Ik heb het boek Pieter Bas van Godfried Bomans gelezen. De titel geeft
dan ook gelijk de inhoud van het boek weer. Het boek beschrijft namelijk
de memoires van Pieter Bas. Dit boek trok mij aan, omdat ik in het
Godfried Bomanspad woon. Het boek is zeker een aanrader en ik ga jullie
straks vertellen waarom, maar ik ga nu eerst beginnen met een korte
samenvatting.
Pieter Bas van Godfried Bomans begint met de ik-persoon, Pieter Bas,
die de lezer zijn geboortehuis en kamer laat zien. Hij herinnert zich zijn
eerste geboortedag, de verjaardag van Willem III, en beschrijft zijn eerste
jaar, inclusief zijn favoriete spel: spelen met soldaatjes. Pieter Bas vertelt
over zijn broers, het naar bed gaan en zijn schooltijd bij meneer Wampier.
Het beeldje bovenop de schoolgevel, Hein, speelt een rol in de fantasieën
van de leerlingen, die verdeeld zijn in groepen die wel of niet in Hein
geloven.
Hij beschrijft de leraren en gevechten met andere scholen. Zijn tijd op de
Latijnse school begint met een beschrijving van rector Boddens en zijn
ontmoeting met Rob Delsing, die Pieter als boodschapper gebruikt om zijn
zus te verleiden. Pieter Bas wordt verliefd op verschillende meisjes, van
Liesbeth Stappers tot Anne-Marie Bogaerts, waarbij Delsing steeds weer
opduikt als kenner.
Pieter gaat studeren in Leiden en woont op kamers bij juffrouw Fles, waar
het huishouden chaotisch is. Hij ontvangt een brief over zijn
kandidaatsexamen en gebruikt allerlei trucs om zijn examenvrees te
overwinnen. Tijdens het examen lijkt de kamer scheef te staan en verstaat
Pieter de professor aanvankelijk niet, maar hij slaagt cum laude door zich
te concentreren op een vlieg en zonder aarzeling de vragen te
beantwoorden.
Daarna ontmoet Pieter zijn toekomstige vrouw, Christina Dorre, bij Notaris
Dorre en wint haar hart met adviezen van Delsing. Dit markeert het einde
van zijn memoires, maar niet van het boek. Er volgt een bijlage van 50
bladzijden met extra informatie en anekdotes over Pieter Bas, waaronder
zijn “blijde” intocht als burgemeester in Gouda.
Zoals ik eerder al zei vind ik het boek zeker een aanrader. Er zijn een
heleboel dingen die ik goed vond aan dit boek:
- Als eerste de schrijfstijl. Het is een fijn boek om te lezen, vooral
omdat het taalgebruik best wel makkelijk is. Ik heb geen een keer
een woord op moeten zoeken, ook al kwamen er soms oude
woorden in voor die we vandaag de dag niet meer gebruiken. Ik kon
de betekenis van deze woorden uit de zinnen afleiden. Wat ik leuk
vond is dat het boek in formele taal is geschreven, terwijl het
verhaal totaal niet formele gebeurtenissen vertelt. Zo lees je over
hoe er gevochten wordt om een deken en over hoe Pieter verliefd
wordt op het ene na het andere meisje. Verder zijn de hoofdstukken
best wel kort. Ze gaan elke keer over een ander onderwerp, dus het
, is niet erg als je het boek even weglegt. Je moet dus niet elke keer
opnieuw in het boek komen.
- Wat ik ook goed vind aan het boek is dat je als lezer wordt
aangesproken. Er staat dan bijvoorbeeld: Liever lezers, op dit
moment voeg ik mij bij U. Het werd vooral gebruikt in de
hoogtepunten van het verhaal, bijvoorbeeld als Pieter examen mag
gaan doen. Ik wist dan dus ook dat er een belangrijk moment aan
zat te komen. De herrinneringen van Pieter Bas zijn in de ik-vorm
geschreven, maar als Godfried Bomans er iets aan wil toevoegen,
gaat het boek over naar de alwetende verteller. Dat zijn dan ook de
momenten waarop je als lezer wordt aangesproken. Wat ik ook leuk
vind is dat Godfried Bomans je probeert over te halen om zelf te
gaan schrijven. Hij schrijft dat je dan het rijk (daarmee bedoelt hij
het papier) voor je zelf alleen hebt. De macht ligt bij jou.
