Samenvatting - Forensische aspecten van kindermishandeling (6478FASP)

Thema 1: Slachtoffer van mishandeling
Disclosure of Child Sexual Abuse: What Does the Research Tell Us
About the Ways That Children Tell?
London et al., 2005
Introductie onderzoek
 Doel: om kindermisbruikprofessionals te helpen hun klinische praktijk en
getuigenissen in de rechtszaal te verbeteren door gebruik te maken van
wetenschappelijk gevalideerde concepten.
 Onderzoekers kijken of er wetenschappelijk bewijs was voor de verschillende
fasen van “Child sexual abuse accomodation syndrome” (CSAAS).
Achtergrondinfo
 2 belangrijke reden waarom er weinig gegevens zijn over hoeveel kinderen
seksueel misbruikt worden:
o Veel kinderen vertellen helemaal niet over de misbruik dat ze hebben
meegemaakt. Ze houden het geheim, omdat ze bang zijn voor de
gevolgen of ze schamen zich dat niemand hen zal geloven.
o Het is moeilijk te onderzoeken, omdat het gevoelig en complex is.

Child Sexual Abuse Accommodation
 Roland Summit (1983)
 Child Sexual Abuse Accommodation (CSAAS) = een model dat beschrijft hoe
kinderen reageren op seksueel misbruik.
 Eerste aspect is psychologische reactie van kind op misbruik
(psychologisch) 5 componenten:
o Geheimhouding
o Hulpeloosheid
o Gevangenschap en aanpassing
o Vertraagde, tegenstrijdige en ongeloofwaardige onthullingen
o Herroepingen van onthullingen
 Onthulling van misbruik kan geleidelijk verlopen en kan gepaard
gaan met ontkenning en herroeping van eerdere onthullingen 
normale reactie.
 Tweede aspect van model is de sociale reactie op het misbruik
(gedrag) 4 componenten:
o Ongeloof
o Schuld geven aan slachtoffer
o Gebrek aan steun
o Sociale isolatie
 Deze componenten beschrijven hoe de samenleving kan
reageren op meldingen van seksueel misbruik en waarom

, sommige kinderen mogelijk niet de ondersteuning krijgen
die ze nodig hebben.
 Kritiekpunten
o Niet alle kinderen die seksueel misbruikt zijn, gedragen zich op deze
manier en het model is niet altijd van toepassing.
o Te veel gericht op intra-familiaal misbruik en mogelijk niet van
toepassing op gevallen van extra-familiaal misbruik.
o Model is mogelijk gebaseerd op anekdotische bewijs i.p.v. empirisch
onderzoek.
o Sommige critici hebben hun bezorgdheid geuit over het gebruik van
model in gerechtelijk procedures  het kan worden gebruikt om de
getuigenissen van kindgetuigen die niet aan de criteria voldoen van het
model op oneerlijke wijze in diskrediet brengen.
Methode
 Een overzicht van verschillende studies die hebben onderzocht hoe vaak
kinderen seksueel misbruik melden. De studies variëren in hun methodologie
en definities van wat als een onthulling wordt beschouwd.
 1e brongegevens waren retrospectieve studies, waarbij volwassenen werden
gevraagd of ze als kind seksueel misbruikt waren. Zo ja  hoe vertellen ze het
daarover?
o Beperkende aspecten
 Het is mogelijk dat sommige volwassenen het misbruik blijven
ontkennen. Dit zou de algehele prevalentiecijfers van
kindermisbruik verminderen & melding% opblazen.
 Het is mogelijk dat sommige volwassen niet zijn misbruikt, maar
dat wel beweren. Dit zou aantal gevallen van kindermisbruik
vergroten en gegeven over melding betekenisloos maken.
 2 brongegevens waren studies waarbij kinderen die mogelijk seksueel
e

misbruikt waren werden onderzocht/behandeld.
 Door deze 2 soorten bronnen te vergelijken, wilden
onderzoekers een beter begrip krijgen van hoe kinderen
reageren op seksueel misbruik.
 Sommige studies onthullingen die tijdens een specifieke onderzoeksinterview
zijn gedaan, terwijl andere studies ook rekening houden met onthullingen die
buiten het onderzoek zijn gedaan.
Disclosure Rates

,  Openbaarmakings% bij kinderen in 6 van de 11 gevallen  iets meer dan
33%
 Drie andere onderzoeken (7,8,9) rapporteerden iets hogere openbaarmakings
%  nog steeds laag en consistent met de bewering dat openbaar maken van
seksueel misbruik in kindertijd niet gebruikelijk is.
 2/3 van de volwassenen in de retrospectieve enquêtes beweerden als kind te
zijn misbruik, meldden dat zij het misbruik tijdens hun kindertijd niet openbaar
hadden gemaakt.
Predictors of non-disclosure
 Verschillende factoren die van invloed kunnen zijn op de beslissing van en
kind om misbruik niet te melden  3 categorieën:
o Kindfactoren
 Leeftijd
 Geslacht
 Persoonlijkheid
 Eerdere ervaringen met misbruik
o Daderfactoren
 Relatie kind-dader
 Aard van misbruik
 Leeftijd dader
o Omgevingsfactoren
 Reactie van omgeving op eerdere onthullingen
 Beschikbaarheid van ondersteuning
 Culturele attitudes t.o.v. seksueel misbruik
 Sommige studies hebben aangetoond dat kinderen minder geneigd zijn om
misbruik te melden als de dader een familielid is i.p.v. een vreemde.
 Andere studies hebben gesuggereerd dat kinderen minder geneigd zijn om
misbruik te melden als de misbruik ernstiger is.

, Delay of Disclosure (Silence)
 Uit onderzoek blijkt dar veel kinderen die seksueel misbruik hebben
meegemaakt, niet onmiddellijk over hun ervaringen praten  verschillende
redenen:
o Kinderen zijn vaak bang om niet geloofd te worden/om de schuld te
krijgen van wat er is gebeurd.
o Andere reden zijn o.a. schaamte, angst en ontbreken van veilige
persoon.
 Professionals moeten kinderen die seksueel misbruik hebben meegemaakt,
ondersteunen en begeleiden bij het melden van misbruik, maar ook begrijpen
dat het een moeilijke en complex proces kan zijn.
Rates of Disclosure (Denial)




 Uit onderzoek blijkt dat wanneer kinderen rechtstreeks worden ondervraagd in
een formele setting slechts een klein % van misbruikte kinderen deze
gedragingen vertoont  betekent dat meeste kinderen die misbruik hebben
meegemaakt niet actief ontkennen.
 De meeste kinderen die deelnamen aan de onderzoeken over seksueel
misbruik al eerder vragen hadden gekregen over misbruik, voordat ze werden
ondervraagd in de formele interviews/therapiesessies  eerdere onthullingen
van misbruik is belangrijke voorspeller of een kind het zal onthullen tijdens ene
formele ondervraging (tabel 3).
 Oudere kinderen die al eerder over misbruik hebben gesproken,
waarschijnlijker zijn om misbruik opnieuw te onthullen tijdens een formele
beoordeling dan jongeren kinderen die al eerder over misbruik hebben
gesproken.
o Oudere kinderen zijn beter in staat om te begrijpen wat er gebeurt en
zich beter te kunnen uitdrukken.