Medische kennis 3 2025
ANATOMIE EN FYSIOLOGIE WEEK 1
, 1. De functies van het zenuwstelsel kan beschrijven
§ Sensorische functie – Het zenuwstelsel ontvangt prikkels (zoals
pijn, warmte, kou en druk) vanuit de omgeving via zintuigen en
interne organen en stuurt deze naar de hersenen en het
ruggenmerg.
§ Integratieve/coördinerende functie – De ontvangen informatie
wordt verwerkt en geïnterpreteerd. Het zenuwstelsel bepaalt hoe
het lichaam moet reageren op een bepaalde prikkel.
§ Motorische functie – Na verwerking van de informatie stuurt het
zenuwstelsel signalen naar spieren of klieren om een reactie uit te
voeren, zoals bewegen of het aanmaken van hormonen.
§ Regulatie van homeostase – Het zenuwstelsel helpt bij het
behouden van een stabiele interne omgeving door automatische
processen zoals ademhaling, hartslag en spijsvertering te
reguleren.
§ Cognitieve en emotionele functies – Het zenuwstelsel speelt een
rol bij denken, geheugen, leren en emoties.
2. de anatomische en de fysiologische indeling van het zenuwstelsel kan benoemen
1. Anatomische indeling (op basis van de ligging)
• Centraal zenuwstelsel (CZS): Bestaat uit de hersenen en het ruggenmerg. Dit deel
verwerkt informatie en stuurt signalen naar de rest van het lichaam.
• Perifeer zenuwstelsel (PZS): Bevat alle zenuwen buiten het CZS, zoals
de hersenzenuwen en ruggenmergzenuwen. Dit deel verbindt het CZS met de rest
van het lichaam.
2. Fysiologische indeling (op basis van de functie)
• Somatisch/animaal zenuwstelsel: Stuurt bewuste bewegingen aan (zoals
spierbewegingen) en ontvangt sensorische informatie (zoals pijn of temperatuur).
• Autonoom zenuwstelsel: Regelt onbewuste processen, zoals hartslag, ademhaling
en spijsvertering. Dit heeft twee delen:
o Sympathisch zenuwstelsel: Activeert het lichaam bij stress ("vecht-of-
vluchtreactie").
o Parasympathisch zenuwstelsel: Brengt het lichaam weer tot rust ("rust-en-
vertering").
3. de onderdelen van de zenuwcel kan beschrijven met hun functie
,1. Cellichaam (Soma)
• Functie: Bevat de celkern en is verantwoordelijk voor de algemene werking van de
zenuwcel. Hier worden de meeste eiwitten en neurotransmitters aangemaakt.
2. Dendrieten
• Functie: Korte, vertakte uitlopers die signalen van andere zenuwcellen ontvangen en
deze naar het cellichaam geleiden.
3. Axon
• Functie: Een lange uitloper die elektrische impulsen (actiepotentialen) van het
cellichaam naar andere neuronen of spieren geleidt.
4. Myelineschede
• Functie: Een vetachtige laag die de axon omhult en de snelheid van de
impulsgeleiding verhoogt. Het is onderbroken door knopen van Ranvier, waardoor
de impuls "springt" van knoop naar knoop.
5. Axonterminal (Synaptische spleet)
• Functie: Het uiteinde van het axon waar neurotransmitters worden vrijgegeven om
signalen naar andere cellen over te brengen.
6. Synaps
• Functie: De ruimte tussen de axonterminal van de ene zenuwcel en de dendrieten
van een andere zenuwcel waar de overdracht van signalen plaatsvindt.
4. kan uitleggen wat er met witte stof en grijze stof wordt bedoeld
Grijze stof
• Samenstelling: Grijze stof bestaat voornamelijk uit zenuwcellichamen (neuronen),
dendrieten (die informatie ontvangen) en synapsen (verbindingen tussen neuronen).
• Functie: Het speelt een cruciale rol in de verwerking van informatie. Grijze stof is
verantwoordelijk voor functies zoals de controle van spierbewegingen, sensorische
waarneming en hogere cognitieve functies zoals denken en herinneren.
• Locatie: In de hersenen bevindt de grijze stof zich aan de buitenkant, terwijl het in
het ruggenmerg zich in het midden bevindt, meestal in de vorm van een
vlindervormige structuur.
, Witte stof
• Samenstelling: Witte stof bestaat voornamelijk uit myeline-omhulde axonen, die de
lange uitlopers van neuronen zijn die signalen naar andere delen van het
zenuwstelsel transporteren.