- Een ander positief punt is dat Godfried Bomans je een gedetailleerd
beeld van de herrinneringen en de omgeving geeft. Hij weet wel
wanneer hij moet stoppen, zodat het niet te langdradig wordt. Wat
ook fijn was aan het boek was dat de schrijver niet gelijk aan het
begin van het boek alle personages ging omschrijven. Gedurende
zijn leven ontmoet Pieter natuurlijk elke keer nieuwe mensen en
daardoor is het makkelijker om te onthouden wie nou wie was.
- Wat ook noemenswaardig is, is de humor in het boek. De
herrinneringen worden op een grappige manier vertelt, dit maakt
het ook weer makkelijk om het boek te lezen.
- Verder staan er illustraties in het boek. Illustraties helpen bij het
geven van een beeld van de personages en de omgeving.
- Daarnaast zijn er veel herkenbare scenario’s in het boek. Zo gaat
het over examen doen, verliefd worden en Pieter Bas gaat naar een
tuinfeest. De thema’s van het boek zijn dan ook verliefdheid, Je kan
verschillende lessen uit het boek leren: Men moet het allemaal wat
minder serieus nemen en zich meer zorgeloos als een kind
gedragen. Dit past goed bij het thema, want de schrijver vind dus
dat de mensen in onze samenleving zichzelf veel te serieus nemen.
Ook het geloof komt meerdere malen terug, Pieter geloofde in God.
Dit was natuurlijk ook een pluspunt.
- En dan als laatste voordeel: Het boek begint en eindigt met een
boodschap van Godfried Bomans. Aan het begin vertelt hij dat het
boek uniek is, want het heeft geen begin en geen einde. Ik vond dit
best wel vaag, maar ik begrijp het nu wel. Het boek bestaat uit
allemaal losse herrinneringen. Pieter Bas leefde ervoor ook al en
erna ook nog. Het verhaal had dus niet perse een hoogtepunt, maar
het waren allemaal losse flarden die samen het leven van Pieter
vormden.
dan ook gelijk de inhoud van het boek weer. Het boek beschrijft namelijk
de memoires van Pieter Bas. Dit boek trok mij aan, omdat ik in het
Godfried Bomanspad woon. Het boek is zeker een aanrader en ik ga jullie
straks vertellen waarom, maar ik ga nu eerst beginnen met een korte
samenvatting.
Pieter Bas van Godfried Bomans begint met de ik-persoon, Pieter Bas,
die de lezer zijn geboortehuis en kamer laat zien. Hij herinnert zich zijn
eerste geboortedag, de verjaardag van Willem III, en beschrijft zijn eerste
jaar, inclusief zijn favoriete spel: spelen met soldaatjes. Pieter Bas vertelt
over zijn broers, het naar bed gaan en zijn schooltijd bij meneer Wampier.
Het beeldje bovenop de schoolgevel, Hein, speelt een rol in de fantasieën
van de leerlingen, die verdeeld zijn in groepen die wel of niet in Hein
geloven.
Hij beschrijft de leraren en gevechten met andere scholen. Zijn tijd op de
Latijnse school begint met een beschrijving van rector Boddens en zijn
ontmoeting met Rob Delsing, die Pieter als boodschapper gebruikt om zijn
zus te verleiden. Pieter Bas wordt verliefd op verschillende meisjes, van
Liesbeth Stappers tot Anne-Marie Bogaerts, waarbij Delsing steeds weer
opduikt als kenner.
Pieter gaat studeren in Leiden en woont op kamers bij juffrouw Fles, waar
het huishouden chaotisch is. Hij ontvangt een brief over zijn
kandidaatsexamen en gebruikt allerlei trucs om zijn examenvrees te
overwinnen. Tijdens het examen lijkt de kamer scheef te staan en verstaat
Pieter de professor aanvankelijk niet, maar hij slaagt cum laude door zich
te concentreren op een vlieg en zonder aarzeling de vragen te
beantwoorden.
