Als je over deze
eigenschappen beschikt, heb je dus veel veerkracht. Dit is vooral van
toepassing op stressvolle situaties.
Beide begrippen zijn bedacht door Antonovsky
5) Wat zijn de voor- en nadelen van de definities?
Nadelen WHO:
Te statisch en onrealistisch. Je bent vrijwel nooit in een toestand van
volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn. Hierdoor worden
sommige mensen uitgesloten van gezond zijn. Dit zorgt voor
medicalisering en meer druk op de zorg.
De definitie van de WHO sluit niet aan bij de problemen die
voortkomen uit de toenemende vergrijzing en het toenemende
aantal mensen met een chronische ziekte.
Daarnaast is de WHO definitie bijna niet toe te passen. Hij is
namelijk niet meetbaar.
Als laatst is er veel meer nodig dan medische gezondheid om deze
definitie te halen. Om in een toestand van complete welzijn te
komen moeten armoede, discriminatie, geweld, onderdrukking en
oorlog verdwijnen. En dat zijn politieke onderwerpen, niet medische.
Nadelen Huber:
Zelfs hele zieke mensen kunnen als “gezond” bestempeld worden
als zij zich goed aan weten te passen. Maar mensen die ergens niet
, mee om kunnen gaan op emotioneel vlak zijn dan ook meteen
ongezond, en dat is een verkeerd beeld.
En omdat deze definitie zich richt om de toestand, en op hoe
iemand daarmee omgaat kan iemand gezond en ongezond tegelijk
zijn. Dit zorgt voor verwarring.
Door de emotionele uitdagingen erbij te halen wordt verdriet ook
betrokken bij de gezondheid, terwijl dit niet nodig/relevant is.
Hubers pijlers voor gezondheid zijn: lichaamsfuncties, mentaal
welbevinden, spirituele/existentiële dimensie, kwaliteit van leven,
sociaal-maatschappelijk participeren en dagelijks functioneren. Hier
wordt emotionele uitdagingen niet in benoemd, en kwaliteit van
leven is veel breder dan alleen gezondheid. Dit zorgt voor nog meer
verwarring. Deze verwarring kan leiden tot medicalisering van
sociale problemen en levensproblemen en de nadruk op aanpassing
en zelfmanagement kan bijdragen aan individualisering van
gezondheid.
Niet goed meetbaar
Voordelen Huber:
Huber benadrukt in haar definitie de eigen rol die mensen hebben in
het management van hun gezondheid. Hierdoor krijgen mensen
meer vertrouwen in hun eigen veerkracht.
Daarnaast kunnen mensen die chronisch ziek zijn volgens haar toch
nog redelijk gezond zijn door hun eigen gedrag.
6) Wat zegt de levensverwachting over de gezondheid van de
mens?
De levensverwachting zegt vooral iets over de omstandigheden in een
bepaald gebied, niet echt over de gezondheid van een individu. In 2023
was de levensverwachting(Het gemiddeld aantal nog te verwachten
levensjaren op een bepaalde leeftijd.) bij geboorte 80,3 jaar voor mannen
en 83,3 jaar voor vrouwen. Maar de gezonde levensverwachting is
ongeveer gelijk, waardoor vrouwen dus meer jaren in ongezondheid
zouden leven. Hoogopgeleiden hebben ook een hogere levensverwachting
dan laagopgeleiden. Dit komt door het verschil in sociaaleconomische
status. Om te bepalen hoe gezond de bevolking is kun je gebruikmaken
van gegevens over 4 typen indicatoren: ziekten en aandoeningen,
functioneren en kwaliteit van leven, sterfte en doodsoorzaken, en
levensverwachting en gezonde levensverwachting. Levensverwachting
geeft dus geen compleet beeld van de gezondheid van de mens. De
Inhoudsopgave
Taak 1: Wanneer ben je gezond?...........................................................1
Taak 2: Zorgen voor een goed begin.....................................................5
Taak 3: Ouder en kind: een levenslange band.....................................12
Taak 4: Consultatiebureaus of consternatiebureaus?..........................18
Taak 5: Stress en de HPA-as................................................................24
Taak 6: Wie ben ik?..............................................................................30
Taak 7: Gezondheidsbeleid, eigenlijk helemaal niet zo vaag?............39
Taak 8: Gezond werk............................................................................46
Taak 9: Gezond leven: goed sociaal netwerk en goede slaap..............56
Taak 10: Meer kennis, dus gezonder?..................................................62
Taak 11: Lang zullen ze leven..............................................................68
Taak 12: Oost west, thuis best.............................................................74
Taak 1: Wanneer ben je gezond?