• Functie: De myeline, een vetachtige stof, verhoogt de snelheid van elektrische
signalen die langs de axonen worden gestuurd. Witte stof is essentieel voor de
communicatie tussen verschillende hersengebieden en tussen de hersenen en het
ruggenmerg.
• Locatie: In de hersenen bevindt de witte stof zich onder de grijze stof, terwijl het in
het ruggenmerg de buitenste laag vormt.
5. in hoofdlijnen kan uitleggen wat wordt verstaan onder impulsgeleiding en
impulsoverdracht (en daarbij de termen neurotransmitter en synaps gebruiken)
Impulsgeleiding
• Definitie: Impulsgeleiding verwijst naar de manier waarop elektrische signalen
(zenuwimpulsen) langs een neuron worden geleid, van het cellichaam naar de
axonterminaties.
• Mechanisme: Dit gebeurt door een serie depolarisaties en repolarisaties van het
celmembraan. Wanneer een neuron geactiveerd wordt, verandert de elektrische
lading aan de binnen- en buitenkant van het membraan, waardoor de zenuwimpuls
zich als een golf langs het axon voortplant.
• Myeline: Myeline-omhulde axonen (witte stof) kunnen zenuwimpulsen sneller
geleiden door een proces genaamd "saltatoire geleiding," waarbij de impuls springt
van de ene knoop van Ranvier naar de andere.
Impulsoverdracht
• Definitie: Impulsoverdracht is het proces waarbij de zenuwimpuls van het ene
neuron naar een ander neuron of een doelwit (zoals een spier of klier) wordt
overgedragen.
• Synaps: Dit vindt plaats op een synaps, de verbinding tussen twee neuronen. Aan het
einde van het axon van het eerste neuron bevinden zich synaptische knoppen die
neurotransmitters (chemische boodschappers) bevatten.
• Neurotransmitters: Wanneer een zenuwimpuls het einde van het axon bereikt,
worden neurotransmitters vrijgegeven in de synaptische spleet (de ruimte tussen de
twee neuronen). Deze neurotransmitters binden zich aan specifieke receptoren op
het ontvangende neuron, wat kan leiden tot de depolarisatie van dat neuron en het
genereren van een nieuwe zenuwimpuls.
ANATOMIE EN FYSIOLOGIE WEEK 1
, 1. De functies van het zenuwstelsel kan beschrijven
§ Sensorische functie – Het zenuwstelsel ontvangt prikkels (zoals
pijn, warmte, kou en druk) vanuit de omgeving via zintuigen en
interne organen en stuurt deze naar de hersenen en het
ruggenmerg.
§ Integratieve/coördinerende functie – De ontvangen informatie
wordt verwerkt en geïnterpreteerd. Het zenuwstelsel bepaalt hoe
het lichaam moet reageren op een bepaalde prikkel.
§ Motorische functie – Na verwerking van de informatie stuurt het
zenuwstelsel signalen naar spieren of klieren om een reactie uit te
voeren, zoals bewegen of het aanmaken van hormonen.
§ Regulatie van homeostase – Het zenuwstelsel helpt bij het
behouden van een stabiele interne omgeving door automatische
processen zoals ademhaling, hartslag en spijsvertering te
reguleren.
§ Cognitieve en emotionele functies – Het zenuwstelsel speelt een
rol bij denken, geheugen, leren en emoties.
2. de anatomische en de fysiologische indeling van het zenuwstelsel kan benoemen
1. Anatomische indeling (op basis van de ligging)
• Centraal zenuwstelsel (CZS): Bestaat uit de hersenen en het ruggenmerg. Dit deel
verwerkt informatie en stuurt signalen naar de rest van het lichaam.
• Perifeer zenuwstelsel (PZS): Bevat alle zenuwen buiten het CZS, zoals
de hersenzenuwen en ruggenmergzenuwen. Dit deel verbindt het CZS met de rest
van het lichaam.
2. Fysiologische indeling (op basis van de functie)
• Somatisch/animaal zenuwstelsel: Stuurt bewuste bewegingen aan (zoals
spierbewegingen) en ontvangt sensorische informatie (zoals pijn of temperatuur).
• Autonoom zenuwstelsel: Regelt onbewuste processen, zoals hartslag, ademhaling
en spijsvertering. Dit heeft twee delen:
o Sympathisch zenuwstelsel: Activeert het lichaam bij stress ("vecht-of-
vluchtreactie").
o Parasympathisch zenuwstelsel: Brengt het lichaam weer tot rust ("rust-en-
vertering").
