Casus 2
Naam: …
Studentnummer: 2706772
Casusnummer: 2
Datum: 14-06-2025
Werkgroep Masterclinic (bij casus 1): Groep 2
Docent (bij casus 2): …
VU-Stagesupervisor: …
Aantal woorden: 7.184
1
,1. Personalia
1.1 Persoonsgegevens
Naam: J (jongen)
Leeftijd: 10j; 0m
1.2 Situatiegegevens
Schoolverloop:
Tot zes jaar heeft J op het regulier basisonderwijs gezeten. Met 6;9 jaar ging J naar het speciaal
onderwijs, cluster 3 gericht op zeer moeilijk lerende kinderen (ZMLK).
Gezinssamenstelling:
J woont samen met zijn vader (45 jaar), moeder (42 jaar) en zijn twee jaar jongere broertje (8
jaar).
Culturele achtergrond:
Nederlands
Ouderlijk gezag:
Beide ouders hebben ouderlijk gezag.
Hulpverleningssetting:
J maakt gebruik van specialistische naschoolse opvang, vakantieopvang, psychomotorische
therapie (PMT) en praktische pedagogische gezinsbehandeling (PPG) binnen de
hulpverleningssetting waar huidig onderzoek uitgevoerd zal worden. Vanuit PPG is een
orthopedagoog betrokken, die het diagnostiekonderzoek heeft aangevraagd bij het
diagnostiekteam. Het onderzoek zal worden uitgevoerd door het diagnostiekteam van de
organisatie (orthopedagoog en orthopedagoog in opleiding)
2
,1.3 Bijzonderheden
Bij J is sprake van een achterstand in de spraak- en taalontwikkeling, dat gerelateerd lijkt te zijn
aan een breder (leer-) ontwikkelingsprobleem.
2. Klacht- en hulpvraaganalyse (aanmelding en intake)
2.1 Aanmeldingsreden
J wordt aangemeld bij het diagnostiekteam van de organisatie omdat met name ouders vragen
hebben over het gedrag van J. Hij laat gedrag zien, zoals clownesk gedrag, moeite in de omgang
met leeftijdsgenoten en driftbuien, die ouders moeilijk te verklaren vinden. Ouders willen
vooral meer duidelijkheid, zodat ze hun zoon beter kunnen begrijpen en beter bij hem kunnen
aansluiten.
2.2 Klacht- en hulpvraag van cliënt/cliëntsysteem
Gesprek met ouders
Op de peuteropvang zagen ouders dat J anders was; hij beet andere kinderen regelmatig. In
groep twee op het regulier onderwijs viel zijn cognitieve- en taalachterstand op; hij sprak geen
zinnen en leek minder te begrijpen dan leeftijdsgenoten. Hij is hiervoor naar een logopedist
geweest en er werd onderzoek gedaan naar TOS. Taalproblemen spelen nu minder; ouders
ervaren J als verbaal sterk en soms zelfs verrassend diepzinnig in zijn vragen.
Tegenwoordig ervaren ouders J’s sociale gedrag als problematisch. Hij vertoont uitdagend
gedrag, zoals langdurig staren naar leeftijdsgenoten, wat tot negatieve reacties leidt (vervelende
opmerkingen), waarop hij soms grof reageert (opsteken van zijn middelvinger). Hij laat ook
clownesk gedrag zien, vooral in interactie met zijn broertje. Ouders herkennen wanneer J gaat
omslaan in clownesk gedrag door zijn manier van lachen. Hoewel hij soms leuk met zijn
broertje, diens vrienden en zijn eigen vrienden speelt, loopt dit vaak uit de hand door zijn
clownesk- en uitdagend gedrag.
Ook op emotioneel vlak ervaren ouders problemen. J heeft moeite met afsluiten van situaties:
na een woordenwisseling vraagt hij herhaaldelijk “ben je boos?”. Moeder praat veel met hem
3
, om hem de situatie uit te leggen. Hij lijkt gevoelig voor boosheid en vindt rust als hij fysiek
bevestiging krijgt dat alles goed is, bijvoorbeeld door een knuffel. Ook jaloezie richting zijn
jongere broertje speelt: J merkt dat zijn broertje hem voorbij gaat, wat frustraties en soms
fysiek (vastpakken of duwen) of verbaal (letterlijk zeggen: “ik ben jaloers”) gedrag oproept.
