HOOFDSTUK 5
(5.1) Staatsvorming= de institutionalisering van politieke macht tot een staat.
Politics →zijn de processen waardoor conflicten via strijd en consensus worden
opgelost.
Polity → de politieke gemeenschap met structuren en organisaties als gespecialiseerde en
gezaghebbende overheidsinstellingen. We noemen dat ook wel het politieke systeem.
Policy → betekent beleid en gaat over hoe de samenleving eruit zou moeten zien met de
middelen die daarvoor nodig zijn.
Om te spreken over het kernconcept institutionalisering moeten we eerst weten wat we
over een staat verstaan. We spreken namelijk van een echte staat als er sprake is van een
interne soevereine macht (interne soevereiniteit) omdat die:
1. als het hoogste gezag regeert over een groep mensen
2. binnen een bepaald grondgebied valt;
3. en daarbij het geweldsmonopolie en belastingmonopolie bezit.
(4. externe soevereiniteit: het staatsgezag is niet ondergeschikt aan het gezag van andere
staten, andere staten erkennen de staat.)
Een non-interventiebeginsel= het beginsel dat staten zich niet in de interne politieke zaken
van andere staten mengen. (Europese politiek)
Rationalisering= het proces van het ordenen en systematiseren van de werkelijkheid met de
bedoeling haar voorspelbaar en beheersbaar te maken en van het doelgericht inzetten van
middelen om zo efficiënt en effectief mogelijke resultaten te bereiken. Rationalisering heeft
bij staatsvorming geleid tot veranderingen waarbij de politieke macht effectief en efficiënt
gestructureerd kon worden. Waar eerst een traditionele soeverein, zoals een vorst, de
politieke macht bezat, hebben processen van depersonalisering, formalisering en integratie
geleid tot wat we nu de moderne staat noemen.
1. De personalisering, bevelen en wetten worden niet langer gehoorzaamd omdat een
bepaald persoon dat zegt, maar omdat diegene een bepaalde rol vervult. 2.
Formalisering= de politieke macht is steeds minder informeel, formele regels bepalen
het openbare leven.
4. Integratie= de staat en de samenleving raken steeds meer met elkaar verweven.
De staat is bedoeld voor de bescherming van de samenleving, en de samenleving betaalt
de belasting zodat de staat kan functioneren.
(5.1) Staatsvorming= de institutionalisering van politieke macht tot een staat.
Politics →zijn de processen waardoor conflicten via strijd en consensus worden
opgelost.
Polity → de politieke gemeenschap met structuren en organisaties als gespecialiseerde en
gezaghebbende overheidsinstellingen. We noemen dat ook wel het politieke systeem.
Policy → betekent beleid en gaat over hoe de samenleving eruit zou moeten zien met de
middelen die daarvoor nodig zijn.
Om te spreken over het kernconcept institutionalisering moeten we eerst weten wat we
over een staat verstaan. We spreken namelijk van een echte staat als er sprake is van een
interne soevereine macht (interne soevereiniteit) omdat die:
1. als het hoogste gezag regeert over een groep mensen
2. binnen een bepaald grondgebied valt;
3. en daarbij het geweldsmonopolie en belastingmonopolie bezit.
(4. externe soevereiniteit: het staatsgezag is niet ondergeschikt aan het gezag van andere
staten, andere staten erkennen de staat.)
Een non-interventiebeginsel= het beginsel dat staten zich niet in de interne politieke zaken
van andere staten mengen. (Europese politiek)
Rationalisering= het proces van het ordenen en systematiseren van de werkelijkheid met de
bedoeling haar voorspelbaar en beheersbaar te maken en van het doelgericht inzetten van
middelen om zo efficiënt en effectief mogelijke resultaten te bereiken. Rationalisering heeft
bij staatsvorming geleid tot veranderingen waarbij de politieke macht effectief en efficiënt
gestructureerd kon worden. Waar eerst een traditionele soeverein, zoals een vorst, de
politieke macht bezat, hebben processen van depersonalisering, formalisering en integratie
geleid tot wat we nu de moderne staat noemen.
1. De personalisering, bevelen en wetten worden niet langer gehoorzaamd omdat een
bepaald persoon dat zegt, maar omdat diegene een bepaalde rol vervult. 2.
Formalisering= de politieke macht is steeds minder informeel, formele regels bepalen
het openbare leven.
4. Integratie= de staat en de samenleving raken steeds meer met elkaar verweven.
De staat is bedoeld voor de bescherming van de samenleving, en de samenleving betaalt
de belasting zodat de staat kan functioneren.