Daarna ontmoet Pieter zijn toekomstige vrouw, Christina Dorre, bij Notaris
Dorre en wint haar hart met adviezen van Delsing. Dit markeert het einde
van zijn memoires, maar niet van het boek. Er volgt een bijlage van 50
bladzijden met extra informatie en anekdotes over Pieter Bas, waaronder
zijn “blijde” intocht als burgemeester in Gouda.
Zoals ik eerder al zei vind ik het boek zeker een aanrader. Er zijn een
heleboel dingen die ik goed vond aan dit boek:
- Als eerste de schrijfstijl. Het is een fijn boek om te lezen, vooral
omdat het taalgebruik best wel makkelijk is. Ik heb geen een keer
een woord op moeten zoeken, ook al kwamen er soms oude
woorden in voor die we vandaag de dag niet meer gebruiken. Ik kon
de betekenis van deze woorden uit de zinnen afleiden. Wat ik leuk
vond is dat het boek in formele taal is geschreven, terwijl het
verhaal totaal niet formele gebeurtenissen vertelt. Zo lees je over
hoe er gevochten wordt om een deken en over hoe Pieter verliefd
wordt op het ene na het andere meisje. Verder zijn de hoofdstukken
best wel kort. Ze gaan elke keer over een ander onderwerp, dus het
, is niet erg als je het boek even weglegt. Je moet dus niet elke keer
opnieuw in het boek komen.
- Wat ik ook goed vind aan het boek is dat je als lezer wordt
aangesproken. Er staat dan bijvoorbeeld: Liever lezers, op dit
moment voeg ik mij bij U. Het werd vooral gebruikt in de
hoogtepunten van het verhaal, bijvoorbeeld als Pieter examen mag
gaan doen. Ik wist dan dus ook dat er een belangrijk moment aan
zat te komen. De herrinneringen van Pieter Bas zijn in de ik-vorm
geschreven, maar als Godfried Bomans er iets aan wil toevoegen,
gaat het boek over naar de alwetende verteller. Dat zijn dan ook de
momenten waarop je als lezer wordt aangesproken. Wat ik ook leuk
vind is dat Godfried Bomans je probeert over te halen om zelf te
gaan schrijven. Hij schrijft dat je dan het rijk (daarmee bedoelt hij
het papier) voor je zelf alleen hebt. De macht ligt bij jou.
- Een ander positief punt is dat Godfried Bomans je een gedetailleerd
beeld van de herrinneringen en de omgeving geeft. Hij weet wel
wanneer hij moet stoppen, zodat het niet te langdradig wordt. Wat
ook fijn was aan het boek was dat de schrijver niet gelijk aan het
begin van het boek alle personages ging omschrijven. Gedurende
zijn leven ontmoet Pieter natuurlijk elke keer nieuwe mensen en
daardoor is het makkelijker om te onthouden wie nou wie was.
- Wat ook noemenswaardig is, is de humor in het boek. De
herrinneringen worden op een grappige manier vertelt, dit maakt
het ook weer makkelijk om het boek te lezen.
- Verder staan er illustraties in het boek. Illustraties helpen bij het
geven van een beeld van de personages en de omgeving.
- Daarnaast zijn er veel herkenbare scenario’s in het boek. Zo gaat
het over examen doen, verliefd worden en Pieter Bas gaat naar een
tuinfeest. De thema’s van het boek zijn dan ook verliefdheid, Je kan
verschillende lessen uit het boek leren: Men moet het allemaal wat
minder serieus nemen en zich meer zorgeloos als een kind
gedragen. Dit past goed bij het thema, want de schrijver vind dus
dat de mensen in onze samenleving zichzelf veel te serieus nemen.
Ook het geloof komt meerdere malen terug, Pieter geloofde in God.
Dit was natuurlijk ook een pluspunt.
- En dan als laatste voordeel: Het boek begint en eindigt met een
boodschap van Godfried Bomans. Aan het begin vertelt hij dat het
boek uniek is, want het heeft geen begin en geen einde. Ik vond dit
best wel vaag, maar ik begrijp het nu wel. Het boek bestaat uit
allemaal losse herrinneringen. Pieter Bas leefde ervoor ook al en
erna ook nog. Het verhaal had dus niet perse een hoogtepunt, maar
het waren allemaal losse flarden die samen het leven van Pieter
vormden.