Moeder erkent zijn gevoelens en legt uit dat iedereen zich in eigen tempo ontwikkelt, wat hem
helpt te kalmeren. J kan driftbuien hebben die uren duren. Waarbij hij met spullen kan gooien
en kapot kan maken. Bewegen helpt hem dan, dit heeft hij geleerd bij PMT. Naast dat dit hem
helpt doet hij dit ook graag; hij fietst bijvoorbeeld graag naar zijn grootouders. De frequentie
van driftbuien is afgenomen sinds hij op ZMLK-onderwijs zit; hij hoeft hier minder op zijn tenen
te lopen en zit in een kleinere klas. Op de reguliere school werd hij gepest en kinderen noemen
hem nog steeds nare dingen als ze hem tegenkomen, wat moeilijk is omdat hij zich bewust is
van zijn anders-zijn.
J was altijd vrolijk en zelfverzekerd, maar ouders zien hem de laatste jaren onzekerder worden
en vlakker in zijn emoties. Moeder omschreef hem een jaar geleden als depressief. Mogelijke
oorzaken zijn het langdurig onder een vergrootglas liggen en dat ouders soms wat streng voor
hem zijn geweest, omdat bij J veelal dingen moeizaam en anders verliepen, waardoor ouders er
meer bovenop zaten. Hij vindt het lastig om vriendjes te maken en zegt zich eenzaam te voelen.
Daarnaast sliep J jarenlang slecht door nachtangsten, tot wel zeven à acht keer per nacht.
Dankzij een slaapcoach gaat dit nu beter.
Ouders merken dat weekenden moeizamer verlopen doordat er meer loze momenten zijn. De
zorgboerderij om het weekend op zaterdag biedt hierin uitkomst, J vindt dit leuk.
Ouders willen met dit onderzoek geen stempel op J drukken, maar zoeken vooral naar beter
begrip en passende ondersteuning. Eerdere hulp sloot niet goed aan en gaf geen duidelijke
antwoorden. Toch merken ze dat een 'stempel' soms helpt, omdat het begrip oproept bij
anderen. Moeder vertelde dat toen ze één keer zei dat J autisme had, mensen ineens wel begrip
toonden. Ouders willen echter geen onderzoek dat zich enkel op autisme richt, maar een breed
onderzoek dat J én het gezin als geheel in beeld brengt. Wel maken zij zich zorgen: J is gevoelig
4
Naam: …
Studentnummer: 2706772
Casusnummer: 2
Datum: 14-06-2025
Werkgroep Masterclinic (bij casus 1): Groep 2
Docent (bij casus 2): …
VU-Stagesupervisor: …
Aantal woorden: 7.184
1
,1. Personalia
1.1 Persoonsgegevens
Naam: J (jongen)
Leeftijd: 10j; 0m
1.2 Situatiegegevens
Schoolverloop:
Tot zes jaar heeft J op het regulier basisonderwijs gezeten. Met 6;9 jaar ging J naar het speciaal
onderwijs, cluster 3 gericht op zeer moeilijk lerende kinderen (ZMLK).
Gezinssamenstelling:
J woont samen met zijn vader (45 jaar), moeder (42 jaar) en zijn twee jaar jongere broertje (8
jaar).
Culturele achtergrond:
Nederlands
Ouderlijk gezag:
Beide ouders hebben ouderlijk gezag.
Hulpverleningssetting:
J maakt gebruik van specialistische naschoolse opvang, vakantieopvang, psychomotorische
therapie (PMT) en praktische pedagogische gezinsbehandeling (PPG) binnen de
hulpverleningssetting waar huidig onderzoek uitgevoerd zal worden. Vanuit PPG is een
orthopedagoog betrokken, die het diagnostiekonderzoek heeft aangevraagd bij het
diagnostiekteam. Het onderzoek zal worden uitgevoerd door het diagnostiekteam van de
organisatie (orthopedagoog en orthopedagoog in opleiding)
2
,1.3 Bijzonderheden
Bij J is sprake van een achterstand in de spraak- en taalontwikkeling, dat gerelateerd lijkt te zijn
aan een breder (leer-) ontwikkelingsprobleem.
2. Klacht- en hulpvraaganalyse (aanmelding en intake)
2.1 Aanmeldingsreden
J wordt aangemeld bij het diagnostiekteam van de organisatie omdat met name ouders vragen
hebben over het gedrag van J. Hij laat gedrag zien, zoals clownesk gedrag, moeite in de omgang
met leeftijdsgenoten en driftbuien, die ouders moeilijk te verklaren vinden. Ouders willen
vooral meer duidelijkheid, zodat ze hun zoon beter kunnen begrijpen en beter bij hem kunnen
aansluiten.