1) Hoe keek men vroeger tegen gezondheid aan en hoe is dit
veranderd?
Vroeger werden vooral acute ziektes behandeld. Hippocrates stelde dat
gezondheid de natuurlijke situatie was: een balans tussen verschillende
elementen. In de 16e eeuw veranderde deze kijk omdat er toen meer
informatie over de anatomie vrijkwam door het opensnijden van lijken.
Hierdoor werd gezondheid gedefinieerd als afwezigheid van ziekte. De
Westerse geneeskunde werd eind 19e eeuw ontwikkeld ,en deze was nog
steeds gebaseerd op de afwezigheid van ziekten of gebreken. Dankzij de
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft er een Copernicaanse
revolutie plaatsgevonden en werd gezondheid gedefinieerd als een
“toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn, en niet
slechts de afwezigheid van ziekte of gebreken.” Deze definitie heeft een
grote rol gespeeld in de inrichting van de gezondheidszorg. Na veel
discussies over of de definitie van de WHO wel juist is, zijn er enkele
andere ideeën ontstaan. Zoals vanuit het Epistemologische perspectief:
gezondheid kan gezien worden als het resultaat van acties, keuzes,
intenties, enzovoort, ingebed in een netwerk van sociale ideeën,
verwachtingen, sociale praktijken en instellingen. Dit zorgt ervoor dat
gezondheid op zichzelf niet echt een definitie heeft.
,De definitie van gezondheid beïnvloed de eisen en verwachtingen van
gezondheid, de gezondheidszorgsystemen, de beleidsmakers en veel
andere belangrijke aspecten van gezondheid ook stuurt het het handelen
van de arts. De opvattingen over gezondheid hebben een sterke invloed
op gezondheidsgedrag van mensen. Hierdoor is het vrijwel onmogelijk om
een definitie te ontwikkelen die allesomvattend is. Een unieke definitie van
gezondheid kan niet in elke situatie werken en daarom moeten we de
meest bruikbare definitie kiezen om de kennis en operationele doelen die
in elke specifieke context worden nagestreefd, het best te bereiken.
2) Wat is het verschil tussen de definitie van de WHO en van
Huber?
WHO: een “toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn,
en niet slechts de afwezigheid van ziekte of gebreken.”
Huber: ‘het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren in
het licht van de lichamelijke, emotionele en sociale uitdagingen van het
leven’. Dit is een reactie op de definitie van de WHO. De definitie van
Huber richt zich op iemands toestand, maar ook op de manier hoe ze
daarmee omgaan. Zij bedacht ook het begrip positieve gezondheid, dit
richt zich vooral op factoren die je gezondheid stimuleren.
Verschil: WHO ziet gezondheid als een toestand, en wil daarmee
gezondheid stimuleren. Huber ziet gezondheid als een dynamisch proces
of vermogen. Ook is Hubers definitie meer gericht op wat wel goed gaat
ipv op wat niet goed gaat.
3) Hoe zijn deze definities ontstaan?
,De definitie van de WHO is ontstaan nadat gezondheid jarenlang alleen
gericht was op de afwezigheid van ziekte. Na de tweede wereldoorlog
veranderde het denkbeeld over gezondheid na jaren van ellende.
De definitie van Huber is weer een reactie op de definitie van de WHO. Zij
vond de definitie te ambitieus en statisch en te weinig recht doen aan
chronisch zieken en gehandicapten. Zelfs zegt zij over haar begrip: ‘Strikt
genomen is het geen definitie, want die zou het begrip nauwkeurig
begrenzen. Wij kwamen tot een general concept’ In haar vervolgonderzoek
wil ze dit verder gaan definiëren.
4) Wat betekent sense of coherence en salutogenisis?
