Samenvatting Inleiding Criminologie - Probleem 4 (leerdoelen bespreking)

Leerdoelen probleem 4
Leerdoelen:
1. Wat is de relatie tussen criminaliteit en media/massamedia?
2. Welke misvattingen/falicies zijn er over criminaliteit? (Felson) + paar in Newburn
3. Wat wordt er verstaan onder morele paniek?




Leerdoel 1: Wat is de relatie tussen criminaliteit en media/massamedia?

Televisie, radio, kranten en het internet spelen een belangrijke rol in ons leven. Ze
brengen verhalen over criminaliteit, verschaffen informatie over criminaliteit, en hebben
een belangrijke invloed op de manier waarop we de wereld zien. Voor televisie, bioscoop,
tijdschriften, kranten en boeken is criminaliteit een centraal, en zelfs dominant,
onderwerp. Wat wij denken te weten over criminaliteit is grotendeels beïnvloed door wat
we zien op televisie en in films en wat we lezen in kranten en tijdschriften.

Er zijn 4 belangrijke wegen van academisch werk geweest op het gebied van misdaad en
media:
1. Of er kan worden aangetoond dat de massamedia, in het bijzonder televisie,
d.m.v. afbeeldingen van misdaad, geweld, dood en agressie, een belangrijke
factor zijn die bijdragen aan crimineel of afwijkend gedrag.
2. Of de massamedia, in het bijzonder de pers:
o Onze sociale wereld construeren en presenteren op een manier die de
werkelijkheid vervormt;
o Ten onrechte bepaalde groepen of individuen stereotypeert;
o Bepaalde groepen of individuen bestempelt als ‘buitenstaanders’;
o Bepaalde groepen of individuen hun geloofwaardigheid teniet doet;
o En daarbij hun eigen geprivilegieerde toegang tot machtige
staatsinstellingen uitbuiten en bevorderen.
3. Of de massamedia ‘morele paniek’ veroorzaken en ervoor zorgen dat mensen
bang worden door te veel melding te maken van criminele en gewelddadige
gebeurtenissen en primair te zoeken naar sensatie boven nauwkeurigheid.
4. Of ‘echte’ misdaad en fictieve misdaad de kijker op dezelfde manier raken, vooral
in de elektronische media.


Manieren waarop de massamedia criminaliteit kan veroorzaken
 − Direct: meer luxegoederen zoals televisies en radio’s zorgen ervoor dat
mensen deze ook sneller willen hebben/stelen.
 − Labelen
 − Het versterken van de afwijkendheid (deviancy amplification).
 − Creëren van morele paniek.
 − Stimuleren van verlangens voor bijv. materiele goederen die sommige alleen
op illegale
manieren kunnen verkrijgen (materialisme).
 − Door middel van imitatie (copycat crimes); criminelen kunnen nieuwe trucs
leren en hun
criminele expertise verbeteren door het kijken van misdaad programma’s.
 − Door het overbrengen van kennis over bepaalde manieren en technieken.
 − Door middel van opwinding/geprikkeldheid door gewelddadige of seksuele
beelden.
 − De geloofwaardigheid van criminele rechtsinstellingen ondermijnen.
 − Positief, rooskleurig beeld geven van het overtreden.
 − Desensitisatie/normalisering: de ernst van misdaden wordt kleiner gemaakt
doordat er zoveel over gesproken en van getoond wordt.

,  − Morele opvattingen presenteren die crimineel gedrag onvoldoende afkeuren
(criminaliteit
wordt te weinig afgekeurd in de media).


Een aantal algemene kenmerken van nieuwsberichtgeving over criminaliteit die tot een
enigszins vertekend beeld leiden:
- Daders die voorkomen in nieuwsberichten in nationale nieuwsmedia zijn ouder en
hebben een hogere status dan doorgaans het geval is in het strafrechtsysteem.
- Politiesucces bij het ‘opruimen’ van misdrijven wordt overdreven in
nieuwsberichten, deels omdat de politie zelf de bron is van veel verhalen (en een
gevestigd belang heeft om zichzelf positief te profileren) en ook vanwege de
onevenredige focus op geweldsmisdrijven (waar de ophelderingscijfers hoger
zijn).
- Nieuwsartikelen hebben de neiging het risico van slachtofferschap te overdrijven,
met name voor blanke, vrouwelijke en volwassenen met een hogere sociale
status.
- De algemene berichtgeving neigt misdaad te beschouwen als een reeks van
afzonderlijke incidenten in plaats van dat ze een patroon of structuur hebben.

Ons beeld op criminaliteit kan worden beïnvloed door wat we zien, lezen en horen via de
massamedia. Wereldwijd vinden veel incidenten en gebeurtenissen plaats die
nieuwswaardig zijn, maar de massamedia kiezen zelf uit wat zij publiceren of uitzenden.
De massamedia presenteren een stereotype beeld van criminaliteit. Het beeld dat
massamedia geeft van criminaliteit is bijna nooit objectief. Zij spelen in op de behoeftes
en gevoelens van het publiek om meer kijk-, lees- en luistercijfers te krijgen. Hoe meer
kijk-, lees- en luistercijfers, hoe meer winst. De massamedia schetsen een scheef beeld
van de omvang van criminaliteit doordat ze bijvoorbeeld bepaalde vormen van
criminaliteit veel meer laten zien dan anderen, of door bepaalde vormen te hypen.

Mogelijke antwoorden op de vraag ‘Wat is de relatie tussen het kijken naar programma’s
en agressief gedrag’:
1. Meer agressieve mensen kiezen gewelddadigere programma’s om te kijken
(selectieve blootstelling).
2. Gewelddadige programma’s maken mensen gewelddadiger.
3. Bepaalde sociale omstandigheden maken mensen agressiever en zorgen er
voor dat ze vaker gewelddadige televisieprogramma’s kijken.

Kritiek op effectonderzoek:
- Het gebruik van kunstmatige stimuli in plaats van echte programma’s (meer
waar van de oudere studies)
- Meting van korte termijneffecten in plaats van lange termijneffecten.
- Ruwe maatregelen van wat geweld is.
- Onvoldoende onderscheid tussen verschillende vormen van uitbeelding van
geweld.
- Ontbreken van vervolgonderzoeken.
- De kunstmatigheid van veel experimentele studies.

2 verschillende benaderingen representatie in de media:
- Crime as a hegiomorial action
-

Leerdoel 2: Welke misvattingen/falicies zijn er over criminaliteit? (Felson) +
paar in Newburn
1. De ‘dramatische’ misvatting
2. De ‘politie en rechtbanken’ misvatting