2.2 Klacht- en hulpvraag van cliënt/cliëntsysteem
Gesprek met ouders
Op de peuteropvang zagen ouders dat J anders was; hij beet andere kinderen regelmatig. In
groep twee op het regulier onderwijs viel zijn cognitieve- en taalachterstand op; hij sprak geen
zinnen en leek minder te begrijpen dan leeftijdsgenoten. Hij is hiervoor naar een logopedist
geweest en er werd onderzoek gedaan naar TOS. Taalproblemen spelen nu minder; ouders
ervaren J als verbaal sterk en soms zelfs verrassend diepzinnig in zijn vragen.
Tegenwoordig ervaren ouders J’s sociale gedrag als problematisch. Hij vertoont uitdagend
gedrag, zoals langdurig staren naar leeftijdsgenoten, wat tot negatieve reacties leidt (vervelende
opmerkingen), waarop hij soms grof reageert (opsteken van zijn middelvinger). Hij laat ook
clownesk gedrag zien, vooral in interactie met zijn broertje. Ouders herkennen wanneer J gaat
omslaan in clownesk gedrag door zijn manier van lachen. Hoewel hij soms leuk met zijn
broertje, diens vrienden en zijn eigen vrienden speelt, loopt dit vaak uit de hand door zijn
clownesk- en uitdagend gedrag.
Ook op emotioneel vlak ervaren ouders problemen. J heeft moeite met afsluiten van situaties:
na een woordenwisseling vraagt hij herhaaldelijk “ben je boos?”. Moeder praat veel met hem
3
, om hem de situatie uit te leggen. Hij lijkt gevoelig voor boosheid en vindt rust als hij fysiek
bevestiging krijgt dat alles goed is, bijvoorbeeld door een knuffel. Ook jaloezie richting zijn
jongere broertje speelt: J merkt dat zijn broertje hem voorbij gaat, wat frustraties en soms
fysiek (vastpakken of duwen) of verbaal (letterlijk zeggen: “ik ben jaloers”) gedrag oproept.
Moeder erkent zijn gevoelens en legt uit dat iedereen zich in eigen tempo ontwikkelt, wat hem
helpt te kalmeren. J kan driftbuien hebben die uren duren. Waarbij hij met spullen kan gooien
en kapot kan maken. Bewegen helpt hem dan, dit heeft hij geleerd bij PMT. Naast dat dit hem
helpt doet hij dit ook graag; hij fietst bijvoorbeeld graag naar zijn grootouders. De frequentie
van driftbuien is afgenomen sinds hij op ZMLK-onderwijs zit; hij hoeft hier minder op zijn tenen
te lopen en zit in een kleinere klas. Op de reguliere school werd hij gepest en kinderen noemen
hem nog steeds nare dingen als ze hem tegenkomen, wat moeilijk is omdat hij zich bewust is
van zijn anders-zijn.
J was altijd vrolijk en zelfverzekerd, maar ouders zien hem de laatste jaren onzekerder worden
en vlakker in zijn emoties. Moeder omschreef hem een jaar geleden als depressief. Mogelijke
oorzaken zijn het langdurig onder een vergrootglas liggen en dat ouders soms wat streng voor
hem zijn geweest, omdat bij J veelal dingen moeizaam en anders verliepen, waardoor ouders er
meer bovenop zaten. Hij vindt het lastig om vriendjes te maken en zegt zich eenzaam te voelen.
Daarnaast sliep J jarenlang slecht door nachtangsten, tot wel zeven à acht keer per nacht.
Dankzij een slaapcoach gaat dit nu beter.
Ouders merken dat weekenden moeizamer verlopen doordat er meer loze momenten zijn. De
zorgboerderij om het weekend op zaterdag biedt hierin uitkomst, J vindt dit leuk.
Ouders willen met dit onderzoek geen stempel op J drukken, maar zoeken vooral naar beter
begrip en passende ondersteuning. Eerdere hulp sloot niet goed aan en gaf geen duidelijke
antwoorden. Toch merken ze dat een 'stempel' soms helpt, omdat het begrip oproept bij
anderen. Moeder vertelde dat toen ze één keer zei dat J autisme had, mensen ineens wel begrip
toonden. Ouders willen echter geen onderzoek dat zich enkel op autisme richt, maar een breed
onderzoek dat J én het gezin als geheel in beeld brengt. Wel maken zij zich zorgen: J is gevoelig
4