3. de onderdelen van de zenuwcel kan beschrijven met hun functie
,1. Cellichaam (Soma)
• Functie: Bevat de celkern en is verantwoordelijk voor de algemene werking van de
zenuwcel. Hier worden de meeste eiwitten en neurotransmitters aangemaakt.
2. Dendrieten
• Functie: Korte, vertakte uitlopers die signalen van andere zenuwcellen ontvangen en
deze naar het cellichaam geleiden.
3. Axon
• Functie: Een lange uitloper die elektrische impulsen (actiepotentialen) van het
cellichaam naar andere neuronen of spieren geleidt.
4. Myelineschede
• Functie: Een vetachtige laag die de axon omhult en de snelheid van de
impulsgeleiding verhoogt. Het is onderbroken door knopen van Ranvier, waardoor
de impuls "springt" van knoop naar knoop.
5. Axonterminal (Synaptische spleet)
• Functie: Het uiteinde van het axon waar neurotransmitters worden vrijgegeven om
signalen naar andere cellen over te brengen.
6. Synaps
• Functie: De ruimte tussen de axonterminal van de ene zenuwcel en de dendrieten
van een andere zenuwcel waar de overdracht van signalen plaatsvindt.
4. kan uitleggen wat er met witte stof en grijze stof wordt bedoeld
Grijze stof
• Samenstelling: Grijze stof bestaat voornamelijk uit zenuwcellichamen (neuronen),
dendrieten (die informatie ontvangen) en synapsen (verbindingen tussen neuronen).
• Functie: Het speelt een cruciale rol in de verwerking van informatie. Grijze stof is
verantwoordelijk voor functies zoals de controle van spierbewegingen, sensorische
waarneming en hogere cognitieve functies zoals denken en herinneren.
• Locatie: In de hersenen bevindt de grijze stof zich aan de buitenkant, terwijl het in
het ruggenmerg zich in het midden bevindt, meestal in de vorm van een
vlindervormige structuur.
, Witte stof
• Samenstelling: Witte stof bestaat voornamelijk uit myeline-omhulde axonen, die de
lange uitlopers van neuronen zijn die signalen naar andere delen van het
zenuwstelsel transporteren.
• Functie: De myeline, een vetachtige stof, verhoogt de snelheid van elektrische
signalen die langs de axonen worden gestuurd. Witte stof is essentieel voor de
communicatie tussen verschillende hersengebieden en tussen de hersenen en het
ruggenmerg.
• Locatie: In de hersenen bevindt de witte stof zich onder de grijze stof, terwijl het in
het ruggenmerg de buitenste laag vormt.
5. in hoofdlijnen kan uitleggen wat wordt verstaan onder impulsgeleiding en
impulsoverdracht (en daarbij de termen neurotransmitter en synaps gebruiken)
Impulsgeleiding
• Definitie: Impulsgeleiding verwijst naar de manier waarop elektrische signalen
(zenuwimpulsen) langs een neuron worden geleid, van het cellichaam naar de
axonterminaties.
• Mechanisme: Dit gebeurt door een serie depolarisaties en repolarisaties van het
celmembraan. Wanneer een neuron geactiveerd wordt, verandert de elektrische
lading aan de binnen- en buitenkant van het membraan, waardoor de zenuwimpuls
zich als een golf langs het axon voortplant.
• Myeline: Myeline-omhulde axonen (witte stof) kunnen zenuwimpulsen sneller
geleiden door een proces genaamd "saltatoire geleiding," waarbij de impuls springt
van de ene knoop van Ranvier naar de andere.
Impulsoverdracht
• Definitie: Impulsoverdracht is het proces waarbij de zenuwimpuls van het ene
neuron naar een ander neuron of een doelwit (zoals een spier of klier) wordt
overgedragen.
• Synaps: Dit vindt plaats op een synaps, de verbinding tussen twee neuronen. Aan het
einde van het axon van het eerste neuron bevinden zich synaptische knoppen die
neurotransmitters (chemische boodschappers) bevatten.
• Neurotransmitters: Wanneer een zenuwimpuls het einde van het axon bereikt,
worden neurotransmitters vrijgegeven in de synaptische spleet (de ruimte tussen de
twee neuronen). Deze neurotransmitters binden zich aan specifieke receptoren op
het ontvangende neuron, wat kan leiden tot de depolarisatie van dat neuron en het
genereren van een nieuwe zenuwimpuls.