Salutogenisis= Salutogenisis is een benadering die zich richt op factoren
die gezondheid en welbevinden stimuleren in plaats van de factoren die
ziekte veroorzaken.
Sense of coherence= Sense of coherence is een verzameling van 3
eigenschappen die bij kunnen dragen aan gezondheid. Deze
eigenschappen zijn: begrijpen, beheersen en zingeving. Als je over deze
eigenschappen beschikt, heb je dus veel veerkracht. Dit is vooral van
toepassing op stressvolle situaties.
Beide begrippen zijn bedacht door Antonovsky
5) Wat zijn de voor- en nadelen van de definities?
Nadelen WHO:
Te statisch en onrealistisch. Je bent vrijwel nooit in een toestand van
volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn. Hierdoor worden
sommige mensen uitgesloten van gezond zijn. Dit zorgt voor
medicalisering en meer druk op de zorg.
De definitie van de WHO sluit niet aan bij de problemen die
voortkomen uit de toenemende vergrijzing en het toenemende
aantal mensen met een chronische ziekte.
Daarnaast is de WHO definitie bijna niet toe te passen. Hij is
namelijk niet meetbaar.
Als laatst is er veel meer nodig dan medische gezondheid om deze
definitie te halen. Om in een toestand van complete welzijn te
komen moeten armoede, discriminatie, geweld, onderdrukking en
oorlog verdwijnen. En dat zijn politieke onderwerpen, niet medische.
Nadelen Huber:
Zelfs hele zieke mensen kunnen als “gezond” bestempeld worden
als zij zich goed aan weten te passen. Maar mensen die ergens niet
, mee om kunnen gaan op emotioneel vlak zijn dan ook meteen
ongezond, en dat is een verkeerd beeld.
En omdat deze definitie zich richt om de toestand, en op hoe
iemand daarmee omgaat kan iemand gezond en ongezond tegelijk
zijn. Dit zorgt voor verwarring.
Door de emotionele uitdagingen erbij te halen wordt verdriet ook
betrokken bij de gezondheid, terwijl dit niet nodig/relevant is.
Hubers pijlers voor gezondheid zijn: lichaamsfuncties, mentaal
welbevinden, spirituele/existentiële dimensie, kwaliteit van leven,
sociaal-maatschappelijk participeren en dagelijks functioneren. Hier
wordt emotionele uitdagingen niet in benoemd, en kwaliteit van
leven is veel breder dan alleen gezondheid. Dit zorgt voor nog meer
verwarring. Deze verwarring kan leiden tot medicalisering van
sociale problemen en levensproblemen en de nadruk op aanpassing
en zelfmanagement kan bijdragen aan individualisering van
gezondheid.
Niet goed meetbaar
Voordelen Huber:
Huber benadrukt in haar definitie de eigen rol die mensen hebben in
het management van hun gezondheid. Hierdoor krijgen mensen
meer vertrouwen in hun eigen veerkracht.
Daarnaast kunnen mensen die chronisch ziek zijn volgens haar toch
nog redelijk gezond zijn door hun eigen gedrag.
6) Wat zegt de levensverwachting over de gezondheid van de
mens?
De levensverwachting zegt vooral iets over de omstandigheden in een
bepaald gebied, niet echt over de gezondheid van een individu. In 2023
was de levensverwachting(Het gemiddeld aantal nog te verwachten
levensjaren op een bepaalde leeftijd.) bij geboorte 80,3 jaar voor mannen
en 83,3 jaar voor vrouwen. Maar de gezonde levensverwachting is
ongeveer gelijk, waardoor vrouwen dus meer jaren in ongezondheid
zouden leven. Hoogopgeleiden hebben ook een hogere levensverwachting
dan laagopgeleiden. Dit komt door het verschil in sociaaleconomische
status. Om te bepalen hoe gezond de bevolking is kun je gebruikmaken
van gegevens over 4 typen indicatoren: ziekten en aandoeningen,
functioneren en kwaliteit van leven, sterfte en doodsoorzaken, en
levensverwachting en gezonde levensverwachting. Levensverwachting
geeft dus geen compleet beeld van de gezondheid van de mens. De
